หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เล่ห์นางฟ้า

เลห์นางฟ้า ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 14 เมษายน 2557 08:44 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เลห์นางฟ้า ตอนที่ 8
       เล่ห์นางฟ้า ตอนที่ 8
       
       ทางด้านเจตน์ชาญมองกรเทพที่เดินเข้ามาในห้องทำงานตน ยิ้มทักทายอย่างสงวนท่าที
       
       “คุณกรเทพ ให้เกียรติมาถึงบริษัท มีธุระอะไรหรือครับ”
       “เมื่อเช้ามืดมีมือร้ายไปยิงหม้อแปลงที่โรงงานใหม่ของบริษัทผม”
       “คุณกรสงสัยผมหรือครับ” เจตน์ชาญหัวเราะขัน
       “ก็มีไม่กี่คนที่รู้จักที่นั่น”
       “ขอบอกเลยว่าไม่ใช่ผม หรือคนของผมแน่ เราเป็นพันธมิตร ไม่ใช่คู่แข่งครับ”
       “งั้นฝีมือใคร”
       “อันนี้ผมไม่ทราบ ว่าแต่ ทางธนบวรรู้เรื่องโรงงานแล้วหรือยังล่ะครับ”
       กรเทพนิ่งไปไม่ตอบ
       
       กรเทพปิดบังเรื่องโรงงานใหม่แห่งนี้กับทั้งบิวตี้และธีภพ แต่เจตน์ชาญไปสืบจนรู้เข้า กรเทพจึงทำให้เขาเข้าใจว่าโรงงานนั้นเป็นของตน ที่ตั้งขึ้นมาเองแล้วปิดบังธนบวร และการที่เจตน์ชาญรู้ว่ากรเทพมีโรงงาน ชวนให้คนดูสงสัยว่าสองคนนี้อาจร่วมมือกัน
       
       ระหว่างทางไปหัวหิน สองคนนั่งรถไปเงียบๆ ต่างคนต่างมองไปคนละทาง
       สุดท้ายบิวตี้หันมา ตัดสินใจพูด “เป็นไปได้ไหมที่อาการจะตั้งบริษัทใหม่แล้วนายไม่รู้”
       “เป็นไปไม่ได้ อากรรักธนบวรมากไม่รู้หรือไง”
       “แต่ ฉันได้ยินกับหู”
       ธีภพ ไม่สนใจ จอดรถหน้าร้านสะดวกซื้อ แล้วลงไปซื้อของ
       บิวตี้นั่งหน้างอ “ไม่เชื่อก็ตามใจ คืนนี้ฉันจะบินมาดูเอง” นึกถึงระยะทางแล้วท้อ “เอาไว้กลับมาก่อนก็ได้” สาวขาวีนบ่นบ้าตามประสา “ทำไมต้องให้ออกมาฝึกตอนนี้ด้วยก็ไม่รู้
       
       ธีภพกลับมาพร้อมของหลายอย่าง เอาไปเก็บหลังรถถุงหนึ่ง ที่เหลือเป็นถุงขนมส่งให้บิวตี้
       บิวตี้เมินไม่กิน ธีภพแกะขนมโอท็อป เป็นกล้วยไส้มะขามส่งให้ในอาการอ่อนโยนเหมือนทำกับนกบิวตี้
       บิวตี้ฝืนกินในเบื้องแรก แล้วกินต่อท่าทางอร่อยล้ำ ธีภพคอยส่งถุงให้ทิ้งขยะ ส่งน้ำให้ดื่ม ส่งลูกอมให้ บิวตี้ร้องเพลงตามซีดี เสียงหลงคีย์เพี้ยนธีภพหัวเราะ บิวตี้เถียง เป็นโมเม้นท์สั้นๆ ที่สองคนรู้สึกสุขใจโดยไม่รู้ตัว
       บิวตี้ชี้ชวนให้ดูสถานที่ท่องเที่ยวเลื่องชื่อ เขาวัง แล้วชวนธีภพคุยเรื่องที่เคยมาเที่ยวกันตอนเด็กๆ
       “นี่ไงเขาวัง ที่เราเคยแวะตอนไปหัวหินกันสามบ้าน”
       “บิวตี้กลัวลิงไม่ใช่เหรอ”
       “ไม่กลัว แพ็ตต่างหากที่กลัว บิวตี้โดนลิงแย่งขนม”
       “ใช่ ร้องไห้ลั่นได้ยินไปทั้งเขาเลย”
       บิวตี้หัวเราะ ธีเผลอแอบมองความน่ารักของบิวตี้ยามไม่มีจริต
       
       ไม่นานต่อมา ธีภพขับรถมาส่งบิวตี้ที่ร้านเอ๊าท์เล็ตขนาดใหญ่ อันเป็นสาขาจำหน่ายเสื้อผ้าของธนบวรในหัวหิน ทั้งคู่ลงจากรถมาที่หน้าร้าน ธีภพหยุดเดิน
       “ผมส่งแค่นี้นะ เดี๋ยวคนจะคิดว่าคุณใช้เส้น”
       “เอ๊า จะทิ้งกันง่ายๆ แบบนี้ได้ไง ถ้าเกิดเขาไม่รับฉันล่ะ”
       “ไหนว่าลุคอย่างคุณ สมัครงานที่ไหนก็ได้ไง”
       “แต่ฉันอาจจะไม่แคชวล (Casual) พอสำหรับที่นี่”
       “งั้นเอาจดหมายไปยื่นให้ผู้จัดการร้าน”
       บิวตี้ยืนนิ่งลังเล
       “การขายหน้าร้านจะช่วยทำให้เข้าใจความต้องการของผู้ซื้ออย่างแท้จริง แต่ถ้าทำไม่ได้ก็กลับเถอะ เสียเวลา นึกแล้วว่าต้องเป็นอย่างนี้”
       บิวตี้เชิดหน้าใส่ธีภพ “ใครว่าฉันทำไม่ได้ ฉันจะไม่ใช้จดหมายของนายด้วย คอยดู”
       “ดี จะคอยดู แล้วอย่าแสดงตัวล่ะ ว่าคุณเป็นใคร”
       “รู้แล้วน่า แต่ถ้าลูกค้าจำได้เองก็ช่วยไม่ได้นะ ตามสื่อมีรูปฉันเต็มไปหมด”
       “ถ้างั้นก็ ใส่นี่ซะ” เขาหยิบถุงจากหลังรถส่งให้
       บิวตี้ดึงแว่นตากรอบใหญ่เชยสนิทออกมา “แว่นตา 199 แค่ถือยังไม่อยากจะถือ”
       “ใส่ซะ แล้วมัดผมด้วย อยู่ในถุงนั้นแหละ”
       บิวตี้หยิบมวยผมสำเร็จรูปออกมา พบว่าเป็นของราคาถูกดีไซน์เฉิ่มๆ ก็แขยง “ไม่มีทาง ฉันไม่มีวันใส่อะไรที่ไร้รสนิยมแบบนี้”
       ธีภพจ้องบิวตี้ดุ “ไม่ใส่ก็กลับ ฝึกไปก็ไม่มีประโยชน์”
       บิวตี้จ้องตากับธีภพอย่างไม่ยอมแพ้
       
       บิวตี้อยู่ในห้องผู้จัดการร้านแล้ว ผู้จัดการร้านก้มหน้าอ่านจดหมายคำสั่งจากสำนักงานใหญ่ให้รับพนักงานฝึกงานผู้นี้ เข้าฝึกงานในตำแหน่งพนักงานขายด้วย
       “ถ้างั้นก็มาเริ่มงาน พรุ่งนี้เก้าโมงมาก่อนเวลานะจะได้ให้ซุปเปอร์ไวเซอร์เขาแนะนำงานให้”
       บัดนี้ บิวตี้ ใส่แว่น เกล้าผมมีมวยปลอม หน้างองง้ำ พยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ แล้วลุกขึ้นเดินออกไปเฉย ไม่มีมารยาทล่ำลา
       ผู้จัดการถอนใจเบื่อๆ “สำนักงานใหญ่จะรีบส่งมาทำไมเนี่ย มารยาทยังไม่อบรมเลย”
       
       กรเทพเข้ามาในบ้านตอนเย็น เห็นพักตร์พิมลนอนนิ่งประชดชีวิต ไม่ทำอะไร กรเทพมองลูกสาวอย่างหนักใจ
       “แพ็ต ช่วงนี้ว่างอยู่ ไปช่วยพ่อวางระบบงานหน่อยได้ไหม”
       “อย่าเลยค่ะ แพ็ตไม่มีอารมณ์จะทำอะไร”
       “ธุรกิจมันไม่รออารมณ์หรอกนะ ไปแต่งตัวแล้วไปกับพ่อ”
       “ไม่เอาดีกว่าค่ะ แพ็ตขี้เกียจออกไปตอนนี้ รถติด”
       กรเทพชักฉุน “แพ็ตจะมัวนั่งหมดอาลัยตายอยากแบบนี้ไม่ได้นะ”
       “ก็แพ็ตโดนทำโทษนี่คะ คนโดนทำโทษจะให้ร่าเริงร้องรำทำเพลงอยู่ได้ยังไง”
       “เลิกประชดซะทีเถอะน่า ไหนเคยบ่นว่าอยากทำอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ บ้าง”
       “พ่อจะให้แพ็ตทำอะไรคะ”
       ท่าทีกรเทพกระตือรือร้นขึ้นมา “ไปดูด้วยกันก่อน แล้วลูกจะรู้”
       “ไม่เอาดีกว่าค่ะ แพ็ตไม่ชอบประหลาดใจ”
       “งั้นตกลงจะอยู่บ้านแน่ใช่ไหม”
       “ใช่ค่ะ”
       “ดี ไหนๆ วันนี้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันก็ดีแล้ว จะได้คุยปรับความเข้าใจกับบิวตี้พร้อมๆ กันเสียที”
       กรเทพกดโทรศัพท์ถึงบิวตี้
       “ไม่นะคะ” พักตร์พิมลปฏิเสธ
       กรเทพดุ “นั่ง ไม่ต้องไปไหน”
       เสียงโทรศัพท์รอสายจากบิวตี้ดังต่อเนื่อง
       ฟากบิวตี้อยู่ที่ชายหาด เห็นชื่อกรเทพโทร.มา ก็กดตัดสายทิ้ง
       กรเทพมีสีหน้าผิดหวัง
       พักตร์พิมลเยาะ “โดนตัดสายทิ้งเหรอคะ นี่ล่ะค่ะ นิสัยของบิวตี้หลานเลิฟ เขาไม่ได้อยากคุยกับพ่ออย่างที่พ่ออยากคุยกับเขาซักหน่อย” หญิงสาวสะบัดหนีไป
       กรเทพทั้งสงสัยปนหนักใจ
       
       บิวตี้ เดินทอดอารมณ์เหงาๆ คนเดียวในบรรยากาศสวยๆ ยามเย็นริมหาด
       อีกฟากหนึ่งเห็นพระอาทิตย์กำลังจะลับเหลี่ยมเขา
       บิวตี้เจ็บเนื้อตัวกำลังจะกลายร่าง สักพักก็มีนกหงส์หยกบินรับแสงสุดท้ายของวัน
       
       นางฟ้าลลิตา อยู่บนแดนสรวง ถอนใจหนักหน่วง กลัดกลุ้มเป็นที่สุด
       “วันนี้ครบหนึ่งเดือนของมนุษย์ที่ลัลน์ลลิต ต้องกลายร่างเป็นนกยามค่ำคืน” นางฟ้าลลิตาส่ายหน้าหนักใจ “แต่ความก้าวหน้ามีเพียงน้อยนิด”
       “ลัลน์ลลิตมัวแต่หมกมุ่นอยู่กับความขุ่นแค้น จนลืมนึกถึงภาระที่จะต้องกระทำเพื่อปลดปล่อยตนจากร่างของนางนกน้อย”
       “เหลือเวลาอีกเพียงสองเดือนมนุษย์ ความสำเร็จยังอยู่อีกห่างไกลและยากเย็นยิ่งนัก โปรดเมตตาชี้เส้นทางลัดให้เราช่วยนางด้วยเถิดเทวี”
       ปรมะเทวีบอก “ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ทุกวัน แม้เพียงชั่วเสี้ยวขณะก็อาจก่อให้เกิดความพลิกผันได้ ท่านอย่าเพิ่งด่วนคิดให้รุ่มร้อนใจไปเลย”
       
       พระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลหัวหิน
       แผนกชุดชั้นในของห้างวันนี้คนน้อยกว่าแผนกอื่นๆ บิวตี้ในชุดพนักงานขาย สวมแว่นใส่มวยผม ยืนเชิดหน้าไม่รับแขกอยู่ตรงนั้น มีลูกค้าหญิงวัยรุ่นสองคน คุ้ยสินค้ามาดูสะเปะสะปะ เจอสายตาพิฆาตของบิวตี้มองจิก
       “ไม่ซื้อก็อย่าคุ้ยแบบนั้นสิ มันเสียเวลาเก็บ”
       วัยรุ่นสะดุ้งชวนกันเดินหนี “ไปดูอย่างอื่นดีกว่า โคตรดุเลย ป้า”
       บิวตี้โกรธ “เรียกใครป้า”
       น้อยพนักงานอาวุโสสาวใหญ่เอ็ด “อย่าไปดุลูกค้าอย่างนั้นสิ”
       บิวตี้ฮึดฮัดไม่เลิก “มาเรียกฉันป้าได้ไง แม่เธออายุ 15 เหรอ”
       “พูดกับลูกค้าแบบนั้นไม่ได้นะ” น้อยชักฉุน
       “ไม่ใช่ลูกค้าหรอก ดูท่าทางก็รู้แล้วว่าไม่ได้คิดจะซื้อ”
       ป้าลูกค้าเดินมาถาม “หนูๆ มีเบอร์สามสามสิบแปด คัพดีไหม”
       น้อยบอกบิวตี้ “ลองหัดดูแลรายนี้ซิ”
       “ต้องการแบบไหน ...คะ”
       “มีอย่าง” ป้ากระซิบ “ใส่แล้วอกชิดๆ อ่ะ มีไหม”
       บิวตี้มองอกป้า ยั้งปาก “คงยาก... เอ่อ กรุณารอซักครู่...ค่ะ”
       บิวตี้ ดูรหัสสินค้า แล้วค้นหาในกอง ไม่มี สีหน้าเริ่มสับสน
       “สามสิบแปดดี ไม่มี”
       “ไปดูข้างในให้คุณลูกค้าสิจ๊ะ” น้อยบอก
       บิวตี้เข้าไปในห้องเก็บสินค้า
       
       พอเข้ามาในห้องเก็บสินค้าแล้วบิวตี้ต้องงง เคว้งคว้าง เพราะทุกชั้นสูงท่วมหัว และมีสินค้าเต็มไปหมด
       “18072 อยู่ไหนหว่า” บิวตี้มองหา แล้วไล่ดูไปตามหมายเลข “920 ไม่ใช่ 750 360 โอ๊ย 180 ไม่เห็นมีเลย 180... 180 อยู่ไหน
       บิวตี้ลนลานไล่หาสินค้า
       “200 อุ๊ย ใกล้แล้ว” มองสูงขึ้นไป “190” และมองขึ้นไปตรงชั้นสูงสุดจึงเจอ “180”
       บิวตี้ไปลากบันไดมา ปีนขึ้นไป
       “36 เอ 34 บี สามสิบแปด มีมั้ยเนี่ย ขอให้มีเถอะ” บิวตี้ออกอาการดีใจ เจอแค่ “สามสิบแปด” เลยผิดหวัง “ไม่เห็นมีคัพดีเลย” แล้วดีใจสุดๆ “เจอแล้วๆ 38 ดี”
       บิวตี้ลงบันได ขยับออกมาเจอน้อยดุ “ทำไมช้านักล่ะ”
       บิวตี้หันมาจะเถียง บันไดเอนจะล้ม
       “ว๊ายย...ระวัง” น้อยร้องลั่น
       
       บิวตี้ตกใจพยายามตะเกียกตะกายไขว่คว้ากรีดร้องสุดเสียง “อ๊าย...”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เลห์นางฟ้า ตอนที่ 8
เล่ห์นางฟ้า ตอนที่ 7
เล่ห์นางฟ้า ตอนที่ 6
เล่ห์นางฟ้า ตอนที่ 5
เล่ห์นางฟ้า ตอนที่ 4
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพเร็วๆนะค่ะชอบหม๊ากกกกกกกกกกกกกกก
BOW
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพเร็วๆคัฟ ผมอยากอ่านต่อเรื่องกำลังสนุก^^
beeNumtip/numtip1949@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014