หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่

อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 ตุลาคม 2556 09:26 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10
       อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ทางด้านสิงห์เดินมากับหนานปิงในขณะที่คนอื่นแยกไปหมดแล้ว สิงห์ยังคงหัวเสียอยู่
       
       "พ่ออุ๊ย ไอ้ที่เปลี่ยนกติกามันก็ใจร้ายแล้วนะ"
       หนานปิงกระแอม
       สิงห์ว่า "ไม่ยุติธรรม"
       "ดีขึ้นนิดหน่อย" หนานปิงบอก
       "แล้วยังจะปล่อยให้ต้นไม้ตายอีกเหรอ พ่ออุ๊ยเองไม่ใช่เหรอที่บอกว่าต้นไม้ทุกต้นคือของขวัญจากธรรมชาติ ห้ามทิ้งๆขว้างๆ" สิงห์บอก
       "อันนั้นน่ะฉันไม่ได้เป็นคนตัดสิน" หนานปิงบอก สิงห์ชะงัก "ต้นไม้จะถูกทิ้ง หรือว่ามีคนดูแล ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ฉัน"
       "แล้วมันขึ้นอยู่ที่ใคร?”
       สิงห์ถามแล้วก็ชะงักก่อนจะคิดตาม
       
       อันยารดน้ำต้นไม้แปลงปลูกสตรอเบอร์รี่ สิงห์และหนานปิงมาซุ่มมอง สิงห์หันไปมองหนานปิงที่ยิ้มๆ
       "แผนสูงนะเนี่ย" สิงห์ว่า
       หนานปิงมองอันยาด้วยความพอใจและรู้สึกว่าแม่หนูคนนี้ใช้ได้
       
       อันยาวางที่รดต้นไม้แล้วก็พักปาดเหงื่อ สิงห์เดินเข้ามาหา
       "ทำไมยังมารดน้ำสตรอว์เบอร์รีอีก" สิงห์ถาม
       "ใครจะปล่อยให้ตายได้ลงคอ ลงแรงไปเอาไหลมาเอง ปลูกเองกับมือ ฉันทิ้งไม่ลงหรอก" อันยาบอก
       "เจ็บใจรึเปล่า ที่โดนสองคนนั้นบลั๊ฟเอาลับหลังแบบนี้" สิงห์บอก
       อันยาหันไปเคาะที่รดน้ำที่เปื้อนดินให้ดินออกเต็มแรง จนสิงห์ยังสะดุ้ง
       "คงไม่เจ็บเลยมั๊ง ฉันก็เป็นคนนะคุณสิงห์ โดนแกล้งมันก็จี๊ด แต่ว่า...ฉันพอแล้วล่ะ" อันยาว่า
       "พอแล้ว?”
       "อือ เรื่องฟัดกับคนอื่น ขัดแข้งขัดขากันเพื่อจะเอาชนะน่ะ พอแล้ว เมื่อก่อนฉันเคยอยากเอาชนะจนยอมทำทุกอย่าง แม้แต่เรื่องเลวๆ สุดท้าย ฉันซึ้งแล้วว่ารางวัลที่ได้มาจากการทำลายคนอื่น มันน่าอายมากกว่าน่าภูมิใจ"
       "ถ้าไม่อยากชนะคนอื่น...แล้วจะเหนื่อยแข่งต่อเพื่อ ?” สิงห์ถาม
       อันยาอึ้งไปก่อนจะบอก "ฉันอยากให้คุณแสนรู้ ว่าฉันเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมามากแค่ไหน แค่เค้าเข้าใจฉันมากขึ้นสักนิดก็ยังดี"
       อันยาพูดด้วยความหวังอันน้อยนิด
       
       โกมลดูบัญชีรายรับของร้านแล้วก็พอใจมาก
       “4-5 เดือนมาเนี่ย ร้านเราขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยนะครับกำนัน" ลูกน้องบอก
       "จะไม่ดีได้ยังไง ก็ชาวบ้านหมดศรัทธากับด็อกเตอร์ขี้โกง แล้วก็พากันไม่เชื่อถือบริษัทเพียงพอดีไปด้วย ก็ต้องกลับมาง้อปุ๋ย ง้อยาเคมีของเราเหมือนเดิม" โกมลว่า
       "เดี๋ยวผมไปเอารายการของสั่งของล็อตใหม่มาให้นะครับ"
       "เออ รีบๆไปเอามา"
       ลูกน้องเดินไปอีกทาง ขณะที่โกมลเดินเข้าไปในบ้าน
       
       โกมลเดินเข้ามาด้านในอย่างอารมณ์ดีแล้วก็เห็นปรานีกำลังบอกเด็กรับใช้ในบ้าน
       "พรุ่งนี้เอาสตางค์เนี่ย ไปโอนเข้าบัญชีพี่ปุ๊กลุกให้ทีนะ"
       โกมลอารมณ์ขึ้น "ไม่ต้อง !”
       ปรานีหันมาเห็นสามีหน้าตาเอาเรื่องจึงขยิบตาให้เด็กรับใช้ออกไปก่อน
       "ยังจะไปให้เงินมันอีกทำไม" โกมลคิด "ไม่ใช่ซะละมั๊งที่บอกว่าไปทำงานน่ะ เอาที่อยู่มันมา" ปรานีอึ้ง "ฉันจะไปดูให้เห็นกับตาว่ามันไปทำงานจริงๆรึเปล่า"
       ปรานีกลัวมาก แต่ไม่กล้าบอกความจริงในตอนนี้ "พี่.. ทำไมพี่ไม่เชื่อลูกบ้าง"
       "ถามมาได้ มันเคยทำอะไรให้พ่ออย่างฉัน ที่เป็นถึงกำนันเนี่ย ภูมิใจบ้างมั้ย ก่อแต่เรื่องสร้างแต่ปัญหา อย่างมันไม่น่าเกิดมาเป็นลูกฉันเลย" โกมลบอก
       ปรานีโกรธขึ้นมา "ก็เพราะพี่ชอบพูดแบบนี้ ลูกมันถึงได้อยากจะหนีไปไงล่ะ"
       "อ๋อ นี่แตะต้องไม่ได้เลยใช่มั้ย"
       "ถ้าพี่อยากจะไปเยี่ยมลูก ฉันไม่ว่าหรอก แต่นี่พี่จะไปจับผิดมัน ถามจริงๆ พี่น่ะเคยรัก เคยห่วงลูกเราบ้างมั้ย วันๆสนใจแต่เพื่อนฝูง แล้วก็ร้านปุ๋ยนั่น ลูกมันถึงได้เป็นแบบนี้"
       "หนอย !! แล้วไม่ใช่เพราะร้านปุ๋ยของฉันรึไง พวกเธอถึงอยู่สุขสบายอย่างทุกวันเนี๊ยะมันเป็นหน้าที่ของแม่อย่างเธอที่ต้องเลี้ยงลูกให้มันดีๆ"
       โกมลกำลังจะอารมณ์ขึ้นใส่เมียมากกว่านี้แต่ลูกน้องเข้ามาพร้อมรายการของที่จะสั่งพอดี
       "รายการของมาแล้วครับ" ลูกน้องชะงักเมื่อเห็นว่าทั้งสองทะเลาะกันอยู่
       "ก็เพราะยังงี้ไง ถึงไม่อยากอยู่บ้าน ทำงานซะยังสบายใจกว่า" โกมลว่า
       โกมลเบือนหน้าหนีจากเมียแล้วเดินนำลูกน้องไป ปรานีร้องไห้ด้วยความช้ำใจ
       
       โกมลเดินกระแทกกระทั้นออกมาอย่างอารมณ์เสีย แต่พอเดินมาได้สักพักเขาก็ต้องหยุด
       ลูกน้องมองโกมล "กำนัน เป็นอะไรเปล่าครับ"
       โกมลนิ่งแต่คำพูดของเมียยังดังก้องอยู่ในหัว
       "ถามจริงๆ พี่น่ะเคยรัก เคยห่วงลูกเราบ้างมั้ย วันๆสนใจแต่เพื่อนฝูง แล้วก็ร้านปุ๋ยนั่น ลูกมันถึงได้เป็นแบบนี้"
       โกมลโมโหและไม่อยากจะสนใจ แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมคำพูดของเมียถึงได้ติดอยู่ในใจของเขาแบบนี้
       
       ฟองคำไม่อยากจะเชื่อ
       "ทำอาหารไม่เป็น ?”
       อันยาพยักหน้าด้วยสีหน้าเจื่อนๆ "จริงๆก็ ทำได้นิดหน่อยค่ะ" ฟองคำกับสิงห์รอฟังว่าคืออะไร "ไข่ต้มกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป"
       ฟองคำกับสิงห์เก็ททันที
       "นิดหน่อยจริงๆน่ะแหละ" ฟองคำว่า
       "ค่ะ ฉันก็เลย..อยากจะมาขอใช้ครัวที่นี่ฝึกซ้อมได้มั้ยคะ แล้วถ้า...”
       สิงห์ส่งสายตาให้อันยาให้กล้าๆพูดหน่อย
       "เป็นไปได้ ก็อยากให้คุณน้า..ช่วยสอนให้ ได้มั้ยคะ" อันยาบอก
       ฟองคำถึงบางอ้อ เธอมองสิงห์ที่ส่งซิกให้อันยาอย่างรู้ทัน
       "แหม ก็โจทย์ของพ่ออุ๊ยยากจะตาย ให้ทำอาหารจากสตรอว์เบอร์รี คนทำอาหารไม่เป็นจะเหลือเหรอครับ" สิงห์ว่า
       "แล้วมีเวลาแค่วันเดียวเนี่ย มันจะทันเหรอ" ฟองคำถาม
       "ก็ยังดีกว่าไม่ได้ฝึกเลยนะครับ" สิงห์บอก อันยาหน้าเจื่อน "ผมว่ามีลุ้นน่า เพราะว่าคู่แข่งก็ดูไม่เก่งเท่าไหร่ ว่ามั้ยครับ"
       
       ฟองคำกับอันยาชะงักแล้วคิดตาม

อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10
       หน้าจอแท็บเล็ตของหญิงเหมือน โชว์ภาพอาหารไทยฟิวชั่นที่ดูน่ากินมาก และมีคนกดไลค์ไม่ใช่น้อย อิงค์กี้มองด้วยสายตาเย็นชา ส่วนปุ๊กลุกไม่อยากจะเชื่อ
       
       "พวกเนี๊ยะฉันทำเองทั้งหมด คนตามไลค์หลักพันเลยนะ" ม.ร.ว. เหมือนคุย
       "แค่ถ่ายภาพอาหารให้ออกมาดูน่ากิน เดี๋ยวนี้มีแอ็พช่วยเยอะแยะไป" อิงค์กี้ว่า
       "อยากคิดอย่างนั้นก็ตามใจ อุตส่าห์บอกใบ้ให้รู้ว่ากำลังเจอกับอะไร พรุ่งนี้ฉันไม่ออมมือแน่ๆ" ม.ร.ว. เหมือนเดินเชิดไป
       "ไม่น่าเชื่อ แม่นั่นต้องเอาของจากร้านอาหารมาถ่ายหลอกคนอื่นว่าทำเองแน่ๆ" ปุ๊กลุ๊กว่า
       อิงค์กี้ไม่อยากยอมรับ แต่รู้ "นางทำเองจริงๆ" ปุ๊กลุกอึ้ง "ได้ยินว่าในวังบังคับจับมือหัดทำมาตั้งแต่เด็กๆ ฮึ่ย"
       "ยังงี้เธอก็แพ้สิ" ปุ๊กลุ๊กบอก
       "ไม่มีทาง ! ศักดิ์ศรีนางเอกอย่างฉัน เล่นบททำครัวมาตั้งเยอะแยะ ไปโชว์ทำอาหารตามรายการอาหารก็บ่อย ฉันก็มีทีเด็ดของฉันเหมือนกัน"
       แม้จะกลุ้มแต่อิงค์กี้ก็มีแววตาที่มุ่งมั่นมากๆ
       
       ฟองคำบอกด้วยความหนักใจ
       "สูตรเด็ดน่ะมี"
       อันยากับสิงห์ฟังอย่างมีหวัง
       "แต่..คงจะบอกให้ไม่ได้หรอกนะ" ฟองคำบอก
       สิงห์งง "อ้าว ทำไมล่ะครับ"
       "ข้อแรก มันไม่ยุติธรรม"
       "แล้วทีสองคนนั่นมาเปลี่ยนกติกาปุบปับ มันยุติธรรมเหรอครับน้าฟอง" สิงห์ว่า
       "ข้อสอง ถ้าฉันบอกไป แล้วเธอเอาไปใช้แข่งขัน ทุกคนก็ต้องรู้ทันทีว่าสูตรมาจากฉัน" ฟองคำบอก
       สิงห์และอันยาชะงักไป
       "เธออาจจะถูกปรับแพ้ทันทีเลยนะ จริงมั้ย" ฟองคำถาม
       "มันก็จริง แล้วถ้างั้น จะทำยังไงดี ?” สิงห์ครุ่นคิด
       "ให้สอนจานเด็ดคงไม่ได้ แต่ถ้าช่วยฝึกพื้นฐานให้ ฉันก็ไม่ขัดข้อง" ฟองคำบอก อันยามองฟองคำอย่างไม่อยากจะเชื่อ "สนใจมั้ยล่ะ แล้วสูตรเด็ด เธอก็คิดต่อยอดจากพื้นฐานเอาเอง"
       "ขอบคุณค่ะ แค่นี้ก็ดีมากแล้วค่ะ" อันยาฮึด "ฉันสู้เต็มที่เลยค่ะ"
       ฟองคำยิ้มที่เห็นว่าอันยาเชื่อฟังดี สิงห์โล่งใจที่ฟองคำยอมช่วย
       
       เวลาผ่านไป อันยาฝึกทำอาหารกับฟองคำโดยเริ่มตั้งแต่ล้างผัก ฟองคำสอนให้ผักใบต้องแกะใบออก ผักหัวต้องลอกเปลือกออกค่อยล้าง ผักที่ช้ำง่ายจึงต้องเบามือ
       ฟองคำสอนให้อันยาใช้มีดหั่นวัตถุดิบ แต่อันยายังจับมีดไม่เป็น เธอหั่นหอมจนน้ำตาไหล หั่นพริกแล้วเผลอขยี้ตาตัวเองจนแสบ
       อันยาเอาวัตถุดิบโยนลงกระทะ แล้ววิ่งหนีทันทีเพราะน้ำมันกระเด็นไปทั่ว อันยาผัดของในกะทะ อย่างเกร็งและกลัวน้ำมันจะกระเด็น อาหารจึงไหม้ไปครึ่งกะทะแล้ว ฟองคำรีบมาลดไฟแล้วยกกะทะออกให้ อันยาหน้าเจื่อน
       อันยาคนซุปในหม้อด้วยความสบายใจ แล้วกลับมาหั่นผักที่ค้างไว้ที่เขียงต่อ หั่นๆไป น้ำในหม้อก็เดือดล้นออกมา อันยาหันไปเห็นก็ตกใจทำให้มือที่ยังง้างมีดค้างอยู่บาดนิ้ว อันยาร้องลั่น ฟองคำรีบเดินมาดู
       
       นิ้วอันยาพันปลาสเตอร์ยาเอาไว้
       "อยากให้นายแสนมาเห็นจริงๆ ว่าเพราะมันปากแข็ง ทำให้ใครบางคนต้องบาดเจ็บ" สิงห์ว่า
       อันยาเอายาสีฟันพอกบริเวณที่น้ำมันกระเด็นใส่ "ฉันไม่อยากให้เค้ามาสงสาร หรือว่าสมเพทฉันหรอกค่ะ แค่อยากให้เค้าเห็นความตั้งใจของฉันมากกว่า" แต่แล้วเธอก็ไหล่ตก "แต่ฝึกมาตั้งครึ่งค่อนวันแล้ว ยังไปไม่ถึงไหนเลย"
       อันยาชักจะจ๋อยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าความหวังช่างดูริบหรี่ สิงห์มองอันยาอย่างเห็นใจ ฉับพลันเขาก็คิดอะไรขึ้นมาได้
       "คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรที่มันยาก หรือเกินความสามารถหรอกนะ แค่ทำสิ่งที่ตรงใจกรรมการ ก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว"
       อันยาฟังสิงห์แล้วคิดตาม
       "น้าฟองสอนจานเด็ดให้คุณไม่ได้ แต่ผมบอกใบ้ให้คุณได้นะ ว่ากรรมการชอบอะไร คำใบ้คือ ความภูมิใจในท้องถิ่น”
       อันยาฟังคำใบ้ด้วยความประหลาดใจ สิงห์แตะไหล่ให้กำลังใจอันยาก่อนจะลุกไป
       "ความภูมิใจในท้องถิ่นเหรอ ?”
       อันยาครุ่นคิด
       
       ลดาโขลกน้ำพริกอย่างตั้งอกตั้งใจ แล้วเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดัง ลดารับสายพอรู้ว่าหลานโทรมาเธอก็พูดด้วยเสียงเริงร่าขึ้นมาทันที
       "หนูอัน ย่ากำลังคิดถึงอยู่พอดี ว่าไงนะจ๊ะ มีอะไรจะให้ย่าช่วยงั้นเหรอ?”
       เวลาผ่านไป อันยาจดตามคำบอกของลดาอย่างตั้งอกตั้งใจ
       "เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะคุณย่า นี่ถ้าไม่ได้คุณย่า อันแย่แน่ๆ"
       ลดาพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
       "ได้สูตรเด็ดจากย่าไปแล้ว อย่าให้เสียชื่อย่าล่ะ ใช้สเน่ห์ปลายจวั..เอ่อ" ลดาหันไปเห็นสาก "ปลายสากเนี่ย มัดใจพ่อแสนให้อยู่หมัดเลยนะจ๊ะ"
       รับทราบค่ะคุณย่า บางทีสูตรของคุณย่า อาจจะทำให้เค้านึกถึง ตอนที่พวกเราเคยกินข้าวด้วยกัน แล้ว…ใจอ่อนกับอันบ้างก็ได้ บางทีนะคะ"
       
       อันยาแอบมีความหวังอยู่ลึกๆ

อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10
       หนานปิงและสินเดินออกมารับอากาศยามเช้าด้วยกันด้วยหน้าตาสดชื่น
       
       "วันนี้จะได้ชิมฝีมือพวกสาวๆ แค่คิดกระเพาะมันก็เต้นตึ้กตั้ก ตื่นเต้นไปจนถึงลำไส้แล้ว" สินบอก
       "มากไป" แล้วหนานปิงกลับบอก "แต่ก็...ชักจะเปรี้ยวปากเหมือนกันแฮะ"
       สองพ่อลูกหัวเราะคิกคัก ฟองคำเดินออกมาส่ายหน้า
       "เฮ้อ น่าสงสารพวกสาวๆ" ฟองคำแขวะสิน "หลงกล คนเจ้าเล่ห์ซะแล้ว"
       "เปล่าซะหน่อย พ่อกับฉันตั้งใจจะให้ไอ้แสนมันตัดสิน แต่มันไม่ยอมตัดสินเอง ทำไงได้ล่ะ"
       แสนเดินออกมาด้วยมาดเตรียมออกไปทำงาน
       "เอ้า มาพอดี คิดดีแล้วเหรอไอ้แสน ที่จะให้พ่อกับพ่ออุ๊ยเป็นคนตัดสินใจเลือกผู้หญิงให้แกเนี่ย" สินว่า
       "ผมบอกแล้วไงครับ ว่าเรื่องนี้ผมไม่เกี่ยว ถึงผลการแข่งจะออกมาเป็นยังไง ผมก็ไม่รับรองอะไรทั้งนั้น"
       "แกก็ทำได้อยู่แค่นี้แหละ พูดแต่ว่าไม่เกี่ยวๆ ยังไงคนชนะ เค้าก็ต้องหวัง ต้องรอแกอยู่ดี" หนานปิงบอก
       "พ่ออุ๊ย ผมขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ พ่ออุ๊ยจัดการแข่งแบบนี้ ไปทำให้พวกหวังอะไรกันผิดๆ มันดีแล้วเหรอครับ" แสนบอก
       "แสน แกมองว่าฉันทำไม่ถูก แต่สิ่งที่แกทำ ก็คือไม่ทำอะไรเลย ได้แค่หนีอย่างเดียว" หนานปิงว่า
       แสนอึ้ง
       หนานปิงพูดต่อ "ถ้าแกคิดว่าตัวเองมีวิธีการที่ดีกว่าฉัน ก็ช่วยทำให้เห็นหน่อยสิ ว่าที่ถูกน่ะมันเป็นยังไง"
       แสนถึงกับอึ้งไปกับสิ่งที่หนานปิงพูด
       
       มุมแข่งขันมีโต๊ะสำหรับแข่งวางเตรียมอยู่ อันยามาเช้ากว่าคนอื่น เธอเอาข้าวของมาจัดวาง อันยาฮัมเพลงพลางจัดเตรียมวัตถุดิบไปอย่างอารมณ์ดี ปุ๊กลุกโผล่มาแอบดูแล้วก็คิด แล้วปุ๊กลุ๊กก็เข้าไปหาคนงานที่กำลังจะยกเข่งที่ใส่หม้อและอุปกรณ์ต่างๆอยู่
       "มานี่ ฉันช่วยเอง" ปุ๊กลุ๊กบอก
       "ท้องไส้อยู่ ไม่เป็นไรหรอกจ้า"
       "ฉันอยากออกกำลังบ้างไงล่ะ ให้ฉันช่วยเถอะน่ะ" ปุ๊กลุ๊กดึงของมาเลย
       ปุ๊กลุกหิ้วเข่งใส่อุปกรณ์มาจนใกล้จะถึงตัวอันยาแล้วก็แกล้งวางลง
       "โอ๊ย...หนักจัง ไม่ไหวแล้ว"
       อันยาหันมามอง
       "แถวนี้ ไม่มีคนมีน้ำใจเลยหรือไงนะ" ปุ๊กลุ๊กว่า
       อันยาถอนใจ "ถ้ารู้ตัวเองว่ายกไม่ไหว ไปแย่งของมาจากคนงานทำไมล่ะ"
       ปุ๊กลุกเหวอที่อันยาเห็น แต่ก็แอบลุ้นว่าอันยาจะติดกับมั้ย
       "เฮ้อ...ยกไปตรงโน้นใช่มั้ย ทีหลังก็อย่าทำอะไรเกินตัวอีกล่ะ"
       อันยายกเข่งไปให้ในที่สุด ปุ๊กลุกมองตามอันยา พอเห็นว่าอันยาไปแล้วก็ยิ้มกริ่ม
       ปุ๊กลุกปราดมาที่โต๊ะอันยาที่วางวัตถุดิบไว้ "คนโง่ก็แพ้คนฉลาดวันยันค่ำ"
       ปุ๊กลุกจัดแจงหยิบเกลือขึ้นมาโรยลงไปในส่วนผสมที่อันยาเตรียมไว้ พอโรยจนสะใจแล้วเธอก็ย่องจากไป
       ม.ร.ว.เหมือนเดินนวยนาดมือเปล่ามาโดยมีคนงานตามหลังถือของให้ พอมาถึงเธอก็ให้เงินคนงาน คนงานยกมือไหว้และจะเดินไป ม.ร.ว.เหมือนมองโต๊ะแรกที่มีคนมาถึงก่อนอย่างแปลกใจแล้วก็เรียกคนงาน
       "เดี๋ยว รู้รึเปล่า โต๊ะนั้นของใคร"
       "คุณอันยาค่ะ"
       ม.ร.ว.เหมือนพยักหน้า "ไปได้แล้ว"
       พอคนงานไป ม.ร.ว.เหมือนก็ย่องเข้าไปใกล้โต๊ะของอันยาแล้วกวาดตาสำรวจ
       "คนบาปอย่างหล่อน ไม่สมควรได้แข่งด้วยซ้ำไป"
       ม.ร.ว.เหมือนหยิบพริกสดในกล่องวัตถุดิบของตัวเองออกมาแล้วสอดไส้เข้าไปในสตรอว์เบอร์รีที่อันยาเตรียมไว้ ห่างออกไป อิงค์กี้เพ่งมองม.ร.ว.เหมือนอยู่ห่างๆ
       อิงค์กี้เปรย "มาเตรียมของแต่เช้าเลยนะยะ ยัยป้า"
       ม.ร.ว.เหมือนยัดไส้พริกเสร็จก็ปัดมือแล้วก็ชักจะรู้สึกแสบๆ จึงเดินไปหาที่ล้างมือ อิงค์กี้รีบย่องไปที่โต๊ะที่อันยาวางวัตถุดิบไว้เพราะเข้าใจว่าเป็นของม.ร.ว.เหมือน
       "ดูซิ ว่าความอร่อยแบบชาววังจะสู้ความซ่าส์ของพริกไทยอินเตอร์ได้รึเปล่า"
       อิงค์กี้เอาพริกไทยจากกล่องวัตถุดิบของตัวเองโรยลงไปผสมโรงในวัตถุดิบของอันยาด้วย
       
       อันยา ม.ร.ว.เหมือน และอิงค์กี้ทุกคนประจำที่ตรงโต๊ะทำอาหารของตัวเอง แสนนั่งหน้านิ่งรออยู่ที่โต๊ะฝั่งกรรมการ ขณะที่สินกับหนานปิงทำหน้าระรื่น ใกล้ๆกันมีฟองคำกับสิงห์ยืนอยู่ ปุ๊กลุกก็คอยสังเกตการณ์ไม่ห่าง
       สิงห์มองแสนแล้วซุบซิบกับฟองคำ "พอโดนพ่ออุ๊ยท้าก็ยอมมานั่งตัดสินจนได้ แต่หน้าตาไม่เหมือนมาชิมอาหาร เหมือนมารอประหารคนมากกว่านะครับ"
       ฟองคำเหลือบมองไปทางแสนด้วยสีหน้าเป็นห่วงนิดๆ
       "พวกสาวๆเหนื่อยทำอาหารกันแทบตาย ไม่ใช่ว่าตาแสนตัดสินให้กลับบ้านกันไปหมดนะ" ฟองคำว่า
       ฟองคำและสิงห์มองสีหน้าแสนแล้วก็ชักจะหวั่นๆ
       "ต่อไปนี้จะเป็นการแข่งขันทำอาหารจากสตรอว์เบอร์รี แสนลูกชายฉันจะเป็นคนตัดสินเอง ว่าอาหารของใครโดนใจเค้ามากที่สุด คนนั้นก็จะได้รับเลือกให้อยู่ที่ไร่นี่ต่อ" สินบอก
       ม.ร.ว.เหมือนเชิดหน้า อิงค์กี้ก็ยืดบ้างอย่างไม่ยอมแพ้
       "แต่ถ้านายแสน ไม่กินอาหารของใคร ผู้เข้าแข่งขันรายนั้นก็ต้องเก็บกระเป๋ากลับบ้าน"
       ม.ร.ว.เหมือนกับอิงค์กี้ทำสีหน้าประหนึ่งว่าไม่ใช่ตัวเองแน่ๆ ส่วนอันยาก็ยังฮึดอยู่
       อิงค์กี้สงสัยขึ้นมา "คุณพ่อ พ่ออุ๊ยคะ ทำไมคนชนะถึงไม่ได้เป็นสะใภ้ไปเลยล่ะคะ"
       "วอนซะแล้ว ! ฉันอุ้มท้องลูกพี่แสนอยู่ทั้งคน คนอื่นจะมาเป็นเมียพี่แสนได้ยังไงล่ะ" ปุ๊กลุ๊กว่า
       หนานปิงเบรคปุ๊กลุก "ก็ต้องพิสูจน์เรื่องนี้ด้วย ว่ามันจริงหรือไม่จริง สำหรับคนชนะ ถ้ารักตาแสนก็ต้องรอได้ จริงมั้ย" หนานปิงพูดกับปุ๊กลุก "ส่วนเธอ ถ้าที่พูดมาไม่เป็นความจริง ก็จะต้องหลีกทางให้กับคนชนะเค้า"
       ปุ๊กลุกอึ้งเพราะหน้าเสียไปอีกหนึ่งดอก แต่ก็พยายามไม่แสดงอาการออกมา
       "ถ้าพร้อมแล้ว งั้นก็...เริ่มแข่งได้"
       
       สิ้นคำของสิน แต่ละคนก็ลงมือทำอาหารกันทันที

อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10
       เวลาผ่านไป หญิงเหมือนเอาสตอว์เบอร์รีกับดอกไม้ชนิดที่กินได้และผลไม้บางอย่างมาเตรียม แล้วหั่นวัตถุดิบเครื่องยำอย่างคล่องแคล่วก่อนจะปรุงน้ำยาด้วยท่าทางมืออาชีพ
       
       อิงค์กี้ลวกเส้นพาสต้า หั่นสตรอว์เบอร์รี ทำน้ำซอส ด้วยท่าทางที่ดูไม่ทะมัดทะแมงเท่าม.ร.ว.เหมือนแต่ก็ไม่มีอะไรผิดพลาด
       อันยาตักวัตถุดิบสำหรับทำน้ำพริกหยอดใส่ครก วัตถุดิบทางเหนือ เช่น แคบหมู มะเขือเทศ และมีสตรอว์เบอร์รีสำหรับใส่ในน้ำพริกรวมทั้งที่เป็นเครื่องเคียงวางอยู่
       ขณะทำอาหารอยู่ อิงค์กี้ก็เหลือบมองม.ร.ว.เหมือนที่ทำอาหารอย่างสง่าและมั่นใจ
       "มั่นใจไปเถ๊อะ" อิงค์กี้เหล่มองอาหารของม.ร.ว.เหมือนชัดๆ "เอ๊ะ ทำไมไม่เหมือนเมื่อเช้านี้ล่ะ" อิงค์กี้ชักมึน "แล้วเราเอาพริกไทยใส่ให้ใคร?”
       อันยาโขลกน้ำพริกอย่างเมามันและไม่ห่วงสวย สินซุบซิบกันกับหนานปิง
       "ท่าตำน้ำพริกแรงดีใช้ได้นะเนี่ย" สินบอก
       สินชมไม่ทันไร อันยาก็ตำน้ำพริกกระเด็นเปื้อนหน้าซะแล้วแต่เธอก็หาได้แคร์ไม่ อันยาตำต่ออย่างเมามันส์ สินกับหนานปิงมองด้วยความเอ็นดู
       แสนทำเป็นไม่อยากจะมอง แต่แล้วเขาก็อดเหลือบมองอันยาไม่ได้ แสนเห็นอันยาดูตั้งใจมากๆแบบไม่ห่วงสวย สายตาของแสนก็อ่อนลงอย่างไม่อยากจะเป็น ฟองคำกับสิงห์เฝ้ามองการแข่งที่มีสีสันนี้อย่างเพลิดเพลิน ขณะที่ปุ๊กลุกยิ้มอย่างมีเลศนัย
       
       สินมองนาฬิกาแล้วบอกทุกคน
       "เหลือเวลาอีกแค่ 1 นาที เร่งมือกันหน่อยนะ"
       อิงค์กี้และม.ร.ว.เหมือนต่างก็กำลังจัดจานอาหารกันอย่างสาละวน อันยาที่กำลังจะชิมอาหาร ได้ยินอย่างนั้นก็ชะงักไป เธอวางช้อนโดยไม่ได้ชิมแล้วมาเร่งจัดจานแทน
       "เอาล่ะ หมดเวลา ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนวางมือทันที" สินบอก
       ผู้เข้าแข่งขันวางมือ แต่ละคนดูเหน็ดเหนื่อยแต่ก็มีทีท่ามั่นใจกันมาก
       "ใครจะออกมานำเสนอเมนูอาหารจากสตรอว์เบอร์รีก่อนเป็นคนแรก"
       ม.ร.ว.เหมือนและอิงค์กี้มองกันและกัน แล้วม.ร.ว.เหมือนก็ชิงยกมือก่อน อิงค์กี้รีบยกตามแต่ช้ากว่าจึงเจ็บใจเบาๆ ม.ร.ว.เหมือนยกจานเดินออกมาพรีเซนต์
       "ยำสตรอว์เบอร์รีพฤกษาแสนรักค่ะ"
       ทุกคนที่ได้เห็นต่างก็ตื่นตะลึงกับความงามของอาหารที่มีสีสันสวยงามจากสตรอว์เบอร์รี ผลไม้และดอกไม้หลายชนิด
       "ตำรับนี้ หญิงดัดแปลงมาจากสูตรยำผลไม้ทรงเครื่องของทางวัง น้ำยำหอมและกลมกล่อมอย่างมีเอกลักษณ์ ไม่เหมือนที่ไหนแน่ๆค่ะ" ม.ร.ว. เหมือนให้สินและหนานปิงลองชิม
       "อืม ไม่ธรรมดา อร่อยจริงๆ" สินบอก
       ม.ร.ว.เหมือนยิ้มจนแก้มแทบปริ
       อิงค์กี้หน้าตึงด้วยความหมั่นไส้ แล้วก็ถือจานของตัวเองออกไปพรีเซนต์บ้าง จานของอิงค์กี้เป็นพาสต้าราดด้วยซอสที่มีสตรอว์เบอร์รีเป็นส่วนผสม
       "พาสต้าซอสสตรอว์เบอร์รีแสนรักค่ะ" อิงค์กี้คุยข่ม "อิงค์กี้ได้สูตรของน้ำซอสมาจากเชฟมิชลินในโรงแรมห้าดาวเลยนะคะ" อิงค์กี้ตักให้สินและหนานปิงชิม
       "น้ำซอส รสชาดดีจริงๆแฮะ"
       ม.ร.ว.เหมือนหน้าเสีย เธอมองอิงค์กี้ด้วยสายตาอาฆาต อิงค์กี้ลอยหน้าลอยตา อันยาหยิบจานของตัวเองไปพรีเซนต์บ้าง
       อาหารของอันยาเป็นน้ำพริกซึ่งมีสตรวอ์เบอร์รีเป็นส่วนประกอบ และมีสตรวอ์เบอร์รีและผักพื้นเมืองเป็นเครื่องเคียง
       "น้ำพริกล้านนาสูตรพิเศษใส่สตรวอ์เบอร์รีค่ะ" อันยาบอก
       ม.ร.ว.เหมือนและอิงค์กี้มองอาหารอันยาด้วยอาการหยามเหยียดทันที
       "ง่อย"
       "บ้าน พื้นมากๆ"
       อันยาพยายามไม่ใส่ใจกับเสียงค่อนแคะ
       สินกลับชม "แหม เห็นคนที่อื่นใช้ของพื้นบ้านเรามาทำอาหารแบบนี้..มันปลื้ม ฉันน่ะชอบกินน้ำพริกซะด้วย"
       อันยายิ้มอย่างมีกำลังใจขึ้นมาทันที อิงค์กี้กับม.ร.ว.เหมือนชักสีหน้า
       "ไหนลองชิมดูหน่อยซิ" สินตักเข้าปากแล้วก็อึ้งไปเพราะแทบจะกลืนต่อไม่ไหว
       อันยามองอาการของสินก็ชะงักทันที ฟองคำกับสินก็แปลกใจเหมือนกัน
       "ไง อร่อยจนพูดไม่ออกเลยเหรอ" หนานปิงจะตักชิมบ้าง
       "คือ..อย่า อย่ากินครับคุณพ่อ..." สินบอก หนานปิงแปลกใจ "คือรสชาด..ไม่เหมาะกับเด็ก สตรีและคนชราน่ะครับ..เชื่อ.. เชื่อผม"
       อันยาแปลกใจมากว่าทำไมสินพูดและทำหน้าตาแบบนั้น ม.ร.ว.เหมือนหัวเราะคิกคักด้วยความสะใจ อิงค์กี้นึกได้
       "ของยัยอันยาสิเนี่ย ที่เราเติมพริกไทยลงไป ?”
       อันยาเห็นอาการของสินแล้วก็คิด เธอกลับไปที่ครกของตัวเอง ตักน้ำพริกที่ติดครกมาชิมดู แล้วก็แทบช็อค
       
       อาหารทั้งสามสูตรถูกยกมาตรงหน้าแสน
       "ตาแกแล้ว รักใครชอบใครก็..กินซะให้หมด" สินบอก
       แสนมองอาหารทั้งสามจานแล้วก็ชั่งใจคิด
       ม.ร.ว.เหมือน และอิงค์กี้ยืนลุ้นส่งสายตามาทางแสนอย่างสุดฤทธิ์ ปุ๊กลุกมองอย่างหมั่นไส้ สินบอกแสนเสร็จก็มาคุยกับหนานปิง ฟองคำ และสิงห์ สินบอกด้วยท่าทางกังวล
       "หนูอันยา คราวนี้คงรอดยาก ปกติแสนมันก็โกรธอยู่แล้ว แล้วยังทำอาหารออกมา..รสชาด..." สินพูดไม่ออก
       "รสชาดยังไงเหรอครับ" สิงห์ถาม
       ทันใดนั้นอันยาก็รีบวิ่งมาด้วยหน้าตาตื่นเพราะเป็นห่วงแสน
       "กินไม่ได้ค่ะ ฉัน ฉันขอน้ำพริกคืน อย่าเพิ่งกินนะคะคุณแสน"
       "ต๊าย นี่คงรู้ตัวแล้วสิ ว่าน้ำพริกนรกแตกมาก อาจจะทำคนกินเป็นอันตรายได้" ม.ร.ว. เหมือนค่อนขอด
       "ถ้าอย่างนั้น ก็ต้องโกโฮมไปก่อนคนแรกเลยนะ ถือว่าแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้ชิม"
       อันยาอึ้งๆ เมื่อเจอสองสาวตอกเข้าให้ เธอมองหน้าแสนด้วยสีหน้าจ๋อยมากๆ อันยาลุ้นว่าแสนจะใจอ่อนหรือไม่ แต่แล้วแสนก็หันไปตักอาหารของม.ร.ว.เหมือนมากินแทน
       "อุ๊ย เค้าทานของฉัน ทานให้เยอะๆให้หมดเลยนะคะ"
       อิงค์กี้หน้าเสีย แต่แล้วแสนก็ตักชามของอิงค์กี้มากินด้วยด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์พอๆกัน
       "ด็อกเตอร์ น่ารักที่สุด ทานให้หมดเลยนะคะ" อิงค์กี้บอก
       ม.ร.ว.เหมือนกับอิงค์กี้บลั๊ฟกันให้แสนกินอาหารของตัวเอง อันยามองถ้วยน้ำพริกและจานผักของตัวเองที่วางอยู่อย่างเงียบเหงาโดยที่แสนไม่สนใจเลยสักนิดเดียว ฟองคำกับสิงห์มองอันยาอย่างเห็นใจ
       "มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงจ๊ะ หนูอันยา" ฟองคำถาม
       "หนูพลาดเองค่ะ หนูไม่ได้ชิม" อันยามองแสนที่กินแต่อาหารของคนอื่นด้วยความน้อยใจ "แต่ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องเก็บออกก็ได้ เพราะยังไง คุณแสนก็คงไม่กินอยู่แล้ว"
       อันยาพูดเสร็จก็รู้สึกน้อยใจมากๆ จนยืนอยู่ต่อไม่ไหว เธอต้องรีบเดินออกไปจากตรงนั้น
       
       หญิงเหมือน อิงค์กี้และปุ๊กลุก มองอันยาที่ถอนตัวออกไปด้วยความสะใจ
       
       อ่านต่อตอนที่ 11  

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 13
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 12
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 11
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 44 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 39 คน
89 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
11 %
ความคิดเห็นที่ 28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พระเอกใจร้ายมากๆ พูดกับนางเอกแรงเกิน บอกไม่ชอบอิหยิงป้ากะอิดารากะอิปุ้กแต่ปล่อยให้มันมาเกาะแกะเกิ๊น แล้วเคยบอกกับคุรย่าว่าถ้าไม่ชอบใครจะรีบบอกไปเลย ทำมัยถึงไม่รีบบอกอิ 3 ตัวนั้น อยากให้พระเอกรุว่า อันยาเคยช่วยชีวิตพระเอก จากพ่อปุ้กลุ้กแล้วที่อันยาต้องถลำลึกในแผนที่หลอกพระเอกเพราะไม่อยากให้พระเอกโดนพ่อปุ้กลุ้กทำร้าย
PP
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 27 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านอยู่นะคะ สู้ๆ อัพไวไวเน้อ
ืnOnG
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสัยที่ไม่ยอมอัพ หรืออัพไม่ตรงเวลาเพื่อให้ได้ยอดวิวเพิ่มจากการเข้ามาดูบ่อย ๆ ใช่มั๊ย เอาไว้โชว์เพิ่มเรทติ้งโฆษณา เอาเถอะถ้าคิดว่าดี คิดว่าใช่ก็ทำไป
เวรกรรมมีจริง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพวันละหนึ่งหน้าเถอะค่ะ พลีส
พรุ่งนี้นะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สู้ๆๆเขานะพี่อันโกะ เอาใจช่วยอยู่นะ^_^
Mhiw
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รุสึกเดี๋ยวนี้อัพน้อยจังเรยค่ะ เมื่อก่อนอัพวันละ 2 หน้า ตอนนี้นนนเหลือครั้งละครึ่งหน้า พอใกล้ตอนจบแร้วอัพน้อยจังเรยหงุดหงิดน่ะ ไม่ต้องอัพหมดแต่ช่วอัพทีละเตมหน้าหน่อยได้มั้ย
นะๆๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สู้เค้านะอันยา! น่าสงสารที่สุด
พีไออี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยิ่งอ่าน ยิ่งสนุก ยิ่งสนุก ก็ยิ่งติด อ่านเเล้วไม่รู้จะดูในทีวีรึเปล่า(พูดไปงั้นและดูอยู่ดี อิอิ) ปล.สู้เขานะอันโก๊ะทำอาหารก็ทำอาหารเธอชนะอยู่แล้ว
แสนรักอันโก๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพเร็วๆนะคะ อารมณ์ค้างมากตอนนี้ อันยาจะทำไงต่อไปนะเนี่ย
Cup'cake
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะที่อัพก่อนเวลา =))))))))
angkhana.poonkawin@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาก่อนเวลาน่ารักที่สุด ขอให้น่ารักแบบนี้ตลอดไปนะ
สงสัยหิมะจะตก วันนี้
เด็กติดเกมส์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาได้อ่านตอนตี2สุดยอดดดดดด
Arit
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เค้าอัพตามเวลาอเมริกา ไม่ใช่เวลาเมืองไทยค่า
Ann
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงวันละครั้งก็ไม่ว่ากัน แต่ขอร้องอย่าบอกว่าจะลงรอบเย็นด้วย ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องระบุ ทำแบบนี้น่าเกลียดมาก ปั๊ม view แบบนี้แย่ที่สุด
ไม่ไหว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ก็พอเข้าใจนะคะว่าคนอัพอาจจะติดธุระแล้วไม่สามารถมาอัพตรงเวลาได้ แต่ว่าขออย่านัดตอนห้าโมงเย็นอีกเลยค่ะ เพราะเข้ามาทีไรไม่เห็นจะมีอะไรเพิ่ม เอาแค่ตอนเช้าแต่ขอเยอะๆหน่อยจะดีกว่าค่ะ ยิ่งอยู่ต่างประเทศนี่จะเข้าเว็บนี้แต่ละทีช้ามากๆ
ขอบคุณที่อัพให้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คงเป็น 17.00 น. ของวันพรุ่งนี้
อันโก๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
3ทุ่มแล้วค่าาาาาา นานไปมั้ยอ่า อยากอ่านมากกะลังสนุกเลย
รออออออ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านไปอ่านมาชักชิน ถ้าคนๆ นี้บอก 17.00 หมายความว่า 9.30 ของพรุ่งนี้ ประมาณว่าดูนาฬิกาไม่เป็นน่ะ ไม่บ้ารอแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยอ่าน เหนื่อยใจ
biggeststar
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
3 ทุ่มครึ่งแล้ว ยังไม่มาเลย ใจจะขาด
Wila
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สองทุ่มแล้วนะ...
เห้อออ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บอกว่าจะอัพห้าโมงงงงง แล้วมาผิดนัดอีก นี่ถ้าผิดนัดไม่กี่ครั้งจะไม่ว่าเลยน่ะ แต่นี่ "ประจำ"
ไม่ไหวน้าาา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพไม่ตรงเวลาเลยนะค้ะ ถ้าจะอัพเลททำไมไม่ตั้งเวลาตามความสามารถที่จะอัพได้หล่ะ มาตั้งให้รอทำไม?
คนรอมันท้อนะรู้มั้ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องที่สร้างความสนุกแต่ไม่จำเป็นต้องคลั่งผู้ชาย สร้างมาให้วัยรุ่นเอาอย่างไล่กวดชายจนไม่เหลือชากของหยิงมีสกุลกับดาราที่ออกแบบมาหยาบ ด้านไร้ยางอายขนาดนี้มากเกินไป. K หน่อย
บ้าผู้ชาย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออยู่ อัพเร็วๆนะคะะะ กำลังอินเลยค่าา
อันยาาาา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านอยู่ค่ะ ที่นี่ตีสามครึ่ง เมืองไทยน่าจะห้าโมงครึ่งตอนเย็นแล้วนี่หน่า
angkhana.poonkawin@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ได้อ่านแบบเต็มๆซักที อัพให้ตรงเวลาด้วยนะคะ 17.00 น.
ทียูอาอี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปรับเวลาใหม่ ลงช้าจัง
sine
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014