หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 กุมภาพันธ์ 2557 08:21 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 4
        สามีตีตรา ตอนที่ 4 (ต่อ)
       
       พิศุทธิ์มาถึงร้านกะรัตค่ำมากแล้ว กะรัตยังรออยู่
       “ขอโทษที่มาเลทนะครับ พอดีผมต้องแวะไปส่งเพื่อนที่ทำงาน เขาป่วยแล้วก็กำลัง
       ลำบากมาก”
       กะรัตเห็นสายตาที่รู้สึกผิดของเขา จากที่ตั้งท่าจะเอาเรื่องก็เลยอ่อนลง แต่ยังแกล้งกระเง้ากระงอด
       “ทีหลังถ้ามาช้าแบบนี้ กั้งโกรธจริงๆด้วย”
       พิศุทธิ์เห็นท่าทีกะรัตก็รู้ว่าเธอหายโกรธแล้ว
       “ขอบคุณนะครับ”
       กะรัตที่วางแผนเซอร์ไพร้ส์พิศุทธิ์ไว้แล้ว เข้าไปปิดตา
       “จะแกล้งอะไรผมอีกเนี่ย”
       กะรัตไม่พูด แต่พาเขาเดินมาจนใกล้ราวเสื้อที่แขวนอยู่เต็มราว
       “เซอร์ไพร้ส์...”
       กะรัตเปิดตา พิศุทธิ์ลืมตา แล้วยืนอึ้งกับเสื้อผ้าผู้ชายเต็มราว
       “นี่มันอะไรกันครับ คุณจับผมปิดตา เพื่อจะมาดูเสื้อผ้านี่น่ะเหรอ”
       “แน่นอนค่ะ...เพราะเสื้อผ้าทั้งราวเนี่ยเป็นของคุณทั้งหมด”
       “นี่...” พิศุทธิ์งง พูดไม่ถูก
       “ไม่ต้องอึ้งค่ะ คุณเป็นคนที่กั้งรักแล้วกั้งก็เป็นเจ้าของห้องเสื้อ น้อยกว่านี้ก็แย่สิคะ”
       พิศุทธิ์แกล้งทำหน้าขรึมใส่
       “ไหนคุณบอกว่าชอบที่ผมเป็นผมไง”
       กะรัตตกใจ ร้อนตัว
       “กั้งชอบคุณจริงๆนะ ที่กั้งทำแบบนี้ กั้งแค่อยากให้คุณดูดีเท่านั้นเอง กั้งไม่ได้คิดจะเปลี่ยนคุณ คุณไม่ชอบใช่มั้ย ไม่ต้องเอาไปก็ได้ กั้งจะไม่เอาเสื้อผ้าพวกนี้มาให้คุณเห็นอีก”
       พิศุทธิ์ขำๆท่าทางของเธอ กะรัตเลยรู้ว่าถูกล้อ
       “นี่...แกล้งกันใช่มั้ย ร้ายนักนะ”
       กะรัตแกล้งค้อนงอน พิศุทธิ์ยิ้มรู้สึกสดชื่นเมื่อได้อยู่กับผู้หญิงมีชีวิตชีวาแบบกะรัต
       
       กะรัตกับพิศุทธิ์จูงมือกันมาที่หน้าโรงหนัง ยืนดูโปรแกรมหนังแนว csi-fi กับหนังรักโรแมนติก พิศุทธ์ให้เธอเลือก กะรัตลังเล ใจอยากดูหนังโรแมนติกแต่ด้วยความอยากเอาใจเขาเลยชี้ไปที่หนัง csi-fi พิศุทธ์ยิ้มรู้ทันเลยตัดสินใจยังไม่ดูพากะรัตเดินออกไป
       ในซูเปอร์มาร์เก็ต...พิศุทธิ์หยิบผลไม้แปรรูปต่างๆขึ้นมอง อ่านสลากอย่างละเอียด กะรัตที่ชีวิตแทบไม่เคยเข้าซูเปอร์ เดินมองทุกอย่างที่เรียงรายตรงหน้าอย่างมึนๆ
       ในร้านอาหาร กะรัตยิ้ม มองพิศุทธิ์แววตาอบอุ่น กะรัตอาหารป้อนพิศุทธิ์…นอกร้านคุณนายศจีเพื่อนพวงหยกเดินมากับคุณนายรำภาเห็นทั้งคู่พอดี
       “ต๊าย นั่นมันหนูกะรัต ลูกคุณพวงหยกนี่ ผัวตายไม่ทันไรควงคนใหม่ออกอากาศแล้วเหรอเนี่ย” คุณนายศจีตื่นเต้น
       คุณรำภามองๆ
       “แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือผู้ชายที่ควงมาเป็นลูกชายของยัยเนื้อแพร คู่แค้นร่วมสามีของคุณพวงหยกน่ะสิคะคุณพี่”
       “อุ๊ยตาย...อุ๊ยตาย ช็อตเด็ดแบบนี้ ปล่อยให้คุณพวงหยกพลาดไม่ได้ ไม่งั้นนางจะคุยกับใครไม่รู้เรื่อง”
       
       งานเปิดตัวกลุ่มครอบครัวสีขาว....พวงหยกตัดริบบิ้นเปิดตัวกลุ่มสตรีก้าวหน้าทุกคนในงานปรบมือ คุณนายเจ้าของงานประกาศ
       “ต้องขอบคุณคุณพวงหยกมากนะคะที่มาเป็นเกียรติเปิดงานให้กับกลุ่มครอบครัวสีขาวของเรา”
       พวงหยกยิ้มแย้ม
       “ด้วยความยินดีค่ะ เพราะดิฉันเชื่อว่าผู้หญิงอย่างเราเป็นส่วนสำคัญที่จะรักษาครอบครัวของเราให้สะอาดปราศจากพวกริ้นไรที่คอยมาตอมผัวตอมลูกของพวกเรา”
       โทรศัพท์พวงหยกดังขึ้น
       “สักครู่นะคะ”
       พวงหยกเปิดโทรศัพท์ดู เป็นชื่อของคุณนายศจี
       “ว่ายังไงคะคุณศจี แหมเสียดาย วันนี้ไม่ได้เจอคุณศจีที่งาน”
       “ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ เพราะถ้าเราเจอกัน คุณพวงหยกคงจะพลาดข่าวเด็ด”
       “ข่าวอะไรเหรอคะ”
       “ก็หนูกะรัตน่ะสิคะอีอ๋ออยู่กับพ่อพิศุทธิ์ลูกชายคนเดียวของคุณเนื้อแพร”
       “อะไรนะ”
       “เนี้ยดูสวีทหวานแหววมากเลยล่ะค่ะ ดิฉันไม่ยักรู้ว่าคุณพวงหยกไฟเขียวให้กับคนบ้านนั้นแล้ว”
       พวงหยกวางสายมึน พูดกับตัวเอง
       “ลูกนังเนื้อแพร เป็นไปได้ยังไง ไปคบกันตอนใหน กะรัตนังลูกไม่รักดี”
       พวงหยกกำโทรศัพท์มือสั่น
       
       เสียงโทรศัพท์ดัง กะรัตเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอขึ้นว่าแม่ กะรัตเซ็งๆ
       “มีอะไรเหรอครับ”
       “แม่โทรมาคะค่ะ”
       “ไม่รับเหรอ”
       “ไม่ค่ะ...ขี้เกียจตอบคำถาม ช่างเถอะค่ะ”
       บริกรเดินมาเช็คบิลล์พอดี พิศุทธิ์จัดการจ่ายค่าอาหาร กะรัตแอบมองโทรศัพท์
       
       พวงหยกที่แอบมาอยู่มุมหนึ่งในงาน กำลังถือหูโทรศัพท์อยู่ด้วยความเดือดดาล
       “ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องขึ้นพูดเปิดงาน แม่จะเผ่นกลับกรุงเทพไปเฉ่งให้รู้ดำรู้แดง...เฮ้ย...นังลูกบ้า...”
       พวงหยกโกรธมองโทรศัพท์ ตัดสินใจ ยกโทรศัพท์กดเบอร์เนื้อแพร
       
       เนื้อแพรนั่งเล่นอ่านนิตยสารอยู่ที่บ้าน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอหยิบมาดูเป็นเบอร์ที่ไม่ได้บันทึกไว้ แต่ก็กดรับ เสียงพวงหยกกระแทกเข้าหูมา
       “แกคิดจะเคลมทั้งผัวทั้งลูกฉันเลยรึไง นังเนื้อแพร”
       “คุณเป็นใคร” เนื้อแพรแปลกใจ
       “จำเสียงฉันไม่ได้หรือไง คนที่แกอยากใช้ผัวร่วมกับฉันไง”
       “คุณพวงหยก” เนื้อแพรชะงัก
       “แหม...พอพูดเรื่องนี้ฉลาดขึ้นมาเลยนะ”
       “มีคุณคนเดียวละที่คิดแต่เรื่องแบบนี้”
       “ใครกันแน่ที่คิดแต่เรื่องต่ำๆ แผนสูงนักนะแก ใช้ตัวเข้าแลกกับผัวฉันไม่พอ ยังจะซ้อนแผนให้ลูกชายแกตกถังข้าวสารอีกคนหรือไง”
       “คุณพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ”
       “เล่นบทหน้าโง่เก่งเหลือเกินนะ ฉันจะไม่ยอมให้ยัยกั้งเสียค่าโง่กับลูกชายแกเด็ดขาด เป็นตายยังไงนายพิศุทธิ์ก็ไม่มีวันได้แอ้มยัยกั้ง จำใส่กะโหลกไว้”
       พวงหยกโวยวายเสร็จก็ตัดสายไป เนื้อแพรยังงงๆ
       
       พิศุทธิ์กับกะรัตขึ้นรถไปด้วยกัน โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น พิศุทธิ์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเป็นเบอร์เนื้อแพร
       “แม่ผม”
       กะรัตตกใจตาโต ส่ายหน้า
       “ผมต้องรับสาย เราไม่ควรจะหนีอีกแล้ว”
       “แต่ว่า...”
       “ผมไม่เคยมีความลับกับแม่...ที่สำคัญผมอยากให้เกียรติคุณ”
       “คุณพิศุทธิ์...” กะรัตฟังอย่างปลื้มใจ
       “ผมคิดมาตลอดว่าถ้าเราคิดจะคบกันจริงๆจังๆ เราก็ควรให้ผู้ใหญ่ได้รับรู้ ทั้งฝ่ายผมและที่บ้านของคุณ ถึงเวลาที่คุณกับผมต้องเผชิญความจริงกันแล้ว”
       “แต่กั้งไม่ได้เตรียมตัวเลย”
       “อย่ากังวลเลยครับ แม่ผมเป็นคนมีเหตุผล ถ้าท่านรู้ว่าเราจริงใจที่จะคบกัน ท่านคงไม่ใจร้ายกับเราหรอก”
       พิศุทธ์บีบมือให้มั่นใจ กะรัตจนใจยอมพยักหน้าไป เขาจึงกดรับสาย
       “ครับแม่”
       “ชายอยู่ไหนลูก”
       “แม่ครับ ผมจะกลับไปทานข้าวเย็นกับแม่ ผมจะพาเพื่อนไปด้วย รอผมทานข้าวนะครับแม่ แค่นี้ก่อนนะครับแม่”
       “เดี๋ยว...ชาย”
       
       พิศุทธิ์วางสาย กะรัตหน้าตากังวล พิศุทธิ์มองเธออย่างเอ็นดู เขาไม่รู้หรอกว่าจะผ่านด่านแม่ได้มั้ย แต่ตอนนี้ถึงเวลาลุย

สามีตีตรา ตอนที่ 4
        พิศุทธิ์เดินเข้าบ้านมา เนื้อแพรนั่งรออยู่
       “ชาย คุณพวงหยกโทร มาหาแม่”
       เนื้อแพรพูดไม่ทันจบ พิศุทธิ์ก็สวนขึ้น
       “แม่ครับ ผมมีคนอยากให้แม่พบ”
       เนื้อแพรแปลกใจ
       “เข้ามาเถอะครับ”
       กะรัตเข้ามายกมือไหว้เนื้อแพร
       “สวัสดีค่ะ”
       “กะรัต” เนื้อแพรตกใจมากที่เห็นกะรัต
       “ผมพาคุณกั้งมาหาแม่วันนี้ เพื่อจะบอกแม่ว่าตอนนี้...”
       พิศุทธ์กำลังจะพูดต่อ แต่เนื้อแพรชิงพูดขึ้นมาซะก่อน
       “ลูกบอกว่าจะพาเพื่อนมาบ้าน แม่ไม่ยักรู้ว่าลูกกับกะรัตยังเป็นเพื่อนกันอยู่”
       กะรัตรับการต่อต้านจากเนื้อแพรเต็มๆ พิศุทธ์ส่งสายตาให้กำลังใจ ตัดสินใจยังไม่เข้าประเด็นเรื่อง พยายามเปลี่ยนเป็นพูดเรื่องอื่นเพื่อทำบรรยากาศให้ดีขึ้น
       “กั้งเขาซื้ออาหารมาเพิ่ม มื้อนี้กั้งเขาขอแสดงฝีมือนะครับแม่”
       กะรัตพยายามยิ้มสู้ เนื้อแพรพูดตัดบท
       “คุณกลับไปเถอะ”
       กะรัตหน้าเสียลงทันที
       “คุณแม่...” พิศุทธิ์จะแย้ง
       “ไม่เป็นค่ะ” บอกพิศุทธิ์แล้ว หันไปพูดกับเนื้อแพร “ฉันรู้ว่าระหว่างเรา เริ่มต้นไม่ค่อยดีนัก แต่ถ้าคุณเป็นฉัน คุณก็คงทำไม่ต่างจากฉันหรอก แต่ตอนนี้ความรู้สึกของฉันเปลี่ยนไปแล้ว ขอโอกาสให้ได้พิสูจน์ว่าฉันสามารถเปลี่ยนตัวเองได้เพื่อลูกชายคุณ”
       “คุณกลับไปเถอะ”
       ขาดคำเนื้อแพรเดินเข้าครัวไป พิศุทธิ์มองกะรัต เธอยิ้มว่าตัวเองไม่เป็นไร แล้วจะสู้ต่อ กะรัตเดินตามเนื้อแพรเข้าครัว
       
       กะรัตเดินตามเนื้อแพรมาที่ครัว พยายามเข้าไปช่วย
       “กั้งเอาผักนี่ไปล้างนะคะ”
       เนื้อแพรไม่ตอบ แต่ดันผักทั้งถุงที่กะรัตซื้อมาห่างออกไป ก่อนเดินไปที่ตะกร้าผักที่หั่นเตรียมไว้แล้ว
       “กั้งช่วยค่ะ”
       กะรัตจะคว้าตะกร้าผัก แต่ไม่ทัน เนื้อแพรฉวยไปก่อน แล้วหยิบผักที่หั่นแล้วใส่ลงในหม้อต้มน้ำกระดูกหมู
       “กั้งหยิบชามให้นะคะ”
       กะรัตหันมองหาตู้ชาม เนื้อแพรที่หมดความอดทน วางตะกร้าผักลง
       “คุณกำลังทำอะไรคะคุณกะรัต คุณมายุ่งกับพิศุทธิ์ทำไม”
       “ฉัน...”
       “ฉันคิดว่าฉันพูดกับคุณไปชัดเจนแล้วซะอีก”
       “แต่เราก็แค่พยายามศึกษากัน มันไม่น่าจะมีอะไรเสียหายนี่คะ”
       “แสดงว่าคุณไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันพยายามบอกคุณ นอกจากจะไม่เข้าใจ คุณยังฝืนจะเอาชนะ ฉันบอกตามตรงว่าฉันไม่สบายใจที่เห็นคุณจะมายุ่งกับพิศุทธ์ เพราะฉันเองก็พอจะรู้จักนิสัยคุณอยู่บ้าง”
       “แต่ฉันเชื่อว่าฉันเปลี่ยนตัวเองได้…”
       “แต่ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะเปลี่ยนได้ และนั้นก็ทำให้ ฉันเชื่อว่าคุณไม่มีวันจริงจังกับพิศุทธ์”
       “ฉันจริง...” กะรัตจะพูดว่าจริงใจ
       เนื้อแพรสวน
       “ก่อนที่คุณจะพูดอะไรออกไป ฉันอยากให้คุณตั้งสติแล้วตัดคำว่าอยากได้แล้ว ต้องได้ออกไป แล้วลองถามใจตัวเองว่าคุณอยากคบพิศุทธ์จริงๆ หรือเปล่า”
       “ฉันจริงใจต่อคุณพิศุทธ์ ฉันไม่คิดจะคบเขาแค่ฉาบฉวย”
       “แล้วคุณแม่คุณยอมมั้ย”
       “ยังไงแม่ก็ต้องยอมรับคนที่ฉันรัก”
       “คุณพูดอย่างกับไม่รู้จักแม่ของคุณ ฉันโดนใครต่อใครตราหน้าต่อว่าเสียๆหายๆยังไง ฉันรับได้ แต่ถ้าใครมาว่าเขาจะมาจับผู้หญิงรวยๆอย่างคุณ ฉันยอมไม่ได้”
       “แต่ฉันรักคุณพิศุทธิ์จริงๆนะคะ”
       “คุณก็คงคิดอย่างนี้กับทุกคนที่แล้วมา...จริงมั้ย”
       “คุณพิศุทธิ์ไม่เหมือนผู้ชายเลวๆพวกนั้น เขาดีกว่าทุกๆคนที่ฉันเคยเจอมา”
       “คุณอยากได้คนดีๆ เพียงแค่คุณยังไม่เคยได้ คุณทำอย่างกับเขาเป็นของสะสมของคุณงั้นละ”
       “ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ฉันรู้ว่าฉันผ่านอะไรมามาก แต่ฉันก็อยากจะแก้ตัวกับเขาเป็นครั้งสุดท้าย”
       “เพราะอย่างนี้ไงฉันถึงห่วง ฉันไม่ได้มองว่าพิศุทธ์ดีวิเศษไปกว่าผู้ชายคนอื่น แต่พิศุทธ์ เขาไม่ได้มีประสบการณ์เรื่องนี้เท่าคุณ เขาเป็นคนใจดี เขาไม่มีภูมิคุ้มกันในเรื่องแบบนี้ แล้วอีกอย่าง อย่าหาว่าฉันงมงายเลยนะ สามีคุณแต่ละคนก็ตายกระทันหันทั้งนั้น ฉันกลัวพิศุทธ์จะอายุสั้นเพราะคุณ”
       กะรัตถึงกับอึ้งกับคำพูดตรงและแรงของเนื้อแพร ทำเอาเธอถึงกับไปต่อไม่ถูก
       
       กะรัตยังนิ่งงันหลังจากถูกเนื้อแพรเชือดเฉือนเอาแรงๆ
       “แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง ในเมื่อฉันเปลี่ยนอดีตตัวเองไม่ได้”
       “เมื่อเปลี่ยนอดีตตัวเองไม่ได้ ก็อย่ามาทำลายอนาคตของพิศุทธิ์ ฉันไม่ได้หวัง ผู้หญิงที่เลิศเลอเพอร์เฟ็คท์ อะไรมากมาย ขอแค่คนที่จะไม่ทำให้เขาต้องโดนหัวเราะเยาะลับหลัง ว่าเป็นแค่ของเล่นคลายเหงาของคุณ”
       “แต่ฉันไม่ได้...”
       เนื้อแพรพูดเน้นๆชัดๆ
       “คุณคงรู้ดีว่าการแต่งงานที่ล้มเหลว มันสร้างบาดแผลให้ชีวิตยังไง”
       เนื้อแพรพูดออกไปด้วยความรู้สึกเจ็บกับอดีตที่ล้มเหลวของตัวเองเช่นกัน
       “อย่าหยิบยื่นบาดแผลนั้นให้คนดีๆ อย่างพิศุทธิ์เลยนะ ฉันขอร้อง”
       กะรัตรู้สึกชาวืดไปทั้งตัว ลำคอตีบตื้อ ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้อีก พิศุทธิ์ก้าวเข้ามาในห้องครัว เห็นท่าทีที่ทั้งสองคนมีต่อกันก็รู้สึกว่าต้องมีอะไรไม่ปกติ
       “แม่ครับ...”
       เนื้อแพรนิ่ง รอดูว่ากะรัตจะทำยังไงต่อไป พิศุทธิ์เดินเข้ามาจะจับมือกะรัต เขาแตะโดนมือเธอนิดเดียว เธอฝืนดึงมือออกอย่างเจ็บปวด รู้สึกอยู่ในใจว่าตัวเองสกปรกเกินไปสำหรับเขา แต่ใบหน้ากลับฝืนยิ้มเหมือนไม่มีอะไร
       “ฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่านะคะ ฉันรบกวนคุณนานเกินไปแล้ว”
       พิศุทธิ์ชะงัก
       “กั้ง...แม่พูดอะไรกับกั้ง”
       “เปล่า ฉันปวดหัว สงสัยเครียดเรื่องงาน ลานะคะ”
       กะรัตยกมือไหว้เนื้อแพร รีบเดินออกไปทันที
       “กั้ง...กั้ง...”
       พิศุทธิ์ตามกะรัตไป เนื้อแพรพยายามนิ่งสะกดความรู้สึกผิดเอาไว้
       
       กะรัตวิ่งมาที่รถ พิศุทธิ์ตามมาดึงประตูห้ามไว้
       “เดี๋ยว กั้ง แม่พูดอะไรกับคุณ”
       “ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีอะไร”
       พิศุทธิ์ดึงแขนกะรัตให้หันหน้ามาคุยกัน
       “ผมไม่เชื่อ”
       กะรัตมองพิศุทธิ์ด้วยหัวใจที่เจ็บปวดเพราะคำพูดเนื้อแพรนั้นเป็นความจริง และเธอก็รักเขามากจน ไม่อยากทำร้ายเขาอย่างที่เนื้อแพรบอก เธอตัดสินใจตวาด
       “เลิกเซ้าซี้สักทีได้ไหม คุณอยากรู้ใช่ไหม...ได้ แม่คุณบอกว่าฉันทนคุณไม่ได้นานหรอก ผู้ชายอย่างคุณมันน่าเบื่อ จืดชืด ไม่หวือหวา อย่างที่ฉันชอบ แล้วฉันก็ยอมรับว่ามันเป็นเรื่องจริง”
       “กั้ง…” พิศุทธิ์อึ้ง
       “คุณรู้ไหมว่าฉันอยู่กับคุณ ฉันต้องทำตัวแอ๊บแบ๊ว ไม่มีความเป็นตัวเองเลย บอกตรงๆว่าฉันอึดอัด และที่สำคัญ...คนอย่างกะรัตมีศักดิ์ศรีเกินกว่าจะมายืนให้ เมียน้อยของพ่อมาด่าอย่างนี้”
       พิศุทธิ์โกรธที่กะรัตพูดดูถูกเนื้อแพร
       “กะรัต”
       กะรัตเงยมองหน้าพิศุทธิ์ รู้สึกใจหายที่จะต้องตัดพิศุทธิ์จากชีวิต เธอกลัวว่าจะร้องไห้ออกมา เธอตัดสินใจขึ้นรถแล้วกดล็อก พิศุทธิ์พยายามเปิดประตู
       “กั้ง...กั้ง...มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน”
       กะรัตที่นั่งในรถพยายามฝืนไม่ให้น้ำตาที่กลั้นอยู่ไหลออกมา เธอสตาร์ทเครื่องแล้วตัดใจขับรถ ออกไป พิศุทธิ์ยืนมองตามนิ่งเหมือนถูกตรึง
       
       พิศุทธิ์เดินเข้าบ้านมาเร็วๆ หยุดมองแม่ที่ยืนหันหลังให้
       “แม่ครับ ผมไม่เชื่อว่ากั้งจะคิดอย่างที่กั้งพูดกับผม แม่พูดอะไรกับกั้งกันแน่”
       “แม่พูดทุกคำ ทำทุกอย่างด้วยความหวังดีที่มีต่อลูก อย่าปล่อยให้เขาเอาความน่าสงสารมาทำให้ลูกติดบ่วง...ถ้าลูกเชื่อในความรักของแม่ ก็ขอให้เชื่อว่าสิ่งที่แม่ทำไป มันคือสิ่งที่ดีที่สุด เหมาะสมที่สุด”
       
       เนื้อแพรพูดจบ เดินกลับขึ้นข้างบนไป ปล่อยให้พิศุทธิ์ยืนมึน จับต้นชนปลายไม่ถูกอยู่คนเดียว

สามีตีตรา ตอนที่ 4
        พวงหยกกระแทกลงนั่งหน้าเหวี่ยงเตรียมเฉ่งลูกสาวคนกลางเต็มที่ กันตา กุนตี และนวล นั่งเป็นจำเลยอยู่
       “ป่านนี้ยังไม่เห็นหัว นังกั้งนะนังกั้ง นังลูกไม่รักดี ผู้ชายมันหมดโลกแล้วหรือไง ถึงต้องไปคว้าลูกชายนังดาราเหม็นเน่านั่นมาควง”
       “แต่หนูว่าพี่กั้งโชคดีต่างหากที่ได้เจอผู้ชายคนนี้” กันตาแย้ง
       “แกเงียบไปเลยนังก้อย นี่ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับพวกแก ที่รู้เห็นเป็นใจ รวมหัวกันปกปิดฉัน ยังจะมีหน้ามาหนุนหลังนังกั้งอีกเหรอ”
       กะรัตเดินกลับเข้าบ้านมา หอบเอาความผิดหวังเสียใจเข้ามาเต็มสีหน้า นวลหันไปมอง
       “คุณกั้ง”
       พวงหยกหันขวับ ลุกพรวดกะเข้าเปิดศึก กะรัตกำลังเสียใจ เห็นแม่ก็รู้ว่าจะโดนเล่นงาน เลยจะเดินเลี่ยงขึ้นข้างบน
       “แกจะไปไหน หนอย...แอบไปเสพอาจมกับลูกนังเนื้อแพรนั้นแล้วจะหนีหน้าฉันง่ายๆงั้นเหรอ ถ้าเพื่อนฉันไม่โทร.มาบอก แม่แกคนนี้คงเป็นควายให้นังเนื้อแพรมันหัวเราะเยาะเล่น ผัวเก่ายังไปไม่ถึงนรก แกก็แล่นไปหาเหาใส่หัวอีก จะครองตัวเป็นโสดให้ฉันพักหูจาก เสียงครหาบ้าง มันจะอัดอั้นใจตายรึไง…”
       พวงหยกอ้าปากจะด่าต่อ กะรัตกดดันมาก ตะโกนออกมา
       “กั้งเลิกกับเขาแล้ว ทีนี้แม่พอใจรึยัง”
       กุนตีกับกันตาตกใจ พวงหยกจ้องหน้า
       “เลิก นี่แปลว่าแกแอบไปคบหากับมันมาจริงๆ แกไม่มีปัญญาหาผู้ชายดีๆแล้วหรือไง แกถึงต้องไปยุ่งกับลูกนังเนื้อไพร่นั่น”
       กะรัตตะโกนออกมาบ้าง
       “ก็กั้งบอกแม่แล้วไงว่ากั้งกับเขาจบกันแล้ว”
       “แกอย่ามาขึ้นเสียงกับฉันนะ”
       เสียงรถของกฤชเข้ามา กันตาได้ยินหันไปสั่งนวล
       “รีบไปตามคุณพ่อมาเร็ว”
       “ค่ะ” นวลรีบวิ่งออกไป
       
       นวลวิ่งตื๋อออกมา จังหวะที่กฤชกลับเข้าบ้านมาพอดี นวลรีบถลาเข้าไปหา
       “คุณผู้ชาย...คุณผู้ชายมาทันเวลาพอดี เร็วค่ะ ตอนนี้ ระเบิดกำลังถล่มลงมาเป็นห่าฝน คุณผู้ชายรีบเข้าไปห้ามทัพหน่อยเถอะค่ะ”
       กฤชตกใจวิ่งตามนวลเข้าไป
       
       พวงหยกยังเล่นงานกะรัต
       “แค่พ่อแกโง่คนเดียวฉันก็ตามล้างตามเช็ดไม่หวาดไม่ไหว นี่ยังจะแกอีกคนโง่ให้ลูกชายมันหลอกเอาได้ แกอยากเห็นฉันตายนักรึไงหา”
       กุนตีเข้าห้าม
       “แม่ใจเย็นก่อนเถอะค่ะ”
       “เย็นไม่ไหวแล้ว น้องแกมันจะเอาชื่อเสียงฉันไปขายทอดตลาด ใครจะไปเย็นไหว แกจะมีผัวกี่คนๆ ฉันไม่เคยว่า แต่ทำไม ทำไมแกถึงต้องไปยุ่งกับลูกนังโสเภณีนั่น แกจะขาดผู้ชายไม่ได้เลยหรือไง”
       กันตาเข้าไปอยู่ข้างๆกะรัต กฤชตามด้วยนวลเดินลิ่วเข้าบ้านมา
       “แม่เอาแต่ด่าโดยไม่ถามสักคำว่ากั้งไปเจออะไรมาบ้าง ผู้หญิงสามผัวอย่างกั้งไม่มีใครเขามาสนใจหรอก กั้งโดนเขาไล่ออกจากบ้านมา ได้ยินชัดหรือยัง”
       กฤชที่ยืนฟังอยู่ เครียดทันทีที่รู้ว่าเรื่องเกี่ยวพันกับเนื้อแพร
       “สมน้ำหน้า แกมันรนหาที่เอง แกก็รู้ว่ามันจ้องจะทำลายครอบครัวเราอยู่แล้ว ยังจะแส่ไปยุ่งกับลูกของมัน ป่านนี้มันคงหัวเราะจนฟันร่วง ที่แกเสนอหน้าไปให้มันเล่นงานถึงที่”
       พวงหยกสะใจ กฤชเข้ามาปราม
       “คุณ...พอเถอะน่ะ แค่นี้ยัยกั้งก็เสียใจมากอยู่แล้ว”
       “คุณนะแหละตัวดี...เงียบไปเลย” พวงหยกตวาด
       “แม่ก็ห่วงแต่ตัวเอง คิดถึงแต่ตัวเอง เคยมองเห็นความทุกข์ของกั้งบ้างมั้ย เคยมั้ย”
       กะรัตร้องตะโกนออกมาทั้งน้ำตา สะบัดกันตาออกแล้ววิ่งขึ้นห้องไป กุนตีมองหน้าแม่ที่ห่วงแต่ตัวเอง
       “พอใจหรือยังคะแม่ ที่ลุกขึ้นมารักษาหน้าตัวเองด้วยการทำร้ายยัยกั้งมันแบบนี้”
       กุนตีกับกันตาเดินขึ้นห้องไป พวงหยกที่ยังระบายความโกรธไม่หมด หันมาหาสามี กฤชที่ยังไม่พร้อมจะต่อปากต่อคำ เดินหนีไปอีกทาง พวงหยกยืนหอบ เจ็บใจการกระทำของกะรัตมาก
       “เป็นบ้าอะไรกันไปหมด คนบ้านนี้”
       
       กะรัตปิดประตูปัง แล้วถลาไปที่เตียง ฟุบหน้าร้องไห้กับความไร้ค่าของตัวเองเสียงมือถือที่กระเด็นออกมานอกกระเป๋าดังขึ้น กะรัตหันไปมอง ทันทีที่เห็นรูปพิศุทธิ์อยู่ที่หน้าจอก็ยิ่งเศร้า ฟุบลงร้องไห้สั่นสะท้านอยู่ตรงนั้น
       
       ค่ำคืนนั้น กะรัตในชุดนอนนั่งฟุบหน้าอยู่ข้างเตียง ขวดเหล้าแก้วเหล้ากลิ้งอยู่ใกล้ๆสภาพของเธอ ผมเผ้ายุ่ง หน้าตาซีดเซียวดูไม่จืด
       
       สายน้ำผึ้งนั่งที่ขอบเตียงยกนามบัตรพิศุทธิ์ขึ้นมอง นึกครึ้มใจ หยิบมือถือขึ้นมาแล้วโทรหากะรัต...มือถือกะรัตดัง เธอสะลืมสะลือควานหามือถือเปะปะแล้วหยิบมากดรับไปแบบไม่ค่อยรู้เรื่องเสียงอ้อแอ้
       “ฮัลโหล ใคร”
       สายน้ำผึ้งได้ยินเสียงแบบนั้น ก็รู้ทันทีว่ากะรัตกำลังอยู่ในอารมณ์ไหน
       “ฉันเอง เพื่อนรักของเธอไง”
       กะรัตยังมึนๆแล้วจำได้เสียงได้ แทบหายเมา
       “ผึ้ง แกโทรมาทำไม”
       “ก็จะโทรมาบอกข่าวดีให้เพื่อนรู้ไงจ้ะ”
       “ข่าวดีบ้าอย่างเดียวที่ฉันอยากฟังจากแก คือชีวิตแกต้องทรมาน”
       “แหม...แต่มันช่างตรงกันข้ามน่ะสิกั้ง ชีวิตฉันมันกำลังดีขึ้นเรื่อยได้งานใหม่...และเจอใครคนนึงที่รักฉันจากใจ ไม่ใช่รักที่เงิน เหมือนผู้ชายที่เธอเคยเจอ” สายน้ำผึ้งหัวเราะเยาะ
       “ก็คงจะเป็นผู้ชายแก่คราวพ่อ หายใจรวยรินแต่ยังไม่สิ้นกลิ่นตัณหา”
       “เธอทายผิดอีกแล้วล่ะกั้ง...เขาทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ ดูดี ที่สำคัญเขามีชาติตระกูลพอจะทำให้ฉันกลายเป็น คุณสายน้ำผึ้งที่ใครๆต้องอิจฉา”
       “คนท้องไม่มีพ่อ มันชอบฝันเพ้อเจ้ออย่างนี้ทุกคนรึเปล่ายะ”
       “ฟังจากน้ำเสียงเธอแล้ว เธอกำลังเมาอยู่ใช่มั้ยกั้ง นี่คงโดนผู้ชายหลอกเอาเงินแล้วทิ้งไปอีกแล้วสิ”
       “ไม่ใช่เรื่องของแก”
       “ฉันขอแนะนำในฐานะเพื่อนเก่า เธอควรหยุดระงับกิเลสแล้วเข้าวัดซะเพราะคนอย่างเธอ ต่อให้รวยขนาดไหน ก็ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากเอาเธอแล้ว เพราะอะไรรู้ไหม...เพราะเธอมันตัวซวย เป็นผู้หญิงกินผัว รักใคร...เขาก็ตายหมด” สายน้ำผึ้งหัวเราะสะใจแล้วกดวางสายไปทันที
       กะรัตยืนตัวสั่น ร้องลั่นออกมา
       “อีผึ้ง”
       กะรัตวิ่งพรวดพราดออกไปจะพุ่งไปหาสายน้ำผึ้ง
       
       กะรัตวิ่งพรวดพราดลงบันไดอย่าง ควบคุมสติไม่อยู่ กุนตีกับกันตา ที่นั่งคุยอยู่ ลุกพรวดขึ้นพร้อมกัน นวลที่กำลังจะยกน้ำมาเสิร์ฟสองสาว หยุดกึ้กตกใจ พวงหยกกับกฤชเดินมาจากอีกทางยืนตะลึง
       “พี่กั้ง” กันตาเรียกไว้
       กะรัตวิ่งยาวออกนอกประตูไป ทุกคนตกใจรีบวิ่งตาม กะรัตวิ่งมาที่หน้าบ้าน พุ่งตรงไปที่รถ เปิดประตูจะขับรถออกไป ทุกวิ่งตามมาจับตัวไว้ สมหวังวิ่งหน้าตื่นมาจากอีกทาง
       “ปล่อย ปล่อย” กะรัตสะบัด
       “กั้ง กั้งเป็นอะไรไป” กฤชเขย่าตัว
       “ปล่อยกั้ง กังจะไปฆ่ามัน กั้งบอกให้ปล่อย”
       ทุกคนดึงกะรัตออกมาจากรถ
       “กั้งจะไปฆ่าใคร” กุนตีถามอย่างสงสัย
       “อีผึ้ง มันโทรมาเยาะเย้ยกั้ง ปล่อยกั้ง กั้งจะไปฆ่ามัน”
       “ต๊าย นี่มันยังกล้ามาตอแยกับแกอยู่อีกเหรอ” พวงหยกตกใจ
       “ปล่อย กั้งบอกให้ปล่อย”
       กะรัตสะบัดแรงจนทุกคนกะเด็น กฤชรีบร้องสั่ง
       “นวล สมหวัง จับไว้เร็ว”
       นวลกับสมหวังช่วยกันจับกะรัต นวลจับเอว กะรัตกระทืบเท้านวลรีบปล่อยเพราะเจ็บเท้า สมหวังยืนดักหน้า กะรัตข่วนหน้าสมหวังรีบเอามือกุมหน้าด้วยความเจ็บปวด กะรัตจะไปที่รถทุกคนตามมาล้อมไว้
       “กั้ง ตั้งสติหน่อยซิ เราพุ่งออกไปแบบนี้ก็มีแต่จะเสียเปรียบเขานะ” กุนตีเตือนสติ
       “นั่นสิพี่กั้ง เข้าบ้านก่อนเถอะ” กันตาเสริม
       “ไม่...กั้งจะไปฆ่ามัน อีเพื่อนทรยศ มันตามจองล้างจองผลาญกั้ง มันหาว่ากั้งเป็นตัว ซวย เป็นผู้หญิงกินผัว ไม่มีผู้ชายคนไหนรักจริง...มันบอกว่ามัน...มัน...”
       
       อาการฟูมฟายของกะรัตที่พีคสุดจนค่อยๆอ่อนแรง จนหมดสติลง ทุกคนตกใจ

สามีตีตรา ตอนที่ 4
        กะรัตนอนหลับสนิทบนเตียง กฤชเดินเข้ามานั่งลงที่ขอบเตียง ลูบหัวลูกเบาๆอย่างสงสาร กะรัตค่อยๆรู้สึกตัวตื่น มองเห็นพ่ออยู่ใกล้ๆ
       “เป็นยังไงบ้างลูก พอจะคุยกับพ่อได้มั้ย” กฤชลังเลแล้วตัดสินใจพูด “เนื้อแพรโทรมาเรื่องพิศุทธิ์...”
       กะรัตไม่อยากได้ยินชื่อพิศุทธิ์ให้เจ็บหัวใจ จึงรีบพูดตัดบท
       “มันจบแล้วคะพ่อ”
       “ถ้าจบจริงๆแล้วกั้งเมาทำไมล่ะลูก”
       “กั้งรู้ว่าลูกคุณเนื้อแพรเขาวิเศษ กั้งไม่กล้าไปแตะต้องอีกแล้วล่ะคะ”
       “เนื้อแพรเขาก็รักลูกชาย เหมือนที่แม่กั้งรักกั้งไงลูก”
       กะรัตผละออกจากกฤช
       “ถ้าพ่อจะปกป้องเนื้อแพร พ่อปล่อยให้กั้งอยู่คนเดียวดีกว่าค่ะ”
       “ไม่ใช่ลูก พ่อแค่อยากจะบอกว่าให้ลูกแก้ปัญหาอย่างมีสติ…ถ้าลูกอยากจะให้พ่อช่วยอะไรบอกพ่อมาได้เลย”
       “พ่อคะ…” กะรัตสะอื้นออกมา “กั้งมันไร้ค่ามากใช่มั้ย กั้งมันไม่มีอะไรดี ใครๆ ถึงพากันรังเกียจ กั้งสกปรกเกินกว่าที่จะมีคนดีๆมารักจริงๆใช่มั้ย...” กะรัตเริ่มร้องไห้ขึ้นมาอีก
       “ไม่จริงเลยลูก”
       กฤชค่อยๆประคองลูกขึ้นมา
       “ลูกของพ่อทั้งสวยทั้งเก่ง ที่สำคัญ ลูกไม่ได้ทำผิดอะไร”
       “แต่ไม่มีใครให้โอกาสกั้ง ทุกคนมองว่ากั้งเป็นผู้หญิงฉาบฉวย เป็นผู้หญิงมักง่ายที่เริ่มต้นกับใครก็ได้ ไม่มีใครรู้ว่ากั้งต้องเจ็บปวดเสียใจแค่ไหนเวลาที่ชีวิตคู่มันพัง”
       “ฟังพ่อนะลูก...ใครจะเชื่อว่าลูกเป็นยังไงไม่สำคัญ แต่พ่ออยากให้ลูกเชื่อมั่นใจตัวเอง ลุกขึ้นมาทำตัวเอง ให้มีค่ากว่านี้ เพราะถ้าลูกยังไม่รักตัวเอง คงยากที่จะให้ใครมารักเรานะลูก”
       กะรัตที่ยังเศร้ามาก ร้องไห้แล้วโผเข้าซุกในอกพ่อเหมือนเด็กตัวน้อยๆ
       
       วันใหม่...พิศุทธิ์มาหากันตาที่โรงพยาบาลช่วงพักกลางวัน กันตาเล่าเรื่องกะรัตให้ฟัง
       “สาหัสค่ะ อาการพี่กั้งครั้งนี้ สาหัสกว่าทุกครั้ง ก้อยไม่เคยเห็นพี่กั้งเฮิร์ทขนาดนี้เลย”
       “ผมพยายามโทรหาเขานะครับ อยากให้เราคุยกัน แต่เขาไม่ยอมรับสาย...หรือว่าเขาจะยอมแพ้แล้วจริงๆ”
       “พี่กั้งไม่ได้ยอมแพ้หรอกค่ะ แต่เขากลัว”
       “กลัวอะไรครับ”
       “กลัวจะทำให้คนดีๆอย่างคุณมัวหมองไงคะ คนมีปมในชีวิต มันก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ ใครๆก็ตราหน้า ทั้งๆที่พี่กั้งก็แค่ผู้หญิงคนนึงที่รักผู้ชายคนนึง อยากใช้ชีวิตไปด้วยกัน ยึดเป็นหลักให้กับชีวิต แต่สุดท้ายทุกคนก็จากพี่กั้งไป”
       “ผมไม่เคยคิดจะจากกั้งไปไหน”
       “แล้วคุณเคยคิดจะอยู่กับพี่กั้งทั้งชีวิตไหมคะ”
       พิศุทธิ์นิ่งไม่ตอบ
       “การล้างปมชีวิตพี่กั้ง ก็มีอยู่อย่างเดียว คือมีใครสักคนที่อยากอยู่กับพี่กั้งด้วยหัวใจ แต่ถ้าคุณไม่เคยคิด อย่างนั้น ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปแบบนี้ดีแล้วล่ะค่ะ อย่าเจอพี่กั้งเลย พี่กั้งจะได้ตัดใจจากคุณได้สักที...ขอตัวนะคะ”
       กันตามองพิศุทธิ์ที่ยืนนิ่งแล้วเดินไป กันตาแอบยิ้มอย่างรู้ทันว่าพิศุทธิ์ไม่ยอมทำอย่างที่ตัวเองบอกแน่ๆ
       และพิศุทธิ์อาจจะทำมากกว่าการตามไปเจอกะรัตก็ได้…นั่นคือขอกะรัตแต่งงาน
       
       ศิวาแอบยืนมอง เห็นกันตาเดินมาตามทาง หยุดทักทายหมอหนุ่มท่าทางสนิทสนมกันมาก กันตาเดินมา ตกใจที่ศิวาเข้าขวาง
       “อุ๊ย”
       “สวยเลือกได้จังเลยนะครับคุณหมอ”
       “อะไรของคุณ”
       “ก็ผมเห็นคุณเพิ่งผละจากหนุ่มคนนึง เมื่อกี๊ก็จิ๊จ๊ะกับหนุ่มอีกคน”
       “อ้อ...นี่แอบสะกดรอยตามฉัน”
       “ครับ เพราะผมชอบคุณหมอ”
       กันตาอึ้งไปนิดเดียวกับการมาแรงของศิวา
       “อย่ามาตามตื๊อฉันให้เสียเวลาเลย ฉันไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้”
       กันตาเดินหนี ศิวาเดินตาม
       “แล้วคุณรู้ได้ไงว่าผมเจ้าชู้”
       กันตายิ้มหยันๆแล้วร่ายยาวออกมา
       “ลูกชายนักธุรกิจหมื่นล้าน เรียนไม่จบ กลับมาตั้งหน้าตั้งตาผลาญเงินพ่อแม่ ควงดาราไม่ซ้ำหน้า” เธอหันกลับมามองเขาตรงๆ “แถมยังถูกพ่อส่งมาตรวจหาสารเสพติด กลับไปซะเถอะ อย่ามาทำให้ฉันเสียเวลา”
       “โห...นี่ขนาดไม่ชอบ สืบประวัติผมซะละเอียดยิบ”
       “ประวัติคุณ มันเหม็นฟุ้งขนาดเดินห่างเป็นร้อยเมตรยังได้กลิ่น อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย...ฉันมีดีเกินกว่าจะเป็นของเล่นเพลย์บอยอย่างคุณจำไว้”
       กันตาเดินเชิดไป ศิวาไม่ยอมแพ้ คิดว่าจะต้องเอาชนะให้ได้
       
       กันตาเดินมาที่ลานจอดรถ จะกดรีโมทเปิดประตู แต่ต้องสะดุ้งกับเสียงแตรที่กดค้างดังลั่น เสียงคนร้องดังเอะอะ กันตารีบวิ่งไปดู แล้วตกใจ เห็นผู้ชายคนขับฟุบหน้ากับพวงมาลัยรถที่จอดขวางอยู่กลางลานจอด กันตารีบวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงเห็นว่าเป็นศิวา
       “คุณ”
       กันตารีบร้องบอกเจ้าหน้าที่ที่กำลังวิ่งมา
       “พาเขาไปห้องฉุกเฉินเดี๋ยวนี้เลย”
       เจ้าหน้าที่โกลาหล เปิดรถพยุงศิวาลงมา กันตารีบจ้ำตามเจ้าหน้าที่กับศิวาที่หมดสติไป
       
       กันตาใช้ไฟฉายส่องเพื่อตรวจม่านตาของศิวา แล้วใช้หูฟังตรวจการเต้นของหัวใจตรวจชีพจร ก็พบว่าปกติดี เธอหันไปขอผ้าก๊อซพยาบาล กันตาค่อยๆเอาผ้าก๊อซเขี่ยขนตาศิวา เป็นวิธีตรวจสอบทางแพทย์ ศิวาที่ไม่ได้หมดสติจริง ถูกสะกิดที่ขนตาไม่รู้ตัว เลยกระพริบตาตามสัญชาตญาณ กันตาจับได้หันไปบอกพยาบาล
       “รบกวนออกไปรอข้างนอกก่อนค่ะ”
       พยาบาลเดินออกไป กันตายัวะที่โดนหลอก ยกนิ้วจะจิ้มตา ศิวาที่หรี่ตาดูอยู่แล้ว คว้ามือกันตาไว้ กันตาพลิกบิดมือศิวา
       “โอ้ย”
       “ฉวยโอกาสผิดคนแล้วล่ะคุณ กล้ามากนะที่มาหลอกฉัน”
       “ก็คุณอยากบอกปัดผมดื้อๆทำไม”
       “ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้”
       “ผมยอมรับว่าผมเจ้าชู้ แต่จะเจ้าชู้ยังไงมันก็ต้องหยุดหัวใจไว้ที่ใครสักคน...” ศิวาส่งตาเจ้าชู้ทันที “แล้วผมก็อยากให้คนๆนั้น...เป็นคุณ”
       “ฝันไปเถอะ”
       ศิวายิ้มยียวนแล้วพลิกข้อมือตัวเองออกจากการล็อคของกันตา แล้วพลิกมือกันตาไปล็อคไขว้หลัง พลิก สถานการณ์เป็นฝ่ายได้เปรียบแทน กันตาโวยวาย
       “เฮ้ย”
       ศิวายิ้มแล้วพูดข้างๆหูกันตา
       “ผมจะฝันถึงคุณทุกคืนจนกว่าคุณจะยอมเป็นแฟนผม”
       “ไม่มีทาง”
       กันตาพูดพร้อมกระทืบเท้าของเขา ศิวาเจ็บแล้วปล่อยมือ
       “ลองมาดูกันว่า สวยเลือกได้ กับ หล่อรักจริง ใครจะชนะ”
       “ก็เอาซี้ แน่จริงก็จัดมา ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่านายจะแน่สักแค่ไหน”
       
       กันตากับศิวาจ้องตากันอย่างท้าทาย

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 10 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
10 %
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากค่่พะพระเอกน่ารักเว่อร
ชอบม้าก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คือว่าก็รู้เรื่องมาบ้างแล้วนะคะ แต่มันต้องอ่านน่ะ มันต้องอ่าน ^___^
fly-girl
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้อีกแล้วสินะ ที่อิชั้นจะติดตามเฝ้ารอคอยการอัพอย่างใจจดใจ่อต่อไป ^^
นักอ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ติดงอมแงม รีบมานะคะ อิ อิ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014