หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 มกราคม 2557 16:34 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 12
       อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       สองคนอยู่ที่บริเวณลานหลังบ้าน สาตักน้ำให้วิทย์ล้างหน้าล้างตัว วิทย์ยิ้มแย้มแบบคนอารมณ์ดี แต่สายังนึกโกรธสมศักดิ์อยู่
       
       “ดูเถอะ ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ”
       “โธ่ เขาคงไม่ได้ตั้งใจหรอกครับ”
       สาพึมพำกับตัวเอง “น้อยไปสิ”
       สมศักดิ์เข้ามายืนแอบดูอยู่มุมหนึ่ง มองสาส่งขันที่มีน้ำให้วิทย์ วิทย์รับมาแล้วแกล้งดีดน้ำใส่สา สาหัวเราะ ทั้งสองเล่นดีดน้ำใส่กัน เหมือนคู่รักวัยรุ่น
       สมศักดิ์ออกอาการฉุนเฉียว
       “หมั่นไส้ ผู้หญิงอะไร เจ้ามารยา”
       พรมองดูเหตุการณ์อยู่อีกมุม เห็นสมศักดิ์หน้าบึ้ง แอบมองวิทย์กับสา พรหมายมั่นปั่นมือ
       
       ขณะที่หญิงโสภากำลังเล่นอยู่กับโสภิตพิไลอยู่ในห้อง พรก็เข้ามาลากแขน
       “ไปค่ะ คุณหญิงต้องไปกับพรเดี๋ยวนี้ ไปดูให้เห็นตำตาค่ะ”
       “ดูอะไร” โสภาฉงน
       “คุณสมศักดิ์ค่ะ เขากำลังแอบดูคุณสากับคุณวิทย์อยู่…หน้าตางี้ชัดเลยว่าหึง”
       “เหลวไหล” คุณหญิงตัดบท ด้วยไม่อยากยอมรับความจริง
       พรลากแขนอีก “ไม่เชื่ออีพรก็ไปดูเองกับตาเลยค่ะ จะได้เห็นว่าผัวคุณน่ะหึงคุณสาจนออกนอกหน้าทุกวัน ที่คุณวิทย์มา”
       สาซึ่งเสื้อเปียกน้ำเป็นหย่อมๆ เดินยิ้มขึ้นมาชั้นบน จะไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้อง แล้วชะงัก
       ในห้องพรยังยุยงหญิงโสภาต่อ
       “พรเห็นนะคะ คุณวิทย์มาบ้านเราทีไร คุณสมศักดิ์ต้องพื้นเสีย” พรหมายถึงอารมณ์เสีย “ถ้าไม่เรียกว่าหึงแล้วจะเรียกว่าอะไร”
       สาเอาหูแนบฟังอยู่นอกห้อง ได้ยินก็นึกโมโห
       “ผัวคุณน่ะ ทั้งหึงทั้งหวงคุณสา ถ้าไม่เคยมีอะไรกัน จะหึงหวงกันหรือคะ” พรจีบปากจีบคอ
       สาผลักประตูพรวดเข้าไปทั้งตัว
       “นังพร!”
       พรหันมา สาตบเข้าให้ 1 ฉาด สุดแรง พรเซถลาไป
       “หุบปากนะแก” สาหันมาทางหญิงโสภา “นังนี่มันปากเน่าปากหนอน มันสร้างเรื่องให้คนตีกัน คุณหญิงอย่าไปฟังมัน”
       พรลุกขึ้นมาตาขวาง เอาเรื่องเช่นกัน
       “ฉันไม่ได้สร้างเรื่อง คุณสานั่นแหละ เป็นชู้กับผัวท่าน กินบนเรือนขี้บนหลังคา”
       “อีพร มึง!”
       สาตาวาว กระโดดเข้าใส่พรตบตีไม่ยั้ง พรสู้ ทั้งสองปล้ำจะตบกัน หญิงโสภาตกใจ โสภิตร้องไห้จ้า หญิงโสภารีบเข้าไปอุ้มลูก แล้วร้องเสียงหลง
       “หยุด หยุดเดี๋ยวนี้นะ หยุด”
       สาหยุดกึก พรเลยฉวยโอกาสยันสากระเด็นไป แล้วหนีไปอีกมุมห้อง สาจะตาม หญิงโสภาพูดเสียงเครือ
       “หยุดนะ อย่ามาตบตีกันต่อหน้าหญิงนะ สา หญิงทนไม่ได้”
       สาเห็นหญิงโสภาเสียใจ ก็ใจอ่อนยวบ เดินเข้ามาหา
       “คุณหญิงขา...สาขอโทษ”
       “พร ออกไป ฉันจะพูดกับคุณสา” คุณหญิงส่งโสภิตให้พร กำชับเสียงเข้ม “เอาโสภิตไปด้วย แล้วถ้าฉันไม่เรียก ไม่ต้องขึ้นมา”
       พรมาเอาโสภิตพิไลไป ชายตามองสาสีหน้าเยาะหยัน ว่าหล่อนเสร็จแน่อีสา!
       
       สองคนอยู่ในห้อง หญิงโสภานั่งลงที่เตียง หน้าขรึม สานั่งลงตามพยายามอธิบาย
       “คุณหญิงคะ...”
       โสภาพูดสวนขึ้นมา “หญิงว่าจะถามสาตั้งนานแล้ว”
       สาชะงัก นิ่งฟัง
       “แต่มันก็อายปาก ไม่ทราบจะถามยังไง”
       สาตกใจนิดๆ “คุณหญิงเชื่อนังพรหรือคะ”
       “หญิงก็เห็น ว่าคุณสมศักดิ์เธอห่วงใยสามาก บางทีจะมากกว่าตัวหญิงเองเสียอีกหญิงก็รู้ตัวดี ว่าตัวเองไม่...ไม่ปกติ คุณสมศักดิ์เธอก็ยังหนุ่มแน่น สาเองก็ยังสาว ยังสวย...”
       หญิงโสภาพูดแล้วก็ค้างคำ นิ่งงันไป เหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอก น้ำตาก็เอ่อขึ้นมาอีก
       สาเสียใจ “คุณหญิงขา คุณหญิงอย่าไปฟังคำคนมันยุแหย่เลยนะคะ สาไม่มีวันทำให้คุณหญิงต้องเสียใจ”
       หญิงโสภาท้วง “แต่คุณสมศักดิ์เธอ...”
       สาตัดบท “เธอก็ยังรักและภักดีกับคุณหญิงอยู่เสมอค่ะ ผู้ชาย...อาจจะมีเฉไฉออกนอกลู่นอกทางไปบ้างชั่วครู่ชั่วยาม ก็ตามประสาผู้ชาย แต่สารับประกันได้ คุณสมศักดิ์เธอไม่มีวันจะทอดทิ้งคุณหญิง เชื่อสานะคะ คนดี”
       หญิงโสภานั่งนิ่ง คล้ายไม่เชื่อ แต่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อไป
       สาจับมือหญิงโสภามาบีบเบาๆ ปลอบใจ “สาเคยสาบานแล้วไง ว่าจะไม่มีวันทรยศต่อความรักความเมตตาของคุณหญิง จำได้ไหมคะ”
       “จำได้จ้ะ แล้วหญิงก็ยึดถือมาตลอด ว่าสาเป็นเพื่อนคนเดียวของหญิง…เพื่อนแท้”
       
       หญิงโสภาบีบมือสาสบตาอย่างจริงใจ สาสะท้อนในอก หายใจไม่ทั่วท้อง

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 12
       เย็นนั้นสาเข้าห้องตัวเองแล้วปิดประตู ทรุดตัวลงนั่งพิงประตูอย่างหมดแรง กลัดกลุ้มใจมาก คำพูดของหญิงโสภาเมื่อครู่ที่กลั่นออกมา ดังก้องขึ้นในหู น้ำเสียงหญิงโสภาโศกเศร้าลึกล้ำ
       
       “ตั้งแต่ออกจากวังรวีวารมา ชีวิตของหญิง ก็มีแต่สากับคุณสมศักดิ์เท่านั้น ถ้าหญิงเสียใครคนใดคนหนึ่งไป หญิงยังอุ่นใจ ว่ามีอีกคนเป็นที่พึ่ง แต่ถ้าหญิงต้องเสียไปทั้งสองคน หญิงคงไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปยังไง”
       
       สีหน้าของสาหมองจัด หวั่นวิตก หนักอึ้งในอุรา
       
       ที่โต๊ะอาหารมื้อเย็น มีสำรับอาหารง่ายๆ และจานเปล่ากับช้อนสามชุดวางอยู่รอบสำรับ สมศักดิ์เปลี่ยนเสื้อผ้าลำลองอยู่บ้าน ยืนมองจานสามชุด ยิ้มบางๆ อย่างพอใจ
       หญิงโสภาเดินออกมา หน้านิ่งๆ ถามเสียงอ่อนโยนปกติ
       “รับประทานข้าวเย็นเลยนะคะ”
       สมศักดิ์ยิ้มแย้ม “เอาสิ วันนี้ผมออกแรงไปเยอะ คงจะกินข้าวอร่อย” เขาลงนั่ง มองจานสามชุด ด้วยสีหน้าพอใจ “แล้วนี่แขกกิติมศักดิ์ของคุณอุษา เขาไม่อยู่กินข้าวกับเราด้วยเรอะ”
       พรเข้ามาตักข้าว โสภากับสมศักดิ์คุยกันไปด้วย
       “คุณวิทย์ขอตัวกลับไปโรงละคร ตอนที่คุณสมศักดิ์ไปอาบน้ำน่ะค่ะ เธอว่าเธอต้องรีบไปซ้อม”
       สมศักดิ์แค่นหัวเราะเยาะ “ก็ดี ไปทำงานทำการของตัวเองซะบ้าง ผมเห็นมาเกาะอยู่ข้างเอวคุณอุษาแล้วรำคาญ ทำเหมือนลูกแหง่ยังไม่หย่านม”
       พรตักข้าวให้สมศักดิ์กับหญิงโสภาเสร็จพอดี หันมาตอบ
       “คุณอุษาก็ไม่อยู่หรอกค่ะ” พรอมยิ้มรู้ทัน เก็บจานเปล่าไปหนึ่งชุด “ออกไปกับคุณวิทย์” พรจงใจเน้นคำ “ควงคู่จู๋จี๋ออกไปด้วยกันเลยเชียว”
       สมศักดิ์หุบยิ้ม พรเดินออกไปเลย หญิงโสภามองหน้าสมศักดิ์จับกิริยา
       “จะไปว่าผู้ชายฝ่ายเดียวไม่ได้นะคะ ทางคนของเราก็ติดเขาเหมือนกัน”
       สมศักดิ์หน้าตึง ดูออกว่าไม่พอใจ
       
       ที่หน้าโรงละคร มาลัยภิรมย์ ดูเงียบเหงา ด้วยเป็นวันหยุดทำการแสดง
       ส่วนด้านใน เห็นม่านสีแดงสดปิดเวทีเอาไว้ เปิดไฟสว่างเพียงบางจุด เฉพาะตรงกลุ่มนักดนตรีและนักแสดงที่เล่นกันรอเวลาซ้อม มี บุญยง หัวหน้าวงดนตรี ชายวัยราวสามสิบ อายุมากกว่าคนอื่น ท่าทางศิลปินจ๋า ส่วนนักดนตรี 3-4 คนอยู่ในวัยรุ่น รุ่นราวคราวเดียวกับวิทย์ ทุกคนแต่งกายตามสบาย มาลัย สาวใหญ่วัยสี่สิบกว่า แต่ยังคงเค้าว่าอดีตเคยสวย และเซ็กซี่ หล่อนเป็นเจ้าของคณะ ร้องเพลงเล่นอยู่กับบุญยงและพวกนักดนตรี*
       จังหวะนี้ วิทย์พาสาเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง เพราะในโรงละครไม่สว่างมากนัก สามองมาลัยร้องเพลงไป วาดลีลาเยื้องกรายไปมาท่ามกลางหมู่นักดนตรีอย่างตื่นตา ชื่นชม
       วิทย์กระซิบแนะนำ “นั่นพี่บุญยง หัวหน้าวง กับเพื่อนๆ ในวงของผมครับ”
       “แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะคะ”
       มาลัยหันมาเห็นวิทย์พอดี เลยพริ้มกายมาคว้าวิทย์ไปเต้นรำด้วย ท่าทางฝรั่งจ๋า พอเต้นได้เพียงนิดหน่อย เพลงก็จบ ทุกคนปรบมือให้กันเอง สาพลอยปรบมือไปด้วย ชอบใจ
       “นึกว่าน้องชายร่วมโลกของพี่จะไม่มาเสียแล้ว วันนี้” มาลัยว่า
       “นัดซ้อมเพลงใหม่ ผมจะไม่มาได้ยังไงครับ” วิทย์บอก
       มาลัยมองมายังสา ยิ้มให้ “จะไม่แนะนำหน่อยหรือ”
       วิทย์รีบไปพาสามายืนกลางวง
       “คุณอุษาครับ นี่คุณพี่มาลัย เจ้าของโรงละคร นายจ้างของผม พี่มาลัยครับนี่คุณอุษา”
       มาลัยบอก “หยุด!” มองสาจริงจัง เหมือนเล่นละคร “ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร!” สาตกใจ เสียววาบ
       “คุณ” มาลัยชี้หน้าสาอีก สาถอยนิดหนึ่ง “คือคนที่ทำให้เสียงไวโอลินของวิทย์ ไพเราะอ่อนหวานเป็นพิเศษในช่วงนี้ ใช่ไหมคะ”
       มาลัยหัวเราะเสียงใส พวกนักดนตรีโห่ฮา เคาะเป่าสีเครื่องดนตรีในมือของตนรับคำพูดของมาลัย
       สนุกสนาน วิทย์อายจนหน้าแดง สาโล่งอก แล้วเลยพลอยขำไปด้วย
       ทั้งหมดนั่งดื่มกัน คุยงานกันไปด้วยตรงมุมหนึ่งในโรงละคร สานั่งอยู่ข้างวิทย์ เพลิดเพลินที่ได้อยู่ในหมู่ศิลปิน ทุกคนคุยกัน อย่างเป็นธรรมชาติ สาไม่รู้จะคุยอะไร แต่ฟังและมองคนอื่นพูดอย่างสนุก
       บุญยงเอ่ยขึ้นในตอนหนึ่ง “เราน่าจะเอาเรื่องใหม่ๆ มาทำ ผมเบื่อพวกจินตนิยายโบราณเต็มที”
       มาลัยแย้ง “เธอมันไม่โรแมนติก บุญยง”
       บุญยงโต้ “โน พี่มาลัย...เรื่องรักก็ได้ แต่ผมอยากได้เรื่องสมัยใหม่”
       มาลัยมองวิทย์ล้อๆ “เช่นอะไร เรื่องของนักดนตรีหนุ่มที่พบรักกับผู้หญิงแปลกหน้า ท่ามกลางควันระเบิดและความตาย หยั่งงี้เหรอ”
       ทุกคนหัวเราะกันครืน วิทย์ชอบใจแต่เขิน รีบเปลี่ยนเรื่อง
       “ผมมีเพลงๆ นึง เพราะมาก...”
       ทุกคนเฮฮาส่งเสียงเซ็งแซ่ “นั่นไงๆ”
       “ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ใช่เพลงของผม มันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่ ผมว่า...ถ้าเอามาทำละครเพลงก็น่าจะดี”
       วิทย์หยิบไวโอลินขึ้นมา สายตามองอ่อนหวานไปที่สา
       เสียงเพลง น้ำใจรัก ดังกังวานหวานแว่วขึ้น ทุกคนเคลิ้มคล้อย
       
       หลายวันติดกัน สาแวะเวียนมาที่โรงละครทุกครั้งที่มีโอกาส ด้วยไม่อยากเจอหน้าสมศักดิ์ วันนี้วิทย์สีไวโอลิน กับวงเล่นเพลง น้ำใจรัก สาในชุดสวยสมวัย นั่งฟัง ยิ้มมีความสุข
       วิทย์มองสา แววตาสุขล้ำ มาลัยนั่งอีกมุม มองสากับวิทย์ด้วยแววตาครุ่นคิด ลึกซึ้ง มาลัยเป็นห่วงวิทย์ที่ใสซื่อ กลัวจะโดนสาหักอก
       
       คืนวันนี้วิทย์มาส่งที่หน้าบ้าน สมศักดิ์ยืนมองอยู่ในความมืด จะออกไปหาสา หญิงโสภาเดินออกมาเสียก่อน สมศักดิ์เลยชะงัก แอบในเงามืดเหมือนเดิม เจ็บใจ
       
       เช้าอีกวัน เป็นวันหยุดของสมศักดิ์ เขานั่งอ่านหนังสือพิมพ์รอสาอยู่ตรงโถงกลาง พอสาเดินลงมาสมศักดิ์ลุกจะเข้าไปหา วิทย์เดินเข้ามาหาที่ในบ้านพอดี และสาเลี่ยงไปหาวิทย์
       สมศักดิ์หงุดหงิด ตัดสินใจจะเดินไปหาสา แต่เห็นทั้งสองออกไปข้างนอกด้วยกัน สมศักดิ์จึงหันหลังกลับเข้าบ้าน
       
       เขาต้องชะงักเมื่อเจอหญิงโสภาอุ้มโสภิตพิไลยืนมองอยู่ สีหน้าคุณหญิงนิ่งๆ แววตาโศกเศร้าลึกล้ำ
       
       อ่านต่อตอนที่ 13

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่จาลงเพิ่มค่ะ รอหลายวันแล้ว ครั้งสุดท้าย วันที่ 8/1

เห็นเรื่องอื่นก็ลงเพิ่มทำไมเรื่องนี้ไม่ลง??
รอรอรอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอนที่13อยู่จ้าาา
อีสา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอ รอ รอ รอ รอ รอ เลทมานานแล้วนะคะ
T
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาลงต่อเถอะครัช จะลงแดงละ
อิอิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014