หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 16 มีนาคม 2557 17:09 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 11
        สามีตีตรา ตอนที่ 11 (ต่อ)
       
       ศิวาพากันตาเดินออกมาจากบ้านสายน้ำผึ้ง กุนตี สมหวังเดินตามมา กันตาหันไปพูดกับกุนตี
       “ก้อยยังสงสัยที่พี่ผึ้งบอกว่ายังไม่ถึงเวลาของก้อย มันหมาย ความว่ายังไง”
       ศิวาชะงัก กุนตีขัดขึ้น
       “เธอจะไปสนใจอะไรกับผู้หญิงเสียสติคนนั้น อะไรที่มันปั่นหัวเราได้ มันทำทั้งนั้นแหละ”
       ศิวามองกันตาอย่างลุ้นว่ากันตาจะคล้อยตามเชื่อกุนตีหรือไม่ ศิวาโกรธสายน้ำผึ้งโกรธตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ไปกว่านี้
       
       รสสุคนธ์มองสายน้ำผึ้งอย่างระอาแก่ใจที่สุด
       “คราวนี้เขารู้ความจริงแล้วว่าคุณพิศุทธิ์ไม่ได้อยู่ที่นี่ เห็นไหมผึ้ง...สุดท้ายผึ้งก็ไม่ชนะ”
       “น้ารสควรเข้าข้างผึ้งสิ ไม่ใช่เอาแต่ด่าผึ้ง”
       “น้าไม่เข้าข้างคนผิด สิ่งเดียวที่น้าจะทำ คือเตือน...ไหนผึ้งบอกน้าสิว่าผึ้งยังมองหน้า คุณพิศุทธิ์อยู่อีกได้ยังไง ไม่รู้สึกละอายบ้างเหรอ ไม่เคยนอนกับเขา แต่บอกว่าท้องเขา”
       “น้าไม่เป็นผึ้ง น้าไม่เข้าใจหรอก”
       “เลิกใช้คำนี้มาอ้างสักทีเถอะ พร่ำคร่ำครวญว่าชีวิตตัวเองตกต่ำ แทนที่จะทำจิตใจให้ดี แต่กลับทำให้ตกต่ำ”
       “ใช่ ผึ้งมันจิตใจตกต่ำ แล้วจะให้ผึ้งทำยังไง ผึ้งก็เหมือนหมาจนตรอกหนีไม่ได้ก็ต้องหันหน้าสู้ แล้วใครที่ขวาง ก็ต้องโดนไล่กัดแบบนี้แหละ”
       รสสุคนธ์มองสายน้ำผึ้งอย่างปลงใจ
       “เอาเถอะ...อยากทำ อะไรก็ทำเลยแล้ววันนึงผึ้งก็จะรู้เองว่านรกมันมีจริง คราวก่อนผึ้ง เสียเพื่อนแค่คนเดียวแต่ต่อไป...ผึ้งจะมอดไหม้ เสียหมด เสียทุกอย่างที่ผึ้งและ สิ่งที่ทำให้ผึ้งภาคภูมิใจ”
       รสสุคนธ์อุ้มน้องพีทเดินออกไป สายน้ำผึ้งไม่ยอมรับคำของรสสุคนธ์
       “ใครบอกว่าตอนนี้ตัวผึ้งมอดไหม้ พวกมันต่างหากที่มอดไหม้ แล้วผึ้งจะสาดน้ำมันเข้าไปอีกด้วย”
       สายน้ำผึ้งคิดบางอย่าง
       
       กุนตีเดินนำกันตาจะเข้าบ้าน กฤชเดินออกจากบ้าน
       “พอดีพ่อมาเอาพลาสปอร์ตน่ะ พรุ่งนี้พ่อจะไปดูงานญี่ปุ่นแล้วนี่ไปไหนกันมา”
       “ไปหาคุณพิศุทธิ์ที่บ้านสายน้ำผึ้งค่ะ” กุนตีเล่า
       “แล้วก็ไม่เจอใช่ไหม”
       กันตากับกุนตีพยักหน้า
       “เพราะพิศุทธิ์ไม่ได้ไปไหน เขาก็อยู่บ้านเขานั่นแหละ”
       ศิวารู้ว่าพิศุทธิ์อยู่บ้าน จึงนิ่งคิดบางอย่าง กันตาดีใจ
       “จริงเหรอคะพ่อ”
       “พ่อว่าพิศุทธิ์ไม่มีอะไรกับสายน้ำผึ้ง พ่อรู้จักเขาดี เอาไว้พ่อกลับญี่ปุ่น แล้วพ่อจะไปคุยกับกั้งอีกที ฝากดูน้องด้วยนะ”
       กันตากับกุนตีพยักหน้า กฤชเดินออกไป กันตาหันมาหากุนตี
       “เดี๋ยวก่อนพี่กุ้ง...เราไม่ไปบอกพี่กั้งหน่อยเหรอว่าคุณพิศุทธิ์ไม่ได้อยู่กับพี่ผึ้ง พี่กั้งจะได้เข้าใจคุณพิศุทธิ์ใหม่”
       “พี่ว่าถ้าเราพูด กั้งไม่ยอมตั้งสติฟังหรอก เราต้องรออีกคนมาพูด รับรองว่ากั้งจะได้สติ และกลับไปหาคุณพิศุทธิ์อีกครั้งแน่”
       “ใครคะ”
       “ก็ก๋งไง พรุ่งนี้ก๋งกลับจากฮ่องกงตอนบ่าย แล้วก๋งจะเข้าไปคุยกับกั้งเอง”
       “ถ้าก๋งมาคุย รับรองพี่กั้งกับคุณพิศุทธิ์คืนดีพันเปอร์เซ็นต์” กันตาดีใจ
       
       กุนตียิ้มแล้วเดินเข้าบ้าน กันตาเดินยิ้มใจชื่นตามกุนตีไป พวงหยกเดินเข้าบ้านมาได้ยินกันตากุนตีพูดว่า ก๋งจะกลับตอนไหน พวงหยกคิดอะไรบางอย่าง

สามีตีตรา ตอนที่ 11
        ศิวามาหาพิศุทธิ์ที่บ้านเนื้อแพร ทั้งสองออกมาคุยกันหน้าบ้าน ศิวารู้สึกผิดและรู้สึกแย่กับสิ่งที่เกิดกับพิศุทธิ์
       “ผมจะมาขอโทษ คุณต้องเป็นแบบนี้เพราะผม ผมพยายามจัดการแล้ว แต่ผมประเมินสายน้ำผึ้งต่ำไปจริงๆ ผมละอายใจเหลือเกินที่ทำให้คุณกับคุณกั้งต้องมีปัญหากันขนาดนี้”
       พิศุทธิ์ชะงักไปนิดนึง
       “มันไม่เกี่ยวกับคุณหรอกครับ ถึงไม่ได้มีปัญหาเรื่องคุณ ผมกับกั้งก็อยู่ร่วมกันไม่ได้ เพราะอดีตทำให้กั้งเขาไม่เคยเชื่อใจผม แล้วที่สายน้ำผึ้งทำร้ายกั้งเพราะเขาไม่ยอมลืมอดีต เชื่อผมเถอะปล่อยให้เรื่องทุกอย่างมันจบลงแค่นี้ อย่าให้สายน้ำผึ้ง ต้องทำร้ายใครได้อีกเลย และคุณเริ่มต้นเพื่อคุณก้อยซะใหม่”
       “คุณพิศุทธิ์...” ศิวาอึ้ง
       “ผมขอตัวก่อน”
       พิศุทธิ์เดินกลับเข้าบ้านไป ศิวามองตามอย่างไม่สบายใจ
       
       พวงหยกอยู่ที่สนามหน้าบ้านคุยมือถือกับเนื้อแพร
       “ฮัลโหล...ฉันพวงหยกพูด”
       “คุณพวงหยก...มีอะไรเหรอคะ”
       “ลูกชายหล่อนอยู่รึเปล่า”
       เนื้อแพรไม่อยากให้พวงหยกพูดกับพิศุทธิ์กลัวจะทำให้เขาเครียดขึ้น
       “ไม่อยู่ค่ะ”
       “โกหก ถ้าไม่อยู่กับหล่อน แล้วจะไปที่ไหน แต่เอาเถอะ...ไม่ว่าลูกชายหล่อนอยู่ที่ไหน แต่ช่วยบอกด้วยนะว่า ยายกั้ง ทนใช้นามสกุลของพวกปลิ้นปล้อนไม่ไหวแล้ว ต้องการนัดหย่าพรุ่งนี้เช้า”
       เนื้อแพรอึ้ง ไม่คาดคิด
       “พรุ่งนี้เช้า”
       เนื้อแพรคิดถึงว่าพิศุทธิ์ว่าจะเป็นยังไงถ้ารู้เรื่องนี้
       
       พิศุทธิ์เดินเข้าบ้านมาด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อน เนื้อแพรมองลูกชายอย่างลังเล แล้วตัดสินใจบอก
       “ชาย...เมื่อกี้คุณพวงหยกโทรมา...เขาบอกกั้งนัดลูกหย่าพรุ่งนี้เช้า”
       พิศุทธิ์ชะงักไป เนื้อแพรจับมือลูกอย่างให้กำลังใจ
       “คิดดีๆนะลูก ถ้าชายยังไม่พร้อม...”
       “ถึงเวลาที่เราจะต้องเผชิญความจริงแล้วครับแม่ อยู่กันไปแบบนี้ก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น มีแต่จะทำให้ต่างฝ่ายต่างเป็นทุกข์กันเปล่าๆ”
       “แต่...”
       “และผมอยากขอร้องแม่ อย่าไปบอกใครเรื่องศิวากับใคร ถึงความรักของผมจะจบลงแต่ก็ขอให้ความรักของคนอื่นเขาเจริญเติบโตบ้าง”
       “ชาย...” เนื้อแพรอึ้ง
       “เก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้วเหรอครับมา”
       “แม่ไม่ไปก็ได้นะ”
       “ไปเถอะครับแค่คืนเดียว พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว นานๆจะได้เจอเพื่อนเก่า ไม่ต้องห่วงผมหรอก”
       เนื้อแพรยิ้มให้ลูกชาย
       “งั้นแม่จะรีบกลับนะ”
       เนื้อแพรถือกระเป๋าเดินออกไป พิศุทธ์มองตาม
       
       เจ้าสัวบัญชาเดินเข้ามาในบ้าน นวลมองอย่างดีใจเว่อร์เข้าไปกอดขาจนเจ้าสัวเกือบล้มหัวทิ่ม
       “ท่านเจ้าสัว ท่านเง๊กเซียนฮ่องเต้ของอีนวล”
       “ปล่อย ก่อนที่อั๊วจะล้มหัวทิ่มตายไปพบท่านเง๊กเซียนฮ่องเต้จริงๆ” เจ้าสัวเซ็ง
       นวลรีบปล่อยขา เจ้าสัวเดินไปหากะรัตที่ดื่มไวน์อยู่พูดนิ่งๆ
       “เป็นยังไงบ้าง”
       กะรัตชะงัก หันไปมองเจ้าสัวแล้วร้องไห้โฮโผกอดทันที
       “ก๋ง...”
       “เจ็บไหม”
       “มาก”
       “สมน้ำหน้า”
       “ก๋ง ทำไมก๋งมาสมน้ำหน้ากั้ง กั้งเป็นฝ่ายโดนเขาทิ้ง โดนเขาทรยศนะ”
       “ก๋งสอนลื้อกี่ครั้งแล้วเรื่องการมีสติ การทำอะไรอย่างมีสติ พูดอย่างมีสติมันเหมือนโล่ป้องกันเรา จากอันตรายทุกอย่าง แต่ถ้าทำอะไรอย่างขาด สติ พูดอย่างขาดสติ มันก็เหมือนลื้อยิงปืน ถ้ามันไม่ ฆ่าคนอื่น ก็ฆ่าตัวลื้อเอง”
       “ก๋ง...” กะรัตร้องไห้
       “จำได้ไหมว่าก๋งพูดอะไรกับลื้อในวันรดน้ำสังข์”
       กะรัตพยักหน้าอย่างจำได้
       “ถ้าจะรักลงเรือลำเดียวกัน ก็ต้องช่วยกันพามันไป...กั้งเลือกคุณพิศุทธิ์มาใช้ชีวิตคู่แล้ว ก็ต้องมั่นใจในตัวเขา”
       “เขาทำนังผึ้งท้อง ก๋งว่ากั้งเป็นฝ่ายผิดเหรอ”
       “คุณชายบอกจากปากเหรอว่าเขาทำ”
       กะรัตชะงัก
       “จำไว้นะอากั้ง คนเป็นผัวเป็นเมียกัน...ถ้าไม่เลวให้เห็นกับตา ไม่ชั่วให้ได้ยินกับหูก็ต้องเชื่อในความดีของคนของเราไว้ก่อน”
       เจ้าสัวจับมือกะรัตแล้วมอง แหวนแต่งงานของหลาน
       “แหวนมันอยู่ในนิ้วลื้อ ไม่มีใครถอดมัน ออกได้ ถ้าลื้อไม่เขวี้ยงมันออกไปเอง”
       
       กะรัตมองเจ้าสัว คิดตามที่เขาพูด

สามีตีตรา ตอนที่ 11
        สายน้ำผึ้งเก็บข้าวของลงกระเป๋าเดินทาง รสสุคนธ์เดินเข้ามาเห็นแปลกใจ
       “เก็บของจะไปใหนผึ้ง”
       สายน้ำผึ้งมองรสสุคนธ์
       “ทำไมน้ารสต้องทำเสียงดุใส่ผึ้งด้วย”
       “เพราะน้าเชื่อว่าผึ้งต้องทำเรื่องไม่ดีแน่ๆ”
       สายน้ำผึ้งพูดเสียงมีความสุข
       “ใครว่าล่ะน้ารส คราวนี้ผึ้งทำเรื่องดี...ดีที่สุดในชีวิต”
       สายน้ำผึ้ง แน่วแน่ จริงจัง แล้วเดินออกไป รสสุคนธ์มองตาม อ้าปากค้าง
       
       พิศุทธิ์ไปที่ตู้เปิดลิ้นชักหยิบทะเบียนสมรสที่มีชื่อของตัวเองและกะรัตขึ้นมาดู มันเป็นหลักฐานยืนยันความรักเพียงอย่างเดียวที่หลงเหลืออยู่ตอนนี้ พิศุทธิ์ถือทะเบียนสมรสไปที่โซฟาเขาทิ้งตัวลงนั่ง พร้อมเอามือก่ายหน้าผากเมื่อคิดถึงการหย่าที่จะมาถึง
       
       ค่ำนั้น กะรัตแต่งตัวสวย สดใสอีกครั้งเดินมากับนวลและเจ้าสัวบัญชา พวงหยกเดินเข้ามาเห็นเจ้าสัวแล้วชะงัก เพราะวาดหวังจะพากะรัตไปหย่าก่อนเจ้าสัวจะมากล่อมกะรัต
       “อ้าว...เตี่ย ไหนว่าจะกลับพรุ่งนี้”
       “งานเสร็จเร็ว เลยกลับมาก่อน”
       พวงหยกหันมามองกะรัตที่แต่งตัวดี ดูสดใสอย่างระแวงว่าจะเปลี่ยนใจเรื่องเลิกกับพิศุทธิ์
       “แล้วนี่แกจะไปไหน”
       “อากั้งจะไปหาคุณพิศุทธิ์”
       พวงหยกโวยวายทันที
       “หา...แกจะไปโง่มันทำไม แกลืมไปแล้วเหรอว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันทำอะไรกับแกไว้บ้าง แล้วอีกอย่างแกไปหามันตอนนี้ก้ไม่มีประโยชน์ เพราะมันโทรมานัดหย่ากับแกแล้ว”
       กะรัต เจ้าสัว นวลมองพวงหยกเป็นตาเดียวกันด้วยความคาดไม่ถึง กะรัตเริ่มหวั่นไหว
       “ลื้อไม่ต้องไปฟังใคร รีบไปเคลียร์กับเขาก่อนที่เรื่องมันจะบานปลาย” เจ้าสัวบอกเสียงเข้ม
       กะรัตเดินออกไป พวงหยกรีบดึงไว้
       “ฉันไม่ให้แกไปไป ผัวแกขอหย่าให้ป่าวๆ แกจะทนหน้าด้านงอนง้อมันไปทำไม ผู้ชายมีแต่เปลือกแบบนั้น หาซื้อได้ตามข้างถนนเยอะแยะ แกต้องไปหย่าพรุ่งนี้”
       เจ้าสัวทนดูพวงหยกอีกต่อไปไม่ไหว จึงเดินมาดึงมือพวงหยกออกจากมือกะรัต
       “อากั้ง รีบไปหาคุณพิศุทธิ์ ยายแม่บ้าคลั่งของลื้อ เดี๋ยวก๋งจัดการเอง”
       กะรัตรีบออกไป พวงหยกโวยวายจะตาม
       “ยัยกั้ง กลับมานะ...นังนวล ไปตามยายกั้งมา”
       นวลจะวิ่งไป เจ้าสัวดุ
       “ลื้อจะไปตามอากั้งทำไม”
       “ไม่ได้ตามค่ะ นวลจะไปเปิดประตูให้คุณกั้ง” นวลวิ่งออกไป
       “งั้นก็รีบไป”
       “เตี่ย...นังนวล นังบ้า” พวงหยกขัดใจ
       “พอสักทีเถอะพวงหยก เพราะลื้อทำบาปทำกรรมกับลูกแบบนี้ ผัวมันถึงทนลื้อไม่ได้ก็เลยทิ้งกันไปตอนแก่ ยังไม่เข้าใจอีกรึ”
       พวงหยกชะงักโดนแผลในใจ
       “เตี่ย ทำไมเตี่ยมาว่าหนูอย่างนี้ ที่หนูทำก็เพื่อชีวิตยัยกั้ง พอที ที่ผ่านมาทุกคนต่อว่าหนูว่าปล่อยปะละเลยลูก ตอนนี้หนูจะจัดการ ทุกอย่าง จะเป็นคนเลือกว่าผู้ชายคนไหนเหมาะกับยัยกั้ง หนูจะทำ หน้าที่แม่ชดเชยที่ผ่านมา”
       “ที่ลื้อทำ มันไม่ใช่เพราะลื้ออยากรับผิดชอบความเป็นแม่ แต่ลื้อต้องการเอาชนะผัวลื้อกับอาเนื้อแพร ถ้าลื้ออยากชดเชยในสิ่งที่ลูกขาด ลื้อต้องทำให้ลูกเชื่อว่าความรักมันมีอยู่จริง ไม่ใช่ใช้ชีวิตบนความหวาดระแวงอย่างลื้อ”
       “เตี่ยไม่เข้าใจ เตี่ยอย่าพูดดีกว่า หนูเบ่งมันมา ไม่มีใครห่วงมันมากกว่าหนู ไอ้ผัวแมงดาพรรณอย่างนั้นเลิกไปก็ดีแล้ว ดูซิ แต่งงานยังไม่กี่เดือนมันผลาญไปเกือบร้อยล้าน แล้วนี้ถ้ามันอยู่ไม่ล้มละลายกันหมดเลยเหรอ”
       “คำก็เงิน คำก็ทอง มองดูรอบๆตัวซะบ้างว่าลูกมันจะขึ้นคานหมดแล้ว นี่เหรอความสุขของคนเป็นแม่ที่ลื้อพยายามบอกอั๊ว อั๊วจะบอกให้นะ...การที่อากฤชทิ้งลื้อ อั๊วว่ามันช้าไปด้วยซ้ำ คนบ้าเงินบ้าทองอย่างลื้อ ต้องปล่อยให้อยู่คนเดียว ดูสิ...ว่าการกอดสมบัติมันมีความสุขกว่า การกอดคนในครอบครัวรึเปล่า”
       
       เจ้าสัวเดินหนีไป พวงหยกยืนอึ้ง

สามีตีตรา ตอนที่ 11
        พิศุทธิ์อยู่ในห้องที่บ้าน หยิบยานอนหลับจากลิ้นชักตรงโต๊ะหัวเตียงเขากินยาดื่มน้ำแล้วล้มตัวนอนลงบนเตียงพยายามข่มตาหลับให้ลง
        
       กะรัตขับรถมาตามถนนลังเลก่อนจะกดมือถือหาพิศุทธิ์แต่เขาไม่รับ กะรัตถอนใจคิดว่าเขาไม่อยากรับสายตนอีกแล้ว
       แท็กซี่มาส่งสายน้ำผึ้งที่หน้าบ้านของพิศุทธิ์ เธอลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มาด้วยพอเห็นรถของพิศุทธิ์จอดอยู่ก็ยิ้มพอใจ สายน้ำผึ้งกดออดแต่ก็ไม่มีใครออกมาเปิดให้...พิศุทธิ์นอนหลับไปโดยไม่ยินเสียงออดใดๆเพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่ทำให้เขาหลับลึกมาก
       สายน้ำผึ้งหงุดหงิดเมื่อไม่มีใครยอมออกมาเปิดประตูต้อนรับ
       “คิดว่าแค่นี้จะหลบฉันได้เหรอ”
       สายน้ำผึ้งตัดสินใจปีนประตูรั้วเข้าไปในบ้าน แล้วปลดล็อคประตูออกไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองเข้ามาจากนั้นก็เดินตรงไปที่ตัวบ้าน สายน้ำผึ้งลองเปิดประตูแต่ประตูถูกล็อคเอาไว้เธอมองไปยังบานหน้าต่างที่เปิดอยู่แล้วยิ้ม
       
       สายน้ำผึ้งลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในบ้านได้สำเร็จ ยิ้มสะใจแล้วรีบหันสำรวจดูภายในบ้าน
       “สามีเธอเป็นของฉัน เรือนหอของเธอก็จะกลายเป็นเรือนหอของฉัน”
       สายน้ำผึ้งยิ้มพอใจ พอเดินไปที่โต๊ะทานข้าว เธอเห็นทะเบียนสมรสที่พิศุทธิ์วางเอาไว้สายน้ำผึ้งหยิบมาดูยิ้มเยาะเย้ย
       “แล้วฉันจะตีตราสามีเธอให้ดู”
       สายน้ำผึ้งขยำทะเบียนสมรส แล้วปาทิ้งลงพื้นแล้วตัดสินใจเดินขึ้นบันไดบุกไปยังชั้นบนของบ้าน
       
       สายน้ำผึ้งเปิดประตูเข้ามาในห้องที่มืดสนิท เธอเปิดไฟแล้วก็เห็นพิศุทธิ์หลับอยู่จริงๆ แต่ดูเขาไม่ไหวติงและไม่รู้สึกว่าเธอเข้ามาแล้ว สายน้ำผึ้งยิ้มพอใจ เธอค่อยๆ เดินมาที่เตียงแล้วนั่งลงข้างๆ
       “หลับอุตุเลยนะ ฝันถึงกันอยู่รึเปล่า”
       สายน้ำผึ้งปราดตาไปเห็นขวดยาอยู่ที่โต๊ะหัวเตียง เธอหยิบขวดยามาดูพอรู้ว่าพิศุทธิ์หลับไปเพราะยานอนหลับก็ยิ่งพอใจ สมใจว่าเธอเสร็จฉันแน่
       “เตรียมตื่นมาเจอชีวิตใหม่ของคุณได้เลย”
       สายน้ำผึ้งเข้าไปลูบไล้ใบหน้าของพิศุทธิ์แล้วเห็นว่าเขาไม่รู้สึกตัวใดๆ เลยก็ยิ้มแล้วลดมือลงถอดกระดุมเสื้อของเขาออก พิศุทธิ์กระสับกระส่ายขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ตื่นขึ้น สายน้ำผึ้งเหยียดตัวขึ้นไปนอนเบียดข้างๆ พิศุทธิ์ที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยแล้วหยัดตัวขึ้นนอนพิจารณาใบหน้าของเขาอย่างลุ่มหลง
       “รังเกียจที่จะใช้อากาศหายใจร่วมกับฉันนักใช่ไหม”
       สายน้ำผึ้งก้มหน้าลงไปหา
       “ได้เวลาเข้าหอ ของเราซะทีนะ”
       สายน้ำผึ้งยิ้มมองพิศุทธิ์อย่างหลงใหล
       
       กะรัตขับรถมาจอดที่หน้าบ้านพิศุทธิ์เห็นรถจอดอยู่และเห็นไฟในห้องนอนพิศุทธ์เปิดอยู่ด้วย เธอลงจากรถมองบ้านด้วยความสงสัย ว่าทำไมเขาไม่รับโทรศัพท์ กะรัตหยิบกุญแจไขประตูเข้าไป
       
       พิศุทธิ์สะลึมสะลือขึ้นมาเมื่อรู้สึกตัวว่ามีคนมาเบียดอยู่ใกล้ๆ เขากระสับกระส่ายและพยายามฝืนลืมตาขึ้นมา ทำให้สายน้ำผึ้งที่กำลังคลอเคลียเขาอยู่แปลกใจ
       “คุณผึ้ง...”
       “อยากสนุกกับผึ้งแล้วใช่ไหม”
       พิศุทธิ์ไม่มีสติสัมปชัญญะใดๆ เขาไม่แน่ใจว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นแต่ก็หลับลงไปต่อเพราะฤทธิ์ยา สายน้ำผึ้งเริ่มปลดชุดตัวเองอย่างช้าๆ
       “เดี๋ยวผึ้งจะทำให้คุณมีความสุขเองนะ”
       สายน้ำผึ้งลูบไล้ที่แขนของของพิศุทธิ์แล้วเลื่อนมือลงไปจับมือของเขาไว้ เธอตัดสินใจปิดไฟจากสวิตช์หัวเตียงทำให้ในห้องดับมืดลง
       
       กะรัตเพิ่งเปิดประตูเข้ามาในบ้าน พอเห็นกระเป๋าเดินทางและรองเท้าส้นสูงของผู้หญิงถอดอยู่ภายในบ้าน กะรัตก็ถึงกับผงะ เธอกำลังจะเดินขึ้นไปบนห้อง เธอเห็นก้อนของกระดาษที่ถูกขยำทิ้งไว้ก็หยิบมาดูแล้วอึ้งเมื่อคลี่ออกแล้วเห็นว่าพิศุทธิ์ขยำทะเบียนสมรสทิ้งแบบไม่มีชิ้นดี เมื่อผนวกกับข้าวของของผู้หญิงที่อยู่ในบ้านทำให้กะรัตเข้าใจว่าพิศุทธิ์พาสายน้ำผึ้งมาอยู่กินด้วยแล้ว เธอโกรธจนปรี๊ดขึ้นสมองคว้าทะเบียนสมรสขึ้นบันไดไปอย่างคับแค้น

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 33 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 31 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
6 %
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014