หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ทองเนื้อเก้า

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 31 ตุลาคม 2556 08:23 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
       ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       สินยกขนของออกมากองบนเรือนแพ ปั้นยกหีบไม้ใส่ของมีค่าเข้ามาวางรวมกัน
        "ตาสิน... บนห้องยังมีหีบอีกใบนึงใต้เตียง"
        "ไม่ทันแล้วล่ะแม่ปั้น ไฟมันลามมาแล้ว"
        "หีบนั่นนะเก็บเงินกับทองของไอ้วันมัน ยังไงฉันต้องขึ้นไปเอา"
        ปั้นจะลุยกลับไปให้ได้ แต่สินดึงเอาไว้
        "แม่ปั้นอยู่นี่ ฉันไปเอง แม่ปั้นเฝ้าของไว้นะ"
        สินลุยฝ่าควันไฟออกไปปั้นคว้าถังน้ำจะตักน้ำคลองมาสาดกันไฟ วันเฉลิมวิ่งลงเรือแพมา
        "ย่าครับ"
        "ไอ้วัน เอ็งมาทำไม"
        "ไฟลามมาใหญ่แล้ว ย่าหนีออกไปที่ถนนเถอะครับ"
        ปั้นตะโกน
        "ตาสิน...ตาสิน"
        "ปู่ล่ะครับ"
        "ปู่เอ็งขึ้นไปเอาของ"
        ไฟโหมลามมารุนแรง
        "ปู่ครับ"
        วันเฉลิมวิ่งฝ่าควันไฟตามสิน
       
        ไฟโหมไหม้เต็มข้างฝาด้านนึง ควันไฟแน่นคลุ้งไปหมด สินพยายามฝ่าความร้อน ควันไฟเข้ามาจนถึงใต้เตียง แล้วลากหีบออกมาได้ พักวางไว้กลางห้อง สินพุ่งไปที่หิ้งพระ คว้าพระพุทธรูปบนหิ้งจะอัญเชิญไปด้วย วันเฉลิมตามเข้ามาพอดี
        "ปู่..."
        "เอ็งอุ้มพระไว้ไอ้วัน ปู่จะไปยกหีบ"
        วันเฉลิมรับพระพุทธรูปมาอุ้มไว้ สินจะย้อนกลับไปเอาหีบ ข้างฝาไฟลุกท่วมพะเยิบ กำลังจะพังลงมาทั้งฝา
        "ปู่"
        วันเฉลิมฉุดดึงสินเอาไว้ได้ทัน ผนังไม้ไฟไหม้พังล้มลงมาทั้งฝา สินกับวันเฉลิมต้องถอยหนีออกไป หีบยังคงอยู่ในกองเพลิง
       
        ปั้นร้องไห้โฮ ไฟไหม้บ้านส่วนที่ปลูกบนฝั่งอย่างไม่ปราณี
        "หมดกันคราวนี้ หมดกัน ไม่มีอะไรเหลือเลย"
        "ฉันขอโทษนะแม่ปั้น ฉันเอาหีบใบนั้นออกมาให้แม่ปั้นไม่ได้"
        ปั้นร้องไห้ปานจะขาดใจ
        "ย่าครับ อย่าไปเสียดายมันเลยครับ ช่างมันเถอะครับ"
        "เงินกับทองในหีบนั่น มันของเอ็งทั้งนั้นไอ้วัน ปู่กับย่าพ่อเอ็งเก็บออมเอาไว้ให้เอ็งเป็น
       ทุนเรียนหนังสือหมดกันคราวนี้ ไม่เหลืออะไรเลย"
        ปั้นฟูมฟายน้ำตานอง สินป้ายน้ำตาทิ้ง เจ็บปวดที่เอาหีบใบนั้นออกมาไม่ได้ วันเฉลิมได้แต่กุมมือปั้นเอาไว้ ปลอบใจด้วยภาษากาย
       
        ชาวบ้านวิ่งกันอลหม่าน ขนของออกจากบ้านตัวเอง บางคนสาดน้ำใส่บ้านไว้ให้เปียกกันไฟ
       ยายแลเฝ้าอ้อย-เหน่ง-จิตราอยู่ เหนื่อยหอบทรุดลงหมดแรง
        "หมดรึยังไอ้ชุด มีอะไรอีกไหม"
        ลำยองนั่งแบะเมาไม่รู้สึกอะไรกับใคร
        "เหลือแต่ตู้ใบใหญ่ๆแม่"
        "ช่างหัวมันเหอะ มันจะไหม้ก็ให้มันไหม้ไป แค่นี้ก็เหนื่อยจนจะรากเลือดแล้ว" ลำดวนบอก
        "เหล้ากูอยู่ไหนวะ ใครขโมยเหล้ากูไป"
        "โธ่...อีบ้านี่ เขาจะเป็นจะตายกันอยู่เนี่ย มึงยังห่วงเหล้ามึงอยู่อีก" แลว่า
        ตาปอหิ้วน้ำใส่ถังมาสาดใส่คนโน้นคนนี้
        "อะไรของมึงไอ้ปอ"
        "เล่นน้ำสงกรานต์โว้ย เล่นน้ำสงกรานต์"
        "กูอยากจะบ้าตาย"
       
        "ไอ้วันล่ะ ใครเห็นไอ้วันบ้าง" ลำยงถาม

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
       ชาวบ้านยังร่วมแรงร่วมใจกันสาดน้ำดับไฟจนสงบลงไปมากแล้ว ชาวบ้านอีกกลุ่มช่วยกันรื้อไม้บางส่วนเป็นจุดเชื่อมไฟออกตัดตอนไม่ให้ไฟลาม
                 ปั้นกับสินหมดแรงทรุดลงแทบกองกับพื้นข้าวของที่ขนหนีไฟมาได้สุมกองพะเนิน วันเฉลิมวิ่งหิ้วถังน้ำเปล่ากลับมาเพื่อจะตักน้ำใหม่ไปสาดดับไฟ
                 "ไอ้วัน...พอเถอะ"
                 "ไฟไม่ลามไปทางโน้นแล้วครับปู่"
                 "เอ็งต้องเรียนหนังสือต่อไปน่ะไอ้วัน จะจนจะยากยังไงก็ต้องเรียน ได้เท่าไรก็เรียนเข้าไป เอาให้จบมหาวิทยาลัยได้ยิ่งดี เอ็งจะได้มีวิชาความรู้ไว้เลี้ยงตัว รับปากปู่นะว่า เอ็งจะเรียนต่อ"
                 วันเฉลิมพูดไม่ออกไม่กล้ารับปาก
                 "อย่าไปเสียดายมัน ไม่ตายก็หาใหม่ได้...ห้องหับเอ็งเดี๋ยวปู่จะซ่อมให้ใหม่เอ็งเอาน้อง ๆ เอ็งมาอยู่ที่นี่นะไอ้วัน"
                 วันเฉลิมไม่ยอมรับปากอีก
                 "เอ็งอย่าน้อยใจในโชคชะตาวาสนาของเอ็ง คุณค่าของความเป็นคนไม่ได้อยู่ที่ใคร แล้วก็ไม่มีใครมลักขโมยช่วงชิงจากเอ็งได้เหมือนกัน เอ็งสร้างมันได้ด้วยตัวเอ็ง แล้วมันก็จะอยู่กับเอ็งตลอดไป เหมือนทองคำไงไอ้วัน ไม่ว่าจะยังไง ทองก็ยังเป็นทองอยู่วันยันค่ำ ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงลดคุณค่าในตัวมันเองได้หรอก"
        
                 วันเฉลิมใช้ไม้เขี่ยซากกองไม้ ข้าวของที่ถูกไฟไหม้  ได้ข้าวของบางอย่างออกมา มันคือม้าโยกไม้ที่สินทำให้วันเฉลิมเล่นตอนเด็ก ๆ  ม้าโยกไม้ถูกไฟไหม้จนแทบจะไม่เหลือสภาพเดิม วันเฉลิมได้แต่มองสมบัติที่โดนไฟไหม้
                 ปั้นถือขันน้ำดื่มเข้ามาหาสินที่ขยับลงนั่งที่เก้าอี้โยก
                 "กินน้ำซะ ตาสิน"
                 "ขอบใจ  แม่ปั้น"
                 สินรับขันน้ำมาดื่ม
                 "เหนื่อยก็นั่งพักก่อนก็ได้ ฉันจะไปคุ้ยดูของหน่อย เผื่อจะเหลืออะไรบ้าง"
                 ปั้นจะขยับออกมา
                 "แม่ปั้น"
                 "แกจะเอาอะไร"
                 "ฉันอยากให้ไอ้วันมันได้บวช"
                 "โตอีกหน่อยเดี๋ยวมันก็ได้บวชเองแหละ"
                 "ฉันอยากให้มันบวชซักพรรษานึง แต่ตัวเองคงไม่มีวาสนาได้เห็นชายผ้าเหลืองหลานหรอก"
                 สินเห็นวันเฉลิมคุ้ยเขี่ยข้าวของไฟไหม้อยู่มุมหนึ่ง
                 "พูดอะไรยังงั้นตาสิน ไอ้วันมันเป็นคนดี ถึงมันไม่ได้บวชให้ปู่ย่าได้อาศัยเกาะชายผ้าเหลือง แกก็สบายใจเถอะ จะหาเด็กที่ไหนมีน้ำใจอย่างไอ้วันมันล่ะ"
                 "ฉันไม่ได้อยากอาศัยเกาะชายผ้าเหลืองลูกหลานขึ้นสวรรค์หรอกแม่ปั้น ที่อยากให้มันบวชเพราะคิดว่าจะช่วยให้ไอ้วันมันพ้นทุกข์ได้บ้าง ทำใจได้บ้างที่มีแม่อย่างนี้... กรรมเก่าของมันช่างมากนัก บวชแล้วอาจจะช่วยให้จิตใจมันสงบทนทุกข์ทรมานได้ดีขึ้นต่างหาก พระศาสนาจะทำให้ไอ้วันมันเป็นคนเต็มคนนะแม่ปั้น"
                 "มันบวชได้ก็ดี ฉันก็เห็นด้วย"
                 "เสียด้าย...เงินในหีบนั่น น่าจะได้ใช้บวชไอ้วันมัน วอดหมดแล้ว"
                 "เอาเถอะน่า...ไม่ตายก็หาใหม่ได้"
                 "แม่ปั้นช่วยเป็นธุระจัดการแทนฉันด้วยนะ ถ้าฉันไม่มีวาสนาได้อยู่เห็นไอ้วันมันสุขสงบอยู่ในผ้าเหลืองน่ะ"
                 "พูดอะไรอย่างนั้นตาสิน แกยังแข็งแรงดีแท้ ๆ"
                 "ถ้าไอ้วันมันได้บวช นังลำยองมันคงไม่กล้ารบกวนพระเจ้าหรอก ไม่ได้เรียนทางโลกก็เรียนทางธรรมแทนก็แล้วกันนะ แม่ปั้นนะ"
                 "เออ....แกไม่ต้องห่วงหรอกตาสิน ยังไงฉันก็ต้องหาทางแยกไอ้วันมันออกมาจากแม่ของมันให้ได้"
                 สินยิ้มที่ปั้นอยู่เคียงข้างเป็นคู่ชีวิตมาจนถึงวันนี้
                 "ขอบใจมากแม่ปั้น...ขอบใจมาก"
                 "มาขอบอกขอบใจอะไรตอนนี้ รอให้แยกไอ้วันมันออกมาได้จริงๆ ซะก่อนเหอะ"
                 วันเฉลิมคุ้ยของในซากไหม้ไฟเป็นตอตะโก แล้วชะงักเพราะเห็นบางสิ่ง
                 "ย่าครับ...ย่า"
                 ปั้นเข้ามา
                 "อะไรไอ้วัน"

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
       วันเฉลิมใช้ไม้เขี่ยบางสิ่งออกมาจากกองขี้เถา ปั้นมองดูสิ่งนั้นอย่างสนใจ และค้นพบว่ามันคือ...
                 ปั้นกลับเข้ามาที่สินซึ่งนั่งหลับสบายอยู่บนเก้าอี้โยก
                 "ตาสิน ตาสิน แกดูอะไรนี่สิ"
                 ปั้นแบมือให้สินดูทองที่ถูกไฟไหม้จนละหลอมละลายกลายเป็นก้อน
                 "ทองที่อยู่ในหีบนั่นไงตาสิน เงินน่ะไฟไหม้ไม่มีเหลือเลย แต่แกดูสิ ทองมันยังอยู่ แกได้บวชไอ้วันมันสมใจแกแล้ว ตาสิน...เก็บไว้ที่แกก่อนนะ ฉันจะไปคุ้ยดูของ เผื่อเจออะไรอีก"
                 ปั้นเอาก้อนทองใส่มือสินแล้วจะผละออกไป ก้อนทองร่วงหลุดออกมาจากมือสิน ปั้นชะงัก สินเหมือนหลับแต่หน้าเปื้อนรอยยิ้มอย่างไม่มีความทุกข์ความกังวลใด ๆ
                 "ตาสิน...ตาสิน"
                 ปั้นจับมือสิน...แล้วรู้สึกได้ถึงความเย็นชืด...ปราศจากชีพจร ปั้นกระชับบีบมือสินอย่างต้องการให้แน่ใจ
                 "ตาสิน ... ไอ้วัน ไอ้วัน"
                 วันเฉลิมวิ่งกลับเข้ามา เนื้อตัวมอมแมม
                 "ครับย่า"
                 ปั้นพูดอะไรไม่ออก น้ำตาร่วงพรูแทนคำตอบทั้งหมด วันเฉลิมขยับเขย่าตัวสิน
                 "ปู่ครับ ปู่"
                 ปั้นร้องไห้โฮ วันเฉลิมเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น สินที่สิ้นลมอย่างสงบ ใบหน้าเหมือนคนหลับอย่างมีความสุข
        
                 เวลารุ่งสาง ชุด, ลำยง, ลำดวน ช่วยกันขนของบางอย่างกลับเข้าที่อย่างหมดเรี่ยวหมดแรง
                 "พอเหอะไอ้ชุด เดี๋ยวก็ลมจับกันเปล่า ๆ" แลบอก
                 วันเฉลิมเดินกลับเข้ามา
                 "ไอ้วัน เอ็งหายไปไหนมา ใครต่อใครเขาเป็นห่วงกันจะแย่" ลำยงถาม
                 "ผมไปช่วยปู่กับย่าขนของครับ"
                 "ไปช่วยมัยทำไม อ๋อ...มึงอยากจะเสนอหน้าไปให้มันเห็นว่า มึงกตัญญูรู้คุณยังงั้นเหรอ ถ้ามึงหวังจะได้สมบัติมันน่ะนะไอ้วัน มึงฝันไปเหอะ มันเอาไปให้ลูกกับเมียใหม่พ่อมึงหมดแล้ว"
                 "มึงหุบปากไปเลยอีลำยอง ไม่งั้นกูจะเอาเกือกนี่ยัดปากมึง" แลบอก
                 "ก็คนอื่นเขาขนของกันจะเป็นจะตาย มันสาระแนไปช่วยอีปั้นทำไม"
                 "แล้วมึงล่ะช่วยขนเหรอ...เมาข้ามวันข้ามคืน ถ้าไฟมันลามมาจริง ๆ กูจะปล่อยมึงให้ไฟครอกตายในบ้านนี่แหละ"
                 ตาปอถูกปลุกความคิดอีกครั้ง ฉวยข้าวของจะขนออกไปนอกบ้าน
                 "อีแล...ขนของสิวะ ขนของ ไฟลามมาแล้วมึง"
                 "พ่อ...ไฟมันดับหมดแล้ว" ลำดวนบอก             
                 "ปล่อยมัน หมดแรงเดี๋ยวมันก็เลิกเอง" แลบอก
                 ตาปอวิ่งอลหม่านอยู่คนเดียว
                 "แล้วบ้านปู่ย่าเอ็งเป็นยังไงวะไอ้วันโดนไหม"
                 "โดนเยอะเหมือนกันครับ"
                 "สมบัตินอกกาย หาเมื่อไหร่ก็หาได้ รักษาตัวให้รอดปลอดภัยออกมาได้ก็บุญแล้ว

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
       วันเฉลิมนิ่งเงียบ
        "ไฟมันน่าจะครอกให้ตายโหงตายห่ากันให้หมด" ลำยองบอก
        "อีลำยอง...ปากมึงนี่" แลว่า
        "ยายครับ...ปู่ตายแล้วครับ"
        "เอ็งว่าอะไรนะไอ้วัน" ลำยงถามย้ำ
        ทุกคนนิ่งงัน
        "ปู่ตายแล้ว น้าลำยง"
        ลำยองหัวเราะเสียงดังออกมาด้วยความสะใจ
        "สาแกใจกูจริง ๆ มันทำกะกูเอาไว้มาก มึงเห็นไหม สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง เป็นไปอย่างที่กูแช่งเอาไว้ทุกอย่างเลย มันตายยังไงวะ ไอ้วัน ไฟครอกดำเป็นตอตะโกเลยใช่ไหมวะ แหม....มันน่าจะตายห่าไปด้วยกันทั้งคู่เลยนะ ยังงี้มันต้องเลี้ยงโต๊ะจีนกันแล้วโว้ย"
        วันเฉลิมค่อย ๆ ลุกเดินหนีออกไป แต่ละคนค่อย ๆ เดินออก ทิ้งลำยองพล่ามอยู่คนเดียว
       
        หลวงตาปิ่นที่นั่งงันไปอึดใจเมื่อรู้ข่าว อดใจหายไม่ได้
        "เห็นกันอยู่หลัด ๆ แท้ ๆ ...โยมสิน"
        วันเฉลิมนั่งก้มหน้าอยู่มุมหนึ่ง ชุดนั่งประนมมือ
        "ไอ้ชุด เอ็งไปบอกท่านเจ้าอาวาสซะ จะได้จับจองศาลา ข้าวของอะไรจะต้องใช้ก็ไปเปิดกุดังเอา จะเคลื่อนศพมากี่โมง จะตั้งสวดกี่คืนก็บอกท่านไว้ซะ"
        "ครับหลวงลุง"
        ชุดกราบหลวงตาปิ่น
        "เอ็งอยู่ที่นี่กับหลวงลุงก็ได้ไอ้วัน"
        ชุดออกไป
        "อะไร ๆ ในโลกนี้มันเป็นอนิจจังทั้งนั้น ไอ้วัน ไม่มีอะไรยั่งยืนคงอยู่ตลอดไปหรอก เนื้อหนังมังสาสุดท้ายมันก็เป็นแค่เถ้าถ่าน อย่างเดียวที่เหลือ คือคุณงานความดีที่ปู่เอ็งเขาทำทิ้งเอาไว้ให้ระลึกถึง-เท่านั้นแหละ"
       
        รูปถ่ายเก่าบานเล็กขนาดโพสการ์ดสมัยวัยหนุ่มของสิน เป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ นอกนั้นไฟไหม้หมด สันต์จิตใจเศร้าหมอง มองรูปถ่ายสินที่อยู่ในมือ
        "คุณแม่บอกว่าเหลืออยู่รูปเดียวนี่แหละค่ะ นอกนั้นไฟไหม้หมด ขนออกมาไม่ทัน เทวีจะรีบเอาไปใส่กรอบให้นะค่ะ"
        "ขอบคุณครับอาจารย์ ช่วยเป็นธุระให้ด้วยนะครับ"
        เทวียิ้มปลอบใจ รับรูปถ่ายไปและเดินออก ปั้นนั่งซึมอยู่มุมหนึ่ง สันต์ขยับเข้าไปหาแม่
        "แม่ครับ ผมเสียใจ เกิดเรื่องร้ายขึ้นยังงี้ ผมกลับไม่ได้อยู่ช่วยพ่อกับแม่เลย"
        "ช่างมันเถอะ มันเป็นคราวเคราะห์เอ็งอย่ารู้สึกผิดไปเลย พ่อเอ็งเขาไปสบายแล้ว"
        สันต์กุมมือปั้นเอาไว้ให้กำลังใจกันและกัน
        "ก่อนนอนหลับไป พ่อเอ็งเขาสั่งเสียเอาไว้ซะยืดยาว...แม่ว่ามันเป็นห่วงอยู่เรื่องเดียวที่ติดอยู่ในใจเขา"
        รูปถ่ายสินถูกใส่กรอบใหญ่ตั้งหน้าศพ โลงศพถูกตั้งไว้อย่างเรียบร้อย รอเวลาสวดศพตอนค่ำ
        "ห่วงอะไร...โยมปั้น"
        "เขาห่วงไอ้วันเจ้าค่ะ เมื่อคืนพูดซะยืดยาวให้ช่วยจัดการบวชไอ้วันให้ได้"
        "กุศลแล้ว...คิดการกุศลก่อนสิ้นบุญย่อมไปดี...โยมปั้นทำใจให้ได้นะ โยมสินเขาไปสบายแล้ว"
        "ผมจะทำให้ความตั้งใจของพ่อเป็นจริงให้ได้ครับ"
        เทวีมองสันต์อย่างเข้าใจและเห็นใจ วันเฉลิมใส่ชุดนักเรียน นั่งเงียบ ๆ อยู่มุมหนึ่ง ชุดช่วยจัดแจงโน่นนี่อยู่ไกลๆ สันต์ขยับลุกขึ้น เดินเข้ามาหา
        "วัน...แม่เขารู้ข่าวแล้วใช่ไหมลูก"
        "ครับ"
       
        "แล้วเขาจะมาฟังสวดศพปู่ไหม"
       
       จบตอนที่ 10
       
       อ่านต่อตอนที่ 11 เวลา 17.00น.

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 13
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 12
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 12 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 12 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 8 +49 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วเริ่มหงุดหงิดวันเฉลิม ดีเกินไปก็ไม่ต่างจากโง่นะ แม่แย่ๆ ปล่อยไปเถอะ พาน้องๆ ไปบ้านย่า ทุกคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่ต้องทนเห็นตัวอย่างเลวๆ ของแม่ด้วย
อินไปมะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +25 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ได้กันเลยทั้งแม่ทั้งลูก เป็นตัวอย่างที่สุดโต่งข้างใดข้างหนึ่ง อีฝ่ายแม่ก็สนองแต่ความอยากของตัวเองอย่างเดียว
อีฝ่ายลูกก็คิดว่าก้มหน้าก้มตาคอยสอดรับการกระทำทุกอย่างต่อไปไม่บ่นไม่คิด มีแค่หน้าที่ทำลูกเดียว

ในความเป็นจริง ถ้าวันเฉลิมมีสมองแต่เหมือนไม่มี ปู่ย่าและสันต์ไม่จำเป็นต้องไปสนใจ เพราะวันเฉลิมมันเอาแต่แม่มันอย่างเดียวมันเอาแต่ฝ่ายข้างแม่มันเท่านั้น ฉะนั้นสันต์ปู่ย่าไปสร้างครอบครัวแสนอบอุ่นกับลูกใหม่เมียใหม่ดีกว่า และไอ้วันเฉลิมไม่มีสิทธิ์ที่จะน้อยใจหรือต่อว่าแม้แต่น้อยเพราะมันไม่เอาฝ่ายพ่อมันเอง มันเลือกเองก็ปล่อยมันไป ฝ่ายหลวงตาก็เลิกสอนได้แล้วเพราะไอ้วันกับแม่มันเป็นประเภทเดียวกันคือบัวใต้น้ำสุดโต่งเอียงไปด้านเดียว
สรุปเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น แม่โง่ยังไงลูกก็โง่อย่างนั้นเพียงแต่แสดงออกต่างกันคือสุดโต่งคนละฝั่ง อีแม่ติดเลว อีลูกติดดี บัดซบทั้งคู่ เอวัง...
1234
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มคิดว่าวันเฉลิมน่ะกตัญญูก็จริง แต่ "งมงาย" มากกว่า
กตัญญูแต่ไม่ใช้สติปัญญาพินิจมองความเ็ป็นจริง
ตีความชาดกผิดๆ อีกต่างหาก = ="
123
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใครที่คิดว่าสิ่งที่วันเฉลิมทำนั้นโง่ ซื้อบื้อ หรือใช้ความกตัญญูไปในทางที่ผิด เพราะว่าแม่ (ลำยอง) นั้น วันเฉลิมควรจะเห็นแก่ตัวเองบ้าง นึกถึงความสุข นึกถึงอนาคตของตัวเอง อยากจะบอกว่า เราเป็นคนหนึ่งที่เข้าใจในสิ่งที่วันเฉลิมทำ และสิ่งที่วันเฉลิมดูแลแม่ ดูแลน้อง ถึงแม้ว่าแม่นั้นจะนิสัยไม่ดี เลว ชั่ว ติดการพนัน มั่วผู้ชาย แต่อย่าลืมว่า "แม่" คือผู้ให้กำเนิด แค่นี้ก็เป็นบุญคุณท่วมหัว ต่อให้เราทำแบบวันเฉลิมเป็นร้อยเท่า พันเท่า ก็ไม่อาจจะทดแทนบุญคุณแม่หมดหรอก ถ้าแม่ไม่ให้เราได้เกิดมา เราจะมีลมหายใจ มีชีวิตไหม เพราะการมีชีวิตนั้นถือเป็นสิ่งที่ประเสริฐสุดแล้วของมนุษย์ คนที่ได้เกิดมาจะมีโอกาสได้ทำความดี ได้ทำบุญ และมีโอกาสที่ทำอะไรมากมายตามที่คุณอยากจะทำ หลายๆคน ทำไม่ดีกับแม่ อย่าลืมว่าแม่คือผู้ให้ เราคนหนึ่งที่มีแม่ เล่นหวย เล่นพนัน เป็นหนี้ตลอดเวลา แต่เราก็ทำงานใช้หนี้ให้แม่ตลอด เพราะเราสำนึกในบุญคุณของแม่ แค่ให้เกิดมาก็พอแล้ว ท้อไหม ท้อนะ ร้องไห้ ทำไมแม่ถึงสร้างแต่ภาระให้ แต่ก้แค่แว็บเดียว ทุกวันนี้ก็ต้องเจียดเงินนิดหน่อยฝากประจำไว้ ไม่เคยถอน เพราะตั้งใจว่าถ้าเราตายไป แม่จะได้มีเงินไว้กินยามแก่ ห่วงแม่ ไม่อยากให้แ่ม่อดยาก แต่บางคนแม่ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าลำยองแม้แต่นิดเดียว แต่ทำไมลุกบางคนกับทำร้ายแม่ ไม่เคยดูแลแม่ ห่วงแต่ตัวเองจะไม่มีกิน ซื้อของใช้ฟุ่มเฟือย อ้างว่าเงินเดือนแค่นี้ก็ไม่พอกินแล้ว ดังนั้นไม่เกี่ยวกับว่าแม่จะดีหรือไม่ดี แต่หน้าที่ของลูกคือการทดแทนบุญคุณ กตัญญูกับแม่ ที่เป็นผู้ให้กำเนิด
ppp
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใครช่วยจับนังลำยองไปทำหมันที สงสารไอ้วันจริงๆ หว่ะ
แมว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอย่างวันเฉลิม มีจริงค่ะ เขารักแม่รักน้องยิ่งกว่าตัวเอง ยอมลำบากให้แม่กะน้องสุขสบาย..พอวันหนึ่งเขาตัดสินใจแต่งงานยอมมีปัญหาทะเลาะกะเมียเพื่อความสุขสบายของแม่น้อง ช่วยเหลือญาติพี่น้องในขณะที่ตัวเองก็ยังลำบากอยู่...เขาทำงานหาเงินได้เยอะมากแต่ก็ช่วยญาติพี่น้องเยอะ..แม่เรียกร้องอะไรก็หาให้แม่ทุกอย่าง..วันนี้เขามีปัญหาเรื่องสุขภาพ..โทรไปบอกและขอความช่วยเหลือทางบ้าน..ยังเรียกร้องเรื่องค่าใช้จ่าย...แทนที่จะห่วงสุขภาพลูกหลาน..เราต้องปลงและปล่อยวางกะคนแบบนี้ใช่ใหม..กรรมใครกรรมมันจริงๆ..แต่ก็อยากรู้ถ้าผ่านเหตุการณ์ครั้งนี้ไปคนๆหนึ่งจะยังรู้ตัวแล้วเปลี่ยนความคิดหรือปล่าว.....(หลายครั้งแล้วและรอบนี้ที่สุดเลย)..แล้วเขาจะทำอย่างไรต่อไปเพราะตอนนี้เขามีลูกเล็กๆ1คน...
หวาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หลักการแต่งละคร มันต้องมีการขัดแย้ง ให้เรารู้สึก เวอร์ไปป่ะ ไม่มีหรอก ไม่งั้นมันก็อือๆ ใช่ๆๆ เรียบ จบ สังเกต ทุกเรื่องมี
ละครมีไว้เอ็นเตอร์เทน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุป ปู่ตายไม่ใช่ย่าตายเหรอ เห็นภาคก่อน ย่าตาย
jungri@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่างวันเฉลิมนี่ถือว่าสุดโต่ง รักแม่จนทำร้ายคนรอบข้าง ตัวเองไม่มีปัญญาดูแลตัวเองด้วยซ้ำ น้องๆ ก็ต้องฝ่กคนโน้นคนนี้ช่วยดู คุณภาพชีวิตต่ำสุดๆ มีโอกาสได้ดีแถมช่วยน้องๆ ได้กลับไม่คว้า เลือกที่จะตอบแทนแต่แม่ทั้งที่ก็ไม่มีความสามารถพอ ขออย่าได้มีเด็กอย่างวันเฉลิมเลย คิดแต่จะกตัญญูแม่แต่เบียดเบียนคนไปทั่ว

ทำอะไรอย่าคิดแต่มุมของตัวเอง ดูคนรอบข้างด้วย อ่านแล้วนึกถึงเพื่อนคนหนึ่ง เค้ารักสัตว์มาก เจอหมาแมวข้างทางก็หาซื้อของให้กิน สุดท้ายเอาอาหารไปแจกเป็นประจำ แต่ไม่แจกหน้าบ้านตัวเองนะ ไปแจกริมกำแพงบ้านคนอื่น นานวันเข้าหมาแมวก็เยอะขึ้นเป็น 30 - 40 ตัว ปากก็อ้างว่าสงสารสัตว์ที่อดอยาก แต่ไม่สนว่าคนแถวนั้นเค้าเดือดร้อนรำคาญ กองขี้หมาขี้แมวเกลื่อน ลูกหลานออกมาวิ่งเล่นไม่ได้กลัวโดนกัด พอมีคนตำหนิก็โกรธหาว่าใจดำต่อสัตว์ เราบอกให้เค้าแจกในบ้านตัวเองไปเลยสิ ก็ไม่ยอม กลัวเลอะเทอะ อ้าว???!!!
ทำดีได้แต่อย่าเดือดร้อนคนอื่นที่เค้าไม่ยินดีด้วย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันเฉลิมเนี่ยเหมือนจะเป็นคนดีนะ แต่ว่ามันถูกเหรอที่ยอมแม่ตัวเองขนาดนี้ ไม่เห็นว่าอยู่กับแม่จะมีอนาคตเลย แม่ไม่ให้เรียนหนังสือ ตัววันเฉลิมก็ก้มหน้าก้มตากตัญญู (แต่กับแม่) แต่ไม่สนใจความรู้สึกพ่อ เลือกทำให้พ่อตัวเองและคนรอบข้างทรมานใจเสียใจ ปากก็บอกว่าห่วงแม่ห่วงน้อง แต่ไม่ห่วงญาติคนอื่นๆ ที่เค้าทำมาหากินต้องมาช่วยเลี้ยงหลานอีกตั้งกี่คน รับปากคนอื่นส่งๆ ถึงเวลาก็มาเบียดเบียนคนอื่น รักแม่แต่ไม่เกรงใจคนอื่น มาได้ดีตอนแม่ตัวเองป่วยตายจริงๆ แหล่ะ น้องๆ ก็ได้คนรอบข้างช่วยดูแล ตัวเองก็ได้เงินทุนเรียนจากญาติๆ มันไม่เห็นมีด้านที่เห็นว่าวันเฉลิมทำให้แม่ตัวเองสำนึกอะไรเลย ถ้าจรืงๆ ในสังคมมีคนแบบนี้ก็แย่พอดี เพราะคนดีๆ กลับไปให้ความสำคัญกับคนที่ไม่รู้สำนึก แล้วยังยอมอยู่กับคนไม่ดีเพื่อให้ตัวเองตกต่ำลงไปอีก ไม่เรียกว่าดีจนโง่ก็ไม้รู้จะว่าไง งานนี้วันเฉลิมไม่ใช่คนดีประหนึ่งทองเนื้อเก้าอะไรหรอก แต่มีแต่คนดีๆ รอบตัวเฉลิมจุนเจือเลยไม่ลำบากมากกว่า
...
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในเรื่องย่อที่ผู้จัดการลงไว้ตอนแรก ยายปั้นตายตอนไฟไหม้ แต่พอเป็นบทละคร เป็นตาสิน ซะงั้น

เรื่องย่อที่ลงไว้ตอนแรกก่อนจะลงบทละครนี่ เชื่ออะไรได้บ้างเนี่ย
อ่านจนติด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +23 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ได้กันเลยทั้งแม่ทั้งลูก เป็นตัวอย่างที่สุดโต่งข้างใดข้างหนึ่ง อีฝ่ายแม่ก็สนองแต่ความอยากของตัวเองอย่างเดียว
อีฝ่ายลูกก็คิดว่าก้มหน้าก้มตาคอยสอดรับการกระทำทุกอย่างต่อไปไม่บ่นไม่คิด มีแค่หน้าที่ทำลูกเดียว

ในความเป็นจริง ถ้าวันเฉลิมมีสมองแต่เหมือนไม่มี ปู่ย่าและสันต์ไม่จำเป็นต้องไปสนใจ เพราะวันเฉลิมมันเอาแต่แม่มันอย่างเดียวมันเอาแต่ฝ่ายข้างแม่มันเท่านั้น ฉะนั้นสันต์ปู่ย่าไปสร้างครอบครัวแสนอบอุ่นกับลูกใหม่เมียใหม่ดีกว่า และไอ้วันเฉลิมไม่มีสิทธิ์ที่จะน้อยใจหรือต่อว่าแม้แต่น้อยเพราะมันไม่เอาฝ่ายพ่อมันเอง มันเลือกเองก็ปล่อยมันไป ฝ่ายหลวงตาก็เลิกสอนได้แล้วเพราะไอ้วันกับแม่มันเป็นประเภทเดียวกันคือบัวใต้น้ำสุดโต่งเอียงไปด้านเดียว
สรุปเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น แม่โง่ยังไงลูกก็โง่อย่างนั้นเพียงแต่แสดงออกต่างกันคือสุดโต่งคนละฝั่ง อีแม่ติดเลว อีลูกติดดี บัดซบทั้งคู่ เอวัง...
1234
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นคนดี แต่ไม่มีไหวพริบ
จะอยู่ในสังคมไม่ได้
อะนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใครที่คิดว่าสิ่งที่วันเฉลิมทำนั้นโง่ ซื้อบื้อ หรือใช้ความกตัญญูไปในทางที่ผิด เพราะว่าแม่ (ลำยอง) นั้น วันเฉลิมควรจะเห็นแก่ตัวเองบ้าง นึกถึงความสุข นึกถึงอนาคตของตัวเอง อยากจะบอกว่า เราเป็นคนหนึ่งที่เข้าใจในสิ่งที่วันเฉลิมทำ และสิ่งที่วันเฉลิมดูแลแม่ ดูแลน้อง ถึงแม้ว่าแม่นั้นจะนิสัยไม่ดี เลว ชั่ว ติดการพนัน มั่วผู้ชาย แต่อย่าลืมว่า "แม่" คือผู้ให้กำเนิด แค่นี้ก็เป็นบุญคุณท่วมหัว ต่อให้เราทำแบบวันเฉลิมเป็นร้อยเท่า พันเท่า ก็ไม่อาจจะทดแทนบุญคุณแม่หมดหรอก ถ้าแม่ไม่ให้เราได้เกิดมา เราจะมีลมหายใจ มีชีวิตไหม เพราะการมีชีวิตนั้นถือเป็นสิ่งที่ประเสริฐสุดแล้วของมนุษย์ คนที่ได้เกิดมาจะมีโอกาสได้ทำความดี ได้ทำบุญ และมีโอกาสที่ทำอะไรมากมายตามที่คุณอยากจะทำ หลายๆคน ทำไม่ดีกับแม่ อย่าลืมว่าแม่คือผู้ให้ เราคนหนึ่งที่มีแม่ เล่นหวย เล่นพนัน เป็นหนี้ตลอดเวลา แต่เราก็ทำงานใช้หนี้ให้แม่ตลอด เพราะเราสำนึกในบุญคุณของแม่ แค่ให้เกิดมาก็พอแล้ว ท้อไหม ท้อนะ ร้องไห้ ทำไมแม่ถึงสร้างแต่ภาระให้ แต่ก้แค่แว็บเดียว ทุกวันนี้ก็ต้องเจียดเงินนิดหน่อยฝากประจำไว้ ไม่เคยถอน เพราะตั้งใจว่าถ้าเราตายไป แม่จะได้มีเงินไว้กินยามแก่ ห่วงแม่ ไม่อยากให้แ่ม่อดยาก แต่บางคนแม่ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าลำยองแม้แต่นิดเดียว แต่ทำไมลุกบางคนกับทำร้ายแม่ ไม่เคยดูแลแม่ ห่วงแต่ตัวเองจะไม่มีกิน ซื้อของใช้ฟุ่มเฟือย อ้างว่าเงินเดือนแค่นี้ก็ไม่พอกินแล้ว ดังนั้นไม่เกี่ยวกับว่าแม่จะดีหรือไม่ดี แต่หน้าที่ของลูกคือการทดแทนบุญคุณ กตัญญูกับแม่ ที่เป็นผู้ให้กำเนิด
ppp
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลองเจอแม่ที่พาลูกไปขายตัวก่อนดีกว่าค่อยมาสอนให้ลูกทุกคนต้องยอมไปทุกเรื่อง
หรือลูกที่แม่สั่งให้นอนกับพ่อเลี้ยงก็ต้องทดแทนเหรอ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไอ้พวกขยะที่มันติดโลกสวยมีเยอะสังคมนี้ มันคิดโง่ๆ คิดแค่เรื่องกตัญญู แบบนี้ไง ลูกเลยต้องยอมให้พ่อแม่ขายเพื่อเอาเงินมาเลี้ยงตัวเอง โดยอ้างกตัญญู ลูกเลยต้องนอนกับพ่อ เพราะพ่อทำให้เกิดมาต้องตอบแทน ความคิดขยะว่ะ
อะอะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
การแสดง ความคิดของ คห.ที่ ๑๔ ทำให้รู้สึกซาบซิ้งในพระคุณของแม่เป็นอย่างยิ่ง ดิฉันก็เป็นลูกคนหนึ่งที่ใช้ไม่ได้ คุยกับแม่ทีไร จะต้องมีปากมีเสียงกับแม่ตลอดเวลา เหมือนกับว่าแม่พูดหรือทำอะไรก็จะขวางหู ขวางตาไปเสียทุกอย่าง รู้ทั้งรู้ว่าแม่คือบุคคลที่มีคุณค่ากับเรามากที่สุดในชีวิต แต่เราเหมือนเป็นคนจิตใจแข็งกระด้าง เกลียดตัวเองที่เอาแต่ใจ ไม่เคยฟัง ในสิ่งที่แม่อบรมสั่งสอน มองภายนอกแล้วคนในครอบครัวคงเข้าใจว่าเราไม่รักแม่ แต่จริงๆแล้วมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย ลูกทุกคนก็ต้องรักแม่ผู้ให้กำเนิด และเลี้ยงดูเรามา ดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่รักแม่ค่ะ
กตัญญูกตเวทิตา
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันเฉลิมดีเพราะซึมซับนิทานที่หลวงตาอ่านให้ฟังตั้งแต่เด็กๆ เกี่ยวกับความกตัญญู ความรู้ผิดชอบชั่วดี อย่างไรก็แล้วแต่ เราว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับกรรมอยู่ดี เกิดมาใช้กรรม และสะสมบารมีด้วย ชีวิตจริงบางคนมียิ่งกว่านี้อีก เหนื่อยเพื่อคนอื่น ไม่ค่อยคิดถึงความสุขสบายของตัว
M
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รักแม่น่ะดี แต่ถ้ารักแม่แล้วทำร้ายตัวเอง น้อง ญาติๆ อันนี้ไม่เรียกว่าดีหรอก คนเราต้องรู้จักคิดและเลือกสิ่งที่ถูกต้อง ถ้าดีอย่างแต่ส่งผลเสียอีกหลายอย่าง อย่าทำเลย

เราไม่อยากดูความไร้หัวคิดของวันเฉลิม เรียนเก่งแต่ไม่ฉลาด ไม่รอบคอบ ไม่รู้จักประมาณตน ดื้อโง่นะเนี่ย คิดถึงแต่แม่ แล้วคนอื่นๆ ล่ะ ไหนจะพ่อ ปู่ ย่า ตา ยาย น้าๆ น้องๆ หลวงตาอีก
ละครขออย่าได้มีจริง
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สาธุ ค่ะ
thaigerbkk
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ได้โลกสวยค่ะ แต่ทุกชีวิตมีกรรมเป็นของตัวเอง ทำไมบางคนถึงเกิดมารวย เกิดมาพิการ เกิดมาจน ถ้าทุกคนเลือกเกิดได้ ก็คงจะเลือกเกิดมาแบบ รวย สวย หล่อ เก่ง กันหมด ไม่มีใครอยากลำบากหรอก ถามว่าถ้าพ่อแม่ทำเลวกับลูก ลูกยังต้องกตัญญูหรือไม่ อันนี้เป็นวัดระดับจิตใจของแต่ละคน ทางพระพุทธศาสนาจึงกล่าวว่า การให้อภัยเป็นการให้ที่ประเสริฐที่สุด การกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี คนที่ทำได้ก็จะมีความสุข คนที่ยังยึดติดความแค้น ความฝังใจ จิตใจก็จะเป็นทุกข์ วนเวียนอยู่ในความคิดนั้น เมื่อมีผล ก็มีเหตุเสมอ เพราะทุกการกระำทำมีผลเกิดขึ้นเสมอ เพียงแต่เราจะรู้ตัวหรือไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรานั้นเป็นสิ่งทีเ่ราเคยกระทำกับผู้อื่นมาก่อน
ppp
 
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คิดเหมือนกันว่าจริงๆ วันเฉลิมโง่ ซื้อบื้อ แต่แค่ใฝ่ดี แต่แบบนี้ไม่ไหวหรอกถ้าอยู่ในสังคม คือตัวเองมีความคิดดี แต่เอามาใช้ไม่เป็น ไปเอาความดีให้กับคนที่เค้าไม่รู้จักและไม่ต้องการ ถึงจะเป็นแม่ตัวเองก็เถอะนะ แทนที่จะวิ่งหาทางที่ดีขึ้นแต่เลือกจะจมปลักกับคนไม่ดี แล้วสุดท้ายก็เห็นว่าชีวิตไม่ได้ดีขึ้นแถมตกต่ำลงเรื่อยๆ จนกระทั่งแม่ตัวเองตายนั่นล่ะชีวิตถึงมีแสงสว่างขึ้นมา แล้วลองถ้าคนรอบตัวมีแต่คนเลวๆ จะคิดได้เองมั๊ย ที่ทุกวันนี้ไม่ลำบากมากเพราะว่าคนรอบตัวยื่นโอกาสให้เพราะญาติทางพ่อก็ดีไม่มีเงินกินขนมหรือค่ารถค่าเทอมพ่อก็ออกให้ตลอด แต่เลือกไม่เรียนต่อเพราะอยากดูแลแม่ ไม่อยากให้แม่ลำบาก ทั้งๆที่ก็เอ่ยปากขอพ่อไปสิ จะอ้างว่ากลัวแม่ด่า แต่เห็นสุดท้ายแม่ก็รับได้ที่เอาเงินพ่อไปใช้ อีกอย่างไม่มีข้าวกินก็ไปกินก๋วยเตี่ยวญาติ ไปกินข้าวที่วัด ลองให้วันเฉลิมไปขายพวงมาลัยสี่แยกหรือทำงานจริงๆ จังๆ กว่านี้ รับรองไม่ได้แบบนี้หรอก
วันเฉลิมน่าจะดูเด็ดเดี่ยวมากกว่านี้นะ ตอนนี้เหมือนคุณหนูมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนที่ต้องรับผิดชอบมากที่สุดในเรื่องนี้คือยายแลแม่ของลำยอง ลำยองเกิดมาในสภาพแวดล้อมที่ปราศจากการสั่งสอนอบรมให้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม่เป็นคนสอนทั้งเรื่องเหล้าและพนัน สนับสนุนให้จับผู้ชายที่มีเงิน เพราะความสวยของลำยองสร้างความ"คาดหวัง"และสามารถนำเงินมาให้ยายแลได้ นี่คือสาเหตุว่าลำยงไม่ประพฤติตัวอย่างลำยอง เพราะยายแลไม่เคยคาดหวังจากลำยง การปล่อยปละละเลยนี้กลับสร้างคุณให้ลำยงเป็นคนมุมานะ ขยันทำมาหากินและอยู่กับความจริงและสัจจธรรม

สำหรับวันเฉลิม ด้วยความเยาว์และได้รับการกรอกหูเรื่องกตัญญูมาแต่เล็กมาโดยตลอด จึงสักแต่"ทำตาม"โดยไม่เคยตั้งคำถามกับพฤติกรรมของแม่ แต่ด้วยความเชื่อในสิ่งที่ได้รับการกรอกหูซึ่งบังเอิญเป็นความเป็นมงคลของมนุษย์ วันเฉลิมก็ย่อมเดินไปในมรรคาที่ดี
ลำยองคือเหยื่อของยายแล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะรออ่านอยู่ค่ะ
oilly_wan@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มคิดว่าวันเฉลิมน่ะกตัญญูก็จริง แต่ "งมงาย" มากกว่า
กตัญญูแต่ไม่ใช้สติปัญญาพินิจมองความเ็ป็นจริง
ตีความชาดกผิดๆ อีกต่างหาก = ="
123
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านไปก็อึดอัดเนาะ จะดราม่ามากไปหรือเปล่า? แต่พยายามคิดอีกด้าน มันก็น่าจะคิดตามประสาเด็กอ่ะนะ เด็กเก็บกดขนาดนั้น คงเอาพญาช้างเผือกเป็นฮีโร่ประจำตัว ก็เลยอยากเป็นแบบช้างเผือก ฮีโร่ทำอย่างไร เด็กก็ทำอย่างนั้น แต่เด็กมันคิดชั้นเดียวเลยแยกไม่ออกว่า แม่ช้างตาบอด กับแม่ลำยอง มันไม่เหมือนกัน จะผิดก็ตรงที่คนรอบข้างแหละที่ไม่อธิบายต่อ...มัวแต่ "อึ้ง"...จนได้ดราม่าต่อปายยอีกหลายตอน
agi
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มุมมองจากคนอื่นก็อาจจะมองอย่างนั้น ลองคิดกลับกันถ้าเป็นตัวเราเองก็อาจจะไม่คิดหาเหตุหาผลขนาดนั้นหรอก ลองคิดดูถ้าเป็นตัวเรา เห็นแม่กำลังแย่ จะทิ้งได้ลงคอเหรอ
456
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูๆวันเฉลิมไม่ได้ดีอะไร เงินทองที่ปู่ย่ากับพ่อทำมาหากินมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยยากลำบากหยิบยื่นให้ แต่ดูเขาไม่รู้สึกละอายใจเลยที่ตัวเองเอาให้คนอื่นไปกินเหล้าเข้าบ่อนซะงั้น แต่อะนะ เขายังเล็กอยู่ เหมือนคนที่อบรมสั่งสอนเขาดูละลืมอะไรข้อนี้ไป
ถ้าเราเป็นพ่อเขานะ จะแอบให้เงินน้าลำยงไว้ซื้อข้าวปลาอาหารให้เด็กดีกว่า ยังไงก็มาขอน้าลำยงกินทุกวัน
ไอ้วันเป็นลูกเป็ดเหลิมนน่ะแหละเหมาะแล้ว
 
ความคิดเห็นที่ 9 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันเฉลิมก็ดีเกิน ดูแล้วหมันไส้ จะมีคนแบบนี้อยู่ในโลกนี้อีกเหรอ
ละครน้ำเน่าจริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +45 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วเริ่มหงุดหงิดวันเฉลิม ดีเกินไปก็ไม่ต่างจากโง่นะ แม่แย่ๆ ปล่อยไปเถอะ พาน้องๆ ไปบ้านย่า ทุกคนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่ต้องทนเห็นตัวอย่างเลวๆ ของแม่ด้วย
อินไปมะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เจ้าของบทประพันธ์ต้องการสื่อก็คือตัววันเฉลิมเปรียบดังทองเนื้อเก้าไงครับ คนดีไม่ได้แปลว่าโง่นะครับ
teylala2520@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่คนดีก็ไม่ได้แปลว่า ฉลาดนิ แบบนี้เขาเรียกว่าโง่บัดซบ
สุดโต่งติดดี จัดว่าเป็นบัวในโคลนตมเหมือนกัน รู้นะว่าโง่ กร้ากก
1234
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันเฉลิมมีส่วนสนับสนุนให้แม่จมอยู่ใต้โคลนต่อไป ได้เงินจากพ่อ ปู่ ย่า ที่ทำงานลำบาก กลับไปสนับสนุนให้แม่เอาไปกินเหล้าเข้าบ่อน อย่างนี้เป็นคนกตัญญญเหรอ แล้วปู่ย่าตายายและพ่อล่ะ ไม่ต้องกตัญญูด้วยหรือไง ความจริงแล้ว คนรอบข้างยกเว้นแม่ เป็นคนช่วยเหลือทั้งนั้น แต่ไอ้วันไม่เคยนึกถึงใจใครเลย เซ็ง
รำคาญไอ้วัน
 
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพวันละนิดจิตแจ่มใสใช่มั้ยเนี่ย
แต่คนรออ่านมันเครียด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใครช่วยจับนังลำยองไปทำหมันที สงสารไอ้วันจริงๆ หว่ะ
แมว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
งานเข้าลำยอง....แต่อัฟช้าไปนะคะ...^^
ผู้ติดตาม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้สกปรกจริงๆ ผิดศลีได้ทุกข้อ แต่งเป็นไปไม่ได้เลย เด็กดีเกิน ยอมลำบากได้ขนาดนี้ ผิดวิสัย ยิ่งอ่านยิ่งแขยง
หญิงแก่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เคยเห็นมาแล้วจากคนใกล้ตัว
เลวกว่านี้ก็มี
ชีวิตจริงยิ่งกว่าละครอีกคุณ
เป็นไปได้ค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยกับคุณ"เป็นไปได้ค่ะ"
เคยเห็นกับคนใกล้ตัวเหมือนกัน
เละเทะไม่ต่างกับลำยองเลย
ชีวิตจริงมีหลายมุมค่ะ อยู่ที่โชคชะตา
ของแต่ละคนว่าจะได้พบได้เจอแบบไหน
Zz
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่างลำยองนี่ ไม่ถือว่าเลวมากหรอก แค่ขี้เกียจกับมักง่าย
คนที่เลวจริง ๆ ต้องผู้หญิงแบบ ท้องแล้วรีดลูกออกเงี้ยะ
หลอกคนไปเสพยา ขายตัวเงี้ยะ
สังเกตุจากเรื่องนี้ดี ๆ จะเห็นว่า ลำยองก็อยู่ของเขาไป ไม่ได้ทำให้สังคมส่วนใหญ่เดือดร้อน

ยังดีกว่า คนบางคนที่ดูดีมากมาย ... แต่ทุกวันนี้ทำให้ชาติวอดวายแทบฉิบหายแล้ว มันเลวกว่าลำยองเป็นหมื่นเท่า

ส่วนวันเฉลิม จริง ๆ แล้วก็อาจจะดี เพราะอยู่กับพระกับเจ้ามาตลอด ถูกสอนแบบฝังหัวมาตลอด เลยเป็นคนแบบนี้ ซึ่งถามว่าจะเป็นแบบนี้ได้ซักกี่คน ก็คงน้อยคนล่ะ แต่ก็อาจจะเป็นไปได้ที่จะมี

คนเรานี่สิ ยิ่งแปลก ปากบอกไม่ชอบ แต่ก็ดูซะงั้น
katoeythai@xyz.com
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีจริง ๆ ค่ะ พี่สาวหนูเอง เค้าเป็นคนสวยมากเหมือนลำยองนี่แหละ การพนัน เหล้า ผู้ชายทุกอย่าง เหมือนลำยองเลย ลูกก็คนละพ่อ ลูก 2 คนวิ่งตามดึงรถมอไซด์แก แกจะไปเล่นการพนัน พี่สาวหนูก็เอาเท้ายัน (ถีบ) ลูก ๆ กระเด็นออกห่างมอไซด์ แล้วแก ก็เร่งรถออกไปเลย (แกท้องที่ 3 ด้วยนะ ตอนเอาเท้ายันลูกเนี่ย) ถ้าอยากรู้ว่าตอนนี้ 2556 แกเป็นยังไงก็ถามมานะคะ จะเล่าให้ฟังต่อ...
มีจริง ๆ นะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณมีจริงๆนะ
อยากอ่านเรื่องของพี่สาวคุณจัง ทำไมถึงได้เหมือนลำยอง เกิดจากสันดานตัวเองหรือสิ่งแวดล้อมค่ะ
ส้มแป้น
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กลับมาจากทำงาน เข้ามาอ่านต่อ เจอคำถาม ขอตอบว่านะคะ...พี่สาวเข้าบ่อนเพราะแม่เราพาเข้าค่ะ ส่วนเรื่องดื่มเหล้า พี่สาวแกติดเหล้าเพราะตัวแกเอง เวลาเข้าบ่อน บางทีเงินไม่มากพอ พวกนักเลงคุมบ่อนไม่ให้เข้า (คือวันนั้นเสียไพ่จนหมดตัวแล้ว แต่อยากเข้าไปเล่นอีก) แกกับแม่ก็พากันตัดกระดาษสีขาวให้ขนาดเท่ากับแบงค์ร้อย แล้วเอาแบงค์ร้อยแปะหน้าแปะหลังกระดาษปึกนั้น ให้มองดูเหมือนว่ามีเงินเยอะ ๆ เวลาจะเดินเข้าบ่อนก็ทำท่าเปิด ๆ กระเป๋าให้คนคุมบ่อนดูแบบเร็ว ๆ วอบ ๆ แวบ ๆ นักเลงคุมบ่อนก็ให้เข้าไปเล่นค่ะ เพราะถ้าไม่มีเงินพวกแม่และพี่สาวเราจะใช่วิธี "ยัก" สำหรับไฮโลนะคะ ยัก คือ การหยืบเงินที่คนอื่นแทงตัวเลขที่เค้าต้องการ แต่เราไปหยิบเอาไปวางตรงตัวเลขอื่น ๆ ที่เราคิดว่าน่าจะออกมากกว่า ถ้าเราแทงถูก เราก็ได้ไป แต่ถ้าเจ้าของเงินแทงถูก เราต้องจ่ายเงินให้เค้าแทนเจ้ามือ แต่ปัญหาอยู่ตรงที่ว่า แม่และพี่สาวเราไม่มีเงินจ่ายแทนเจ้ามือนี่สิ ก็ทะเลาะตบตีกันวุ่นวายไปหมด ถ้าไม่มีเงินโชว์ บ่อนเค้าถึงไม่ให้เข้า ส่วนเรื่องความสวยพี่สาวเรา ในจังหวัด ถ้ามีการประกวดธิดาอะไร พี่สาวเรากวาดรางวัลเรียบ...ส่วนหลานเรา (ลูกชายพี่สาว) ก็ดูเอา...วันเฉลิมดี ๆ นี่แหละ เรียนเก่งมากกกก จนได้เหรียญทองเกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ...(พิมพ์ยาวเลย เหนื่อย...)
มีจริง ๆ นะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณมีจริงๆนะ
ขอบคุณมากที่กรุณาเล่าเรื่องชีวิตจริงมาให้อ่าน บางทีเราก็คิดว่าละครก็คือละคร ชีวิตจริงมันจะมีอย่างนี้หรือ อาจคล้ายแต่ไม่เหมือนทีเดียว ขอบคุณค่ะ และขอโทษที่ทำให้ต้องพิมพ์เหนื่อย
ส้มแป้น
 
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อีลำยอง งานเข้าแล้วมุง กำนันเสือเปนหมัน อิ อิ
สะใจ!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลำยองไม่รอดแน่ๆ
ดันไปท้องกับคนเป็นหมัน
TurtleWorld
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อีลำยอง งานเข้าแล้วมุง กำนันเสือเปนหมัน อิ อิ
สะใจ!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014