หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ฟ้าจรดทราย

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
22 สิงหาคม 2556 17:09 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
        ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       วันต่อมาศาสตราจารย์โมฮัมหมัดเปิดประตูบ้านออกมา เห็น การิม คนนำทาง และชารีฟซึ่งแต่งตัวปอนๆ แต่สะอาดสะอ้านยืนอยู่หน้าบ้านสลอน
       
       “ข้าพเจ้านำคนรับใช้ใหม่มาให้ท่านศาสตราจารย์ อย่างที่ท่านศาสตราจารย์สั่งไว้” คนนำทางญาติการิมบอก
       ศาสตราจารย์มองจ้องชารีฟ แล้วหันมาจ้องการิม จากนั้นหันมาจ้องชารีฟอีก
       สองคนชักใจไม่ค่อยดี แต่ชารีฟนิ่งสงบ สายตาซื่อตรงมองศาสตราจารย์ตลอด และศาสตราจารย์มอง
       ชารีฟอย่างพอใจ ขณะถาม
       “คนไหนหรือ”
       ชารีฟโค้งอย่างสุภาพ “ข้าพเจ้า”
       ท่านศาสตราจารย์โล่งใจ “อา…ดีมาก ขอบใจมาก” พลางหันไปบอกญาติการิม
       
       ในเวลาต่อมา โมฮัมหมัดเดินนำชารีฟ เข้ามาในบ้าน ชารีฟ สีหน้าไม่สบายใจเลย มองด้านหลังของโมฮัมหมัดจนสะดุดพรมคะมำไปข้างหน้า ตัวกระแทกกับโมฮัมหมัดเต็มแรง
       โมฮัมหมัดเซจนล้ม แต่ชารีฟจับตัวไว้จนเซและล้มไปทั้งคู่นอนเคียงกัน หน้าต่อหน้าจ้องมองกัน
       โมฮัมหมัดจ้องนัยน์ตาคบกริบ ชารีฟทำหน้าระล่ำระลัก นัยน์ตาตระหนก สีหน้าเซ่อซ่าเกรงกลัว
       “ใครควรจะลุกขึ้นก่อน”
       “เอ่อ...” ชารีฟหน้างงงวยอยู่ไปมา “ใครลุกก่อน”
       โมฮัมหมัดพึมพำตาม “นั่นสิ...ใครจะลุกก่อน”
       “ไม่...ไม่ทราบ” ชารีฟบอก
       โมฮัมหมัดบอกเสียงเข้ม “เจ้านั่นแหละ..ลุกขึ้นก่อน และประคองเราให้ลุกขึ้นในฐานะที่เราเป็นเจ้านายของเจ้า”
       “อ้อ..อ้อ จริงสิ” ชารีฟรีบลุกรวดเร็ว แต่รีบร้อนจนคะมำไปอีกนิด “ขอโทษนายท่าน”
       ชารีฟดึงตัวโมฮัมหมัดขึ้นมา ยืนตรง แล้วซาลาม หยิบกระเป๋าที่กระเด็นไป แล้วเดินออก
       “เดี๋ยว!” โมฮัมหมัดเสียงดังมาก
       ชารีฟชะงักกึก ตกใจมาก
       “มานี่”
       ชารีฟค่อยๆ หันกลับไป “ข้าพเจ้าจะไปที่ห้อง”
       “มาตรงนี้ก่อน”
       โมฮัมหมัด ออกเดินนำไป ขาเขยกนิดๆ ชารีฟ รวบรวมสติ แล้วเดินตามไป
       
       สองคนอยู่อีกห้องหนึ่งในบ้าน โมฮัมหมัด หันกลับมาอย่างรวดเร็วจนชารีฟตกใจ
       “เจ้าเป็นใคร”
       ชารีฟตกใจแต่ระงับไว้อย่างรวดเร็ว “ข้าพเจ้า เอ่อ.. ไม่เข้าใจ”
       “เจ้าตกใจง่าย ตกใจอยู่ตลอดเวลา มีอะไรทำให้เจ้าเป็นเช่นนั้น”
       “อ๋อ..เอ่อ..เพราะ...เพราะข้าพเจ้าไม่เคยรับใช้เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่”
       โมฮัมหมัดทวนถาม “ใครยิ่งใหญ่”
       “ใครยิ่งใหญ่” ชารีฟทวนคำถามถ่วงเวลาหาคำตอบ “ใครยิ่งใหญ่น่ะหรือ”
       “เจ้าดูผิดปกติ…มีพิรุธ ข้าชักสงสัยเสียแล้ว”
       “ให้อภัยข้าพเจ้าเถิดท่านศาสตราจารย์ ข้าพเจ้าทราบแต่ว่าท่านเป็นหมอใหญ่... ใหญ่มาก ท่านเก่งมาก ใครๆ ก็ร่ำรือว่าท่านเป็นหมอเทวดา ข้าพเจ้าไม่เคยอยู่ใกล้คนใหญ่โตอย่างนี้ จึงประหม่ายิ่งนัก”
       โมฮัมหมัดมีท่าทางผ่อนคลายขึ้น แต่ยังจ้องเขม็งอยู่ “ทำไมเขาจึงเลือกเจ้ามารับใช้ข้า”
       “ข้าพเจ้าขอร้องและยืนยันว่าจะขอมารับใช้ท่าน”
       “เพราะอะไร”
       “ข้าพเจ้าเป็นคนเซ่อซ่า โง่เขลาเบาปัญญา อยากฉลาดมั่ง”
       โมฮัมหมัดหัวเราะเสียงดังมาก “เออ...”
       ชารีฟหัวเราะด้วย แต่ทำท่าทางเหมือนคนชั้นต่ำหัวเราะ โยกตัวไปมา โมฮัมหมัดหยุดทันที ชารีฟที่ยังหัวเราะอยู่ แต่แล้วค่อยๆ จ๋อยเงียบลง
       “อายุเท่าไหร่เจ้าน่ะ”
       “สามสิบแปดนายท่าน”
       “อ่อนกว่าเรานิดหน่อย เจ้ารู้มั้ยว่าเจ้าหน้าเหมือนข้า”
       ชารีฟจับหน้าตัวเอง “ก็... มีคนพูดเหมือนกับนายท่าน”
       “ก็ไม่เหมือนทีเดียวหรอก แค่มีเค้าเหมือน เอาล่ะ เจ้าไปได้” ศาสตราจารย์เปลี่ยนเสียงเป็นคำสั่ง
       
       ชารีฟหันหลังเดินออก ลอบถอนหายใจยาวโล่งอก

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
        ชารีฟเริ่มงานปรนนิบัติศาสตราจารย์โมฮัมหมัด ไปพร้อมๆ กับเก็บทุกกิริยาอาการของศาสตราจารย์ชื่อดัง ทั้งคอยเปิดประตูบ้านให้ เมื่อโมฮัมหมัดเดินเข้า ชารีฟพิจารณาวิธีการเดินของโมฮัมหมัด
       
       ชารีฟรับเสื้อคลุมไปแขวน โมฮัมหมัดยืนคิดอะไรบางอย่าง ใช้นิ้วชี้ทาบสันจมูก ชารีฟลอบมองสังเกต
       พอศาสตราจารย์โมฮัมหมัดนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว ชารีฟเอาอาหารมาวางให้ โมฮัมหมัดยิ้มมุมปากให้ ต่อมาโมฮัมหมัดนั่งลงที่ห้องรับแขก ชารีฟหยิบหนังสือ ยกกาชาและขนมไปวางให้ รินชาใส่ถ้วย ใส่น้ำตาล 1 ก้อนจะใส่ก้อนที่สอง ศ.โมฮัมหมัดยกมือห้าม ทำนิ้วว่าก้อนเดียวพอ
       ศาสตราจารย์โมฮัมหมัดจะออกจากบ้านไปทำงาน ชารีฟเดินถือกระเป๋าหนังสือไปส่ง ซาลามอย่างต่ำ
       โมฮัมหมัดออกไป สีหน้าแววตาชารีฟสมใจว่า ตัวเองทำงานได้สำเร็จแล้ว
       
       ที่วังกษัตริย์โอมาน อีกวันหนึ่ง ซาอิ๊บ และทหารคนสนิททุกคนเฝ้าอยู่พร้อมหน้า
       “ปล่อยข่าวไป..ไอ้ชารีฟปลงพระชนม์กษัตริย์อาหเม็ดแล้วหนีเตลิดไป” องค์โอมานบอก
       คนสนิทรับคำ
       “ตอนนี้มันกำลังคิดกบฏต่อเรา เพราะฉะนั้น...”
       ทุกคนตั้งใจฟัง
       “เห็นมันเมื่อไหร่..จับตาย..ให้มันตายคาที่ อยู่ตรงไหน..ตายตรงนั้น”
       
       ชารีฟปลอมตัวเป็นศาสตราจารย์โมฮัมหมัดแล้วจะเข้าประตูบ้าน การิมโผล่มาจากข้างๆ บ้าน ทำมือควักเรียก
       ครู่ต่อมาสองคนอยู่ตรงบริเวณใกล้ๆ ชารีฟ ประคองกล้องยาสูบในอุ้งมือซ้าย หมุนไปมานิดหน่อย แล้วยกขึ้นแตะปากนิดๆ ก่อนจะคาบไว้ที่มุมปาก
       “เขาทำอย่างนี้ทุกครั้งก่อนจะสูบ ต้องหมุนไปมาอย่างนี้”
       ชารีฟยิ้มมุมปาก
       “เขาไม่เคยยิ้มเห็นฟัน ยิ้มอย่างนี้ทุกครั้ง มุมปาก”
       ชารีฟลุกขึ้นเดิน
       “ขาซ้ายเขาไม่ดีเพราะตกม้าตั้งแต่ยังเด็ก ต้องเดินตะแคงข้างนิดๆ ไม่สังเกต อาจไม่รู้หรอก อย่างนั้น” ชารีฟทำท่าเดินให้ดู “เวลาเขาใช้ความคิดเขาจะเอานิ้วชี้ทาบสันจมูกแบบนี้นะ..แล้วก็คิด...คิด”
       “ท่านต้องทำท่าเซ่อซ่าไหมเวลารับใช้เขา” การิมถาม
       “พอดีๆ ไม่ต้องมากเกินเหตุ” ชารีฟบอก
       “นั่นแหละงานหนัก ข้าพเจ้ากลัวท่านจะซ่อนเร้นสีหน้านัยน์ตาฉลาดเฉลียวไว้ไม่ได้”
       ชารีฟหน้าหมองลงทันที “การิม...เราเป็นทุกข์มากงานนี้ รู้ไว้ด้วยนะว่านี่เป็นงานที่ทำ ให้เราเป็นทุกข์มาก” ว่าแล้วารีฟนั่งลง...ก้มหน้านิ่ง
       “ท่านทำในหน้าที่ขององครักษ์ขององค์อาหเม็ด ท่านไม่ใช่แพทย์อีกต่อไป”
       ชารีฟสวนคำ “แต่เราเป็น...เรายังเป็นหมอ” ราชองครักษ์อัดอั้นมาก ตบอกเบาๆ “เรายังมีจรรยาแพทย์” ถึงตอนนี้น้ำตาคลอเต็มตา “จรรยาแพทย์ยังอยู่ในตัวเรา”
       การิมพลอยเศร้าไปด้วย
       ชารีฟพยายามข่มอารมณ์กดลึกลงไป “มีข่าวอะไรเปลี่ยนแปลงมั้ย การิม”
       “ไม่มี ทุกอย่างตามแผนเดิมอีกสิบห้าวันท่านศาสตราจารย์จะออกเดินทาง”
       ชารีฟย้ำคำกับตัวเอง
       
       “สิบห้าวัน...สำหรับงานยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต...สิบห้าวัน”

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
        โมฮัมหมัดเดินเข้าบ้านมา ส่งกระเป๋าเอกสารให้ชารีฟ
       
       “คนอื่นไปนอนหมดแล้วรึ”
       “ใช่ขอรับ”
       โมฮัมหมัดเดินไปนั่งทอดขาที่เก้าอี้ท่าทางเหนื่อยล้า
       ชารีฟเอาแก้วน้ำชาร้อนกรุ่นๆ มาวาง
       “เบื่อมั้ย…ต้องรับใช้ผิดเวลา” ศาสราจารย์ถาม
       ชารีฟคำนับ ทำสุ้มเสียงแบบพวกคนชั้นต่ำ “ไม่เบื่อเลย ข้าพเจ้าเต็มใจอย่างมากเลย นายท่าน”
       “ก่อนอื่นหัดพูดให้เรียบร้อยกว่านี้ พูดชัดๆ เก็บปากเก็บคำ” โมฮัมหมัดบอก
       ชารีฟรับคำ “เก็บปากเก็บคำ”
       “ให้ชัดๆ อย่าพูดปล่อยๆ คำ”
       “ขอรับนายท่าน” ชารีฟรับแข็งขัน ชัดเจน
       “นั่นแหละ ใช่แล้ว”
       ศาสตราจารย์โมฮัมหมัดมองชารีฟอีกอย่างเพ่งพินิจ จนชารีฟเริ่มอึดอัด
       โมฮัมหมัดถามในที่สุด “เจ้าเป็นเผ่าเบดูอิน”
       ชารีฟก้มหัวรับคำ
       “เจ้าอายุเท่าไหร่นะ อ้อ…สามสิบแปด เจ้าบอกแล้ว รูปร่างเจ้าสันทัดแบบเบดูอิน มีครอบครัวหรือยัง”
       ชารีฟหน้าเศร้าลงนิด “ยังเลยนายท่าน”
       “เบดูอินมักจะร่อนเร่ไปตามโอเอซิส ไม่อยู่เป็นหลักแหล่ง เป็นอย่างนี้เป็นร้อยๆ ปีมาแล้ว ทำไมเจ้าถึงมาทำงานอยู่กับที่”
       “ข้าพเจ้าเบื่อชีวิตพเนจร นายท่าน”
       “อิสระดีไม่ใช่รึ”
       “อยากหาความเจริญใส่ตัวน่ะนายท่าน จึงอยากรับใช้คนเก่ง คนฉลาด”
       โมฮัมหมัดยิ้มนิดๆ ท่าท่างบ้ายอเล็กน้อย
       “เราจะเดินทางไปทำงานพิเศษในดินแดนของเจ้า ค่าจ้างนั้นแพงมากพอที่เราจะมาลงทุนในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ถ้าสำเร็จเราจะให้เจ้าทำงานด้วย”
       “ขอบพระคุณนายท่าน นายท่านจะไปทำงานพิเศษนี้เมื่อไหร่”
       “อีกสองอาทิตย์” โมฮัมหมัดบอก
       สีหน้าชารีฟ รับฟังอย่างสาสมใจ
       
       เวลาต่อมาชารีฟหยิบรองเท้าแตะมาวางให้ศาสตราจารย์ที่หน้าห้องน้ำ แล้ววางชุดนอนบนเก้าอี้ พาดอย่างเรียบร้อย
       จากนั้นเดินไปเปิดผ้าคลุมเตียง พับไปพักบนเก้าอี้นวม พร้อมกับตลบชายผ้าห่มแบบพนักงานโรงแรมทำ
       ชารีฟตบหมอน 2-3 ที แล้วฉีดน้ำหอมไปทั่วๆ ในห้อง
       ศาสตราจารย์โมฮัมหมัด ก้าวออกมาจากห้องน้ำ สวมเสื้อคลุม เป็นเวลาพอดีกับที่ชารีฟวางถ้วยชาควันกรุ่น ๆ ลงบนโต๊ะเล็กข้างโซฟา
       โมฮัมหมัดกวาดตามอง พลางใส่รองเท้า “ทุกอย่างเรียบร้อย เจ้าไปได้...ขอบใจ”
       ชารีฟซาลามแล้วเดินออกไปเบาๆ
       
       ตรงลานประลองกำลังใกล้กระโจมที่ประทับองค์อาหเม็ดเวลานั้น
       องค์อาหเม็ดประทับมองการประลองกำลังของทหารคู่ฝึกคู่หนึ่ง การประลองกำลังเป็นไปอย่างดุเดือดยิ่งนัก ที่สุดองค์อาหเม็ดพยักพระพักตร์อย่างพอพระทัย หันมาทางนายพลมุสกัต
       “นายพลมุสกัต กองทัพดูพร้อมเพรียงเต็มขีดแล้ว”
       “พะย่ะค่ะ พร้อมเต็มที่แล้ว”
       “ทวนแผนอีกทีซิ”
       “เมื่อราชองครักษ์ชารีฟในร่างของศาสตราจารย์นายแพทย์โมฮัมหมัด ฆ่าองค์โอมานได้สำเร็จ กองทัพของเราจะเคลื่อนเข้าฮิลฟาราทันที”
       “เราสงสัยเหลือเกินว่าโอมานจะยอมให้ฆ่าง่ายๆ รึ”
       
       สีพระพักตร์องค์อาหเม็ดดูเป็นกังวล

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
        ที่ห้องทรงงานภายในวังของกษัตริย์โอมาน อีกวันหนึ่ง องค์โอมานมองทหารทีละคน โดยในตอนนี้รู้แผนการฝ่ายตรงข้ามหมดแล้ว
       
       ทหารสนิททุกคนก็มองด้วยสายตารับรู้ซึ่งกันและกัน
       “โรคเฮอร์เนียของข้ามันชักจะกำเริบขึ้นทุกที...น่ากลัวจะต้องรีบผ่าตัดเสียแล้วไม่งั้น” สีหน้าเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันที “มันก็จะทำให้เจ็บปวดอยู่อย่างนี้”
       หน้าตาทหารรับรู้กันหมด ลึกๆ ในหน้า กษัตริย์โอมานหยิบมีดวงเดือนขึ้นมาดู ลบคม
       “เปลี่ยนเวลาผ่าตัดให้มันเร็วขึ้น…เราคอยไม่ไหวแล้ว”
       องค์โอมานพูดจบ ก็ขว้างมีดควงลิ่วไปปัก ณ ที่แห่งหนึ่ง ในห้องทรงงาน มีดสั่นพริ้ว เสียงดังสะท้อนก้องกังวานฟังแล้วน่ากลัว
       “สิบห้าวัน นานไป” องค์โอมานคำรามในลำคอ
       
       ที่บ้านศาสตราจารย์โมฮัมหมัด คืนเดียวกันนั้น
       “เจ้าจัดกระเป๋าให้ข้าด้วย เตรียมของไว้พอสองอาทิตย์ ตัวเจ้าเตรียมตัวไปกับข้าด้วย”
       ชารีฟชะงัก แต่ระงับความตกใจไว้ ถามเบาๆ “เดินทางเมื่อไหร่นายท่าน ทำไมต้องรีบจัดล่ะท่าน”
       “พรุ่งนี้” โมฮัมหมัดบอก
       คำพูดกระแทกเข้าใบหน้าชารีฟเต็มแรง
       โมฮัมหมัดเห็นพอดี “เป็นอะไร ตกใจอะไร เอ...หรือว่า เจ้ามีคู่รักอยู่ไม่อยากจากไป...เถอะน่ะ” พร้อมกับตบไหล่ปลอบ “ไม่นานก็กลับมาแล้ว”
       “ทำ..ทำไมล่ะท่าน ทำไมต้องไปเร็วอย่างนั้น”
       “อย่างนี้แหละ คำสั่งใหม่มา พวกเจ้านายเงินหนามีสมบัติพัสถาน มีอำนาจ จะเนรมิตจะสั่งอะไรก็ได้ทั้งนั้นเราเบื่อเสียจริง”
       “ท่านไม่ยอมไม่ได้หรือ ท่านก็เป็นผู้มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีฝีมือ จะมาสั่งง่ายๆ แบบนี้ ท่านอย่าไปยอม” ชารีฟวางท่าฮึดฮัด แบบพวกนักเลง คนชั้นต่ำ
       โมฮัมหมัดเพ่งมอง สายตาตำหนิ ชารีฟจ๋อยลง
       “คนที่เราจะไปรักษาเขาน่ะ ไม่ชอบให้ใครโต้แย้ง ถ้าเขาได้ยินเจ้าพูดอย่างนี้ ยังไม่ทันจบ เจ้าก็ตายแล้ว”
       
       ชารีฟตัวหงอลงไป สีหน้าซึ่งก้มอยู่นั้นไม่สบายใจมาก ที่แผนเปลี่ยนกะทันหันแบบนี้
       
       อ่านต่อตอนที่ 9

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 12 จบบริบูรณ์
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 11
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 10
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 9
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 177 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 173 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
2 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015