หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ 3 ทหารเสือสาว มนต์จันทรา

มนต์จันทรา ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 29 พฤษภาคม 2556 07:40 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        มนต์จันทรา ตอนที่ 9 (ต่อ)
       
       ย้อนไป 7-8 ปีก่อน เวลาเย็น ภูผา เจ้าของเกาะกับภรรยากำลังเดินควง จู๋จี๋ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข
       ลำแพงยืนมองทั้งคู่ด้วยสายตาริษยา เกลียดชังจับใจ โดยมีแลงยืนอยู่ใกล้ๆ
        "ฉันบอกพี่แล้วว่าคุณภูผาเค้าไม่ได้สนใจพี่หรอก ที่ตอนแรกเค้ายังไม่ให้เมียมาที่นี่ ก็เพราะมันยังลำบากอยู่ เค้าห่วงเมียเค้า"
        ลำแพงริษยาสุดๆ
        "โง่ที่สุด ผู้หญิงแบบเนี้ยจะทำอะไรเป็น นอกจากแต่งตัวสวย เดินกรีดกรายไปวันๆ"
        "ผู้ชายรวยๆ เค้าก็ต้องการผู้หญิงสวยๆ เอาไว้แค่เป็นเมียคอยเอาอกเอาใจเท่านั้นแหละพี่ มีเงินซะอย่างจะหาคนงาน บริวารเก่งๆ แค่ไหนก็จ้างได้ เค้าไม่มาสนใจเรื่องที่พี่ว่าหรอก"
        ลำแพงหันมาจ้องหน้าแลงเขม็ง
        "แกหาว่าฉันไม่สวย หน้าตาน่าเกลียดใช่มั้ย ไอ้แลง คุณภูผาถึงไม่สนใจฉัน"
        แลงรีบปฏิเสธ หน้าแหยปนกลัว
        "เปล่านะพี่ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นซะหน่อย"
        "ไอ้แลง แกจำเรื่องที่แกขาหักตอนเด็กๆได้มั้ย"
        แลงดูอึ้งๆ ไป
        ลำแพงยิ้มเย็นๆ พร้อมเล่า
        "แม่ซื้อขนมมาให้ฉันกับแก แต่แกขโมยของฉันไปกิน ฉันก็เลยผลักแกตกลงมาจากบันไดหน้าบ้านจนแกขาหัก"
        ลำแพงขำๆร่วน ชอบใจมาก เสียงหัวเราะยาวนาน ก่อนที่แววตาจะเริ่มขวางขึ้น แลงรับรู้ได้ถึงอาการบางอย่างของพี่สาวที่กำลังจะตามมา เขาค่อยๆ ยิ้มแหย ถอยห่าง ตั้งท่าจะหนีไปให้ไกล...แต่ไม่ทัน ลำแพงปาดเข้าบีบคอน้องชาย ตะคอกใส่
        "แกรู้มั้ยว่าเพราะอะไร เพราะสิ่งที่ฉันไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน ฉันไม่ยอมยกของๆฉันให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น"
        "พี่ พี่แพง ฉันหายใจไม่ออก"
        ลำแพงได้สติขึ้นมาวูบหนึ่ง ยอมปล่อยมือ แลงไอโขลก ทั้งกลัว ทั้งหายใจไม่ออก ลำแพงมองไปทางที่ภูผาที่เดินผ่านไป สายตาโหดเหี้ยมอำมหิต เต็มไปด้วยความริษยาอย่างเต็มเปี่ยม
       
        ในอดีต เวลาผ่านไป 1 ปี เวลากลางวัน บริเวณท่าเรือเกาะยานก แลงกับคนงานอื่น กำลังช่วยภูผาขนข้าวของต่างๆ ลงเรือ โดยมีภรรยาเจ้าของเกาะคอยคุมทรัพย์สินมีค่าอยู่ไม่ห่าง ลำแพงเดินประคองภูผา เจ้าของเกาะ ที่โดนลำแพงวางยา จนล้มป่วย ไม่ค่อยมีแรง
        "ดิฉันไม่อยากให้คุณภูผาไปเลยค่ะ ไม่รู้เจ้าของคนใหม่จะเมตตาดิฉันเหมือนคุณภูผารึเปล่า"
        ภูผาพูดอย่างอ่อนแรง
        "ฉันก็ไม่อยากไปหรอก แต่ร่างกายฉันมันไม่ไหวจริงๆ ปีสองปีมานี่ มีแต่ทรงกับทรุด ถ้าไม่หยุดทำงานแล้วรักษาตัวจริงๆจังๆ ฉันคงแย่ แต่ลำแพงไม่ต้องกลัวนะ ฉันฝากฝังเธอกับคุณษมาไว้แล้ว ท่าทางเค้าก็เป็นคนใจดี"
        ลำแพงมีสีหน้าใช้ความคิดอย่างหนักใจ
        "ได้ยินว่าเค้าจะดัดแปลงรีสอร์ตเป็นบ้านพัก เธอคงสบายขึ้น ไม่ต้องทำงานหนักเหมือนเดิม"
        ภรรยาเดินเข้ามาหาเพื่อประคองภูผาแทน ลำแพงหน้านิ่งๆ ขยับตัวห่างออกไป
        "รีบไปกันเถอะค่ะคุณ แดดเริ่มร้อนแล้ว เดี๋ยวคุณจะหน้ามืดขึ้นมาอีก"
        "จ้ะ ... ฉันไปนะลำแพง"
        ลำแพงไหว้ลาภูผากับภรรยา
        "โชคดีนะคะคุณภูผา คุณผู้หญิง ถ้ามีโอกาส ดิฉันจะไปกราบเยี่ยมพวกคุณที่กรุงเทพค่ะ"
        ภรรยายิ้มแย้มบอก
        "ขอบใจมากนะจ๊ะลำแพง ถ้าไม่ได้เธอช่วยแบ่งเบางานของรีสอร์ต ฉันกับคุณภูผาคงเหนื่อยกันมากกว่านี้ ถ้ามีอะไรให้ช่วย ก็ติดต่อไปตามที่อยู่ที่ฉันให้ไว้ได้เลยนะจ๊ะ"
        "ขอบพระคุณค่ะคุณผู้หญิง"
        ภรรยาเดินประคองภูผาไปขึ้นเรือ พอคล้อยหลัง ลำแพงก็จ้องตามสองคนไปด้วยสายตาอาฆาต
       แลงเดินเข้ามาหาพี่สาว
        "พี่ว่าจะอยู่ได้ถึงเดือนมั้ย"
        ลำแพงยิ้มเหี้ยม
        "ถึงสองอาทิตย์ก็เก่งแล้ว"
        "แล้วเราจะทำยังไงกับไอ้เจ้าของเกาะคนใหม่นี่ดีล่ะพี่ เห็นว่ามันซื้อต่อจากคุณภูผาไปแพงซะด้วย อย่างงี้เราคงหมดหวังได้เกาะคืนแล้วใช่มั้ย พี่แพง" แลงสีหน้าหนักใจปนกังวล
        ลำแพงมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างใช้ความคิด
       
        จังหวะนั้น ... แลงแอบชิ่งหนีลำแพงออกไปก่อน ด้วยความกลัวอารมณ์พี่สาวมาก ลำแพงยืนกำมือแน่น เมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต สีหน้ายังเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง
        "ไม่ว่าจะคน หรือเกาะ ถ้าฉันไม่ได้ ก็ต้องไม่มีใครได้ทั้งนั้น" ลำแพงพูดพึมพำ ขบกรามแน่น ตาเบิกกว้าง
       
        บรรยากาศรีสอร์ตษมาที่ตราดยามสายๆ สาระวารีสะพายกระเป๋าออกมาจากห้องนอนของตน เตรียมจะกลับกรุงเทพฯ จังหวะเดียวกับษมาเดินออกมาจากห้องพอดี
        "อ้าว จะไปไหนน่ะวารี หายดีแล้วเหรอ"
        "ถึงไม่หาย ก็ต้องกลับแล้วล่ะค่ะ ไม่อยากโดนบอกอตัดเงินเดือน ยิ่งได้น้อยๆอยู่"
        ษมายิ้ม
        "คุณไม่ต้องกลับหรอก เสียเวลาไปๆมาๆ"
        " อะไรของคุณ"
        "หาข้อมูลทำสกู๊ปข่าวเรื่องขุดพลอยให้เสร็จก่อนค่อยกลับก็ได้นี่ครับ"
        "ก็ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าบอกอยังไม่ได้อนุมัติเลย จะเขียนไปให้เค้าดีลีททิ้งเล่นๆ เหรอคะ"
        ษมายิ้มเจ้าเล่ห์
        "ลองโทรไปหาบอกอคุณใหม่เถอะ ผมว่าเค้าอาจจะเปลี่ยนใจ อยากให้คุณทำแล้วก็ได้"
        สาระวารีพอเดาได้ จ้องหน้าษมา
        "คุณโทรไปล็อบบี้บอกอมาแล้วใช่มั้ย"
       
        ษมาอมยิ้มกรุ้มกริ่มมีเลศนัย

มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        เวลาต่อเนื่อง ไชยวัฒน์ตีหน้าตาย คุยโทรศัพท์มือถืออยู่ที่กองบ.ก.
        "ไม่มีอะไรจริงๆ คิดมากจังเลยวารี ผมก็เห็นเนื้อหามันน่าสนใจดี ก็แค่นั้นเอง"
        พนักงานกองบ.ก.ทำงานอยู่ไปมาในบริเวณนั้น สาระวารีสีหน้าไม่เชื่อ กำลังคุยโทรศัพท์มือถืออยู่หน้าบ้านพักของษมา
        "แค่นั้นแน่เหรอคะบอกอ พูดความจริงตอนนี้ยังทันนะคะ"
        ไชยวัฒน์ตอบกลับมาไม่เต็มเสียง เหมือนตอบปัดๆไป
        "ก็พูดไปหมดแล้วไง เนื้อหามันน่าสนใจมากๆ"
        สาระวารีเสียงเข้ม
       “บอกอคะ ถ้าไม่พูดความจริง วารีจะกลับเดี๋ยวนี้เลย แต่ถ้าบอกออยากได้สกู๊ปนี้มาก ก็ส่งนักข่าวคนอื่นมาทำแทนก็แล้วกัน”
       ไชยวัฒน์ตกใจ รีบอ้อน
        “เดี๋ยววารี ใจเย็นๆ ก่อนนะคนดีของบอกอ ผมเล่าให้ฟังก็ได้”
       ไชยวัฒน์เดินเลี่ยงไปคุยมือถือที่มุมปลอดพนักงานคนอื่นๆ มองซ้ายขวาเล็กน้อย พูดเสียงอ่อย
       “คืองี้ คุณษมาเค้าจองซื้อโฆษณาหนึ่งหน้าของเราทั้งเดือนเลย แลกกับการส่งตัวเธอไปทำสกู๊ปข่าวขุด
       พลอย”
        สาระวารีปรี๊ดแตก
       “ที่แท้บอกอก็ยอมรับข้อเสนอเค้าเพราะหวังเงินค่าโฆษณา อย่างงี้ มันขายลูกน้องกินชัดๆ”
        “ก็พูดเกินไป ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก”
        สาระวารีแขวะ
       “ไหนบ.ก.สอนเรานักหนาให้รักษาจรรยาบรรณไงคะ กลับมาทำผิดซะเอง”
        ไชยวัฒน์รีบแย้ง
       “ผมทำผิดตรงไหน ส่งเสริมให้คนรักกันได้บุญด้วยซ้ำ”
       สาระวารีอึ้ง พูดไม่ออกเลยทีเดียว
        “คุณษมาเค้าทำบ่อน ไม่ได้ทำเหมืองพลอยซะหน่อย ไม่ได้ไม่เสียกับสกู๊ปนี้แม้แต่น้อย แค่อยากได้นักข่าวของผมเฉยๆ” ไชยวัฒน์พูดขำๆ
        สาระวารีแทบกรี๊ด ทั้งเขินทั้งเจ็บใจ
       “บอกอ วารีไม่ทำค่ะ”
        “เหรอ แล้วตอนนี้เธออยู่ไหนนะวารีกรุงเทพหรือตราด ถ้าตราดก็แสดงว่าโดดงาน แต่ถ้าทำสกู๊ปพลอย ก็แสดงว่าไปทำงาน”
       ไชยวัฒน์ยิ้มเจ้าเล่ห์ สาระวารีมีสีหน้าเจ็บใจมาก เหมือนโดนษมาและบ.ก.รวมหัวกันแกล้ง
       
       ผ่านเวลาซักครู่ ษมาเดินไปเปิดประตูรถฝั่งคู่คนขับให้สาระวารี เธอเดินหน้าบูดบึ้งขึ้นไปนั่ง
       เขาอมยิ้มพอใจปิดประตูให้ แล้วรีบเดินอารมณ์ดีขึ้นไปขับรถ ษมาขับรถออกไปจากรีสอร์ต
       ลำแพงเดินออกมาจากที่ซ่อน มองตามรถษมาไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่กลับมีน้ำตาไหลซึมออกมา ประมาณปวดร้าวใจถึงที่สุดแล้ว
       
       ในเวลาต่อมา สาระวารีกำลังดูภาพถ่ายเก่าๆของการขุดพลอยสมัยก่อน โดยมีษมา กับเจ้าของร้านขายพลอยอยู่ใกล้ๆ เธอมีสีหน้าตื่นเต้น
       “ภาพหายากทั้งนั้นเลย ขอบคุณมากนะคะคุณลุง ที่ให้ยืมไปลงภาพประกอบ”
        เจ้าของร้านยิ้มแย้ม
       “ไม่เป็นไรหรอก ไอ้ภาพพวกนี้ก็เก็บไว้เป็นที่ระลึกเท่านั้นเอง ได้เผยแพร่ให้คนรุ่นหลังเห็นเป็นประโยชน์ ผมก็ดีใจ”
        “แค่เห็นภาพ ก็รู้เลยนะคะ ว่าการขุดพลอยสมัยก่อน มันยากลำบากขนาดไหน”
        ษมายิ้มๆ
       “ยังไม่ได้ครึ่งของของจริงหรอกวารี คนที่ไปเสี่ยงโชคมีเยอะ แต่ที่รวยกลับมาจริงๆ ก็มีไม่กี่คนหรอก นี่ยังไม่รวมพวกที่เอาชีวิตไปทิ้งอีกนะ”
        สาระวารีรีบกดเครื่องบันทึกเสียงทันที ถามเจ้าของร้าน
       “ถึงตายเลยเหรอคะ แล้วตายเพราะอะไรคะ”
       “ก็หลายอย่าง ส่วนใหญ่ก็ดินถล่ม น้ำป่า แล้วหนักสุดก็ไข้มาลาเรีย คนไปขุดพลอยสมัยนั้น โดนกันเกือบทุกคนแหละ”
        “แล้วมีการฆ่าชิงพลอยกันบ้างรึเปล่าคะ”
       ษมายิ้มๆ รู้ว่าสาระวารีถามเพราะอะไร
        “ก็มีบ้าง แต่ไม่บ่อยหรอกนะ เพราะพวกเรารวมกลุ่มกันไว้ ไอ้คนที่คิดจะชิงพลอยมันเลยทำอะไรไม่ถนัด ยกเว้นจะถึงฆาตจริงๆอย่างเจ้าเดชเพื่อนคุณษมาเค้าน่ะ”
        สาระวารีเหล่ษมานิดนึง
       “คุณเดชนี่เป็นน้องชายคุณดิตถ์ใช่มั้ยคะ”
        เจ้าของหัวเราะ
       “รู้จักเจ้าตัวแสบนี่ด้วยเรอะ แล้วไปฟังนิทานของมันมารึยังล่ะ อย่าไปเชื่อเชียวนะ ไอ้นี่เจอใครเป็นต้องเล่าเรื่องที่น้องถูกฆ่าตายทุกที เล่าเป็นคุ้งเป็นแควยังกะเห็นเอง ทั้งๆที่ผมตะหาก ที่เป็นคนแรกที่เห็นศพเจ้าเดชกับตา”
       สาระวารีหันไปสบตากับษมา ษมาได้แต่ยักไหล่ อารมณ์อยากรู้ก็ถามเอาเอง
        “แล้วเรื่องจริงๆ มันเป็นยังไงกันแน่คะลุง”
       สาระวารีมีสีหน้าอยากรู้
       
       ในอดีต กลางวันวันหนึ่ง บรรยากาศขบวนการขุดพลอย มีการตั้งเต๊นท์เรียงราย บรรดาคนงานก็จับกลุ่มพูดคุยกัน เดชในสภาพไข้ขึ้นเป็นมาลาเรีย แต่ก็แข็งใจเดินเอากระติกน้ำมากรอกน้ำที่ริมลำธาร ษมาเห็นเข้า ก็รีบเดินเข้ามาหาเดชทันที
        “จะเอาน้ำทำไมแกไม่บอกฉันวะ”
        “ไม่เป็นไร ไข้ฉันลดแล้ว แกเองก็ขุดพลอยมาทั้งวัน เกรงใจแค่นี้ฉันทำเองได้”
        ษมาสีหน้าเป็นห่วง
       “ไข้แก เดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหาย ฉันว่าไม่ค่อยน่าวางใจนะ ไม่รู้จะเป็นมาลาเรียรึเปล่า”

มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        เดชหน้าเครียด คิดว่าตัวเองก็น่าจะเป็นเหมือนกัน…เดชจ้วงกระติกจะตักน้ำในลำธาร ไม่คาดคิดพอหันไปมองเห็นศพคนตายลอยน้ำมาอยู่ตรงหน้าพอดี เดชร้องลั่นด้วยความตกใจ ดีดตัวถอยจนหกล้มไปกับพื้น
       ษมามีสีหน้าตกใจมาก ตะโกนลั่น
       “มาช่วยกันหน่อย ศพไอ้เก่งลอยน้ำมา”
       เจ้าของร้านกับพวกคนงานรีบพากันมาดูทันที เจ้าของร้านหันไปสั่งคนงาน
        “ เวรจริงๆ เอ้า ช่วยกันหน่อยถือว่าเอาบุญ”
       ษมาช่วยเหล่าคนงานลากศพเก่งขึ้นมาจากลำธาร ฝ่ายเดชยังตกใจ ตัวสั่นงันงกไม่หาย
       ผ่านมาหลายวัน เวลาสกลางคืน เดชกำลังหนาวสั่น ไข้ขึ้นสูง อยู่ในเต็นท์ ษมากับเจ้าของร้านต้มยาสมุนไพรมาให้ด้วย เจ้าของร้านยื่นแก้วยาสมุนไพรให้
       “อ้ะ แข็งใจกินหน่อย จะได้ช่วยประทังไปได้บ้าง”
        เดชในอาการหนาวสั่นบอก
       “ขอบคุณครับ”
        เดชรับแก้วยาสมุนไพรมาดื่ม รสชาติขมสุดๆจนหน้าเหยเก แต่ก็ต้องทนกิน
        “เสียดาย อาการไม่น่ากำเริบตอนนี้เลย อยู่อีกซักสองวัน จะได้กลับพร้อมกัน” ษมาพูดอย่างห่วงเพื่อน
        เดชมีอาการหนาวสั่น ไข้ขึ้น แต่ยังยิ้มอย่างมีความหวัง
        “ไม่ไหวแล้วว่ะ ไม่อยากเป็นภาระให้พวกแกด้วย แล้วฉันก็อยากเอาไอ้เม็ดใหญ่ที่ขุดได้ไปขาย ไม่รู้เจียระไนแล้วจะได้เท่าไหร่”
        “ไงก็ระวังตัวด้วยแล้วกัน”
        “เดี๋ยวจะฝากยาไว้กับลูกน้องนาย กันเอาไว้” เจ้าของร้านบอก
        “ขอบคุณครับ ถ้ารู้ว่าลำบากอย่างงี้ฉันไม่มาหรอก”
        ษมาตบบ่าเพื่อน
        “เอางี้ ผมน่าจะกลับไล่หลังคุณซักวันนึง คุณก็ไม่สบาย คงไปไม่ได้เร็วเท่าไหร่ แล้วผมจะเร่งตามไปให้ทัน”
        ษมาพยักหน้ารับเห็นด้วย
        “งั้นผมฝากเดชด้วยนะครับ”
        เจ้าของร้านพลอยพยักหน้ารับ ษมาเป็นห่วงหันมองเพื่อนที่นอนข่มตาหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
        ในอดีต กลางวันวันต่อมา เจ้าของร้านพร้อมคนงาน 3-4 คน กำลังขนของเดินป่ากันมา ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงปืนดังลั่นป่าขึ้นมา เจ้าของร้านรีบชักปืน แล้ววิ่งตามไปตามเสียงทันที ลูกน้องชักปืนตามไปติดๆ
        หลังวิ่งตามหาไปได้ซักพัก เจ้าของก็ถึงกับผงะ เมื่อมาเจอศพของเดชนอนตายอยู่กลางป่า ในสภาพเลือดท่วมน่าสยดสยอง ส่วนข้าวของบางส่วนก็หายไป บางส่วนก็ถูกรื้อกระจุยกระจายไปหมด
       
        ภายในร้านขายพลอย ษมา และ สาระวารีกำลังคุยอยู่กับเจ้าของร้านอยู่ต่อเนื่อง
        “แล้วคุณลุงเล่าเรื่องนี้ให้นายดิตถ์ฟังรึเปล่าคะ”
        “เล่าไม่รู้กี่รอบแล้ว แต่มันไม่ฟัง เรื่องของเรื่อง ก็คือมันอิจฉาคุณษมา ไปขุดพลอยครั้งแรกก็ได้พลอยมาขายเป็นสิบๆล้าน มันก็เลยโมเมว่า คุณษมาขโมยพลอยของน้องมันไป”
        “แล้วพลอยเม็ดใหญ่ที่คุณเดชขุดได้ มีคนตามเจอรึเปล่าคะ”
        “ไม่เจอหรอก มันเป็นพลอยดิบ พอเจียระไนแล้วก็ไม่เหมือนเดิมหรอก”
        สาระวารีหันไปพูดกับษมา
        “แล้วทำไมคุณไม่เล่าให้ฉันฟังให้ละเอียดตั้งแต่แรก”
        “ผมพูดไปก็เหมือนแก้ตัว สู้ให้คุณมาได้ยินกับหูตัวเองจะดีกว่า”
        สาระวารีหมั่นไส้
        “ไม่น่าล่ะ ถึงได้อยากให้ฉันมาทำข่าวพลอยนักหนา ที่แท้ก็อยากเคลียร์ตัวเองกับสื่อ”
        ษมาขำๆ กับคำพูดและท่าทีประชดประชัน สาระวารีทิ้งค้อนใส่ให้อีกขวับ
       
        ผ่านเวลาซักพัก ษมากำลังจิบกาแฟอยู่ในร้าน สาระวารีกำลังตรวจเช็กดูภาพถ่าย เธอยิ่งดูรูปก็ยิ่งอยากเห็นของจริง
        “เดี๋ยวนี้เค้าไม่มีการขุดพลอยที่ฝั่งโน้นกันแล้วใช่มั้ยคะ”
        “ถ้าแบบนักเสี่ยงโชคเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่มีแล้วล่ะ เดี๋ยวนี้เค้าทำเป็นรูปสัมปทาน มีบริษัทยักษ์ใหญ่เข้าไปจัดการ แล้วก็ใช้ดาวเทียมสำรวจ”
        สาระวารีพยักหน้ารับ ยิ้มแย้ม
        “งั้นตอนนี้ เหมืองพลอยที่คุณเคยขุด มันมีสภาพยังไงเหรอคะ”
        ษมายิ้มแบบรู้ทัน
        “อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะวารี มันอันตรายเกินไป ถึงไงผมก็ไม่พาคุณไปหรอก”
        “เบื่อพวกรู้ทัน กลับกันเถอะค่ะ”
        “อ้าว กาแฟยังไม่หมดแก้วเลย”
        “อยากจะมีเวลาละเลียดจิบกาแฟไปอีกนานๆ หรือ จะให้เผาไปให้จิบแทนคะ ยิ่งอยู่นานยิ่งอันตราย”
        “ตอนนี้คนที่ต้องระวังตัวคือโศภีมากกว่า”
        “แต่ก็ประมาทไม่ได้ค่ะ”
        ษมายิ้มบางๆ ชี้นิ้วให้สาระวารีดู
        “แล้วใครว่าผมประมาทล่ะ ดูทางโน้นสิครับ”
        สาระวารีมองตาม เห็นลูกน้องของษมายืนอยู่ห่างออกไป แม้จะดูเหมือนยืนคุยกันสบายๆ แต่สายตาคอยระแวดระวังภัยให้ษมาตลอดเวลา
        ษมาชี้นิ้วให้ดูตาม
        “แล้วก็ทางโน้นด้วย”
        สาระวารีมองตาม เห็นลูกน้องษมาหลายคน คอยดูแลความปลอดภัยอยู่รอบตัวไปหมด ซึ่งถ้าไม่บอกก็จะไม่รู้เลย ษมามีสีหน้าแววตาจริงจัง ห่วงใย
        “ผมไม่ประมาทหรอกวารี ยิ่งมีคุณอยู่ด้วย ผมยิ่งต้องรอบคอบมากกว่าเดิมหลายเท่า...ขอบคุณมากที่ห่วงความปลอดภัยของผม”
        สาระวารียิ้มบางๆ ซึ้งใจที่ษมาห่วงใยเอาใจ เธอก้มหน้าจิบกาแฟกลบเกลื่อนอารมณ์ไปก่อนที่เค้าจะจับได้ว่า ปลาบปลื้มมาก
       
        แลงค่อยๆย่องมาแอบฟังการสนทนาของษมาที่ข้างบ้านพักตอนหัวค่ำ แลงได้ยินไม่ถนัด ขยับเดินไปหามุมอื่น... ก็ยังได้ยินไม่ถนัดอยู่ดี แลงจะเดินอ้อมเปลี่ยนมุมไปอีกด้านของตัวบ้านพัก ทันทีที่พ้นมุมบ้านก็เห็นลำแพงยืนหน้าบึ้งดุดัน จ้องเขม็งมาที่แลงเหมือนผีดิบไม่มีผิด แลงตกใจสุดตัวร้องเสียงหลง ดีดตัวถอยไปล้มลงกับพื้นสนาม ลำแพงหน้าตาดุดันจ้องแลง

มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        ลำแพงกำลังโกรธจัด น้ำเสียง เกรี้ยวกราด ดุด่าแลงในห้องพัก
        “สารภาพมาซะดีๆ นะไอ้แลง แกคิดจะทำอะไรคิดจะทรยศคุณษมาอีกใช่มั้ย”
        “โอ๊ย เปล่านะพี่ ฉันแค่อยากรู้ว่าเค้าคุยอะไรกัน จะได้มาเล่าให้พี่ฟังไงล่ะ”
        ลำแพงบิดหูแลง
        “แกคิดว่าฉันโง่นักรึไงไอ้แลง”
        “โอ๊ย ๆ ฉันไม่กล้าแล้วล่ะจ้ะพี่แพง”
        ลำแพงหน้าตาบูดบึ้ง ไม่พอใจ ยอมปล่อยมือที่บิดหูน้องชาย
        “ที่หลงผิดทำไปคราวก่อน ฉันก็รู้สึกผิดจะแย่อยู่แล้ว ฉันไม่กล้าหักหลังคุณษมาอีกแล้วจ้ะพี่”
        ลำแพงจ้องน้องเขม็ง
        “ไม่ทำก็ดีแล้ว อย่าลืมสิ คุณษมาไม่ใช่แค่เจ้านายจ่ายเงินเดือนแก แต่ยังเป็นผู้มีพระคุณท่วมหัว ให้ชีวิตใหม่กับแก จำใส่หัวกะโหลกแกไว้เลย อย่าคิดเนรคุณท่านเป็นอันขาด” ลำแพงเอานิ้วจิ้มไสหัวแลงไปแรงๆ
        แลงเมื่อโดนพี่สาวทวงบุญคุณก็อดนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาไม่ได้
       
        ในอดีต เมื่อหลายปีก่อน เวลากลางวัน แลงเดินเล่นมาตามชายหาดเกาะยานก ขณะนั้นเองก็เหลือบเห็นผู้ชาย 4-5 คนเอาเรือมาจอดที่หาดทราย กำลังจะทยอยลงจากเรือ
        แลงรีบเข้าไปหา
        “พี่ชาย ที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวนะ เข้ามาไม่ได้”
        ผู้ชาย 4-5 คนเห็นแลงเข้าก็ตกใจหน้าเครียด เพราะที่แท้ … พวกนี้เป็นโจร
        โจร 1ปั้นยิ้มบอก
        “พวกเรามาหาปลาแล้วเรือมันเสียน่ะน้องชาย ขอแวะซ่อมเรือซักชั่วโมงละกัน เดี๋ยวก็ไปแล้วล่ะ”
        “งั้นฉันต้องไปบอกพี่ก่อนนะ เจ้าของเก่าเค้าให้ฉันกับพี่อยู่เฝ้าที่นี่ ฉันไม่ใช่เจ้าของเกาะ ให้อนุญาตพี่ไม่ได้หรอก”
        แลงหันหลังเดินเลี่ยงไป โจรคนที่ 1เห็นว่าจวนตัว เลยหันไปพยักหน้าให้ลูกน้อง พวกโจรที่เหลือ รีบกรูกันเข้าไปทำร้ายแลงอย่างไม่ยั้งทันที แลงไม่ทันตั้งตัว ถูกรุมจนสะบักสะบอม เลือดอาบ จบสลบเหมือดไป
        โจรคนที่ 2 หันไปถามโจรคนที่ 1
        “มันเห็นหน้าพวกเราแล้ว เอาไงดีพี่”
        “ก็ปิดปากมันซะสิวะ”
        โจรคนที่ 2 ชักมีดออกมา แล้วจิกหัวแลงขึ้นมา กะแทงให้ตาย แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงปืนดังขึ้น ลูกปืนยิงเฉี่ยวโจรคนที่ 2 ไปนิดเดียว..ษมาเป็นคนยิง พวกโจรตกใจหันมองเห็น ษมา พิพัช จันเลา และลูกน้อง มาช่วยไว้ได้ทัน กลุ่มโจรวิ่งหนีตาย
        พิพัช จันเลา และลูกน้องวิ่งกวดตาม ษมาเข้าไปประคอง แลงรวมแรงเฮือกสุดท้ายลืมตามองษมาก่อนหมดสติไป
        การไล่ล่าของจันเลา พิพัช กับกลุ่มโจร ยิงต่อสู้กันจนถึงตะลุมบอน ในที่สุดกลุ่มโจรก็ถูกจับตัวได้ทั้งหมด
       
        ลำแพงกำลังทำแผลให้น้องที่นอนสลบอยู่บนเตียง เนื้อตัวแลงเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ เลือดเปรอะเต็มตัว
       ษมายืนมองดูอยู่ใกล้ๆ ด้วยความเป็นห่วง
        “โดนหนักเหมือนกันนะ ฉันว่าพาไปหาหมอบนฝั่งจะดีกว่า”
        ลำแพงหน้าเสีย
        “ฉันกับน้องไม่ค่อยมีเงินหรอกค่ะคุณ แต่ฉันพอจะมีความรู้เรื่องสมุนไพรอยู่บ้าง น่าจะพอช่วยได้”
        “ถึงไงมันก็ไม่ดีเท่าไปหาหมอหรอก ถ้าไม่มีเงิน เดี๋ยวฉันออกให้ แล้วก็ไม่ต้องเอามาใช้คืนหรอกนะ เพราะเป็นหน้าที่ของฉัน ที่ต้องดูแลทุกคนบนเกาะนี้อยู่แล้ว”
        ลำแพงสงสัย
        “คุณ...”
        ษมายิ้มแย้มบอก
        “อ้อ ฉันลืมบอกเธอไป ฉันชื่อษมา เป็นเจ้าของเกาะคนใหม่ เธอคือลำแพงใช่มั้ย”
        “ใช่ค่ะ”
        “คุณภูผาเค้าฝากฝังเธอกับน้องให้ทำงานกับฉันไว้แล้ว ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะดูแลเธอกับน้องให้ดีที่สุดไม่แพ้คุณภูผาเลย”
        “ขอบพระคุณมากค่ะคุณษมา”
        ษมาเข้าไปดูอาการแลงใกล้ๆ ด้วยความเป็นห่วง ลำแพงแอบมองษมาด้วยสายตาปลาบปลื้มและชื่นชมสุดๆ อาจจะเป็นคนนี้แหละ เจ้าชายในฝันที่เธอเฝ้ารอมานาน
       ในอดีต ผ่านเวลา 7-8 วันหลังเกิดเหตุ เวลากลางวัน ษมากำลังคุมคนงานซ่อมแซม ดัดแปลงรีสอร์ต เป็นบ้านพักส่วนตัว แลงเพิ่งหายป่วย เดินเข้ามาช่วยคนงานยกกระถางต้นไม้ ษมาเหลือบไปเห็นเข้า
        “แลง มานี่ซิ”
        แลงวางกระถาง แล้วเดินเข้าไปหาษมา
        “คุณษมามีอะไรจะใช้ผมเหรอครับ”
        “เปล่าหรอก เราเพิ่งหายเจ็บไม่ใช่เรอะ ไปพักให้หายดีก่อนเถอะ ยังไม่ต้องทำงานหรอก”
        “ผมเกรงใจน่ะครับคุณษมา นั่งๆนอนๆมาตั้งหลายวันแล้ว”
        ษมาตบบ่าแลง ยิ้มบางๆ
        “นายทำงานกับฉัน ก็เหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน อย่าเกรงใจเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้เลย รักษาตัวให้หายสนิทก่อนดีกว่า ฉันยังมีงานรอให้นายทำอีกเยอะ”
        แลงยิ้มแย้ม ยกมือไหว้
        “ขอบพระคุณครับ คุณษมา”
        ษมาตบบ่าแลงแล้วเดินไปคุมคนงานอีกมุม แลงรู้สึกประทับใจในตัวเจ้านายคนใหม่
       
        แลงมีสีหน้าสลดลง หลังจากที่โดนลำแพงทวงบุญคุณแทนษมา
        “ฉันไม่มีวันลืมหรอกจ้ะพี่แพงว่าคุณษมาเค้าดีกับฉันขนาดไหน ถ้าไม่ได้เค้าช่วยเอาไว้ ฉันคงตายไปนานแล้ว”
        “คิดได้ยังงี้ก็ดี”
        “ที่ฉันต้องรับใช้ไอ้ดิตถ์ก็เพราะจำใจ แต่ถ้าจะให้ทำร้ายคุณษมาถึงตาย ฉันก็ไม่ทำหรอกจ้ะ”
        ลำแพงจ้องน้องชายเขม็ง
        “จำคำของแกไว้ให้ดีก็แล้วกันไอ้แลง ถ้าฉันรู้ว่า แกคิดเนรคุณคุณษมา ถึงแกเป็นน้อง ฉันก็ไม่ปล่อยแกไว้แน่”
        ลำแพงจ้องหน้าแลงด้วยสายตาดุดันจนแลงกลัวๆ พี่สาวอย่างเห็นได้ชัด แลงรู้ดีว่าพี่สาวไม่ปกติจึงกลัวมากเป็นพิเศษ ลำแพงทิ้งค้อนใส่น้องชายก่อนเดินเลี่ยงไป พอลำแพงเดินพ้นไป แลงก็ขบฟันด้วยความเจ็บใจ
        “เกาะของกูแท้ๆ”
       
        แลงสีหน้าทะเยอทะยานอยากได้เกาะคืนมา
       
       จบตอนที่ 9
       
       อ่านต่อตอนที่ 10

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มนต์จันทรา ตอนที่ 13 อวสาน
มนต์จันทรา ตอนที่ 12
มนต์จันทรา ตอนที่ 11
มนต์จันทรา ตอนที่ 10
มนต์จันทรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 90 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 89 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
1 %
ความคิดเห็นที่ 11 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราอ่านใน app ละครออนไลน์ ไม่รู้ว่าแอพเจ๊งหรืออะไร เพราะมนต์จันทรายังไม่อัพเดทเลย ตอน8 ก็ยังไม่จบ ตอน9 ก็ไม่ขึ้น รบกวนช่วยไปแอพหน่อยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
คำถามเรื่อง app
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัช สาระสะมานี่เอง....น่ารักอ่ะ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากนะคะ ถ้ามีเวลาลงเยอะกว่านี้ก็ดีค่ะ

ช่วยๆกันชมหน่อยนะคะ อย่าว่ากันเลยเค้าอุสาลงให้อ่านฟรีๆ เร็วกว่าที่อื่นแล้วด้วย
Like อ่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมกดอ่านตอนที่ 10 ไม่ได้อ่ะคะ
แตงกวา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านตอน 10 ไม่ได้เหมือนกัน นึกว่าเปนคนเดียว
เดือน
 
ความคิดเห็นที่ 21 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่เอามาลงนะฮะ >< ชอบเรื่องนี้มาก &#9829;
เจ้าพ่อทำตัวน่ารักขึ้นทุกวัน 5555
แต่เรื่องวุ่น ๆก็มีเข้ามาเรื่อย ๆ - - ไม่ชอบแลงเบยย ~
AsEnzZZ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบการแสดงของมาร์กี้มาก เป็นธรรมชาติ เรื่องส่วนตัวก็ดีไม่มีข่าวคาว น่ารัก
ชอบมาร์กี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากจะอัพลงให้แค่ไหนก็แค่นั้น
มีแค่ไหนก็แค่นั้น

ไม่ลงให้อ่านก็ไม่อ่าน
จบข่าว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากนะคะ ถ้ามีเวลาลงเยอะกว่านี้ก็ดีค่ะ

ช่วยๆกันชมหน่อยนะคะ อย่าว่ากันเลยเค้าอุสาลงให้อ่านฟรีๆ เร็วกว่าที่อื่นแล้วด้วย
Like อ่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าลงเยอะกว่านี้อีกหน่อยจะทำให้ฟินมากกว่านี้นะคะ ^^
ขอร้องละ please!!!!!!!!!!!~~
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราอ่านใน app ละครออนไลน์ ไม่รู้ว่าแอพเจ๊งหรืออะไร เพราะมนต์จันทรายังไม่อัพเดทเลย ตอน8 ก็ยังไม่จบ ตอน9 ก็ไม่ขึ้น รบกวนช่วยไปแอพหน่อยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
คำถามเรื่อง app
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ๊าย พิพัชปลื้มสะมา จิ้นๆๆๆๆ
ลงเยอะหน่อยนะคะได้โปรด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่เคยจะบ่นเรื่องลงน้อยหรือลงช้า
แต่นี่กำลัง ฟิน พิพัชกับสะมาแท้ๆ
ตัดตอนจบดื้อๆเลย

อ๊ากกกก ฟินขาดตอน
หงิด!!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักจิง
สามะ วาลิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้พิพัชคู่สาระสมาเหมือนกัน แต่พิพัชมีคู่แล้วในลำนำจันทร์ ภาคต่อมนต์จันทราดิ เป็นพระเอกด้วย
siasia.ct@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เปลี่ยนนางเอกของพิพัชจากดุจจันทร์เป็นสาระสะมาจะทันไมเนี่ย
จิ้นนน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พิพัชน่ารักเว่อ ทำให้ต้องจิ้นกับสาระสมาอีกแระ อิอิ
ละครเรื่องนี้สนุกสุดๆ จิ้นกระจาย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัช สาระสะมานี่เอง....น่ารักอ่ะ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัชไม่ใช่สาระสะมาค่ะ เคยอ่านหนังสือของกิ่งฉัตรอีกเล่ม เป็นเรื่องที่โยงกันนิดหน่อยกับเรื่องนี้ (จำชื่อเรื่องไม่ได้) นางเอกของพิพัช คือดุจจันทร์ เรื่องนี้พระเอกเดินทางไปกับเจ้านายษมา+สาระวารี (ในเรื่องนี้ สองคนนี้แต่งงานกันแล้ว) แล้วก็สาระสะมา เหมือนกับว่าไปดูงานเกี่ยวกับคาสิโน แล้วเจอนางเอกที่ทำงานในคาสิโนลาสเวกัส ส่วนสาระสะมาเป็นนางเอกของใครเรื่องไหน ไม่ทราบเหมือนกัน ใครทราบช่วยเฉลยหน่อยนะคะ
Rose
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัช อยู่ในเรื่องลำนำจันทร์ค่ะ อยากให้นำนวนิยายของกิ่งฉัตรมาทำเป็นละครอีก เนื้อเรื่องน่าติดตามทั้งนั้น ตัวละครจะเกี่ยวเนื่องกัน
tee
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สะมายังไม่มีนิยายเป็นของตัวเอง จะไปโผล่ในเรื่องอื่นๆ
แต่คาดว่าคู่ของสะมาคือผู้เฒ่า28ดีกรีที่โผล่มาตอนต้นๆเรื่องมนต์จันทรา
KK
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ คุณ tee ที่เข้ามาบอกชื่อเรื่อง คุณ KK ดิฉันก็เดาว่าพระเอกของสาระสะมาเป็นผู้เฒ่า 28 ดีกรีเหมือนกันค่ะ เพราะเห็นว่่ากลางๆเรื่องสาระสะมาบ่นให้น้องสาวว่าวารีไม่น่าเอาเหล้าไปเปลี่ยน เธอเจอผู้เฒ่า 28 ดีกรีบนเครื่องบินและผู้เฒ่าก็ไม่ได้แก่อะไร เธอเลยทำตัวไม่ถูก อยากให้สาระสะมาที่นิยายของตัวเองเหมือนกันค่ะ
Rose
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สาระสะมาไม่ใช่นางเอกของพิพัชค่ะ นางเอกของพิพัชอยู่ในเรื่องฟ้ากระจ่างดาวค่ะ
pattauthai@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หวังว่าผู้จัดละครและผู้เขียนบทจะทราบว่ามีลำนำจันทร์อยู่ ไม่ได้จับคู่ให้พิพัชกับสาระสะมาเนอะ เพราะขนาดอีตาคุณอาธนัท ธนัทดุลที่ได้กินยาดองในขวดไวน์ของสาระวารีจะต้องยังหนุ่ม หล่อ เท่ และมีแววจะได้เป็นพระเอกของสาระสะมาหากคุณกิ่งฉัตรจะเขียนต่อหลังจากเปิดตัวละครตัวนี้ไว้จากเรื่องสะพานอธิษฐาน ในเรื่องนี้เอาคนมาเล่นเป็นอาแปะซะงั้น เจื่อนเลย
กิ่งฉัตรแฟน
 
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าสนใจ พิพัชก็ตอนนี้หละ
แต่ลงจุ๋มจิ๋มมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014