หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 31

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 22 มีนาคม 2557 03:56 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 31
       อีสารวีช่วงโชติ ตอนที่ 31
       
       นัยน์ตาหม่อมพริ้มวาววับ โกรธถึงขีดสุด ตบหน้าชิษณุอย่างแรง
       
       “เป็นลูกชาติลูกตระกูลเสียเปล่า ทำไมทำได้”
       ชิษณุหันขวับมาเถียง “ผมรักโสภิต”
       “แกกำลังพาเขาหนีแกกำลังทำลายชีวิตของโสภิต เหมือนกับที่ไอ้สมศักดิ์ มันทำลายชีวิตของหญิงโสภา” หม่อมชรามองหน้าโสภิตพิไลอย่างแค้นใจ “เลือดแม่มันแรงนักนะ วิ่งแร่ตามผู้ชายมักง่าย ใฝ่ต่ำเหมือนนังโสภาแม่แกไม่มีผิด”
       โสภิตพิไลเสียใจ สักครู่ก็กลายเป็นโกรธ
       “ป้าอุษาบอกหนู คุณแม่ไม่ได้มักง่าย ต้องหนี เพราะหม่อมยายจับคลุมถุงชน”
       “อีสามันก็พูดเอาดีเข้าตัว! มันนั่นแหละชักหญิงโสภาไปหาผู้ชายจนใจแตก ถึงได้ทนไม่ไหวต้องหนีตามเขาไป หญิงโสภาว่าชั่วแล้ว แต่แกยังยิ่งกว่า”
       หม่อมพริ้มด่าและโกรธจนหอบ หญิงจ้อยเข้าประคองแล้วหันไปหาโสภิตพิไล พูดเสียงเข้ม
       “พอแล้ว เธอกลับเข้าบ้านได้ โสภิตพิไล...ส่วนตานุ น้าเรียกคุณหญิงแม่เธอมาที่นี่แล้ว ยังไงต้องคุยกัน อย่าคิดจะหนีหน้าไปไหน”
       ชายรวีเดินมาหยิบกระเป๋าของโสภิตพิไลออกจากท้ายรถ แล้วจับมือโสภิตพิไล
       “ไป โสภิต เข้าบ้าน”
       โดยไม่มีใครคาดคิด ชิษณุตัดสินใจกระชากชายรวีมาต่อยแล้วจับทุ่มลงกับพื้น หญิงจ้อยกับหม่อมพริ้มร้องหวีด
       ชิษณุกระชากโสภิตพิไลมา “ไป โส”
       ทั้งสองกระโดดขึ้นรถ ชิษณุขับออกไปอย่างเร็ว ฝุ่นตลบ
       หม่อมพริ้มกับหญิงจ้อยเข้าไปดูชายรวี ด้วยสีหน้าเจ็บใจ
       
       ไฟเปิดสว่างทั้งตำหนัก หวนช่วยประคบหน้าชายรวีที่โดนต่อยอยู่ที่มุมห้องแต่ทั้งสองก็คอยฟังการสนทนาในห้องอยู่อย่างสนใจ
       ส่วนกลางห้องหม่อมพริ้ม หญิงจ้อย หญิงศุภลักษณ์ และหลวงหาญกำลังโต้เถียงกันอยู่
       “ถ้ากล้าทำกันถึงขนาดนี้ แม่ก็จะไม่ไว้หน้าล่ะนะ...แม่จะแจ้งตำรวจ”
       หญิงศุภลักษณ์ตกใจ “อะไรนะคะ! หม่อมแม่จะให้ตำรวจจับหลาน”
       หลวงหาญใช้ไม้อ่อน “หม่อมแม่ครับ ถ้าถึงตำรวจมันจะอื้อฉาวนะครับ”
       หญิงจ้อยคิดตามเห็นด้วย “นั่นสิคะ ..ถ้ารู้ไปถึงพวกหนังสือพิมพ์ล่ะก็ เขียนกันสนุกใหญ่แน่”
       หม่อมพริ้มได้สติ กลับไปนั่งสงบใจ แต่ก็ยังอดฮึดฮัดไม่ได้
       “แล้วจะทำยังไงดี จะทำยังไงดี ป่านนี้มันคงพากันหนีไปไหนต่อไหนแล้ว”
       คุณหญิงศุภลักษณ์กับหลวงหาญมองหน้ากัน แล้วหญิงศุภลักษณ์ก็ตัดสินใจพูดขึ้น
       “หม่อมแม่ขา หญิงไม่คิดว่าหญิงจะพูดคำนี้” คุณหญิงลงนั่งกับพื้น วิงวอน “ขอให้เขาสองคนได้แต่งงานกันได้ไหมคะ”
       “อะไรนะ”
       “ผมกับคุณหญิงปรึกษากันแล้วครับ ผมยอม...ยอมทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม เพื่อความสุขของลูก ดีกว่ายอมเสียลูกชายคนเดียวไป” หลวงหาญว่า
       หม่อมพริ้มเชิดหน้า ไม่ฟัง
       “ตานุเป็นคนดื้อ ถ้าเราไม่ยอมรับ แกคงพาโสภิตหนีเตลิดไป” คุณหญิงน้ำตาคลอ “หม่อมแม่ขา วันที่น้องหญิงโสภาหนีไป หม่อมแม่จำไม่ได้หรือคะ ว่าหม่อมแม่เสียใจขนาดไหน”
       หม่อมพริ้มหันมามองหญิงศุภลักษณ์ ตาวาววับ
       หญิงจ้อยตกใจ รีบห้าม “พี่หญิงรอง พูดอะไร”
       หญิงศุภลักษณ์ยังคงอ้อนวอน น้ำตาไหล
       “หญิงไม่ได้เข้มแข็งเหมือนหม่อมแม่ ถ้าตานุหนีไป หัวใจหญิงคงสลาย ถ้าไม่ได้เห็นหน้ากันอีกจนวันตาย เหมือนน้องหญิงโสภา...หญิงคง...หญิงคง...”
       ศุภลักษณ์สะอื้นจนพูดไม่ออก ได้แต่กราบซบลงแทบเท้าหม่อมพริ้ม หลวงหาญนั่งลงข้างภรรยา
       “หม่อมแม่ครับ เราสองคน ขอความกรุณา” คุณหลวงกราบลงแทบเท้าอีกคน
       หญิงจ้อย ชายรวี หวน พากันมองหน้าหม่อมพริ้ม ห้องทั้งห้องเงียบกริบ อึดใจ
       หม่อมพริ้มนิ่ง ความเจ็บปวดแต่ครั้งหญิงโสภาหนีไปปะทุขึ้นมาในใจอีกครั้งเป็นริ้วๆ
       หญิงจ้อยถามเสียงอ่อยๆ “หม่อมแม่คะ”
       หม่อมพริ้มลุกขึ้น เดินออกไปเงียบๆ
       ศุภลักษณ์ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น หลวงหาญกอดปลอบภรรยา ชายรวีลุกตามหม่อมพริ้มออกไป
       
       หม่อมพริ้มนั่งนิ่งอยู่ในห้อง น้ำตาค่อยๆ รินออกมา ชายรวีเข้าไปคุกเข่าตรงหน้า
       หม่อมพริ้มเช็ดน้ำตา “ชายจะว่าแม่ใจดำก็ว่ามา”
       ชายรวียิ้มปลอบ “ผมเข้าใจหม่อมแม่ครับ”
       หม่อมพริ้มมองชายรวี ถามจริงจัง
       “แล้วชายคิดว่ายังไง”
       ชายรวีตอบอย่างชัดเจน “ผมเป็นผู้พิพากษา ถ้าถามว่าสองคนนั้น ทำผิดกฎหมายหรือเปล่า คำตอบก็คือไม่ ถ้าถามว่าทำผิดศีลธรรมไหม คำตอบก็คือไม่...ที่สองคนนั้นทำไป ก็ผิดประเพณีนิยมเท่านั้น”
       “แปลว่าแม่ควรจะยอมใช่ไหม”
       “ถ้าหม่อมแม่ย้อนเวลากลับไปได้ จะยอมให้พี่หญิงโสภาหนีไปไหมล่ะครับ”
       หม่อมพริ้มอึ้ง
       
       ตอนสายชิษณุกับโสภิตพิไลกราบลงตรงหน้าหม่อมพริ้ม
       “เราสองคนกราบขอขมาหม่อมยายครับ”
       หม่อมพริ้มมองหน้าทั้งสองคนนิ่งๆ
       “เอาเป็นว่า ยายยอมให้เจ้าทั้งสองหมั้นหมายกัน ส่วนการแต่งงาน ต้องรอจนกว่าโสภิตพิไลเรียนจบ”
       ทั้งสองดีใจ
       “ขอบพระคุณหม่อมยายค่ะ”
       ทั้งสองกราบลงอีกที หม่อมพริ้มลุกขึ้น ชายรวีประคองเดินออกไป ทุกคนหายใจโล่ง
       “สิ้นเคราะห์ไปที” หญิงจ้อยหันมาพูดกับโสภิตพิไล “จากนี้ไปก็ทำตัวให้ดีนะ ห้ามขัดใจหม่อมยายอีกเป็นอันขาด”
       โสภิตพิไลรับปาก “ค่ะ”
       ชิษณุหันไปไหว้พ่อแม่
       “คุณพ่อคุณแม่ครับ ผมขอโทษ แล้วก็...ขอบคุณ”
       หญิงศุภลักษณ์ยิ้ม กอดลูกอย่างแสนรัก
       
       ฟากบรรดาบ่าวไพร่จับกลุ่มนินทากันเรื่องโสภิตพิไล เจิมนั่งฟัง ตัวตั้งตัวตีเป็นจวนเจ้าเก่า
       “โอ้ย ฉันงี้ลุ้นเสียหัวใจแทบจะหยุดเต้น ไม่รู้หม่อมท่านจะว่ายังไง”
       “หม่อมท่านคงกลัวนะ ว่าคุณหนูโสภิตจะหนีเตลิดไปเหมือนคุณหญิงโสภา” พุดว่า
       “เลือดแม่แรงจริงจริ๊ง พับผ่าเถอะ”
       “จะว่าไปคุณหญิงเธอก็ไม่กล้าขนาดนี้นะ น้าจวน แต่คุณหนูโสภิตสิ โอ้โหตอนเถียงหม่อมนะฉอดๆๆ ถ้าไม่ดูหน้า ฟังแต่เสียง นึกว่าอีสาตอนเด็กๆ มายืนเถียงนั่นแน่ะ”
       เจิมฟัง ไม่สบายใจลุกหนีไปเงียบๆ
       
       เจิมแอบมานั่งคิดถึงอดีต อยู่ในสวน ตรงบริเวณปลูกผักสวนครัว
       นึกถึงเหตุการณ์ที่สาฟื้นจากเป็นลม แล้วรู้ตัวว่าท้องกับท่านชาย
       เจิมพึมพำ “อีสามันมีลูกติดท้องไปด้วยนี่นา”
       จวนกระเดียดกระจาดเดินมาพอดี
       “อ้าว พี่เจิม มาทำอะไร”
       “เปล่า”
       “ตะกี๊เห็นได้ยินพูดว่าอีสาๆ”
       “ข้าแค่สงสัย อีสามันมีลูกท่านชายติดท้องไปด้วย มันทำไมไม่เคยพูดถึง”
       “พี่เจิมเอ๊ย มาสงสัยอะไรป่านนี้ ฉันว่าเด็กคงตายไปเกิดใหม่ถึงไหนๆ แล้ว” จวนพูดอย่างหมั่นไส้ “มันแล่นตามผู้ชายออกไปอย่างนั้น มันจะเก็บลูกคาท้องเอาไว้ทำไม”
       เจิมลังเล “ก็อาจจะจริง...เพราะมันก็ไม่เคยพูดถึง”
       จวนนั่งลงเก็บยอดโหระพา เด็ดไปนับไป แล้วจู่ๆ ก็พูดขึ้น
       “เออ ผ่านไปยี่สิบกว่าปี ถ้าลูกอีสามันยังอยู่ ก็คงรุ่นราวคราวเดียวกับคุณหนูโสภิตนี่ละ ใช่ไหม”
       เจิมสะดุ้งฟังแล้วยิ่งวิตก คิดกังวลอยู่ในใจ
       “เจ้าประคุณขอให้ไม่ใช่ ขอให้อย่าเป็นอย่างที่ลูกคิดเลย”
       
       ทรงศรีนั่งเด่นอยู่ที่เก้าอี้ทำผมกลางร้าน สากับเพ็ญศรีทำงานไปตามปกติ ชมชวนคุยเจื้อยแจ้ว
       “ชมไปดูมาแล้วฮ่ะ บันทึกรักของพิมพ์ฉวี นางเอกเพชราส๊วยสวย”
       “นั่นแหละๆ พี่จะทำผมทรงนั้น”
       ทรงศรียกใบปิดหนัง บันทึกรักของพิมพ์ฉวี ให้ดูเป็นตัวอย่าง ชม สา เพ็ญศรีมองหน้ากัน
       “เอาเหมือนเลยเหรอคะ” เพ็ญศรีถาม
       “งั้นสิ พี่ว่า หน้าตาพี่ก็คล้ายๆ เพชราอยู่นะ” ทรงศรียกใบปิดเทียบหน้า หันไปหาสา “จริงไหม คุณสา”
       “เอ่อ...” พอดีเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นสาขอตัว “อุ๊ย โทรศัพท์มา ขอไปรับก่อนนะคะ”
       
       สารีบหนีไปยกหูรับสาย “ร้านอุษาวดีค่ะ”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
58 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
42 %
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอนานเกิ๊น ตอน32
คิดตี้ คิดดีๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไทยรัฐ แซงไปแล้วนะคะ
งุงิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
More posts pleaseeeeeeeee
Addicted
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมาก
kam53@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมใจสว่างบทน้อยจัง อยากให้มีบทกับชายรวีเยอะๆ
lilyy_fanclub
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอเหมือนกัน
ไวๆ นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออยู่นะคะ นานแค่ไหนก็จะรอ อัพเร็วๆๆนะคะ สู้ๆๆ
nong.zaaa@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014