หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 21 มกราคม 2557 09:06 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
       เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       เขมิกาวิ่งตามมาดึงชิ้นไว้
       
       “คุยกันก่อนลุง”
       “น้าขอบใจคุณขวัญที่มีน้ำใจให้พี่ชิ้น แต่มันเป็นไปไม่ได้” เยาว์บอก
       “น้าเยาว์พูดแบบนี้แสดงว่าไม่เชื่อมั่นในสามีตัวเองงั้นสิ” เยาว์อึ้ง
       “พอเถอะคุณ ผมมันแก่แล้วเดี๋ยวก็ต้องตายอยู่ดี” ชิ้นบอกแล้วเดินไปกับเยาว์
       “ลุงเป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่เคยคิดถึงคนที่รักลุงบ้างหรือ” ชิ้นชะงักหยุดเดิน “ฉันเคยรู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เป็นคนที่ฉันรักและนับถือมาก วันหนึ่งลูกสาวเขาตัวร้อนจี๋ไข้ขึ้นสูงจนชักตาเหลือก แต่เขากลับไม่มีปัญญาที่จะอุ้มลูกไปส่งหมอ เพราะไอ้มือที่เอาแต่ถือขวดเหล้ามันไม่มีแรงแม้แต่จะยกลูกขึ้นมา นั่นแหละเขาถึงตัดสินใจลาขาดจากไอ้น้ำนรกนี่ แล้วลุงล่ะ ลุงไม่มีใครที่คิดจะทำเพื่อเขาบ้างหรือ”
       ชิ้นถูกจี้ใจหันไปมองเยาว์ แล้วร้องไห้ออกมา ห่างออกไปหน้าห้องทำงานชานนท์ ชานนท์กับประชายืนมอง ชานนท์ยิ้มรู้สึกประทับใจเขมิกา ประชามองชานนท์อย่างหมั่นไส้
       
       “เธอคืนดีกับคุณชานนท์แล้วหรือ จริงดิ” จรรยาถามเขมิกา
       “อื้อ เรียกว่าคืนดีก็ได้มั้ง”
       จรรยาเขย่ามือเขมิกา ดีใจสุดๆ
       “ดีใจด้วยนะเพื่อน เห็นมั้ยฉันบอกแล้วคุณชานนท์เขารักเธอถึงจะโมโหเธอยังไง ก็คอยทำเพื่อเธอตลอด ต่อไปนี้เธอต้องดีกับเขามากๆ รู้มั้ย อย่าทำให้เขาเสียใจอีก”
       เขมิกาใจเสียเพราะหลอกชานนท์อยู่
       “ดูเธอสิ มากไปหรือเปล่า ดีใจยิ่งกว่าฉันเสียอีก”
       “เพื่อนมีความสุขจะให้ฉันร้องไห้หรือไง เธอต้องเอาใจเขาให้ดี จำไว้นะเขาเกิดวันเสาร์ ปีมะโรง วันที่ 8 เดือนพฤษภา เลือดกรุ๊ปโอ ไม่เมารถแต่เมาเรือ กีฬาที่ชอบ...” จรรยาบอกเป็นชุดจนเขมิกาแปลกใจ
       “พอๆ เป็นพวกติ่งคุณชานนท์หรือไงรู้ละเอียดยิบ”
       “ก็เธอเป็นคนบอกฉันเอง”
       “ฉันบอกเธอทุกอย่างเกี่ยวกับสามีฉันเนี่ยนะ”
       “ไม่เห็นแปลกนี่ ก็เราสนิทกันมาก แล้วผู้หญิงไม่เล่าเรื่องแฟนให้เพื่อนฟังแล้วจะไปเล่าให้ใครฟังละ”
       เขมิกาคล้อยตามไม่นึกสงสัยอะไร
       
       ที่ห้องทำงานชานนท์ ชานนท์อ่านคำสั่งไล่ชิ้นออกแล้วยื่นคืนประชา
       “คำสั่งนี่คุณเก็บไว้ก่อน ถ้าลุงชิ้นไม่สามารถเลิกเหล้าได้ ค่อยเอามาให้ผมเซ็นอนุมัติอีกที” ประชารับมา
       “ผมอยากขอพักงานตัวเอง”
       “คุณไม่พอใจการตัดสินใจของผมหรือ”
       “เปล่านะครับ คำสั่งของคุณชานนท์ผมพร้อมทำตามทุกอย่างแต่ผมไม่สบายใจ เรื่องที่นายชิ้นพูดกล่าวหาผมในทางไม่ดี ผมอยากพักงานตัวเอง เพื่อให้คุณนนท์สอบสวนเรื่องนี้โดยไม่ต้องมานั่งเกรงใจผม” ชานนท์หัวเราะ
       “โธ่ จะไปเอาอะไรกับคำพูดคนกำลังเมา ผมไม่เก็บมาคิดให้รกสมองหรอก”
       “คุณนนท์”
       “ชีวิตผมต้องพังเพราะความหูเบา ไม่หนักแน่นมาแล้ว มันจะไม่มีครั้งที่สอง” ชานนท์ลุกยืนเดินมาหาประชา “ออกไปข้างนอกกันดีกว่า ผมมีเรื่องให้ช่วย”
       ชานนท์เดินไป ประชามองหลังชานนท์แล้วยิ้มเยาะ
       
       ชานนท์มาที่ร้านเพชร ชานนท์ยื่นกล่องแหวนให้ประชาดู
       “วงนี้เป็นไง”
       ประชารู้ว่าชานนท์จะซื้อให้เขมิกา อึ้งไปนิดหนึ่ง
       “น้ำงามดีครับ คุณชานนท์จะซื้อให้คุณขวัญหรือครับ”
       “ผมทำไม่ดีกับเขาไว้ ก็เลยอยากชดเชยวันเวลาดีๆ ที่มันหายไปด้วยการทำดีกับเขาให้มากที่สุดเท่าที่ผมมีปัญญาทำได้” ชานนท์ส่งแหวนให้พนักงานขาย “ตกลงผมเลือกวงนี้ ช่วยห่อเป็นของขวัญให้ด้วยนะครับ”
       ประชาทนต่อไปไม่ไหว
       “แอร์ในนี้มันเย็นมาก ผมออกไปรอที่รถนะครับ”
       ชานนท์พยักหน้า ประชารีบเดินออก ชานนท์ยิ้มสุขใจ
       
       ประชาเปิดประตูเข้ามานั่งในรถ ทุบพวงมาลัยรถหลายๆ ทีระบายความโกรธ ประชามองผ่านกระจกหน้าเข้าไปในร้านเพชร จ้องชานนท์เขม็ง
       “กูจะทำให้มึงสองคนไม่มีความสุข”
       ประชาคิดๆ แล้วกดมือถือหาปรียา
       
       โยธินยังอยู่ที่โรงแรมกับปรียา โยธินตกใจร้องเสียงดัง
       “แฟนคุณกับภรรยาเก่าคืนดีกันแล้ว”
       ปรียาถือโทรศัพท์ในมือ
       “ผู้จัดการที่สปาเพิ่งโทรมาบอกเมื่อกี้ค่ะ เขาสองคนกลับถึงบ้านแล้ว พี่นนท์เป็นคนพูดเองกับปากว่าดีกันแล้ว”
       ปรียาหน้ามืดเซ โยธินที่ยืนอึ้งอยู่รีบเข้าประคอง
       “คุณไหวมั้ย ถ้าเราจะรีบกลับกันเดี๋ยวนี้เลย”
       ปรียาคิดว่าโยธินทำเพื่อเธอ
       “คุณต้องลำบากคอยช่วยฉัน ฉันไม่สบายใจเลย” โยธินเจื่อนเพราะจริงๆ แล้วจะรีบกลับไปหาเขมิกา
       
       “ไม่เห็นต้องคิดมากเลยก็เรามันเพื่อนกัน รีบไปดีกว่าผมใจร้อนแทนคุณแล้วเนี่ย”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
       เขมิกาเปิดประตูห้องเข้ามา มองไปที่เตียง เห็นเตียงถูกปูสวยงามมีกุหลาบจัดวางเป็นรูปหัวใจสองดวงเหมือนห้องหอ เขมิกางง หันรีหันขวาง
       “เฮ้ย ห้องหอรอรักของใครวะเนี่ย หรือเราเข้าห้องผิด” เขมิกาวิ่งมาดูหน้าประตูอีกทีเพื่อความแน่ใจ “ก็ไม่นี่”
       เขมิกาเดินเข้าอีกที หยิบกลีบกุหลาบดู “มันต้องมีคนแกล้งเรา” เขมิกาหันมาเจอโย่งยืนอยู่ข้างหลังพอดี ตกใจ “เย่ย! เข้ามาทำไมไม่เคาะประตู”
       โย่งหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าชานนท์
       “ประตูไม่ได้ปิด ต้องเคาะด้วยหรือครับ”
       โย่งวางกระเป๋า เขมิกามอง
       “กระเป๋าใคร เอาเข้ามาทำไม”
       “อะไรกันจำกระเป๋าของสามีตัวเองไม่ได้หรือ” ชานนท์บอกขณะเดินเข้ามา โย่งยังยืนเฉยไม่ไป “ยืนอยู่ทำไมอีก อยากโดนเตะหรือไง”
       “ก็ดีครับ เย่ยไม่ดีกว่าครับ เออ คุณผู้ชายอย่าไว้ใจทาง” โย่งพูดเบาๆ มองเขมิกา “อย่าวางใจคนนะครับ โย่งเป็นห่วง” โย่งเดินออกไป
       “คุณช่วยชี้แจงแถลงไขหน่อย ทั้งหมดนี่มันอะไรกัน”
       “คืนนี้เป็นคืนส่งตัวเข้าหอของเราไง งานแต่งเราเคยจัดไปแล้วก็ตัดพิธีตรงนั้นทิ้งไป เหลือแต่ตอนเข้าหอนี่แหละยังไม่ได้ทำ”
       “หมายความว่าคืนนี้คุณจะนอนห้องนี้”
       “ไม่ใช่คืนนี้ แต่ทุกๆ คืน สามีภรรยานอนคนละห้องมันดูชอบกลนะเธอว่าจริงมั้ย” เขมิกาลนลาน
       “ตะแต่มันเร็วไป ฉันยังไม่ได้เตรียมใจที่จะมีใครอีกคน เออๆ มา มานอนร่วมเรียงเคียงหมอน”
       “เอ แต่ฉันย้ายข้าวของมาแล้วด้วยสิ ถ้าเรียกให้ไอ้โย่งยกกลับไปกลับมา อายมันตาย”
       “ไม่มีปัญหา ฉันแข็งแรงไม่แพ้โย่ง ฉันยกให้เอง”
       เขมิกาตรงไปที่ของ ชานนท์รีบแต่งเรื่อง
       “ลืมบอกไป ห้องฉันแอร์เสีย น้ำแอร์หยดติ๋งๆ ป่านนี้ท่วมห้องไปแล้วมั้ง แล้วนะนอนยังไง”
       “อย่างนั้นยิ่งสบาย ฉันซ่อมแอร์เป็น เดี๋ยวไปซ่อมให้”
       ชานนท์รีบดึงเขมิกาไว้
       “ฉันเรียกช่างแล้ว แต่คงต้องซ่อมกันหลายวัน ระหว่างนี้เธอจะใจร้ายให้ฉันออกไปนอนปูเสื่อที่ห้องโถงหรือไง”
       เขมิกาจนแต้มต้องยอม
       “ก็ได้ๆ แอร์ซ่อมเสร็จเมื่อไหร่ คุณต้องย้ายกลับไปนะ”
       เขมิกาเดินเข้าห้องน้ำ ชานนท์อมยิ้ม
       
       ชานนท์นอนอยู่บนเตียง เขมิกายังยืนข้างเตียงไม่กล้าขึ้น
       “ไหนว่าง่วงไงมานอนสิ” ชานนท์ตบหมอน “นอนด้วยกันข้างๆ ฉัน”
       เขมิกาขึ้นเตียงแบบกลัวๆ ลงนอนบนหมอนแล้วเจ็บหัวเพราะโดนแหวน
       “โอ๊ย”
       “เป็นอะไร”
       เขมิกาคลำหัวที่เจ็บ
       “ไม่รู้เหมือนกัน มันแข็งๆ อยู่ในหมอน” เขมิกาตบๆ แล้วล้วงเข้าไปในปลอกหมอน หยิบออกมา มีกระดาษทิชชู่ห่อไว้ “ไรเนี่ย”
       “เธอสั่งน้ำมูกยัดใส่ใต้หมอนไว้ละสิ ผู้หญิงอะไรสกปรก”
       “เฮ้ย ฉันไม่เคยทำอย่างนั้นนะ”
       เขมิการีบแกะทิชชู่ออก เห็นแหวน อึ้ง
       “นี่มันแหวนฉันนี่ เธอขโมยไปหรือ”
       “ฉันเปล่า”
       “ยังจะโกหกอีก ฉันเห็นเต็มสองตา ไหนเอามือมา” ชานนท์ดึงมือข้างซ้ายเขมิกามา “ถ้ามันเป็นของเธอต้องใส่ได้พอดี ถ้าไม่ได้ ฉันจะส่งตัวเธอให้ตำรวจ” ชานนท์สวมแหวนที่นิ้วซ้ายเขมิกาใส่ได้พอดี “ใส่ได้พอดีเป๊ะ แสดงว่าเป็นของเธอจริงๆ”
       เขมิกาชักมือออก มองแหวนที่นิ้ว
       “ของฉันหรือ นี่ คุณซื้อให้ฉันหรือ”
       “เธอนึกว่าของแพงๆ อย่างนี้จะตกลงมาจากสวรรค์หรือไง ฉันให้เป็นรางวัลที่เธอฝึกนิลจนก้าวหน้าไปเยอะ แล้วยังเรื่องที่เธอคิดช่วยลุงชิ้นด้วย ขอบใจมากนะขวัญ”
       เขมิกาทำท่าจะถอด
       “ฉันไม่กล้าใส่หรอก มันแพงไป”
       ชานนท์ดึงเขมิกาเข้ามากอด
       “อย่าถอดนะ ไม่งั้นฉันจะปล้ำเธอจริงๆ ด้วย”
       เขมิการีบผลักชานนท์ออก
       “เฮ้ยไม่ได้นะ ฉันยังเจ็บแผลอยู่ เกิดแผลฉีกขึ้นมาก็เจ็บอีกรอบนะคุณ แล้วถ้าหมอถามไปทำอะไรมาแผลถึงฉีก โดนสามีปล้ำหรือ เอางั้นมั้ย”
       เจอไม้นี้ชานนท์ไปไม่ถูกถึงกับอึ้งไป
       “คนเคยนอนด้วยกันแล้ว จะต้องออกแรงปล้ำทำไมเล่า ฉันก็แค่ขู่เล่น ไว้แผลดีแล้วอย่ามาสะกิดฉันแล้วกัน”
       
       ชานนท์ล้มตัวลงนอน เขมิกาค่อยๆ ดึงหมอนออกห่างชานนท์แล้วนอนตาม โล่งใจรอดตัวไป เขมิกามองแหวนที่นิ้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ชานนท์แอบมองเขมิกาพลอยมีความสุขไปด้วย

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
       เช้าวันรุ่งขึ้น ปรียาหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กเดินเข้ามาในบ้านเลิศวิริยะ เจอโย่งยืนหงุดหงิดเงยหน้ามองชั้นบน
       “ตะวันโด่งแล้วยังไม่ยอมออกจากห้องอีก คุณผู้ชายนะคุณผู้ชาย ตกหลุมที่เขาขุดไว้อีกจนได้ ผู้หญิงคนนี้ไม่รัก
       คุณผู้ชายจริงหรอก” โย่งหันมาเห็นปรียาถึงกับสะดุ้ง “ชะอุ้ย คุณปรียา” โย่งรีบปรี่เข้าไปหาปรียา “คุณหายไปไหนมา คุณผู้ชายกลับมาแล้วนะครับ”
       แป้นเดินมาจากด้านนอกแบกแผงไข่ไก่มาทั้งแผง
       “ทำไมแกไม่พูดเสียให้หมดล่ะว่า คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิง เล่นซ่อนหาในผ้าห่มกันทั้งคืนแบบไม่หลับไม่นอน จนฉันต้องออกไปซื้อไข่มาลวก ฟองสองฟองไม่พอนะยะ ต้องเป็นแผงแบบนี้เพราะเสียกำลังไปเยอะทั้งคู่ อิอิ”
       ปรียาอึ้ง แป้นเดินเชิดๆ ผ่านหน้าโย่งไป
       “ทำไมไม่ซื้อไก่มาเลี้ยงสักเล้าเลยละวะ หมั่นไส้”
       ปรียาใจไม่ดีกับสิ่งที่ได้ยิน
       
       เขมิกาเดินมาหยุดหน้าห้องนั่งเล่นกำลังจะเปิดประตูแต่มีมือคนมาจับมือเขมิกาไว้ เขมิกาหันมองจึงพบว่าเป็นชานนท์
       “ฉันอยากดูนิลฝึกเดิน อนุญาตมั้ย”
       “อย่าเพิ่งเลยฮะ คุณนิลเพิ่งลองฝึกก้าวไปเมื่อวาน แต่ยังไม่ได้เลยสักก้าว เดี๋ยวเธอจะอายพี่ชายพาลไม่อยากฝึกขึ้นมาจะยุ่ง”
       “งั้นก็แล้วแต่ครูฝึกแล้วกัน”
       เขมิกาเปิดประตูแง้มเบาๆ มองเข้าไปแล้วตกใจ เขมิกาปิดปากมองหน้าชานนท์ ชานนท์ใจไม่ดีคิดว่าแววนิลเป็นอะไร
       “มีอะไร นิลเป็นอะไร”
       เขมิกาแง้มประตูอีกนิดให้ชานนท์ดู จึงเห็นแววนิลยืนหันหลังให้ กำลังเกาะwalker ก้าวเดินทีละก้าวได้หลายก้าว เขมิกาค่อยๆ ปิดประตู หันมามองหน้าชานนท์ ชานนท์จ้องเขมิกาอยู่ยิ้มดีใจสุดๆ
       “เธอทำได้แล้ว”
       เขมิกาดีใจภูมิใจฝีมือตัวเอง
       “ฉัน ฉันทำได้จริงๆ ไชโย”
       เขมิกากระโดดเหยงๆ กอดชานนท์ ชานนท์กอดตอบหัวเราะดีใจกันทั้งคู่ ปรียาเดินหิ้วกระเป๋ามาเห็นพอดี ชอกช้ำกับภาพบาดตา ชานนท์หันมาเห็นก็ชะงัก เขมิกามองตามแล้วเขินรีบปล่อยมือจากคอชานนท์ ชานนท์กระอักกระอ่วน
       “พี่ไม่เห็นปรียาเลย หายไปไหนมาหรือ”
       ปรียาพยายามฝืนเข้มแข็ง
       “ทางโรงแรมส่งปรียาไปทำงานที่ต่างจังหวัดค่ะ”
       “น่าจะบอกคนทางบ้านให้รู้บ้าง โทรมาบอกกันหน่อยก็ยังดี”
       “ขอโทษค่ะ ที่ไม่บอกใครเพราะปรียาไม่คิดว่าจะมีใครห่วงขอตัวก่อนนะคะ”
       ปรียารีบเดินไปเพราะทนเห็นเขมิกากับชานนท์ต่อไปไม่ไหว ชานนท์ดูกังวล เขมิกามองชานนท์ประมาณจับอารมณ์ชานนท์ ชานนท์รู้ว่าเขมิกามองจึงรีบปรับสีหน้าปกติ
       
       ปรียานั่งที่ขอบเตียงมองกำไลมือที่ชานนท์ให้แล้วนึกถึงคำพูดที่ชานนท์เคยพูดกับเธอ
       “ถ้าปรียาจะให้พี่ตัดเขาให้ขาดทันที พี่ยอมรับว่ามันไม่ง่าย แต่พี่ จะทำให้ได้...”
       “ของสิ่งนี้คงแทนคำสัญญาของพี่ได้นะ”
       ปรียายิ่งคิดยิ่งเจ็บปวด ถอดใจยอมแพ้ ถอดกำไลมือออก ปรียาร้องไห้ตัดใจปล่อยกำไลมือตกพื้น กำไลกลิ้งห่างออกไปเรื่อยๆ จนนิ่งสนิท
       
       โยธินเดินตรงมาที่ frot เพื่อถามหาปรียากับประชาสัมพันธ์
       “ขอโทษครับ วันนี้คุณปรียามาทำงานหรือเปล่าครับ”
       ประชาสัมพันธ์อีกคนวิ่งหน้าตื่นมา
       “เกด ปรียาเป็นอะไรก็ไม่รู้ หายเงียบเข้าไปในห้องน้ำ ฉันเรียกเท่าไหร่ก็ไม่เปิด”
       “ฉันทิ้งหน้าที่ไปไม่ได้ เธอรีบไปตามรปภ.เร็วเข้า”
       โยธินได้ยินตกใจ รีบวิ่งไปทางห้องน้ำ
       
       โยธินวิ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง มองหาห้องน้ำที่ปิดอยู่ โยธินรีบทุบประตู
       “คุณปรียาๆ ผมเองโยธิน คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ตอบผมหน่อย อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ นะ” โยธินชักใจไม่ดี ถอยออกมาจะพุ่งชนประตู แต่ประตูเปิดก่อน ปรียาตาแดง โยธินโล่งใจ “ผมคิดว่าคุณจะคิดสั้น ทำไมใครเรียกก็ไม่ตอบละครับ”
       “ฉันอายเพื่อนร่วมงาน ไม่อยากให้พวกเขารู้ว่าฉันมาแอบร้องไห้อยู่ในนี้”
       “คุณกลับไปที่บ้านแล้วใช่มั้ย เกิดอะไรขึ้น”
       ปรียามองหน้าโยธิน ก้มหน้างุด โยธินจับไหล่คาดคั้นปรียาเพราะอยากรู้เรื่องเขมิกา
       “ถ้าไว้ใจผม ก็เล่าให้ผมฟังสิ”
       ปรียาเงยหน้าน้ำตานองหน้า
       “เขาสองคนคืนดีกันจริงๆ พี่นนท์ถึงกับย้ายไปนอนห้องเดียวกับขวัญตา”
       โยธินช็อกปล่อยไหล่ปรียา
       “ย้ายไปอยู่ห้องเดียวกัน เป็นไปไม่ได้” โยธินพึมพำออกมา
       “มันจบแล้ว เราทำอะไรไม่ได้แล้ว”
       
       “ยังไม่จบ คุณต้องขวางสองคนนี้ แย่งแฟนคุณคืนมาให้ได้” ปรียาฮึดขึ้นมาอีก โยธินจริงจังมาก “ผมจะคอยช่วยคุณเอง”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 8
       ชานนท์เข็นรถให้แววนิล เขมิกาเดินตามหลังห่างๆ
       “นิลเก่งมากรู้มั้ย พี่ไม่คิดเลยว่านิลจะก้าวหน้าไปได้เร็วขนาดนี้” แววนิลยิ้ม “ถ้านิลตั้งใจฝึกเดินตามตารางของขวัญเขาทุกวัน พี่เชื่อว่าไม่ช้า นิลต้องเดินได้เหมือนเดิม”
       แววนิลได้ยินชื่อขวัญหน้าบึ้งทันที
       “พี่นนท์คิดว่าน้องเดินได้เพราะแม่ขวัญตาขวัญใจของพี่นนท์หรือคะ น้องฝึกของน้องเอง ไม่เกี่ยวกับคนอื่น”
       ชานนท์หันไปมองเขมิกา เขมิกาไม่ถือสา
       “จริงอย่างที่น้องสาวคุณว่า ฉันแค่ยืนดูเฉยๆ รอสมน้ำหน้าเวลาเธอหกล้มก็เท่านั้น ใครจะรู้ ก็แค่ทำเป็นเดินนิดๆ หน่อยๆ ไม่กี่นาที แต่ให้พี่ชายเข็นรถให้เป็นชั่วโมงๆ”
       แววนิลหันมาจ้องเขมิกา เขมิกายักคิ้ว
       “ปล่อยค่ะพี่นนท์ ไม่ต้องเข็นแล้ว นิลเข็นเอง”
       “นิล”
       “บอกให้ปล่อยไงคะ”
       แววนิลเข็นรถเองไปลิ่ว
       “โอ๊ะๆๆ ระวังนะคะ เดี๋ยวเขนหักไปอีกละยุ่งเลย” เขมิกาแกล้งพูดยั่ว
       “เธอแกล้งยัยนิล” ชานนท์บอกอย่างรู้ทัน
       “คนที่ขาไม่แข็งแรงต้องฝึกกำลังแขน แค่นี้น้องคุณไม่ตายหรอก” เขมิกาบอก
       “รู้แล้ว เธอนี่มันร้ายนัก”
       ชานนท์ดึงจมูกเขมิกา
       “โอ๊ย” เขมิกากำหมัดต่อย ชานนท์หลบ กอดเขมิกาไว้แล้วหอมแก้ม เขมิกาโวยวาย
       
       โยธินแอบดูอยู่ริมกำแพงบ้านเห็นภาพบาดตา
       “เห็นคาตาเลย เข็มนะเข็มทำกันได้”
       โยธินปีนนั่งบนกำแพงหยิบปืนบีบีกันแบบยาวออกมา โยธินเล็งปืนไปที่ชานนท์ก่อนแล้วค่อยๆ เลื่อนปลายปืนมาทางต้นไม้ที่เขมิกายืนอยู่ใกล้ๆ
       เขมิกายืนมองนั่นนี่ โยธินลั่นไกยิงใส่ต้นไม้ เขมิกาได้ยินเสียงกระสุนพลาสติกกระทบกับไม้สะดุ้งมอง กระสุนหล่นลงมาตรงพื้น เขมิกาก้มเก็บดู มองไปที่กำแพงไกลๆ เห็นโยธินโบกมือเรียกให้มาหา
       “เฮีย”
       ชานนท์หันมา มองกระสุนบนฝ่ามือเขมิกา
       “นั่นอะไรหรือขวัญ”
       เขมิกาสะดุ้งรีบหันมา ตอบแทบไม่ถูก
       “มันๆ คือกระสุนปืนเด็กเล่น”
       “ใครเอามาเล่นหรือ”
       ชานนท์มองหา โยธินก้มหลบ ชานนท์ไม่เห็น
       “ก็เม่นไง เมื่อกี้เห็นหลบไปมาอยู่แถวโน้น” เขมิกาชี้ไปทางอื่น “พอเห็นคุณนิลก็เลยวิ่งหนีไปเลย”
       “สงสารเม่น ฉันยังไม่ได้บอกเรื่องแม่เขาเลย”
       “อุ๊ย ฉันรู้สึกเจ็บแผล สงสัยวันนี้กระโดดเยอะไปหน่อย”
       ชานนท์ห่วง เข้าประคองเขมิกา
       “เข้าบ้านก่อนฉันจะดูแผลให้ ทำไมมันไม่ยอมหายสักที”
       เขมิกาอึดอัดที่ชานนท์ประคองใกล้ชิดกลัวโยธินเห็น รีบมองไปทางโยธิน
       
       ที่ริมกำแพงบ้าน โยธินเห็นชานนท์โอบเขมิกา
       “มันจะมากไปแล้วหยามกันต่อหน้าต่อตา ดี วันนี้แหละต้องให้รู้กันซะบ้างว่าเขมิกาเป็นของใครไอ้ชาดำเย็น”
       โยธินจะปีนลงกำแพงเพื่อไปหาเขมิกา เขมิกาตกใจร้องลั่น
       “อย่ามา”
       ชานนท์งง มองไปทางที่เขมิกาตะโกน
       “เธอบอกใคร ใครอย่ามา”
       เขมิการีบจับหน้าชานนท์ให้หันกลับมา
       “ฉันบอกคุณนั่นแหละ อย่ามากับฉันเลย คุณอยู่เป็นเพื่อนคุณนิลดีกว่า เธอยังช่วยตัวเองไม่ได้ ปล่อยให้อยู่คนเดียว มันไม่ควร ฉันไปทายาเองได้”
       “งั้นพรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปเที่ยวเป็นการชดเชย”
       ชานนท์ไปดูแววนิล เขมิกาหันทางกำแพง รีบโบกมือให้ธินโยลงจากกำแพง
       “ลงไปก่อน ลงไป” เขมิกาพูดเบาๆ แล้วชี้ตัวเอง “เดี๋ยวเข็มออกไปหาเอง”
       เขมิกามองชานนท์ที่ไปเข็นรถให้แววนิลแล้ว เขมิการีบวิ่งหลบๆ ไปทางประตูรั้ว โย่งกำลังก้มๆ ขุดดินอยู่ เงยหน้าขึ้นมาเห็นเขมิกาลับๆ ล่อๆ ผ่านไป โย่งสงสัย
       
       เขมิกาวิ่งมาตรงที่โยธินปีนกำแพง รถของโยธินจอดอยู่ โยธินยืนหน้าบึ้งข้างรถ เขมิกามองปืนบีบีกัน
       “เห็นที่นี่เป็นสนามเล่นบีบีกันหรือไงเฮีย”
       “แล้วจะให้เฮียติดต่อเข็มได้ยังไง มือถือซื้อให้แล้วก็ไม่มาเอาก็ต้องบุกมาถึงตัวแบบนี้แหละ จะได้เห็นว่าอะไรเป็นอะไร”
       “เฮียพูดแปร่งๆ นะ”
       โยธินมองไปข้างหลังเขมิกาเห็นโย่งเดินออกมาจากประตู
       “เข็ม คนมา หลบขึ้นรถก่อน”
       เขมิกายืนอยู่ตรงประตูหลังรถพอดี รีบขึ้นรถก้มหลบด้านหลัง โยธินรีบขึ้นด้านหน้า ปิดประตู ติดเครื่อง
       โย่งยืนมองหาเขมิกาเห็นรถจอดอยู่
       “วันนี้แหละจะจับให้ได้คาหนังคาเขา”
       โย่งก้าวฉับไปที่รถ โยธินพุ่งรถอย่างเร็ว แกล้งเฉี่ยวโย่ง
       
       “เฮ้ยๆ” โย่งกระโดดหลบทัน ตะโกนด่า “ขับรถยังไงวะ ไอ้พวกพ่อแม่สั่งสอนแต่ไม่เคยจำถือว่ามีรถหรือไง รอให้ชาติหน้ามีรถก่อนเถอะได้เจอกัน”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 17
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 47 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 46 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รคตุภถพุ
ๆภะถคะพ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขัวญอ๋อมน่ารักมากเลย
ชมรมรักขัวญ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขัวญอ๋อมน่ารักมากมาย
รักขัวญ+อ๋อม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกที่สุดเลย ชอบอ๋อม ขวัญมากกกก
gg
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากตบปรียามาก หน้าด้านหน้าทน ร้ายยิ่งกว่าแววนิลอีก ปรียาร้ายลึกอยากได้ผัวเค้าจนตัวสั่น
คนอยากตบปรียา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ๋อมกับขวัญเหมาะสมกันจังเลยเนอะ
หน้าตาดี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฉันรักคนชื่อไม่รู้ 1/7
เพื่อนไม่รัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฉากให้แหวนน่ารักจุงเบย
tingsalatan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014