หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 22

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 16 กุมภาพันธ์ 2557 20:00 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 22
        อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 22 (ต่อ)
       
       หม่อมพริ้มชะเง้อชะแง้อยู่หน้าตึกตำหนักขาว อย่างตื่นเต้น หวนประคองเจิมเข้ามา
       
       “หม่อมเจ้าขา”
       “เจิม...มารอคุณชายหรือเอ็ง” หม่อมยิ้มทัก
       “เจ้าค่ะ จะรออยู่ในบ้านมันไม่ทันใจ คิดถึงเหลือเกิน อยากจะเห็นเธอไวๆ”
       “ข้าก็เหมือนกัน...ชายรวีไปเรียนที่ฝรั่งเศสตั้งสิบปี ได้เห็นแต่รูปถ่ายที่นานๆ ส่งมาให้ ไม่รู้ว่าตัวจริงจะเป็นยังไงบ้าง”
       หวนชี้ “โน่นแน่ะ รถมาแล้วค่ะ หม่อม”
       ทั้งหมดกรูกันออกไป
       
       รถคันเก่าเลี้ยวเข้ามาจอด ชิดซึ่งเวลานี้ใส่แว่น ผมหงอกขาวเกือบทั้งหัว ลงมาเปิดประตูให้
       ม.ร.ว. รวีช่วงโชติ รวีวาร ในวัย 22 ปี เดินลงมาจากรถ แล้วมองไปที่หม่อมพริ้มแววตาอ่อนโยน
       “หม่อมแม่”
       “ชาย”
       ชายรวีก้าวเร็วรี่เข้าไปหาแล้วก้มลงกราบเท้าหม่อมพริ้มด้วยความคิดถึง หม่อมพริ้มทรุดตัวลงกอดลูกชายไว้ ยิ้มทั้งน้ำตา
       “กราบหม่อมแม่ครับผมคิดถึงหม่อมแม่เหลือเกิน”
       “แม่ก็คิดถึงลูก...แม่ดีใจที่ชายกลับมา”
       แม่ลูกกอดกันกลม คนอื่นๆ ยืนมอง ยิ้มอย่างมีความสุข จวนกับพุดตามออกมา ตื่นเต้น
       จนร้องเรียก “คุณชาย คุณชายขา...”
       ชายรวีหันไปมอง ยิ้มทักทีละคน
       “น้าจวน น้าเจิม พี่หวน พี่พุด ทุกคนสบายดีนะฉันกลับมาคราวนี้ มีของมาฝากทุกคนด้วยจ้ะ”
       ทุกคนยิ้มปลื้มปริ่ม
       
       ชายรวีกับหม่อมพริ้มนั่งเคียงคู่กันอยู่ที่โซฟาในห้องโถงกลาง บรรดาบ่าวไพร่นั่งอยู่กับพื้น ห่างออกไป ทุกคนต่างชื่นชมบารมี
       “แม่บอกพี่ๆ ของลูกแล้ว ให้มารับประทานอาหารด้วยกันเย็นนี้ โศภีกับศุภลักษณ์ประเดี๋ยวก็คงมาหญิงจ้อยเลิกงานสี่โมงก็กลับบ้าน ส่วนหญิงจิ๋มกับคุณปวุติ สามีเขาว่าจะมาตอนค่ำเลย”
       หม่อมพริ้มบอก ชายรวีมองไปรอบๆ ตำหนัก “ทุกอย่างที่บ้านของเรายังเหมือนเดิม เหมือนวันที่ผมจะเดินทางไปฝรั่งเศส ไม่เปลี่ยนแปลงเลย”
       “แม่แก่แล้ว ไม่มีปัญญาจะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอะไร ก็ได้แค่ดูแลรักษาไม่ให้มันผุพัง”
       “ดีแล้วครับ โลกข้างนอกมันวุ่นวายเหลือเกิน ทั้งการเมือง ทั้งอะไรหลายหลายอย่าง...ผมดีใจ ที่อย่างน้อย บ้านเราก็ยังงดงาม สงบร่มเย็นเหมือนเดิม”
       พุดเอาน้ำสีชาอ่อนๆ มาเสิร์ฟให้ หม่อมบอก
       “น้ำข้าวตัง แม่จำได้ว่าชายชอบ… ดื่มเสียก่อน แล้วค่อยไปกราบท่านพ่อ”
       
       ต่อมาชายรวีกราบลงตรงหน้าโกศของท่านชายในห้องพระของตำหนัก หม่อมพริ้มมองๆ แล้วถาม
       “เรียนจบกลับมานี่ ตัดสินใจหรือยัง ว่าจะทำงานอะไรราชการหรือเอกชน”
       “ผมปรึกษากับท่านลุงสืบสายแล้วครับ คงจะไปทำงานที่กระทรวงยุติธรรม” ชายรวีว่า
       หม่อมพริ้มยิ้มชื่น “แม่ดีใจ ที่ชายจะเอาความรู้ไปรับใช้บ้านเมือง” พลางมองไปที่โกศท่านชายรวีวาร “ท่านพ่อทรงทราบ ก็คงดีพระทัยเหมือนกัน”
       
       ส่วนที่เรือนบ่าว ทุกคนล้วนตื่นเต้นกับของฝากที่มาจากฝรั่งเศส
       “นี่...ของฉันเป็นน้ำอบฝรั่ง” หวนดม “อื้อฮื้อ หอมจับจิตเลยแล้วพี่ชิดล่ะ ได้อะไร”
       ชิดบอกอวดๆ “นาฬิกาเว้ย”
       “ของฉันเป็นเข็มกลัดรูปตุ๊กตาแหม่ม ซ๊วยสวยแล้วของป้าเจิมล่ะ” พุดถาม
       “ข้าได้เหมือนนังจวน” คลี่ผ้าคลุมไหล่ที่ทำจากผ้าวูล “ผ้าขนสัตว์วูๆ อะไรวะ”
       “ผ้าวูน ผ้าวูน พี่เจิมนี่ ไม่รู้ภาษาเลย…ผ้ามันนุ่มดีจังนะพี่ อุ่นดีด้วย หน้าหนาวจะได้ใช้” จวนว่า
       “คุณชายเธอช่างคิด ซื้อของฝากได้ถูกใจทุกคน” ว่าพลางเจิมเอาผ้าคลุมไหล่ ยิ้มย่อง
       “น่าชื่นใจแทนหม่อมท่านนะ คุณชายโตขึ้นมา ทั้งดี ทั้งงาม มีลูกอย่างนี้ คนเป็นแม่ดีใจตายเลย”
       พอจวนเปิดประเด็นเรื่องแม่ชายรวีปั๊บ ทั้งห้องก็อึ้งทันที จวนนึกได้ตีปากตัวเอง รู้ตัวว่าไม่น่าพูด
       เจิมเห็นทุกคนอึ้ง ก็ส่ายหัว
       “เรื่องมันผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว เอ็งจะพูดถึงมันก็พูดเถอะ ไม่ต้องกลัวว่าข้าจะช็อกตาย...”
       “ก็รู้นะว่ามันชั่ว แต่บางที ก็อดคิดถึงมันไม่ได้...ตั้งแต่ญี่ปุ่นแพ้สงครามไป ก็ไม่ได้ข่าวมันอีกเลย ไม่รู้มันไปอยู่ที่ไหนเป็นตายร้ายดียังไง” หวนบ่นตามประสา
       “สัตว์โลกมันก็เป็นไปตามกรรม หวนเอ๊ย ถ้าทำดี ก็ได้ไปอยู่ที่ดีๆ ถ้าทำชั่วก็คง ไม่พ้นไปอยู่ที่ชั่วๆสุดแต่การกระทำของมัน”
       
       เจิมพูดพลางยิ้มเหยียดอย่างชิงชัง เมื่อนึกถึงอีสา

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 22
        ตอนกลางคืน ในอีก 2 ปี ต่อมา
       
       ณ มุมหนึ่งของ กรุงเทพมหานคร ปีพุทธศักราช 2502 ป้ายชื่อ “อุษาวดีไนต์คลับ” ของสา เด่นหราสะดุดตาเร้าใจผู้คนที่ผ่านไปมา ด้วยทำจากหลอดไฟแสงแพรวพราว ลูกเล่นส่องวูบวาบไปมา
       ภายในเป็นคลับหรูหราโอ่อ่า โต๊ะกลมปูผ้าขาว มีโคมไฟเล็กๆ แต่งตามโต๊ะ สวยงามมีรสนิยมกลุ่มลูกค้าที่นั่งอยู่ เป็นนายทหารชั้นสูง นักธุรกิจ และหนุ่มสังคมแต่งตัวหรูหรา
       บนเวทีประธานกำลังโชว์เพลง “กินกาแฟ” ซึ่งตอนนี้เขาใส่ชุดหรูระยับ นางโชว์แต่งตัวสวยดูดี มีรสนิยม เต้นอยู่ข้างๆ ท่าเต้นของประธานถึงจะยังมีความทะลึ่งทะเล้นดังเดิม แต่ดูแล้วไม่หื่นกามเหมือนสมัยก่อน
       พอเพลงจบ ลูกค้าปรบมือ ประธานโค้งรับ ยิ้มแย้มแล้วกล่าวทักทาย
       “สวัสดีครับ ท่านสุภาพบุรุษ สุภาพสตรีทุกท่าน Good evening, Ladies and gentlemen. ผม...ประธาน เทวา ในนามของผู้จัดการ อุษาวดีไนต์คลับ ขอต้อนรับทุกท่าน เข้าสู่ค่ำคืนแสนสำราญที่อุษาวดีครับ”
       ดนตรีบรรเลงรับสักครู่ ประธานยกมือให้สัญญาณ ดนตรีหยุด จากนั้นประธานพูดต่อ
       “และเนื่องจากวันนี้ เป็นวันที่อุษาวดีไนท์คลับของเรา เปิดบริการให้ความสุขกับทุกท่านมาครบ 10 ปีเต็มเราจึงมีของขวัญสมนาคุณทุกท่าน...”
       ดนตรีบรรเลงขึ้น บริกรในชุดหรูช่วยกันเข็นเค้กยักษ์ ออกมากลางห้อง ลูกค้าฮือฮา เพราะบนเค้กสีขาวแต่งด้วยลวดลายและดอกกุหลาบสีชมพูมีสาวสวยในชุดบิกีนี่สีขาว ชมพู กลมกลืนกับเค้กนั่งระทวยอยู่ มีสายสะพายพาดกลางตัวเขียนว่า “ฉลองครบรอบ 10 ปี อุษาวดี”
       “ในคืนนี้ จะมีการจับฉลากผู้โชคดีที่จะได้เค้กวันเกิดของเราไปลิ้มลองนะครับ” บริกรเข็นเค้กออกไป “และยัง...ยังไม่หมดครับ เราจะบอกว่าคืนนี้เป็นคืนพิเศษไม่ได้ ถ้าเรายังไม่ได้พบกับเธอผู้นี้”
       ดนตรีบรรเลงอลังการ ไฟในห้องหรี่ลงเกือบดับ ทั้งห้องเงียบด้วยความตื่นเต้น แสงสว่างจากไฟฟอลโล่จับไปที่กลางเวที ชิงช้าลวดลายสวยงามแต่งด้วยคริสตัลระยิบระยับสะท้อนแสงหย่อนลงมา
       บนชิงช้าคือ หญิงสาวในชุดราตรียาวหรูระยับสีแดงสด ทัดดอกกุหลาบสีแดงแบบยิปซี ดูเย้ายวนนั่งอยู่ กระโปรงแหวกเห็นถึงโคนขา ดูเซ็กซี่สุดๆ
       เสียงประธานดังขึ้น “คุณอุษาวดี อิสระ เจ้าของไนต์คลับอุษาวดีครับผม”
       สาในวัยกลางคน ลงจากชิงช้า กล่าวต้อนรับแขกด้วยท่าทีของสาวสังคมเจนโลก สง่าและทรงเสน่ห์
       “สวัสดีค่ะ แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ดิฉันขอขอบคุณทุกท่านและขอแทนคำขอบคุณ ด้วยเสียงเพลงเพลงนี้ค่ะ”
       ดนตรีขึ้น สาร้องเพลง “รักจับใจ” ด้วยลีลาเย้ายวน นางโชว์ในชุดสั้นสีแดงออกมาเต้นประกอบอยู่ห่างๆ
       
       ในห้องทำงานห้องนั้น มีเก้าอี้ และโต๊ะทำงานไม้รูปทรงสวยหรู มุมห้องมีโซฟาหนังอย่างดีวางอยู่สำรับนั่งเล่น และรับรองแขก สาเปิดประตูเดินเข้ามาทิ้งร่างลงอย่างเหนื่อยล้า หล่อนหลับตาท่าทีอ่อนแรง
       เพ็ญศรี ซึ่งยามนี้ร่วงโรยไปตามวัย ถือสมุดบัญชีตามเข้ามา สาถามโดยไม่ต้องลืมตา
       “เอาสั้นๆ เลย เพ็ญ...วันนี้ขาดทุนหรือกำไร”
       “กำไรสิคะ คุณสาถามได้”
       ประธานเดินตามเข้ามา
       ประธาน มือชั้นนี้ มีหรือจะทำอะไรขาดทุน
       สาลืมตาขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงประธาน
       “มาก็ดีแล้ว ฉันเหนื่อยจัง อยากดื่มซักหน่อย”
       
       ประธานยิ้มรู้ใจ เดินไปรินเหล้ามาส่งให้ สาดื่มรวดเดียวหมด
       
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
58 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
42 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Your ponitsg lays bare the truth
Ali
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณสำหรับละครสนุกๆค่ะ
nok-oil-ant@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมใน ipad ไม่เห้นตอนที่ 22 เลยคะ
สงสัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่ 22 นี่ โพสต์ผิดเรื่องหรือเปล่าค่ะ "อีสา" นะคะ ไม่ใช่ "อาญารัก"
บัว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงผิดหน้ารึป่าวคะ นี่มันเรื่องอาญารัก
ปิงปิง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014