หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 กุมภาพันธ์ 2557 08:21 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
สามีตีตรา ตอนที่ 4
        สามีตีตรา ตอนที่ 4 (ต่อ)
       
       กันตามองหาว่าพิศุทธิ์จะมางานไหม กุนตีเดินมาหา
       
       “มองหาใคร”
       “พระเอกของงานน่ะสิ”
       “เธอคิดว่าคุณพิศุทธิ์จะมางานนี้เหรอ”
       “ก็ไม่แน่ เรื่องของความรัก ทำให้อะไรเกิดขึ้นโดยที่เราไม่คาดคิดได้เสมอ”
       พวงหยกเดินมองหากฤช เห็นกันตากับกุนตีเดินถือเครื่องดื่มมาคนละแก้ว จึงรีบเข้าไปถาม
       “นี่ เห็นพ่อแกมั้ย”
       สองคนส่ายหน้า พวงหยกหงุดหงิด
       “ไม่ได้เรื่อง”
       พวงหยกเดินแยกไป กุนตีหนักใจ
       “ท่าทางพ่อจะถูกคุมเข้ม ขยับตัวไม่ได้แน่”
       “จะมีประโยชน์อะไร...คุมได้แต่ตัว ก้อยไปลุ้นหาพระเอกของก้อยดีกว่า ว่าจะมาหรือเปล่า”
       กันตาเดินแยกไป กุนตีมองตามอย่างสงสัยว่ากันตาคิดทำอะไรอีก
       
       หม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อดเดินเข้างานมา หม่อมประโคม เพชรแข่งกับโคมระย้า วิบวับแวววาวไปทั้งตัว ท่านชายอ๊อดคอยเหลียวซ้ายแลขวาอย่างระวังตัว
       “เป็นอะไร ท่าทางลุกลี้ลุกลนพิลึก” หม่อมมลุลีมองดุ
       “ผมก็กลัวจะเจ๊อะกับเจ้าหนี้เข้าน่ะสิครับหม่อมแม่ นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นงานของหลานสาวเจ้าสัว ผมไม่เสี่ยงมาจริงๆ”
       “นี่ หยุดพูดจาไม่เป็นมงคลซะที” หม่อมมลุลีมองหาเริ่มหงุดหงิด “นี่เจ้าภาพเขาหาย ไปไหนกันหมดนะ”
       พวงหยกเดินมองหากฤช เห็นหม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อด เปลี่ยนเป้าหมายไปทันที
       “หม่อมมลุลี”
       พูดจบพวงหยกเดินรี่เข้าไปทันที กุนตีเดินตามแทบไม่ทัน
       “สวัสดีค่ะ หม่อม...ท่านชาย...แล้วนี่มากันแค่สองคนเหรอคะ”
       “ทำไม แม่พวงหยกคิดว่าฉันจะพาใครมาด้วยงั้นเรอะ” หม่อมมลุลีเชิด
       “แหม...ก็หลานชายหม่อมไงคะ หม่อมไม่รู้เหรอคะว่าเขากำลังเป็นข่าวคึกโครมเรื่องตามจับเซเลปคนดังเป็นถังข้าวสารอยู่ แล้วงานไฮโซแบบนี้ ฉันเลยคิดว่าเขาไม่น่าจะพลาด”
       “แม่...” กุนตีปราม
       ท่านชายอ๊อดที่คิดถึงแต่เรื่องผลประโยชน์ได้ยินเข้าก็หูผึ่ง หม่อมมลุลียิ้มเยาะ
       “หลานชายมีคู่หมั้นคู่หมายที่เหมาะสม เขาคงไม่ลดตัวไป ทำอะไรมักง่ายอย่างนั้นหรอก”
       “ผมว่าผู้หญิงที่เป็นข่าวมากกว่าที่จะจับลูกชายผม...พิศุทธิ์ ทั้งหนุ่ม หล่อ การศึกษาดี มีชาติตระกูล ผู้หญิงคนไหนได้ไป ก็เหมือนถูกหวยรางวัล ที่หนึ่ง”
       พวงหยกหัวเราะ
       “อุ๊ย กลัวลูกชายท่านชายจะเป็นแค่หวยเถื่อนที่หลอกล่อคน ให้เอาเงินไปแทง สุดท้ายก็หอบเงินหนี นะสิคะ”
       หม่อมมลุลีไม่พอใจ
       “นี่แม่พวงหยก ฉันว่าเธอระมัดระวังคำพูดไว้หน่อยจะดีกว่า หลานฉัน เป็นผู้ดีโดยสายเลือดไม่ใฝ่ต่ำหลอกจับผู้หญิงรวยหรอกนะจะบอกให้”
       สิ้นคำหม่อมมลุลี...พิศุทธิ์พร้อมดอกไม้ช่อโตในมือ เดินหล่อ สง่า เข้ามาในงาน กันตาหันไปเห็นก่อนใครเธอดีใจ
       “คุณพิศุทธิ์”
       กุนตีเดินตามกันตามา
       “อย่างนี้ งานคงสนุกขึ้นเยอะ”
       กันตากระซิบ กุนตีถอนใจ
       “ไม่รู้ว่าจะสนุกขึ้น หรือ วุ่นวายขึ้นกันแน่”
       พวงหยก หม่อมมลุลี ท่านชายอ๊อดหันไปมองพิศุทธิ์พร้อมกัน หม่อมมลุลีหน้าแตกยับ พวงหยกได้ที ขยี้ซ้ำ
       “ต๊าย พูดไม่ทันขาดคำ...หนูก็วิ่งมา ดูสิ คงกำลังมองหาว่าจะลงถังไหนดี หม่อมคงต้องปรามๆหลานชายไว้บ้างแล้วละคะ”
       กุนตีเห็นว่าจะไปกันใหญ่รีบดึงพวงหยกแยกไปอีกทาง
       “แม่คะ...ไปรับแขกทางโน้นดีกว่าคะ”
       พวงหยกขัดใจจะปัดมือออก กุนตีลากออกไป
       “อ้าว นี่มันอะไรกันยัยกุ้ง ยังพูดกันไม่รู้เรื่องเลย”
       ท่านชายอ๊อดขำๆ
       “แต่ก่อนผมก็เห็นหม่อมแม่กับคุณนายพวงหยกถูกคอกันดี แถมยัง ยังแท็คทีมจูบปากกันจัดการเมียเก่าผมซะยับ แต่มาคราวนี้ทำไม ถึงกลับเปิดศึกกันเองล่ะครับหม่อมแม่”
       “แกโง่แบบนี้นี่ไงถึงได้ตาบอดคว้านังเนื้อแพรนั่นมาทำเมีย ที่ต้องดีใส่กันก็ แค่เข้าสังคมแค่นั้นแหละ แล้วนี้พ่อตัวดีหายไปใหนแล้ว ต้องไปถามให้ รู้เรื่อง”
       หม่อมมลุลีเดินฟึดฟัดไปเลยไม่สนใจท่านชายอ๊อด
       “อ้าว หม่อมแม่ เดี๋ยวสิครับ”
       ท่านชายอ๊อดวิ่งตามไป
       
       พิศุทธิ์เดินเข้ามาหากะรัตที่หลังเวที กันตาวิ่งมาแกล้งขวาง
       “คุณมาทำอะไรที่นี่”
       “ผมมาหากะรัต” พิสุทธิ์จะเดินไป
       กันตายังขวางไว้
       “คุณจะมาทำให้พี่กั้งเจ็บอีกทำไม คุณกลับไปเถอะ พี่กั้งจะได้เริ่มต้นใหม่กับคนอื่นสักที”
       “ถ้าผมยอมให้เป็นแบบนั้น ผมคงไม่รีบมาที่นี่หรอกครับ”
       พิศุทธิ์เดินผ่านกันตาเพื่อเข้าไปหากะรัตภายห้องทันที กันตามองตามแล้วทำท่า เยส
       
       สายน้ำผึ้งหอบหิ้วกล่องของขวัญเข้ามาในบ้าน รสสุคนธ์เดินมารับ
       “อ้าว ไหนโทรมาบอกว่าวันนี้จะไปเลี้ยงวันเกิดกับ คุณพิศุทธิ์ไงผึ้ง”
       สายน้ำผึ้งหงุดหงิด
       “น้ารสไม่ต้องเยาะเย้ยผึ้งเลยนะ”
       “น้าไม่ได้เยาะเย้ย แต่พูดให้ผึ้งรู้สึกตัวว่าความจริงมันเป็นยังไง”
       สายน้ำผึ้งยิ้ม
       “ความจริงก็คือคุณพิศุทธิ์รู้สึกดีกับผึ้ง เขาชอบผึ้ง”
       สายน้ำผึ้งหยิบกล่องของขวัญที่พิศุทธิ์ให้
       “นี่ไง หลักฐานยืนยัน”
       “อะไร”
       “ก็ของที่เขาใช้สื่อความหมาย...ว่าเขาต้องการดูแลผึ้งกับลูก ไปทั้งชีวิตไงล่ะน้ารส”
       รสสุคนธ์มองกล่องของขวัญของพิศุทธิ์ในมือหลานอย่างสงสัยว่าในกล่องเป็นอะไร ถึงทำให้ สายน้ำผึ้งดูมั่นใจว่าพิศุทธิ์ชอบเธอ

สามีตีตรา ตอนที่ 4
        กะรัตเตรียมชุดให้นางแบบ ทุกคนวุ่นวายกับการทำงาน กะรัตเหนื่อยมาก จะเดินไปอีกทางแล้วชะงัก เมื่อเห็นพิศุทธิ์ถือช่อดอกไม้อยู่ตรงประตูห้อง
        
       “คุณ”
       พิศุทธิ์จะขยับเดินมาหา กะรัตเลี่ยงไปดูชุดที่แขวนอยู่ที่ราวปากก็พูดกับทีมงานกะเทยที่ยืนอยู่ ใกล้ๆไปด้วย
       “ซันนี่ ช่วยดูแลห้องนี้ให้ดีหน่อย ปล่อยให้คนนอกเข้ามายุ่มย่ามแบบนี้ ระวังจะไม่ได้ค่าตัว”
       ซันนี้รู้ว่ากะรัตหมายถึงพิศุทธิ์ แต่ความหล่อของเขาทำให้ซันนี่อึกอักไม่กล้าไล่
       “แต่เขาดูดีมากเลยนะคะคุณกะรัต ดูสิคะ มีช่อดอกไม้มาด้วย”
       “ซันนี่ ฉันสั่งไม่ได้ยินรึไง”
       “อ้ะค่ะ ค่ะ ค่ะ” ซันนี่เดินเข้าหาพิศุทธิ์ “คือ...”
       กะรัตมือยังสาละวนอยู่กับเสื้อผ้า ปากก็พูดไปด้วยอารมณ์จงใจกระทบใจพิศุทธิ์ตรงๆ
       “ฉันว่าเราควรจะอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง ไม่ควรลดตัวเข้ามาในที่ที่ไม่คู่ควรให้แปดเปื้อน”
       “คุณจะพูดทำร้ายตัวเองไปเพื่ออะไร”
       “เพื่อเตือนสติคุณไงคะ ว่าอย่ามายุ่งกับผู้หญิงสกปรกอย่างฉัน ผู้หญิง อย่างฉันต้องการผู้ชายรักสนุกเหมือนกัน พวกอยากลองกระดังงาลนไฟ ว่ามันช่ำชองร้อนแรงขนาดไหน”
       กะรัตเดินออกจากห้องแต่งตัวไป พิศุทธิ์เดินตามไป
       
       กะรัตเดินหนี พิศุทธิ์ตามมาจับมือไว้ กะรัตทำเซเข้าไป ซบอกเขา เงยหน้ามองอย่างท้าทาย
       “คราวนี้คุณไม่อายแล้วเหรอ ที่กอดฉันกลางฝูงชนอย่างนี้”
       “ไม่อาย แล้วผมจะทำมากกว่านี้อีก”
       กะรัตท้าทาย
       “ทำอะไร จะจูบฉันเหรอ เอาซี้ ฉันก็อยากจะรู้ว่าคนอย่าง ม.ร.ว พิศุทธิ์ จะกล้าเสียเกียรติมาจูบผู้หญิงกินผัวอย่างฉันจริงๆ”
       กะรัตเงยหน้าเผยอปากท้าทาย เพราะรู้ว่าทำอย่างนี้จะทำให้พิศุทธิ์ไม่กล้า และไม่พอใจ และปล่อยเธอไป พิศุทธิ์มองใบหน้ากะรัตที่ยื่นเข้ามาหาตัวเองอย่างชะงัก หม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อดก็โผล่พรวดเข้ามา เห็นทั้งสองอยู่ด้วยกันในนี้ก็ตกใจ มากที่ผู้หญิงที่พวงหยกพูดหมายถึงกะรัตนี่เอง
       “ที่แท้ก็แม่ม่ายสามผัวคนนี้เอง...นี่คงไม่ใช่หลานฉันที่วิ่งเข้าหา แต่เป็น หล่อนซะมากกว่าที่อยากได้หลานฉันจนตัวสั่น”
       หม่อมมลุลีปัดมือกะรัตออกจากตัวพิศุทธิ์
       “ปล่อยหลานชายฉันเดี๋ยวนี้นะ”
       ทุกคนหยุดมือที่ทำงาน หันมามองหม่อมมลุลีเป็นตาเดียว ท่านชายอ๊อดที่รู้ว่าผู้หญิงของพิศุทธิ์คือกะรัต หลานสาวเจ้าสัว ก็ใช้ความคิดทันที กะรัตยืนโกรธตัวเกร็ง พิศุทธิ์ขยับเข้าไปยืนเคียงข้างกะรัตเต็มตัวให้รู้ว่าพร้อมจะปกป้อง
       “หม่อมย่าครับ...กรุณาให้เกียรติคุณกะรัตด้วย”
       “ออกรับแทนกันอย่างนี้ หล่อนคงใช้เสน่ห์มารยายั่วจนหลานฉันติดบ่วง ของหล่อนละซิ”
       กะรัตยั่วหม่อมมลุลี
       “ผู้หญิงอย่างฉันไม่ต้องใช้เสน่ห์ให้เหนื่อย ผู้ชาย อย่างหลานหม่อมน่ะแค่กระดิกนิ้ว เขาก็ตามฉันแล้ว ก็กลิ่นกะดังงา ลนไฟมันหอมยั่วยวนนี่คะหม่อม...แต่พูดไปแม่ม่ายร้างสามีอย่างหม่อม คงไม่เข้าใจ”
       หม่อมมลุลีโกรธตัวสั่น
       “แม่กะรัต เห็นไหมพิศุทธิ์ ผู้หญิงของแกมันต่ำขนาดไหน”
       ท่านชายอ๊อดกลัวว่าใครต่อใครจะได้ยินเสียงหม่อมมลุลีแล้วจะมามุงดู อาจเจอเจ้าหนี้รีบพูดปราม
       “หม่อมแม่ครับ ออกไปก่อนเถอะครับ ผมขอละ”
       ท่านชายอ๊อดจะดึงตัวแม่ไป หม่อมมลุลีตวาด
       “เงียบไปเลยนะชาย ชายไม่รู้รึไงว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ต่างอะไรกับส้วมที่มีคนใช้แล้วถึงสามหน” หม่อมมลุลีจ้องหน้าพิศุทธ์ “คิดยังไงถึงจะลดตัวไปใช้ ส้วมโสโครกนี่ต่อ”
       “อ้าว หม่อมทำไมเปรียบลูกสาวดิฉันเป็นส้วมโสโครกขนาดนั้นล่ะคะ”
       เสียงพวกหยกดังลั่นมาก่อนตัว ทุกคนหันมองเป็นตาเดียว ทุกคนในห้องแตกตื่นกว่าเดิมอีก พวงหยก กฤช กันตา กุนตี มากันครบทีม
       “แม่พวงหยก” หม่อมมลุลีชะงัก
       กันตาและกุนตีรีบเดินเข้าไปขนาบข้างกะรัต ลุ้นแทบไม่หายใจ
       “แทนที่หม่อมจะเหยียดหยามคนอื่น หม่อมช่วยไป ล่ามโซ่หลานชาย ไม่ให้มายุ่งกับลูกสาวดิฉันดีกว่านะคะ”
       “คนดีพร้อมอย่างพิศุทธ์ไม่มีทางมาคว้าแตงเถาตายอย่างนี้หรอก ถ้าไม่โดนมารยาร้อยเล่มเกวียนล่อมาให้กินฟรี”
       “แหม ที่แต่ก่อนหม่อมก็ดูชื่นชมตระกูลของดิฉัน ไหงตอนนี้ถึงกลับลำมาด่ากันฉอดๆ กันล่ะคะ แบบนี้ชนชั้นของฉันเรียกว่า...ตลบแตลง”
       “คนที่พยายามจะชุบสีลูกสาว ที่เน่าเฉาฉึ่งมาขายใหม่ต่างหาก...ถึงเรียกว่า ตลบแตลง อย่าคิดหวังจะใช้นามสกุลของฉันกับหลานชายฉันล้างกลิ่น คาวเลย ฉันไม่มีวันยอม”
       พวงหยกสวน
       “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะหม่อม ประตูบ้านฉันก็ไม่ต้องรับพวกผู้ดีตัวเปล่า ที่หวังจะมาตกถังข้าวสารเหมือนกัน”
       พิศุทธิ์เสียงเข้มขึ้น
       “พอทีเถอะครับ หยุดเหลวไหลกันได้แล้ว”
       ทุกคนชะงักเงียบ กะรัตหันมาต่อว่า
       “เห็นมั้ย ฉันบอกแล้ว ว่าคุณกับฉันไม่ควรเจอกันอีก”
       เจ้าหน้าที่เดินเข้ามาเรียกกะรัตพอดี
       “คุณกะรัตคะ ได้เวลางานเริ่มแล้วคะ”
       กะรัตมองไปที่พิศุทธิ์ด้วยความเสียใจมากมาย พิศุทธิ์ส่งสายตาให้เธอลุกขึ้นสู้ กะรัตถอนสายตาจากเขา แล้วเดินผ่านไป ท่านชายอ๊อดหันไปชวนแม่
       “ไปเถอะครับหม่อมแม่”
       ท่านชายอ๊อดออกแรงดึงหม่อมมลุลีออกไป
       “ปล่อยแม่นะตาอ๊อด ปล่อย”
       ท่านชายอ๊อดดึงหม่อม มลุลีพ้นไปจากตรงนั้น ทุกสายตาหันมองพิศุทธิ์เป็นตาเดียว กุนตีรีบปราดเข้าหาแม่
       “แม่คะ งานจะเริ่มแล้ว เราออกไปกันเถอะค่ะ”
       กันตากุนตีจับแขนแม่คนละข้าง แล้วดึงตัวออกไปไม่ยอมปล่อย
       “เอ๊ะ แกสองคนนี่ยังไง ปล่อยฉันนะ”
       กฤชมองหน้าพวงหยกปรามๆ
       “ถ้าไม่เห็นแก่หน้าตัวเอง ก็เห็นแก่หน้าลูกบ้าง”
       กฤชเดินแยกไป กันตากับกุนตีคล้องแขนแม่กันคนละข้าง แล้วพาออกไป พิศุทธิ์ยืนนิ่งอยู่คนเดียว ทันใดนั้นเสียงเนื้อแพรดังขึ้น
       “ไปทำตามที่หัวใจของชายต้องการเถอะลูก”
       “แม่”
       
       พิศุทธิ์มองแม่อย่างคาดไม่ถึงว่าจะบอกแบบนี้ เนื้อแพรยิ้มให้ลูกชาย

สามีตีตรา ตอนที่ 4
        บนเวที...แสงสีเสียงตระการตา แฟชั่นโชว์เริ่ม แขกปรบมือต้อนรับ แสงแฟลชจากช่างภาพวูบวาบตลอดเวลา
        
       เนื้อแพรตามพิศุทธิ์เข้ามามองบนเวที หม่อมมลุลีเห็นเนื้อแพรเดินมากับพิศุทธ์ก็ตกใจจะเข้าไปอาละวาด แต่ท่านชายอ๊อดมองแขกในงานอย่างระแวงกลัวเจ้าหนี้ จึงพยายามดึงไว้ไม่ให้เข้าไปโวยวายพิศุทธิ์ให้เป็นจุดเด่น
       กฤชมองเนื้อแพรที่ยื่นอีกฝั่งตรงกันข้าม จะเดินเข้าไปหา พวงหยกเห็นเนื้อแพรเข้ารีบพุ่งเข้าไปจับตัวกฤชไว้ บนเวที แสงสีเสียงตระการตา แฟชั่นโชว์ดำเนินต่อไป แขกมองดูชื่นชมฮือฮา แต่ละชุดสวยงาม แสงแฟลชวูบวาบตลอดเวลา นางแบบสลับกันเดินออกมา
       กฤชมองเนื้อแพรแล้วมองไปทางพิศุทธิ์ที่กำลังมองหากะรัตเป็นเชิงถามว่าเนื้อแพรยอม ให้โอกาสพิศุทธิ์กับกะรัตแล้วเหรอ เนื้อแพรมองกฤชอย่างเข้าใจว่าเขาคิดอะไร เธอยิ้มอ่อนๆเป็นคำตอบ พวงหยกเห็นเนื้อแพรกับกฤชยิ้มหวานให้กันแล้วของยิ่งขึ้น
       “ปล่อยฉัน ฉันจะไปลากนังนั่นออกจากงาน”
       พวงหยกจะดึงดันไปหาเนื้อแพร เจ้าสัวบัญชาเหลืออดกับอาการบ้าคลั่งของพวงหยก ดึงมือไว้
       “อั๊วจะบอกให้นะอาหยก ยิ่งลื้อพยายามไล่เขาออกไปจากชีวิตผัวลื้อเท่าไร ก็เท่ากับไล่ผัวลื้อออกไปจากชีวิตลื้อมากเท่านั้น”
       “แล้วเตี่ยจะให้อั๊วทำยังไง”
       “มีสติ...” เจ้าสัวบัญชาจับหน้าของพวงหยกไปทางเวที “แล้วดูความสำเร็จในชีวิตของลูก”
       บนเวที...นางแบบยืนเรียงแถวสองด้านต้อนรับชุดฟินนาเล่ผายมือรับกะรัตที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเท่ๆเปิดตัวอย่างสวยงาม เดินออกมาเป็นสุดท้ายกับนางแบบในชุดฟินนาเล่ นางแบบเดินกลับเข้าเวทีไป นักข่าวเข้ามารุมสัมภาษณ์กะรัต
       “ขอทราบแนวคิดของแฟชั่นเซ็ทนี้ของคุณกะรัตหน่อยได้มั้ยครับ”
       “คงไม่มีใครทราบว่าเสื้อผ้าชุดนี้เกิดจากความผิดพลาด ถ้าเรารู้จักตั้งสติหาทางแก้ไข แล้วสร้างสรรค์มันขึ้นมาใหม่ สำคัญที่สุดคือเราต้องให้โอกาสกับตัวเองค่ะ”
       “แล้วแฟชั่นโชว์ชื่อชุด...My life ครั้งนี้มีความหมายลึกซึ้งอะไรหรือเปล่า เพราะก่อนหน้านี้ มีข่าวลือหนาหูเรื่องรักครั้งใหม่ของคุณกะรัต”
       กะรัตอึ้งๆกับคำถามพิธีกร
       “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ...คนในข่าว เรา...เป็นแค่” กะรัตตัดใจพูดออกไป “เพื่อนกันเท่านั้นค่ะ”
       พิศุทธิ์ตะโกนออกไปทันที
       “ไม่จริง”
       ทุกคนหันไปมองตามเสียง กันตาดีใจ
       “ว้าว”
       พวงหยกตกใจคิดไม่ถึง หม่อมมลุลีตาเบิกโพลง
       “ชาย”
       พิศุทธิ์เดินผ่านทุกคนที่ถอยเปิดทางให้เขาก้าวไปหากะรัต เนื้อแพรยิ้มให้กับความกล้าของลูกชาย พวงหยกร้องเรียกกุนตีกับกันตา
       “ยายก้อย ยายกุ้ง ไปบอกใครก็ได้ให้ลากหมอนั่นลงมา”
       “ไม่ได้หรอกค่ะแม่ เพราะเนี่ยคือไฮไลท์ของงาน” กันตายิ้ม
       เจ้าสัวบัญชามองพิศุทธิ์กับกะรัตบนเวที หันมาถามกฤช
       “ใครกันอากฤช”
       “คุณชายพิศุทธิ์ หลานชายหม่อมมลุลีเป็นลูกชายคนเดียวของท่านชายอ๊อดกับเนื้อแพรครับ”
       เจ้าสัวบัญชานิ่งฟังแล้วหันมองบนเวที จ้องมองพิศุทธิ์อย่างจับตา พิศุทธิ์จ้องตากะรัต
       “ทำไมคุณบอกทุกคนแบบนั้นทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องจริง”
       ทุกคนลุ้น เริ่มหันไปซุบซิบ หม่อมมลุลีไม่พอใจมาก
       “นั่นพิศุทธิ์จะทำบ้าอะไรน่ะ ตาอ๊อดขึ้น ไปลากพิศุทธิ์ลงมา”
       “ขืนขึ้นไป เจ้าหนี้ก็เห็นผมสิครับหม่อมแม่”
       ท่านชายอ๊อดที่พอใจสิ่งที่พิศุทธิ์ทำ รั้งแม่ไว้ได้อยู่หมัด กะรัตมองหน้าพิศุทธิ์
       “คุณกลับไปซะเถอะ ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมาทำแบบนี้”
       “ไม่ จนกว่าคุณจะยอมรับว่าสิ่งที่คุณพูดมันไม่จริง เราไม่ได้เป็นเพื่อนกัน คุณก็รู้”
       “แต่คุณก็เห็นว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้”
       “มันเป็นเพราะคุณยอมแพ้เองต่างหากกั้ง”
       “เราอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก เราไม่มีทางสู้คนพวกนี้ได้”
       “คุณคิดไปเอง ถึงคุณจะไม่เชื่อมั่นในตัวเอง ถึงคุณจะไม่มีค่าสำหรับใคร แต่คุณมีค่าสำหรับผม เข้าใจมั้ยกั้ง”
       พิศุทธิ์มองกะรัตแล้วก้มลงไปดึงริบบิ้นที่ผูกช่อดอกไม้ไว้ออกมา เดินเข้าไปจับมือของเธอเอาริบบิ้นผูกมือเธอไว้ แล้วเอาปลายริบบิ้นอีกข้างมาผูกข้อมือตัวเอง กะรัตพยายามแก้มัดริบบิ้น
       “คุณทำอะไรเนี่ย”
       พิศุทธิ์จับมือของกะรัตไม่ให้แก้มัดริบบิ้น พร้อมมองตา
       “นี่คือความรู้สึกที่ผมมี มันมากกว่าความรัก มันมากกว่าความห่วงใย มันมากกว่าเกียรติยศชื่อเสียง มันมากกว่าเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา มันเป็นความรู้สึกที่อยากผูกและพัน คุณไว้กับผม อยู่กับผม หัวเราะกับผม...ร้องไห้กับผม”
       “คุณพิศุทธิ์…” กะรัตอึ้ง
       “คุณพร้อมจะวางอดีต แล้วเดินไปกับปัจจุบันและอนาคตกับผมมั้ยกั้ง”
       กะรัตมองหน้าพิศุทธิ์ด้วยความเต็มตื้นหัวใจและเจ็บปวดว่าทำไมผู้ชายดีที่สุดในโลก ต้องมารักผู้หญิงอย่างเธอ เธอนึกถึงอดีตที่แม่ของภูเบศร์ด่ากราดใส่ที่โรงพยาบาล หลังจากภูเบศร์ตายว่าเธอ เป็นผู้หญิงกินผัว นึกถึงเนื้อแพรmบอกกับเธอว่าไม่อยากให้เอาบาดแผลของเธอมายัดเยียดให้พิศุทธิ์ เขาเป็นคนดีเกินไปสำหรับเธอ และนึกถึงสายน้ำผึ้งที่ด่าเธอที่ร้านเสื้อว่าไม่ว่ากะรัตมีผู้ชายกี่คน ก็ตายหมด
       ทันใดนั้นกะรัตดึงริบบิ้นออกจากข้อมือของตัวเองแล้วลงจากเวที วิ่งออกไปจากงาน พิศุทธิ์รีบวิ่งตาม กะรัตออกจากงาน ทุกคนในงานต่างยืนอึ้ง เนื้อแพรมองกะรัตอย่างงงๆว่าทำไมเธอไม่รับคำขอแต่งงานของพิศุทธิ์
       พวงหยกหัวเราะสะใจ
       “วันนี้เพิ่งเห็นว่ายายกั้งฉลาด ไม่หลงกลให้พวกเห็บ หมัดมา สูบเลือด สูบเนื้อ”
       “สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร อาพวงหยก” เจ้าสัวบัญชาเปรยๆ
       กันตากับกุนตีเห็นด้วยกับเจ้าสัวบัญชา แล้วมองไปทางพิศุทธิ์กับกะรัตว่าจะลงเอยกันอย่างไร
       
       สายน้ำผึ้งอยู่ในห้องนอน...มองกล่องของขวัญที่พิศุทธิ์ให้อย่างมีความหวังที่แสนสุข เธอจินตนาการไปว่าตัวเองอยู่ในชุดเจ้าสาวพริ้วๆ กับพิศุทธิ์ในชุดเจ้าบ่าววิ่งจูงมือผ่านทุ่งหญ้ากันอย่างมีความสุข แล้วตัดสินใจถอดแหวนทองที่ภูเบศร์เคยสวมให้ไว้ แล้วมองนิ้วตัวเองที่โล่ง ไม่มีแหวนพร้อมจะได้สวมแหวนเพชรของพิศุทธิ์แล้ว เธอลูบท้องคุยกับลูก
       “เรามาเปิดของขวัญของพ่อหนูพร้อมๆกันนะลูก”
       สายน้ำผึ้งหยิบกล่องของขวัญของพิศุทธิ์มาค่อยๆเปิดห่อกระดาษอย่างใจเย็นและทะนุถนอมที่สุด
       
       กะรัตวิ่งเข้าลิฟท์ แล้วพยายามกดปิดประตูลิฟท์ พิศุทธิ์วิ่งตามมากำลังจะทัน ทันใดนั้นมีผู้ชายวิ่งตัดหน้า พิศุทธิ์ชนกับผู้ชายล้ม เขาช่วยพยุงผู้ชายลุกขึ้นอย่างรีบร้อน
       “ขอโทษนะครับ”
       
       พิศุทธิ์จะวิ่งไปหากะรัตในลิฟท์ ประตูลิฟท์ปิดแล้ว เขาตัดสินใจวิ่งลงบันไดแทน กันตากับกุนตี วิ่งตามมา

สามีตีตรา ตอนที่ 4
        กะรัตวิ่งขึ้นรถของตัวเองที่จอดอยู่หน้าโรงแรม พิศุทธิ์วิ่งตามออกมา
        
       “กั้ง”
       กะรัตสตาร์ทรถขับออกไปทันที พิศุทธิ์มองหารถตัวเอง แต่รถของเขาไม่ได้จอดหน้าโรงแรม แต่อยู่อยู่ที่ลานจอดรถในตึก กันตากับกุนตีวิ่งออกมาจากโรงแรม กันตาโยนกุญแจรถของตัวเองให้พิศุทธิ์
       “เอารถก้อยไปเลยค่ะ”
       พิศุทธิ์รับกุญแจที่กันตาโยนมาให้ แล้วรีบขึ้นรถคันหรูของกันตาแล้วรีบขับตามกะรัตไป กันตากับกุนตีมองตาม
       
       กะรัตขับรถมาหยุดริมถนนแถวๆโบสถ์คริสต์ที่เปิดไฟรอบ โบสถ์ดูสวยสง่าและมีมนต์ขลัง เธอลงจากรถด้วยอารมณ์หงุดหงิด
       “น้ำมันมาหมดอะไรตอนนี้เนี่ย”
       กะรัตมองไปทางถนนที่ไม่มีรถขับตามมาแล้วถอนใจด่าตัวเอง
       “หนีเขามาเองนี่ยายกั้ง แล้วจะมองหาเขาทำไม เล่นตัวนัก เขาไม่ตามเธอมาหรอก”
       กะรัตนั่งตรงหน้ากระโปรงรถอย่างหมดแรงและหมดหัวใจ เธอมองรอบๆเห็นว่าเปลี่ยว จึงคิดว่าควรหารถออกไปจากตรงนี้ เธอเดินไปดูที่ถนน เห็นไฟหน้ารถสาดมาก็รีบโบกมือขอความช่วยเหลือ แต่รถกลับขับผ่านไป
       “คนสมัยนี้ไม่มีน้ำใจกันรึไง” กะรัตโวยวาย
       ไฟหน้ารถคันที่ 2 สาดมาอีก กะรัตรีบโบกมือขอความช่วยเหลือแต่รถขับผ่านไป เธอเริ่มหงุดหงิด ไฟหน้ารถคันที่ 3 สาดมา กะรัตตัดสินใจเดินไปยืนขวางหน้ารถตรงกลางถนน รถคันนั้นขับตรงเข้ามาเหมือนจะไม่จอด และจะชน ทันใดนั้นรถเบรคกึกกันชนของรถอยู่ห่างเรียวขาของกะรัตไม่กี่นิ้ว
       “รถฉันน้ำมันหมด ขอติดรถไปลงตรงถนนใหญ่หน่อย”
       ประตูรถถูกเปิด เป็นพิศุทธิ์ที่ลงจากรถ กะรัตชะงัก แล้วมองไปที่รถ เพิ่งเห็นถนัดว่าเป็นรถของกันตา กะรัตวิ่งหนี พิศุทธิ์รีบวิ่งไปคว้าเอวกอดไว้
       “จะไปไหนอีก”
       “ปล่อยฉันนะ”
       “ไม่ปล่อย”
       กะรัตพยายามสลัดอ้อมแขนของพิศุทธิ์ แต่เขาไม่ยอมปล่อย เธอจึงก้มลงกัดมือเขา
       “โอ้ย ทำไมคุณถึงฤทธิ์เยอะขนาดนี้เนี่ย”
       “แล้วใครใช้ให้คุณมายุ่งกับฉันล่ะ ฉันไล่คุณให้ไป คุณก็ไปสิ ฉันก็จะไปตามทางของฉัน คุณกับฉันไม่มีวันที่ ไปด้วยกันได้หรอก”
       “ไม่จริงหรอก จำได้ไหม วันที่คุณโบกรถอยู่กลางทางด่วน ผมมองคุณอย่างลังเลว่าผมควรจะจอดรับผู้หญิง ที่ผมไม่รู้จักไปด้วยดีไหม ผมเกือบจะขับรถผ่านไป แต่หัวใจผมกลับรู้สึกว่าทิ้งคุณไปไม่ได้ ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ผมถึงรู้สึกอย่างนั้น แล้ววันนี้ผมก็รู้ว่า…วันนั้นที่ผมจอดรถรับคุณ และคุณโบกรถผม เพราะเราสองคนถูกกำหนด ให้ต้องร่วมทางกัน เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณไปที่ไหน คุณก็ต้องเจอผมที่นั่น คุณหนีผมไปไม่ได้และผมก็จะไม่มีวัน ทิ้งคุณ”
       “คุณพิศุทธิ์…” กะรัตอึ้ง
       พิศุทธิ์มองหน้ากะรัตด้วยสายตารักหมดหัวใจ
       “แต่งงานกับผมนะครับ...กั้ง”
       กะรัตมองพิศุทธิ์ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวด ดีใจ เต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกทุกอย่าง
       
       สายน้ำผึ้งค่อยๆบรรจงแกะกระดาษห่อของขวัญ ไม่ให้ขาดหรือยับเลย วางกระดาษไว้บนโต๊ะ แล้วมองกล่องกระดาษที่หุ้มกล่องของที่อยู่ข้างในอีกที เธอมองกล่องอย่างตื่นเต้นเอามือลูบท้อง
       “แม่ตื่นเต้นจังเลยลูก”
       สายน้ำผึ้งมองกล่องแล้วตัดสินใจแกะฝากล่องมองเข้าในกล่องเห็นของที่ อยู่ในกล่องแล้วถึงกับยิ้มค้าง
       
       กะรัตมองพิศุทธิ์ด้วยความดีใจอย่างเต็มใจกับคำขอแต่งงานของพิศุทธิ์
       “จะขอแต่งงานน่ะ ไหนล่ะแหวน”
       พิศุทธิ์ยิ้มให้กะรัตแล้วล้วงหยิบถุงขนมผลิตภัณฑ์ที่บริษัทของพิศุทธิ์ผลิตมายื่นให้ กะรัตมองถุงขนมอย่างงงๆ
       “คุณเอาขนมมาขอฉันแต่งงานเหรอ”
       พิศุทธิ์ยิ้ม
       “คุณจำได้ไหม คุณเคยบอกให้ผมคิดรสชาติขนมที่เป็นเฉพาะ ของคุณคนเดียว แล้วรสชาตินี้แหละ ที่ผมมีไว้เพื่อคุณเท่านั้น”
       กะรัตมองชื่อรสชาติที่ข้างถุงขนมแล้วถึงกับยิ้มอย่างมีความสุข
       “รส...พิศุทธิ์”
       พิศุทธิ์ยิ้มเขินๆ กะรัตแกะถุงขนมแล้วเห็นกล่องแหวนอยู่ในถุงขนม พิศุทธิ์หยิบกล่องแหวนมา แล้วเปิดฝากล่องซึ่งเป็นแหวนวงเดียวกับที่สายน้ำผึ้งคิดว่าพิศุทธิ์ซื้อให้ตัวเอง พิศุทธิ์หยิบแหวนสวมที่นิ้วของกะรัต
       “ขนมรสพิศุทธิ์ ไม่ค่อยหวาน ไม่ค่อยเผ็ด เป็นขนมที่จืดชืด เพราะมันผลิตด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีสารเติมแต่งรส ไม่รู้คุณจะชอบกินไหม”
       กะรัตมองแหวนที่พิศุทธิ์สวมนิ้วอย่างมีความสุข แล้วมองพิศุทธิ์พร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์
       “กั้งจะกินให้หมดทั้งตัวเลย”
       พิศุทธิ์เขินที่โดนกะรัตพูดกำกวมใส่ กะรัตมองเขาแล้วยิ้มรักหมดใจ เธอเก็บความสุขและความรักไว้ไม่อยู่ โผเข้ากอดเขา พิศุทธิ์กับกะรัตมองตากัน แล้วบรรจงจูบกันด้วยความรักเต็มหัวใจ
       
       สายน้ำผึ้งหยิบกล่องดนตรีเล็กๆออกมาจากกล่องของขวัญ เธอมองกล่องดนตรีด้วยความรู้สึกผิดหวัง เหมือนความฝันทุกอย่างล้มครืน เธอคุมสติ ตัวเองให้รับความผิดหวังไม่อยู่ เขวี้ยงกล่องดนตรีลงที่พื้นกรี๊ดสติแตก
       “ไม่จริง...อ๊าย”
       รสสุคนธ์รีบเปิดประตูเข้ามา
       “ผึ้งเป็นอะไร”
       “แหวนของผึ้ง แหวนของผึ้งอยู่ที่ไหน ผึ้งเห็นกับตาว่า คุณพิศุทธิ์ซื้อแหวนให้ผึ้ง แล้วมันอยู่ไหน”
       สายน้ำผึ้งหยิบกล่องของขวัญมาฉีกหาแหวนไร้ความถนุถนอมอีกต่อไป แล้วหยิบกระเป๋าตัวเอง มาเทของออกเพื่อหาแหวนอย่างสติแตก รสสุคนธ์รีบเข้าไปห้าม
       “ใจเย็นๆนะผึ้ง อย่าเครียด มันมีผลกับลูก”
       “ผึ้งไม่สน ผึ้งจะหาแหวน”
       สายน้ำผึ้งไปขุ้ยหาแหวนในกองของที่เพิ่งเทออกจากกระเป๋าสะพาย
       “ถ้ามันไม่มีก็แปลว่าไม่มี เขาอาจจะซื้อให้คนอื่นก็ได้”
       สายน้ำผึ้งชะงักทันที
       “ใคร คุณพิศุทธิ์ซื้อให้ใคร”
       “น้าจะไปรู้เหรอ”
       สายน้ำผึ้งเกรี้ยวกราดครุ่นคิด
       
       “ผึ้งต้องรู้ให้ได้ว่าคุณพิศุทธิ์ซื้อแหวนให้ใคร”
        
       จบตอนที่ 4 

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 10 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
10 %
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากค่่พะพระเอกน่ารักเว่อร
ชอบม้าก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คือว่าก็รู้เรื่องมาบ้างแล้วนะคะ แต่มันต้องอ่านน่ะ มันต้องอ่าน ^___^
fly-girl
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้อีกแล้วสินะ ที่อิชั้นจะติดตามเฝ้ารอคอยการอัพอย่างใจจดใจ่อต่อไป ^^
นักอ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ติดงอมแงม รีบมานะคะ อิ อิ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014