หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
21 มกราคม 2557 09:06 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
        เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       โยธินพาเขมิกามาที่คอนโด เขมิกามองมือถือเครื่องใหม่ในมือ
       “ขอบใจนะเฮียชาร์จแบตให้เรียบร้อยเลย” เขมิกามองโยธิน โยธินนั่งหน้าบึ้งไม่พูดไม่จา “เฮียอ่ะให้อภัยเข็มเหอะ นายชาเย็นเล่นตัดการติดต่อเข็มทุกทาง เข็มก็เลยโทรหาเฮียไม่ได้”
       “ถูกตัดการติดต่อ หรือตั้งใจไม่ติดต่อกันแน่” โยธินพูดเสียงเรียบโกรธจริง
       “พูดไม่เข้าหูเลยนะเฮีย เป็นอะไรไปอีกเนี่ย”
       โยธินลุกยืน ถามเสียงโกรธ
       “ตอบเฮียมาตรงๆ ที่เข็มอยากอยู่บ้านนั้น อ้างนั่นอ้างนี้ไม่ยอมกลับไปหาปู่ เพราะต้องการสืบหาพี่สาวหรือเพราะชอบนายชาเย็นกันแน่”
       “เฮีย พูดผิดพูดใหม่ได้นะ เข็มจะถือว่าเฮียไม่ทันได้คิด”
       “เข็มหายไปเที่ยวกับไอ้หมอนั่นพอกลับมาก็นอนห้องเดียวกันอีก หรือเข็มเริ่มเคลิ้มไปกับมันแล้ว” เขมิกาตกใจ
       “โอ๊ยคิดไปกันใหญ่ เข็มเข้าไปที่นั่นในฐานะเมียเขา มันก็ต้องเล่นให้เนียน แต่เข็มไม่บ้าไปปั่นแปะกับพี่เขยตัวเองหรอก”
       โยธินมองมือซ้ายเขมิกาเห็นแหวน ถึงกับอึ้ง เจ็บใจมาก คว้าข้อมือเขมิกา
       “กลับบ้าน กลับไปหาปู่ เฮียจะไม่ตามใจเข็มอีก”
       โยธินลากเขมิกาออกจากห้อง เขมิกาโวยวาย
       “เฮีย ฟังเข็มก่อน”
       
       โยธินลากเขมิกาเดิน เขมิกายังไม่อยากกลับไป ตัดสินใจบิดแขนโยธินแล้วผลักโยธินจนเซไป หัวโขกกำแพง
       “โอ๊ย”
       เขมิการีบยกมือไหว้
       “เข็มขอโทษนะที่ต้องทำรุนแรงกับเฮีย แต่เข็มยังกลับไม่ได้ไว้เข็มจะให้เฮียลงโทษ จะเตะจะตีเข็มยังไงก็ได้” เขมิกาวิ่งหนี โยธินแกล้งจับหัวร้องเสียงดัง รูดตัวลงนั่งคอพับสลบไป เขมิกาหันกลับมาดู “เฮีย” เขมิกาเป็นห่วงวิ่งกลับมาพยุงโยธิน “เฮียอย่าเป็นอะไรไปนะ เข็มจะพาเฮียไปหาหมอ”
       โยธินลืมตาแล้วจับข้อมือเขมิกาไว้ทั้งสองมือ
       “เพราะมันเข็มถึงกับกล้าทำร้ายเฮียเลยหรือ” เขมิกาสะดุ้ง
       “เฮ้ย เฮียหลอกเข็มหรือ”
       “เข็มหลอกเฮีย เฮียเสียใจยิ่งกว่า”
       “ก็เข็มบอกแล้วว่ามันไม่ใช่อย่างที่เฮียคิด”
       โยธินยกมือซ้ายข้างที่เขมิกาใส่แหวน
       “แล้วแหวนนี่มันคืออะไร แต่ก่อนเฮียจะซื้อให้ใส่ ก็บอกว่าไม่ชอบใส่เพชร แล้วตอนนี้ทำไมยอมใส่ แถมยังใส่นิ้วซ้ายอีกด้วย มันหมายความว่ายังไง”
       เขมิกาพูดไม่ถูกเพราะไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
       “เข็ม...”
       โยธินยิ่งโมโหพยายามถอดแหวน
       “ถอดออกมาเลย แล้วห้ามใส่อีก”
       เขมิกาลืมตัวไม่ยอม ขัดขืน
       “เข็มไม่ถอด” เขมิกากระชากมือออก โยธินอึ้ง
       “เข็มรักผู้ชายคนนี้หรือ”
       เขมิกาได้สติ ปฏิเสธตัวเอง
       “เปล่านะ เข็มไม่เคยรู้สึกแบบนั้นกับเขา เข็มไม่อยากมีแฟนไม่คิดจะรักจะชอบใครเฮียก็รู้ ผู้ชายมาจีบกี่คนกี่คนเข็มก็ซัดหน้าหงายไปหมด คนนี้ก็เหมือนกัน เข็มแค่เล่นละครให้เขาตายใจ ถ้าเขาไม่เห็นเข็มใส่แหวน เขาสงสัยเข็มแน่”
       โยธินเริ่มเย็นลง
       “เฮียกลัวมันหลอกเข็ม ไอ้หมอนี่มันซื้อของแพงๆ ให้ผู้หญิงไปทั่วนั่นแหละ ไม่เชื่อก็ดู” โยธินเปิดคลิปจากมือถือของตัวเองให้เข็มดู เป็นคลิปตอนชานนท์สวมกำไลให้ปรียา แล้วปรียากอดชานนท์ เขมิการู้สึกจ๋อยๆ “เฮียบังเอิญไปเห็นเข้าพอดี เลยถ่ายแล้วส่งไปให้เข็มดู แต่เข็มคงไม่ได้เปิดดูมั้ง”
       
       “ปรียา”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
        ชานนท์เดินออกจากห้องแววนิลเจอโย่งยืนรออยู่
       “คุณผู้ชายครับ โย่งมีเรื่องจะบอกเกี่ยวกับ เออ คุณผู้หญิง”
       ชานนท์พาโย่งไปคุยในห้องทำงาน
       “นายเห็นกับตาหรือว่าคุณผู้หญิงอยู่บนรถคันนั้น”
       “ไม่เห็นครับ แต่ไม่มีทางที่คุณผู้หญิงจะหายตัวไปเร็วขนาดนั้น”
       “นายก็เลยสรุปเอาเองว่าคุณผู้หญิงไปกับผู้ชาย นายจะไปไหนก็ไป แล้วไม่ต้องเอาเรื่องบ้าๆ นี่มาบอกฉันอีก”
       “แต่โย่งเป็นห่วงคุณผู้ชายนะครับ”
       ชานนท์หันขวับ พูดเสียงขึงขัง
       “ฉันไว้ใจเมียฉัน ต่อให้เขาขึ้นรถไปกับผู้ชายจริง ฉันก็เชื่อใจว่าเขาไม่ได้ไปทำเรื่องที่ผิดกับฉัน แล้วถ้านายยังไม่เลิกตามจับผิดคุณผู้หญิงอีก ก็อย่าขึ้นมาบนตึกให้ฉันเห็นหน้า”
       โย่งน้อยใจมาก
       “คุณผู้ชาย”
       ชานนท์ไม่พอใจโย่งเดินออก โย่งผิดหวัง
       
       เขมิกาเดินเข้าบ้านมาเจอกับชานนท์ที่เดินออกมาจากด้านในพอดี ชานนท์ยิ้มแย้มไม่จับผิดหรือสงสัยอะไรเขมิกา
       “ฉันนี่มันแย่จริงๆ ถ้าไม่ได้โทรหาเธอคงลืมไปเลยว่าเธอไม่มีโทรศัพท์ติดตัว”
       “ยามันหมดฮะ ฉันก็เลยนั่งแท็กซี่ไปเอายาที่โรงพยาบาลมา”
       เขมิกาโชว์ถุงยาของโรงพยาบาล ชานนท์ยิ่งเชื่อเขมิกาเข้าไปโอบเอว เขมิกาไม่อยากใกล้ชิดชานนท์อีกแต่ไม่กล้าดันออก
       “งั้นพรุ่งนี้เราไปซื้อมือถือก่อน แล้วค่อยไปเที่ยวต่อ”
       เขมิการีบดึงมือถือออกมา
       “ฉันซื้อมาแล้ว พอดีมันมีโปรดีก็เลยรีบฉกมา”
       “เสียดายฉันก็เลยอดเป็นพ่อบุญทุ่มเลย แต่ไม่เป็นไรนัดเดทครั้งแรกของเรา เสี่ยชานนท์จ่ายไม่อั้น”
       เขมิกาแกล้งยิ้มแย้ม
       “อีหนูคนนี้จะล้มทับให้กระเป๋าฉีกเลยคอยดู”
       ชานนท์หัวเราะร่าไม่ทันได้มองหน้าเขมิกาจึงไม่ทันเห็นสีหน้าเขมิกาเปลี่ยนเป็นกังวลเพราะรับปากโยธินแล้วว่าจะอยู่ห่างๆ ชานนท์
       
       เขมิกาหลบมานั่งซึมครุ่นคิดถึงคำพูดโยธิน
       “ท่าทางผู้หญิงคนนี้ดูเรียบร้อยออก ถ้าเขาเป็นคนดีก็น่าสงสารมากที่โดนผู้ชายหลอกจีบฆ่าเวลาตอนโกรธกับเมีย ไอ้หมอนี่ตัวอันตรายเลย”
       “เข็มจะระวังตัว จะอยู่ห่างๆ เขาไว้”
       “เฮียจะเชื่อเข็มได้แค่ไหน”
       “เข็มเคยรับปากว่าจะแต่งงานกับเฮียคนเดียว เข็มยังจำได้ดี”
       เขมิกานั่งเศร้า
       
       ชานนท์อยู่ในห้องคุยมือถือกับประชา
       “ประชาช่วยจองตั๋วหนังให้ผมที ผมจะไปซื้อหน้าโรงก็กลัวทำผิดๆ ถูกๆ ไม่เคยเข้าโรงหนังมาหลายปีแล้ว”
       ชานนท์ยิ้มมีความสุข เลือกเสื้อลำลองมาทาบกับตัว ดูตื่นเต้นเหมือนนัดสาวเที่ยว
       ชานนท์วางสายไปแล้ว ประชาโกรธมากปามือถือไปบนเตียงนอน
       
       วันต่อมา ประชาเปิดโชว์ภาพสาขาสปาต่างๆ ในแท็บเลตให้ลูกค้าดูพร้อมอธิบาย ชานนท์มองนาฬิกาเป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้วผงกหัวเชิงขออนุญาต ก่อนเดินออกจากโต๊ะ ประชามองตาม
       ชานนท์หลบออกมาโทรศัพท์หาเขมิกา
       “ฉันเองนะขวัญ ฉันยังติดคุยกับลูกค้าอยู่ ถ้าขับรถย้อนไปรับเธอจะไม่ทันรอบที่เราจะดู”
       เขมิกายืนคุยมือถือกับชานนท์
       “ไม่เป็นไร อีกชั่วโมงเจอกันที่โรงหนังเลยก็ได้ฮะ”
       เขมิกาตัดสายหันไปทางfront ซึ่งปรียายืนคุยกับลูกค้าที่มาเช็คอินอยู่
       
       ชานนท์รีบร้อนเดินเข้ามายืนรอเข็ม อีกมุมหนึ่ง ประชายืนมองชานนท์ ยิ้มร้ายเหมือนมีแผนการบางอย่างก่อนจะเดินออกจากบริเวณหน้าโรงหนังไป ชานนท์มองนาฬิกาอีกที มองหาเขมิกายังไม่มา ชานนท์หันหลังไปดูโปสเตอร์หนัง ระหว่างนั้นมีเสียงรองเท้าวิ่งมายืนข้างหลังชานนท์ ชานนท์หันกลับมานึกว่าเขมิกา
       “มาสายนะแม่คุณ รถติดหรือ”
       ชานนท์ชะงักเมื่อพบว่าคนที่เดินเข้ามาหาเขาไม่ใช่เขมิกา
       
       ที่จอดรถของห้าง มีรถกระบะเก่าๆ จอดนิ่งอยู่ภายในรถประชานั่งที่คนขับ ประชาหันมองด้านข้าง อู๋กำลังตรวจดูกระสุนในรังเพลิง ทดสอบเล็งปืนไปทางรถฝั่งตรงข้ามระยะไกลพอควร
       “คันนั้นคือรถไอ้ชานนท์ เดี๋ยวพอหนังเลิก ขวัญตาจะกลับมาที่รถพร้อมกับไอ้ชานนท์ แกก็ลงมือได้เลย”
       “ผมขอแค่นัดเดียว ที่หัวของมัน” ประชารีบหันไปทางอื่น ไม่อยากให้อู๋เห็นความเจ็บปวดที่ต้องตัดใจ “พี่ มันมากันแล้ว ทำไมหนังถึงเลิกเร็วจังวะ”
       ประชาตกใจมองไปที่รถชานนท์ ชานนท์เดินตรงมาที่รถ มีผู้หญิงเดินข้างๆ แต่ตัวชานนท์บังอยู่ ประชารีบติดเครื่องพร้อมหนี อู๋เล็งปืนทันที รอจังหวะยิงผู้หญิง
       ชานนท์เดินเลยผู้หญิงขึ้นไปที่ประตูคนขับทำให้เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นคือปรียา อู๋เหนี่ยวไกจะยิง ประชาร้องลั่น
       “ไม่ใช่ขวัญตา”
       อู๋ชะงัก ลดปืนลง
       “ไหนพี่บอกว่ามันมากับไอ้ชานนท์ แล้วทำไมถึงเป็นคนอื่น”
       ประชางงไปหมด
       “มันเป็นอย่างนี้ไปได้ยังไง”
       
       เขมิกาขี่มอเตอร์ไซด์มาจอดหน้าตึกบ้านชานนท์ ถอดหมวกกันน็อกออก
       “ขอโทษด้วยนะนายชาเย็น”
       เขมิกาพึมพำออกมาแล้วนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เขมิกาไปหาปรียาที่โรงแรม ปรียาหันมาเจอเขมิกาจึงเดินมาหา
       “คุณขวัญมาทำอะไรที่นี่คะ หรือว่ามากับพี่นนท์”
       ปรียามองหาชานนท์
       “ฉันคิดว่าคุณคงรู้แล้วว่าฉันกับสามีกลับมาคืนดีกัน แต่ฉันเป็นคนชอบให้โอกาสคนได้ต่อสู้กันแฟร์ๆ”
       “ฉันไม่เข้าใจความหมายของคุณ”
       “พูดตรงๆ ก็คือถ้าอยากจะทวงคุณนนท์คืน ฉันไม่ให้ แต่เธอต้องหว่านเสน่ห์เอาเอง ชั้นเชิงมีเท่าไหร่ควักออกมาใช้ให้หมด ถ้าเขาเลือกเธอ ฉันจะถอยให้”
       “คุณต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ”
       เขมิกาวางกระดาษใส่มือปรียา
       
       “ถ้ารับคำท้าของฉันก็รีบไปหาคุณนนท์ สถานที่ฉันเขียนให้แล้ว แต่ถ้าปอดก็ไม่ต้องไป อ้อ แล้วขอให้เรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเรา ถ้าคุณเอาไปบอกใครเป็นอันว่าข้อตกลงเลิกล้ม”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
        ชานนท์จอดรถหน้าตึก ท่าทางโกรธลงจากรถไปไม่พูดจา ปรียานั่งนิ่งอยู่ในรถ น้อยใจ เสียใจ เจ็บใจ กำมือแน่น
       เขมิกากำลังคุยโทรศัพท์กับโยธิน
       “เฮียจะไปวันนี้เลยหรือ”
       ขณะนั้นโยธินกำลังขับรถอยู่
       “เฮียอยากช่วยเข็มหาเบาะแสของพี่สาวอีกทาง ถ้าพวกแม่นมมณโฑคือพวกไอ้โม่งอย่างที่เราเข้าใจ พวกมันอาจเคยจับพี่ขวัญไปที่รีสอร์ทของแววนิลก็ได้”
       “เข้าท่าดีเหมือนกัน แต่ระวังตัวด้วยนะเฮีย” เขมิกาตัดสาย ชานนท์เดินตรงดิ่งมาหาเธอด้วยความโกรธ “อ้าว คุณสามี ทำไมดูหนังจบเร็วจัง”
       “ฉันไม่ได้ดู ทำไมไม่ไปตามนัด ฉันอยากฟังคำอธิบาย”
       “คุณปรียาบอกว่ายังไงละฮะ”
       “เธอยังทำธุระไม่เสร็จ ก็เลยโทรให้เขาไปแทน”
       “ตามนั้นเลย”
       “ธุระอะไรสำคัญขนาดผิดนัดฉัน”
       “หรือคุณไม่เคยผิดนัดใคร ไม่เอาน่า แค่นัดดูหนังไม่เห็นต้องโมโหเลย โรงหนังมันไม่หนีไปไหนหรอก ดูอีกเมื่อไหร่ก็ได้”
       ชานนท์มองหน้าเขมิกาอย่างน้อยใจ
       “แต่นี่มันเดทครั้งแรกของเรา ฉันรู้สึกว่าเธอไม่กระตือรือร้นกับการกลับมาคืนดีของเราเลยนะ สงสัยฉันคงบ้าบอไปคนเดียว”
       ชานนท์งอนเดินหนี เขมิกากลุ้มรู้สึกแคร์ชานนท์แต่ทำอะไรไม่ได้
       
       วันต่อมาที่รีสอร์ทชายทะเลของประชา อู๋จ่ายเงินให้แม่บ้าน
       “ค่าทำความสะอาดแล้วก็ค่าดูแลของเดือนนี้”
       “งั้นป้ากลับเลยนะคุณ สวัสดีค่ะ”
       แม่บ้านยกมือไหว้ แล้วเดินลงระเบียงไป อู๋หันไปล็อกประตูบ้าน
       แม่บ้านเดินผ่านพุ่มไม้ไป โยธินซึ่งใส่หมวกบังหน้าโผล่หัวขึ้นมามองแม่บ้าน อู๋เดินลงจากระเบียงแล้วชะงักเมื่อเห็นโยธินที่โผล่หัวขึ้นมา
       “เฮ้ย นั่นใคร มาแอบดูอะไรแถวนี้วะ”
       อู๋ชักปืนออกมาเดินไปดู โยธินหันหลังวิ่งหนีออกจากพุ่มไม้ อู๋ไล่ตาม โยธินวิ่งหลบเข้าพงหญ้ารกๆ สูงท่วมหัว อู๋ยิงใส่โยธินแต่ไม่โดน อู๋ตามเข้าไปในพงหญ้าเห็นหลังโยธินแว่บๆ อู๋ยิงออกไปอีกหลายนัด โยธินจวนตัววิ่งพ้นพงหญ้าเจอคลองเล็กๆ อู๋วิ่งตามมาถึง จะยิงอีกนัดแต่โยธินกระโดดลงคลองจมหายไป อู๋เล็งปืนมองหาไม่เจอ เจ็บใจ
       
       แม่บ้านคนเดิมเดินผ่านคลองแล้วต้องแปลกใจเมื่อเห็นคนนอนคว่ำหน้าริมคลอง แม่บ้านรีบเข้าไปดู เขย่าตัว
       “พ่อคุณ เป็นอะไรไปมานอนอยู่ตรงนี้ทำไม”
       โยธินไอออกมา ค่อยๆ ลุกนั่ง
       “ผมลื่นตกน้ำน่ะครับ” โยธินมองหน้าคนถามจึงจำได้ว่าเห็นแม่บ้านที่บ้านพักรีสอร์ท โยธินดีใจแต่ซ่อนอาการไว้ “คือผมมาหาเพื่อน เขาเป็นเจ้าของบ้านพักรีสอร์ทหลังที่อยู่ตรงหัวถนนก่อนเข้ามาในไร่นี้น่ะครับ ป้ารู้จักมั้ยเขาชื่อแววนิล”
       “เอ เจ้าของบ้านนี้เขาเป็นผู้ชายนะ”
       “ผู้ชาย ชื่ออะไรป้ารู้หรือเปล่า”
       “ก็ต้องรู้สิ เขาให้ลูกน้องมาจ่ายเงินค่าทำความสะอาดให้ป้าทุกเดือน”
       โยธินรอฟังแม่บ้านบอกชื่อใจจดจ่อ
       
       วันต่อมา เขมิกาวิ่งมาที่ประตูคอนโดโยธินแล้วรีบร้อนผลักเข้าไป ขณะนั้นโยธินกำลังโป๊ไม่ได้ใส่เสื้อและกำลังรูดกางเกงลงมา เขมิกากับโยธินร้องลั่นพร้อมกัน เขมิการีบหันหลัง โยธินรีบนุ่งกางเกงดีๆ
       “ทำไมถึงมาเร็วนักเล่า เฮียเพิ่งโทรไปหาเอง”
       “ก็เข็มร้อนใจอยากรู้นี่เฮีย เสร็จหรือยังล่ะ”
       โยธินนุ่งกางเกงเสร็จ
       “หันมาได้แล้ว”
       เขมิการีบเดินไปหาโยธิน
       “เฮียเจอเบาะแสอะไรที่บอกว่าเด็ดสุด”
       “เจ้าของบ้านหลังนั้นไม่ใช่แววนิล”
       “แล้วเป็นใคร”
       “เข็มต้องนึกไม่ถึงแน่ มันชื่อประชา”
       เขมิกาตกใจ
       
       ประชายืนมองปรียาในชุดผ้าถุงพนักงานของสปา ประชาแปลกใจ
       “ทำไมคุณใส่ชุดนี้”
       ปรียาโปรยยิ้มให้กับทุกคนที่รุมมองกันอยู่
       “ฉันจะมาทำงานวันนี้เป็นวันแรก พี่นนท์อยากให้ฉันมาเรียนรู้งานไว้ ต่อไปจะได้ช่วยงานพี่นนท์ได้ ทุกคนไม่ต้องเกรงใจฉันนะคะ ขอให้ทำงานไปตามปกติเหมือนฉันเป็นพนักงานคนหนึ่ง”
       จรรยามองปรียาอย่างไม่ชอบใจ
       “คุณชานนท์ยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับผมเลย”
       “สงสัยพี่นนท์คงจะลืม”
       ชานนท์เดินเข้ามาหยุดที่ประตู
       “กำลังประชุมกันอยู่หรือ”
       ชานนท์ชะงักเมื่อเห็นปรียา
       
       เขมิกาเดินเข้ามาในสปา เยาว์ยืนคุยกับพนักงานอยู่ พนักงานเห็นเขมิการีบไหว้ เยาว์หันไปมองเห็นเขมิกาจึงรีบยิ้มให้
       “พี่ชิ้นท่าทางจะเอาจริงค่ะ ยอมไปปรึกษาศูนย์บำบัดตามที่คุณขวัญแนะนำแล้ว”
       “นี่แค่เริ่มต้น เดี๋ยวพอเริ่มอด น้าเยาว์จะเจออีกสารพัด ต้องอดทนนะฮะ”
       “น้าขอโทษที่เคยเข้าใจคุณขวัญผิดนะคะ ถ้าน้าสามารถทำอะไรให้คุณขวัญเป็นการชดเชยได้ ก็ขอให้บอก”
       “ฮะ เออ ผู้จัดการมาหรือยังฮะ”
       “มาแล้วค่ะ รู้สึกจะอยู่ห้องคุณชานนท์”
       เขมิกายิ้มมุมปากได้โอกาสที่จะไปค้นห้องประชา
       
       ในห้องทำงานชานนท์ ชานนท์กำลังไม่พอใจปรียา
       “ทำไมทำแบบนี้ อยากทำงานที่นี่ก็น่าจะปรึกษาพี่ก่อน”
       “งั้นปรียาขออนุญาตเลยนะคะ ปรียาลาออกจากงานแล้ว ถ้าพี่นนท์ปฏิเสธปรียาคงตกงาน”
       “ปรียา ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย”
       ปรียายิ้มอ่อนโยน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
       “ปรียาแค่อยากทำงานใกล้ๆ พี่นนท์”
       “แต่ตอนนี้ปรียาใกล้พี่ไม่ได้แล้ว พี่ยอมรับว่าพี่ผิดที่ขอคบกับเธอแล้วทำไม่ได้”
       “ปรียาไม่ได้ว่าอะไรพี่นนท์เลยนะคะ ปรียาเข้าใจทุกอย่าง”
       “แต่ที่ผ่านมาพี่เข้าใจขวัญผิด เขาไม่ได้ทำผิดอะไรเลยแล้วพี่จะไปบอกเลิกกับเขา พี่คงทำไม่ได้”
       ปรียาจับมือชานนท์
       “ปรียาก็ไม่ได้บอกให้พี่นนท์เลิกกับเขาในทันทีนี่คะ ปรียารู้ว่าเรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลา”
       ชานนท์พยายามจะอธิบาย
       “ปรียาฟังพี่นะ ตอนนี้สถานการณ์มันไม่เหมือนเดิมแล้ว”
       “พี่นนท์จะหย่าคุณขวัญเมื่อไหร่ นานแค่ไหน ปรียาก็จะรอค่ะ”
       ชานนท์ดึงมือออกอย่างหนักใจ
       
       ประชายืนฟังอยู่หน้าห้อง ยิ้มสะใจ

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
        เขมิการีบเดินมาหยุดหน้าห้องประชา มองซ้ายมองขวาไม่มีใครเห็น
       เขมิกากำลังค้นลิ้นชักประชาหลายลิ้นชัก มองประตูไปด้วย บรรยากาศดูตื่นเต้น พอเปิดลิ้นชักล่างสุดก็เจอรูปวางคว่ำหน้า เขมิกาหยิบขึ้นมาพลิกดูเป็นรูปขวัญตานั่งบนเตียงกอดคอประชา เขมิกาตกใจ สรุปได้ทันทีว่าขวัญตามีความสัมพันธ์กับประชา พลิกดูด้านหลังรูปเขียนว่า “ขวัญรักพี่ชานะจ๊ะ”
       “ขวัญรักพี่ชานะจ๊ะ พี่ชา”
       เขมิกาพึมพำออกมาแล้วนึกถึงคำพูดชิ้นตอนเมา
       “ฮ่าๆ ขำว่ะ แล้วแกดีตายแล้วนี่ ต่อหน้าก็สั่นหางตามประจบแต่ลับหลังคิดสอยดอกฟ้าหวังเมียเจ้านาย”
       “หรือว่า”
       เขมิกาคิดถึงคำพูดประชาที่เคยพูดในตอนแรกๆ เหมือนเคยมีสัมพันธ์กัน
       “หมายความว่า เวลาคุณเจ็บ มีคนเดือดร้อนกว่าคุณ เวลาคุณอยากแก้เผ็ดเอาคืนใคร คุณก็ไม่ต้องลงแรง คนโง่คนนั้นมันทำแทนคุณทุกอย่างแล้ว”
       เสียงประตูเหมือนมีคนมา เขมิการีบเก็บรูปใส่ลิ้นชักอย่างรวดเร็ว
       ประชายืนที่ประตูผลักเข้าไป ตรงโต๊ะทำงานไม่มีเขมกาแล้ว ประชาชะงักเมื่อเห็นเขมิกาที่โซฟา เขมิกาทำเป็นนั่งรอประชา ก้มหน้าเปิดๆ ดูนิตยสาร ประชาแปลกใจ
       “คุณขวัญ”
       เขมิกาเงยหน้ายิ้มแย้ม
       “ฉันเข้ามารอคุณ มีเรื่องอยากขอความช่วยเหลือ”
       ประชาสงสัยว่าเป็นเรื่องอะไร
       
       โยธินอยู่ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง กำลังคุยมือถือกับเขมิกา โยธินตกใจ
       “จริงหรือ พี่สาวเข็มทำไมทำตัวแบบนี้ หรือว่าประชาก็คือชู้คนนั้น แล้วยังมีไอ้โม่งที่ผลักเข็มตกบ่ออีกคน โอ๊ยเฮียปวดหมองไปหมดแล้วเนี่ย”
       เขมิกาอยู่ที่สปา คุยมือถือกับโยธิน
       “อันนั้นเข็มยังไม่รู้ แต่ที่แน่ใจได้เลยก็คือ ประชาต้องตั้งใจล่อเข็มไปให้ไอ้โม่งที่รีสอร์ทฆ่า แต่จะรู้เห็นกับคุณนมด้วยหรือเปล่า เข็มคงต้องสืบจากนายประชาต่อ”
       จรรยาโผล่มาข้างเขมิกา
       “ขวัญมาทำอะไรตรงนี้”
       เขมิกาตกใจรีบตัดสาย
       “คุยโทรศัพท์ไง ตรงนี้มันสัญญาณชัดเจนดี”
       จรรยารีบคว้าข้อมือเขมิกา
       “แสดงว่าไม่รู้เรื่องสินะว่าเกิดอะไรขึ้น รีบไปกับฉันเร็วๆ”
       จรรยาดึงเขมิกาไปเลย
       “โอ๊ย อะไรๆ”
       
       ชานนท์เปิดประตูรถให้ปรียา
       “ปรียากลับไปซะ พี่ไม่รับเธอเข้าทำงาน”
       “ปรียาไม่มีค่าขนาดที่พี่นนท์ต้องขับไล่ไสส่งเลยหรือคะ”
       “พี่ขอโทษ พี่ยอมรับผิดกับปรียาทั้งหมด ยินดีชดเชยให้เธอทุกอย่าง ตามที่เธอต้องการ”
       “ไม่ค่ะ ปรียาเลิกรักพี่นนท์ไม่ได้”
       ปรียาโผเข้ากอดชานนท์ ชานนท์พยายามดัน
       “ปรียาอย่าทำแบบนี้ คนมาเห็นเข้าจะไม่ดี”
       จรรยาดึงเขมิกามาหน้าประตูเห็นภาพบาดตาพอดี
       “เห็นหรือยัง เธอยอมไม่ได้นะขวัญ”
       เขมิกาอึ้ง แล้วทำเป็นไม่สนใจ
       “ให้ฉันมาดูเนี่ยนะ โห ไม่เห็นมีอะไรเลย”
       “กอดกันกลมขนาดนี้หรือไม่มีอะไร”
       เขมิกาเดินหนีกลับเข้าด้านใน จรรยาเดินจี้
       
       เขมิกานั่งกินกาแฟกับจรรยา
       “ขวัญ เธอจะปล่อยแบบนี้ไม่ได้นะ”
       “ใจเย็นๆ จรรยา ฉันรู้ว่าเธอโกรธแทนฉัน แต่อย่าลืมซิ ฉันเป็นเมียหลวง ทะเบียนสมรสอยู่ในมือ ฉันไม่หย่าซะอย่าง ใครก็แย่งคุณนนท์ไปไม่ได้”
       “จริงด้วย”
       “แต่ตอนนี้ฉันมีเรื่องสงสัย คุณประชาเคยแอบชอบฉันจริงเหรอ”
       “ทำไม เค้ามาก้อร่อก้อติกเธออีกเหรอ”
       “เปล่าๆ แต่พอได้ยินลุงชิ้นพูดก็เลยสงสัย”
       “เรื่องเค้าชอบเธอมันแน่อยู่แล้ว เธอยังเคยมาบ่นกับฉันว่า เค้าชอบพูดจากแปลกๆ เหมือนจีบ แต่เธอทำเป็นไม่รู้ ไม่อยากปฏิเสธเพราะเค้าเป็นหัวหน้างาน”
       “แสดงว่าฉันไม่ได้ชอบเค้า แล้วทำไม...”
       “ทำไม อะไร”
       เขมิกาเงยหน้าเห็นชานนท์เดินตรงมา เขมิกาหมั่นไส้ชานนท์เรื่องปรียาจึงรีบหดคอหลบชานนท์
       “ฉันจะออกไปทางด้านหลังนะ แล้วจะกลับเลย ถ้าเจ้านายเธอถาม ตอบไปว่าไม่รู้ไม่เห็นอย่างเดียวนะ”
       เขมิกาก้มงุดๆ หลบตามโต๊ะออกไปทางด้านหลัง ชานนท์เห็นหลังเขมิกาเดินก้มๆ แต่ไม่แน่ใจ
       “จรรยา นั่นคุณขวัญหรือเปล่า”
       จรรยารีบลุกยืน
       “ขวัญสั่งฉันให้ตอบว่าไม่รู้ไม่เห็นอย่างเดียวค่ะ นี่คุณนนท์ทะเลาะกับขวัญอีกแล้วเหรอคะ”
       ชานนท์สงสัยว่าเขมิกาเป็นอะไร รีบตามไป ชานนท์ออกมาด้านนอกแต่ไม่เจอเขมิกาแล้ว
       
       ที่บ้านชานนท์ ปรียานั่งรอชานนท์อยู่ในห้องอาหาร แป้นยืนรับใช้ ชานนท์เดินเข้ามา ปรียารีบลุกยืน
       “วันนี้ปรียาลงมือเข้าครัวทำอาหารอิตาเลี่ยนให้พี่นนท์ทาน พี่นนท์ช่วยชิมหน่อยสิคะ ว่าใช้ได้มั้ย”
       “เดี๋ยวพี่มาทานนะ เห็นคุณผู้หญิงมั้ย”
       ชานนท์ถามแป้น ปรียาจ๋อย แป้นมองปรียาแล้วรีบเดินไปใกล้ๆ ชานนท์พูดเบาๆ
       “เห็นค่ะ แต่คุณผู้หญิงสั่งว่าไม่ให้บอก”
       “เดือนนี้อยากได้ซองขาว หรือเงินเดือน”
       “ว้ายเงินเดือนสิคะ พวกซองขาวซองผ้าป่าหนูมีเยอะแล้ว”
       
       เขมิกานั่งกินข้าวน้ำพริกปลาทูอยู่ในครัว หยิบผักสดจิ้มน้ำพริกกินเอร็ดอร่อย ชานนท์เดินเข้ามานั่งด้วย เขมิกาก้มหน้าเด็ดผักอยู่จึงคิดว่าเป็นแป้น
       “กินด้วยกันสิแป้น” ชานนท์ตักข้าวใส่จาน เขมิกาเงยหน้าเห็นชานนท์ก็สะดุ้ง “เฮ้ย มาได้ไงเนี่ย”
       “ฉันน่าจะถามเธอมากกว่า ทำไมมานั่งกินอยู่ที่นี่”
       “ฉันไม่ชอบอาหารฝรั่ง คนหัวสูงอย่างฉันมันต้องปลาทูผักสดจิ้มน้ำพริกนี่เลย”
       “ก็ดีเปลี่ยนบรรยากาศมากินในครัวบ้างก็ดี”
       ชานนท์ตักน้ำพริก
       “คุณก็ไปกินกับคุณปรียาไม่ดีกว่าหรือ เขาอุตส่าห์ทำให้”
       “ฉันเบื่ออาหารฝรั่ง”
       “ตามใจ แต่ฉันอิ่มพอดี ขอตัวกลับห้องก่อนนะฮะ”
       
       เขมิการีบไปอย่างเร็ว ชานนท์วางช้อนกระแทก
        
       อ่านต่อเวลา 17.00น.
       
       


หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 17
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 47 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 46 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รคตุภถพุ
ๆภะถคะพ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขัวญอ๋อมน่ารักมากเลย
ชมรมรักขัวญ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขัวญอ๋อมน่ารักมากมาย
รักขัวญ+อ๋อม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกที่สุดเลย ชอบอ๋อม ขวัญมากกกก
gg
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากตบปรียามาก หน้าด้านหน้าทน ร้ายยิ่งกว่าแววนิลอีก ปรียาร้ายลึกอยากได้ผัวเค้าจนตัวสั่น
คนอยากตบปรียา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ๋อมกับขวัญเหมาะสมกันจังเลยเนอะ
หน้าตาดี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฉันรักคนชื่อไม่รู้ 1/7
เพื่อนไม่รัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฉากให้แหวนน่ารักจุงเบย
tingsalatan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014