หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธรณีนี่นี้ใครครอง

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
10 กรกฎาคม 2555 16:44 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11

ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 11 (ต่อ) 
        
       
       อาทิจเดินปลีกตัวออกมาจากงาน ด้านหลังเป็นผู้คนที่เริ่มทยอยมางานหนาตาขึ้น วิไลลักษณ์มองหาอาทิจ เมื่อเห็นก็รีบจ้ำตามชายหนุ่มมาติดๆ
        
       “เดี๋ยวก่อนอาทิจ อามีเรื่องจะถาม คุณย่าสั่งเสียเรื่องพินัยกรรมอะไรบ้างรึเปล่า”
       “ไม่ทราบครับ ผมกับคุณย่าไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ ส่วนใหญ่คุยกันเรื่องงานครับ”
       “คุณย่าคงไม่อยากให้เราเสียใจ”
       อาทิจงงๆ
       “เรื่องอะไรครับ”
       “ท่านเคยพูดว่าจะยกสมบัติให้ตาเว ยายวิแล้วก็ยายณีมากกว่าหลานคนอื่นๆเพราะอยู่ใกล้ชิดท่านมานาน อาทิจคงไม่เสียใจนะ”
       “ไม่ครับ”
       “อาทิจก็ยังทำงานอยู่ที่นี่ได้ ถึงแม้ว่าต่อไปคนที่จะขึ้นมาครอบครองที่นี่แทนคุณย่า
       ก็คือตาเวกับยายณี เพราะท่านเปรยกับอาหลายครั้งแล้วว่า อยากให้ตาเวกับยายณีแต่งงานกัน”
       อาทิจใจหายวาบ หูอื้อไปหมด
       “ไม่เสียใจใช่มั้ย”
       อาทิจเก็บอาการ
       “ไม่ครับ คุณเวก็พี่ชายผม ส่วนน้องณีก็น้องสาวคนหนึ่งของผม ถ้าเป็นความต้องการของคุณย่า มันก็เป็นเรื่องที่ผมต้องยินดีไม่ใช่เสียใจครับ คุณอามีอะไรอีกมั้ยครับ”
       “ไม่มีจ้ะ เห็นอาทิจเข้าใจอะไรง่ายๆอย่างนี้ อาก็สบายใจ”
       “ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวไปรับพระมาสวดก่อนนะครับ”
       อาทิจเดินออกมา วิไลลักษณ์โทรศัพท์ตามเวทางค์กับวิยะดาทันที
       “มาถึงเชียงใหม่รึยังตาเวยายวิ ลูกหลานคนอื่นร้องไห้ตัดหน้าเราสองคนกันหมดแล้วนะ รีบมาไวไวเลย”
       
       ที่สนามบินเชียงใหม่....
       
       ดรุณีเดินออกมาจากห้องผู้โดยสารขาเข้า หญิงสาวยกมือไหว้ลุงเกร็งที่เดินเข้ามาหา
       “สวัสดีค่ะลุงเกร็ง นึกว่าพี่อาทิจจะมารับซะอีก”
       ลุงเกร็งหน้าเศร้า
       “คุณอาทิจงานยุ่งเหลือเกินครับคุณหนูณี”
       “ที่สวนคุณย่ามีอะไรรึเปล่าคะ ทำไมคุณย่าถึงเรียกตัวหนูกลับมาด่วนอย่างนี้ ดีนะที่วันนี้สอบเสร็จพอดีเลย ลุงเกร็งรู้มั้ยคะ”
       ลุงเกร็งน้ำตาพาลจะไหล
       “คุณหนูณีไปถามท่านเองเถอะครับ”
       “ท่าจะธุระสำคัญ ถ้างั้นเรารีบไปกันเถอะค่ะ”
       ดรุณีเดินจ้ำนำไป ในขณะที่ลุงเกร็งสงสารดรุณีที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรจนต้องเช็ดน้ำตาป้อยๆ เดินตาม
       
       ค่ำนั้น...โลงศพคุณย่าตั้งอยู่ท่ามกลางสวนสวยงาม ประเวทย์ วิไลลักษณ์ เวทางค์ วิยะดา ยืนไหว้ส่งแขกกลุ่มสุดท้ายที่พากันทยอยกลับบ้าน อาทิจนำทีมคนงานช่วยกันเก็บกวาดสถานที่ จนแขกและญาติกลับกันหมด เวทางค์ร้อนใจ
       
       “ทำไมน้องณียังไม่มาถึงสักทีล่ะครับคุณแม่ ตาเกร็งออกไปรับตั้งนานแล้วนี่”
       วิยะดาแปลกใจ
       “นั่นสิคะ”
       ลุงเกร็งขับรถเข้ามาจอดบนเนินไกลๆ ทุกคนหันไปมอง ดรุณีก้าวลงจากรถ เดินลงเนินมา หญิงสาวเห็นทุกคนยืนมองมาที่เธอเป็นตาเดียวอยู่ไกลๆก็นึกแปลกใจว่า มีงานอะไรกัน ดรุณีเดินเข้ามาช้าๆทุกคนพากันมองจนหญิงสาวเดินเข้ามาในระยะที่พอมองเห็นทุกอย่างได้ชัดขึ้น
       
       ดรุณีมองผ่านม่านดอกรัก ไปเห็นโลงศพตั้งตระหง่าน หญิงสาวไม่แน่ใจว่าโลงศพใคร จนกระทั่งเหลือบไปมองตั่งข้างๆโลง แล้วหัวใจดวงน้อยก็แทบหยุดเต้นเมื่อเห็น รูปย่าแดงตั้งตระหง่านอยู่ที่นั่น
       ดรุณีวิ่งลงเนินเข้ามายืนที่หน้าโลงศพ มองดู รูปย่าที่ส่งยิ้มน้อยๆให้ราวกับจะทักทายเธอ หญิงสาวทรุดตัวลงกับพื้น แล้วร้องไห้โฮ น้ำตาเป็นเม็ดๆ เม็ดแล้วเม็ดเล่าร่วงลงอาบแก้ม ดรุณีรู้สึกเหมือนโลกแตกเป็นเสี่ยงๆ หญิงสาวโหยไห้เหมือนลูกน้อยที่ถูกใครพรากแม่ออกไปจากอก
       “คุณย่า...คุณย่าของหนู...คุณย่า”
       อาทิจหดหู่ใจ น้ำตาคลอ รู้สึกสงสารดรุณีสุดๆ ชายหนุ่มรู้อยู่แก่ใจว่า ดรุณีรักย่ามากขนาดไหน แล้วโลกที่แตกเป็นเสี่ยงก็มืดมิด แสงสว่างหายไปจากโลกนี้พร้อมสติของดรุณีที่ดับวูบไป หญิงสาวหน้ามืดเป็นลมพับลงกับพื้น อาทิจวิ่งไปประคอง
       “น้องณี!”
       แก้วเรียกเสียงหลง
       “คุณณี!”
       วิไลลักษณ์หันไปสั่งลูก
       “ตาเว...มาอุ้มน้องขึ้นรถกลับบ้านก่อน เร็วเข้าลูก”
       เวทางค์เข้ามาเบียดอาทิจกระเด็นแล้วอุ้มดรุณีออกไป โดยที่ประเวทย์ วิไลลักษณ์ วิยะดาและแก้ว วิ่งตาม อาทิจและคนงานทุกคนได้แต่มองตามดรุณีไปด้วยความเป็นห่วง
       
       ประเวทย์ยืนนิ่งอยู่กลางห้องรับแขก สักครู่วิไลลักษณ์ เวทางค์ วิยะดา แก้ว เข้ามา ประเวทย์ถามทันที
       “ยายณีเป็นยังไงบ้าง”
       “นอนนิ่งเลยค่ะ น้องเป็นห่วงจริงๆ ว่าจะให้ตาเวนอนเฝ้ายายณีที่นี่ ดีมั้ยคะคุณพี่”
       เวทางค์ชะงักกลัวผี
       “จะดีเหรอครับคุณแม่”
       แก้วรีบบอก
       “แก้วกับจิ๋วแจ๋วดูแลคุณณีได้ค่ะ คุณๆกลับไปพักผ่อนเถอะนะคะ”
       ประเวทย์หันมาบอกภรรยา
       “ให้แก้วดูแลน่ะดีแล้ว เราอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้ จะเกะกะเป็นภาระเข้าให้อีก สักพักยายณีคงดีขึ้น เรากลับกันก่อนดีกว่า”
       เวทางค์กับวิยะดารีบโอเคเพราะกลัวผีด้วยกันทั้งคู่
       “ครับ / ค่ะ ไปค่ะคุณพ่อ”
       เวทางค์กับวิยะดารีบเดินตามประเวทย์ออกไป ทำให้วิไลลักษณ์ต้องเดินตามออกไปอย่างขัดใจ
       
       ประเวทย์ เวทางค์ วิยะดาเดินตามกันออกมา วิไลลักษณ์แจ้นตามหลังแล้วดึงมือลูกสองคนไว้ปล่อยให้ประเวทย์เดินไปก่อน
       “ตาเว...นี่มันเป็นโอกาสทองของลูกแล้วนะ ทำไมไม่อยู่เฝ้ายายณี คนกำลังเสียใจอย่างนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่เราจะโกยคะแนนได้มากที่สุดแล้ว”
       เวทางค์รีบโทษน้องสาว
       “ก็ยายวิไม่ค้างเป็นเพื่อนผมนี่”
       “ยายวิก็อีกคน ทำไมไม่ช่วยพี่เขา ไม่อยากเป็นเศรษฐีมีเงินไว้ช้อปเยอะๆรึไง”
       “วิกลัวจะช็อกก่อนช้อปน่ะสิคะ เกิดคุณย่ามากุ๊กกุ๊กกู๋เราล่ะ”
       เวทางค์หวาดๆ
       “ถูก ท่านยิ่งชอบอบรมผมอยู่ด้วย เกิดตามมาอบรมคืนนี้ล่ะ นี่มันบ้านท่านนะครับ หรือคุณแม่จะอยู่ แต่ผมไม่เอาด้วยนะ ผมกลัว”
       “วิก็กลัวค่ะ...บรื้อ...ยิ่งอยู่นานยิ่งวังเวง ยิ่งวังเวงยิ่งขนลุก ไปดีกว่า”
       วิยะดาวิ่งห่อตัวหัวหดออกไป ตามติดด้วยเวทางค์ วิไลลักษณ์บ่นตามหลัง
       “ขวัญอ่อนกันจริ๊ง”
       ยังไม่ทันขาดคำ วิไลลักษณ์ก็ชะงักเพราะได้ยินเสียงของหล่นจากทางด้านหลัง วิไลลักษณ์เหล่ซ้ายเหล่ขวา ก่อนจะวิ่งตาหูเหลือกออกไป เจ้าแมวเหมียวที่ทำแจกันทองเหลืองล้มฟาดพื้น มองตามวิไลลักษณ์ไปคิ้วขมวดไปอย่างงงๆ
       
       ขณะที่แก้วกำลังล็อคประตูกระจกหน้าบ้าน อาทิจเดินเข้ามา
       “คุณอาทิจ ที่งานเรียบร้อยดีมั้ยคะ”
       “เก็บกวาดทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วครับ มีคนงานอยู่เฝ้าคุณย่าหลายสิบคน ผมแวะมาดูน้องณี...เป็นยังไงบ้างครับ”
       “ฟื้นแล้วก็เป็นลมพับไปหลายตลบแล้วค่ะ น้าแก้วให้จิ๋วแจ๋วเฝ้าไว้ ปิดบ้านเสร็จก็ว่าจะขึ้นไปเช็ดตัวให้ เอ่อ...น้าแก้วรบกวนคุณอาทิจช่วยอยู่เฝ้าคุณณีสักประเดี๋ยวนะคะ อยากให้จิ๋วแจ๋วลงมาหายาแก้ไข้ให้คุณณีน่ะค่ะ”
       “ครับ”
       อาทิจเดินออกไป โดยมีแก้วมองตามอย่างห่อเหี่ยว
       
       อาทิจเคาะประตูแล้วค่อยๆเปิดเข้ามาในห้อง..ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวนอนนิ่ง จึงหันไปบอกกับจิ๋วแจ๋วที่กำลังทาน้ำมันหม่องและบีบนวดมือให้ดรุณีเพื่อให้ผ่อนคลาย
       “จิ๋วแจ๋ว...น้าแก้วเรียกไปดูยาให้คุณณีแหนะ”
       “ค่ะ”
       จิ๋วแจ๋วออกไป อาทิจเดินเข้ามาหาดรุณีช้าๆ หญิงสาวค่อยๆขยับตัว กระสับกระส่าย พึมพำ
       “คุณย่าคะ หนูกลับมาแล้ว คุณย่ารอหนูก่อน อย่าเพิ่งไป อย่าจากหนูไปเลยนะคะ” ครุณีน้ำตารินทั้งๆที่ยังหลับตา “คุณย่า...อย่าทิ้งหนูไว้คนเดียวอย่างนี้ แล้วหนูจะอยู่กับใคร คุณย่าคะ...คุณย่า”
       ดรุณีเอื้อมมือไขว่คว้าหาย่ากลางอากาศ ราวกับเด็กน้อยที่ไขว่คว้าหาอ้อมกอดอันอบอุ่นของแม่ อาทิจโผเข้าไปคว้ามือเธอไว้ แล้วจับมือหญิงสาวอย่างทะนุถนอม
       “น้องณีไม่ได้อยู่คนเดียว น้องณียังมีพี่อีกคน”
       ดรุณีค่อยๆสงบลง หญิงสาวรู้สึกเหมือนมีใครพูดอยู่ข้างๆ จึงพยายามจะลืมตาอันหนักอึ้งขึ้นมา ขณะเดียวกันนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น อาทิจจำต้องวางมือดรุณีไว้ข้างตัว ก่อนจะขยับลุกขึ้นมาจากเตียงเพราะรู้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร แก้วถืออ่างน้ำอุ่นกับผ้าขนหนูผืนเล็กเข้ามา ในขณะที่จิ๋วแจ๋วถือถาดใส่ยาและน้ำตามมา แก้วถามอาทิจอย่างเป็นห่วงดรุณี
       “เป็นยังไงบ้างคะคุณอาทิจ”
       “เพ้อครับ เพิ่งเงียบไปเมื่อกี้นี้เอง”
       “โธ่...คุณณี กินยาแล้วเช็ดตัวลดไข้หน่อยนะคะ”
       ดรุณีลืมตาสะลึมสะลือขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวเห็นอาทิจ
       “พี่อาทิจ”
       “พักผ่อนมากๆนะน้องณี พี่ไปก่อนนะ”
       อาทิจเดินจากไป ในขณะที่แก้วประคองดรุณีให้นั่งกินยา ชายหนุ่มแอบหันมามองหญิงสาวอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะค่อยๆปิดประตู
       
       เย็นวันใหม่...ดรุณีนั่งมองรูปถ่ายย่าแดงบนตั่งอย่างอิดโรย อาทิจ ลุงเกร็ง ต๊อด อึ่ง พันกำลังจัดของถวายพระกันอยู่ ทุกคนหันไปมองดรุณี ต๊อดมองอย่างเห็นใจ
       “สงสารคุณณีจัง นั่งนิ่งมองรูปคุณย่าเป็นชั่วโมงๆแล้ว”
       อึ่งหันมาถามอาทิจ
       “ไปเรียกให้มานั่งนี่มั้ยนาย จะได้พ้นลมหน่อย ยิ่งไม่สบายอยู่ด้วย”
       “ปล่อยเถอะ น้องณีคงอยากอยู่เงียบๆตามลำพังกับคุณย่า”
       ประเวทย์ วิไลลักษณ์ เวทางค์ วิยะดาเดินเข้ามา วิไลลักษณ์โผเข้ามากอดดรุณีตีหน้าเศร้า
       “โถ...ยายณีของป้า เป็นยังบ้างจ๊ะ ได้หลับได้นอนบ้างรึเปล่า คุณย่าท่านไปดีแล้ว อย่าคิดมากเลยนะ”
       ดรุณีน้ำตาคลอ ในที่สุดก็ไหลอาบแก้ม
       “ณีรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันสายไปซะหมด ณียังเรียนไม่จบ ยังไม่ได้ทำงาน ยังไม่ได้ตอบแทนพระคุณคุณย่า ยังไม่ได้กอดท่านบอกรักท่านเท่าที่ใจอยากจะบอก” หญิงสาวพูดไม่ออก ความเสียใจทะลักล้นขึ้นมาจุกบนยอดอก “แม้แต่หน้าท่านครั้งสุดท้าย ณีก็ไม่มีโอกาสได้เห็น”
       ดรุณีพูดถึงตรงนี้ก็ร้องไห้โฮขึ้นมาอีก วิไลลักษณ์พยักพเยิดให้เวทางค์เข้ามาปลอบ
       “ไม่ต้องร้องไห้นะจ๊ะน้องณี พี่อยู่นี่แล้ว”
       วิยะดาเข้าปลอบอีกคน
       “ตัดอกตัดใจบ้างเถอะนะณี ยังไงท่านก็ไปดีแล้ว”
       
       เวทางค์โอบดรุณีดูเหมือนดรุณีเอนหัวเข้าไปซบพิงกับอกเวทางค์ อาทิจมองภาพนั้นแล้วรู้สึกวูบวาบบอกไม่ถูก สุดท้ายก็เดินเลี่ยงออกมาเพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน
       อาทิจเดินออกมาจากงาน ทุกคนในงานยืนกระจายกันอยู่ด้านหลัง อาทิจเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็ต้องน้ำตาคลอเมื่อเห็น ประวิทย์เดินเข้ามายืนตรงหน้าลูกชาย
       “คุณพ่อ”
       พ่อลูกเดินเข้ามากอดกัน รู้สึกสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ด้วยกันทั้งคู่
       
       อาทิจส่งธูปที่จุดแล้วยื่นให้ ประวิทย์ยกธูปขึ้นไหว้ร่างที่นอนนิ่งสงบในโลง ร่างของผู้ที่ให้กำเนิดเขา แต่เขายังไม่เคยมีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุณของผู้หญิงหัวใจแกร่งคนนี้เลย เขารู้สึกเสียใจ เสียดายโอกาส เขาน่าจะได้ขอโทษท่าน สารภาพบาปในใจต่อท่านขณะที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่มานั่งกราบขอโทษต่อร่างไร้วิญญาณของท่านแบบนี้ ประวิทย์ปักธูป แล้วก้มกราบแม่น้ำตาคลอ
       
       ประเวทย์ วิไลลักษณ์ วิยะดา เวทางค์ ดรุณี และลูกหลานทุกคนที่นั่งจับกลุ่มอยู่ด้วยกัน พากันหันมามอง อาทิจรู้ตัวว่า พ่อของเขาตกเป็นเป้าสายตาของญาติๆทุกคน ดรุณีเดินปลีกตัวออกมาจากลุ่มญาติๆ หญิงสาวเข้ามาไหว้ประวิทย์อย่างนอบน้อม
       
       พิธีเผาศพย่าแดงมีขึ้นในบ่ายวันต่อมา...เปลวเพลิงและควันไฟพวยพุ่งจากกองฟอนขึ้นสู่ท้องฟ้า ทุกชีวิตในสวนย่าแดง ยืนเป็นวงกลมล้อมกองฟอน ทุกคนต่างโหยไห้ถึงท่านด้วยความรัก ความอาลัย วิไลลักษณ์กับเวทางค์ยืนประกบดรุณีซึ่งร้องไห้ตัวโยนตลอดเวลา ตามด้วยประเวทย์และวิยะดา อาทิจยืนอยู่ข้างประวิทย์ ลุงเกร็ง ต๊อด อึ่ง พัน อยู่ฝั่งตรงข้าม ไพฑูรย์ ตุ๊ยืนอยู่ในกลุ่มคนงาน ทองประศรีอุ้มตะวันแอบมองย่าแดงอยู่ไกลๆ น้ำตาไหลเหมือนกับคนอื่นๆ...เสียงย่าแดงยังคงดังก้องในห้วงคำนึงของทุกคน
       
       เราต้องไม่ลืมว่า มนุษย์กับธรรมชาติคืออันหนึ่งอันเดียวกัน เราหว่านเมล็ดพันธุ์พืชจนออกดอกออกผลงดงามแล้ว เราต้องรู้จักหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความรัก ความเมตตาให้เจริญงอกงามในจิตใจของเราด้วย คนต้องพึ่งธรรมชาติฉันใด ธรรมชาติก็ต้องพึ่งการดูแลเอาใจใส่จากคนฉันนั้น ทุกลมหายใจของสรรพสิ่งในโลกนี้ต่างต้องพึ่งพาอาศัยกัน ทุกชีวิตจึงจะอยู่ได้อย่างมีความสุข
       
       

       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 15
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 14
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 13
ธรณีนี่นี้ใครครอง ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 79 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 75 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
5 %
ความคิดเห็นที่ 1 +41 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อิ่มใจมากกค่ะ ไม่รู้ว่าทีมงานเคยเลื่อนอ่านคอมเมนต์มั้ย แต่อยากบอกว่า ขอบคุณที่ช่วยลงให้อ่าน รู้สึกแต่ละวันมีอะไรให้รอคอย :) อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
Au
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานนะคะ อัพเยอะอย่างนี้คนอ่านรักตายเลย อ่านไปยิ้มไปเขินไปเลยค่ะ
Jinn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้ถึงตอนนี้เร็ว ๆ จัง อยากเห็นความน่ารักของทั้งคู่น้องญาญ่าก็เล่นได้น่ารักขึ้นทุกที่ทุกที่ ณเดชก็เล่นเก่งซะ
อยากดูอยากอ่านต่อเร็ว ๆ ขอบคุณค่ะ
นัท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะ ขอชมหน่อยค่ะ ว่าวันนี้ทีมงาน ผจก น่ารักที่ซู๊ด ลงให้อ่านตั้งหลายหน้า ตอนคลิกแต่ละหน้าก็ลุ้นน่าดู ว่าจะมีให้อ่านต่อไม๊ หรือจะมีแต่รูปอย่างเดียว วันนี้เลยปลึ้มสุดๆ อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวันเลยค่ะ
ป้า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานด้วยอีกคนค่ะ เป็นละครอีกเรื่องในรอบหลายปี ที่ติดตามงอมแงมขนาดนี้ค่ะ อ่านแล้วมีความสุขมาก ชอบตัวละครแทบทุกตัวเลย ไม่มีตัวอิจฉาที่ร้ายกาจเวอร์จนไม่มีเหตุผลเหมือนเรื่องอื่นๆเลย ขอบคุณอีกครั้งที่พิมพ์ให้อ่านได้ละเอียดขนาดนี้ค่ะ ^___^
zodiac-7@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะที่อัพลงเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สมกับที่รอคอย สนุกมากเลย อยากดูไวๆแล้วสิ
ลั้ลลา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานมากเช่นกันคะ ชอบเรื่องนี้มาก อ่านแล้วมีความสุขมากกก
ออย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะ วันนี้ได้อ่านแบบเต็มๆ ขอแบบนี้ทุกวันเลยได้มั๊ย
น้องณี พี่อาทิจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพลงให้นะคะ อ่านไปเขินไป ><
sodaza2543@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อิ่มใจมากเลยกับละครเรื่องนี้ รักอาทิจกับน้องนีสุดหัวใจ
อิ่มใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตะไคร้ ก็ยังดีกว่าหญ้าแพรกเนอะ
เมียผู้ว่า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณนะคะ อัพให้อ่านอย่างจุใจ สนุกมากๆๆๆ
ชอบมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก ซึ่งจริงๆ ขอบคุณทีมงานมากครับ
chai
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วจุใจมากเลย รักคนอัพนะจุ๊บๆ พรุ่งนี้จะรออ่านต่อนะ
drinkdung@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณทีมงานนะคะ อัพเยอะอย่างนี้คนอ่านรักตายเลย อ่านไปยิ้มไปเขินไปเลยค่ะ
Jinn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคะ วันนี้อ่านได้จุใจและสนุกมากคะ
ผู้รอคอย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โอ้ย แค่นี้ก็หวานมากกกกก อยากเห็นสายตาพี่อาทิจกับน้องณี จัง 5555
หวาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จัดหนัก จัดเต็ม ขอบคุณมากมากมาย อยากจะอ่านต่อ แต่ถ้าจบแล้วจะอ่านอะไรต่อดีหละ (กลัวจบอีกแล้ว) รอพรุ่งนี้ละกัน วันนี้บอกตรง ๆ อิ่มมากมาย จุ๊บ จุ๊บ
คู่กรณี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +36 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อิ่มใจมากกค่ะ ไม่รู้ว่าทีมงานเคยเลื่อนอ่านคอมเมนต์มั้ย แต่อยากบอกว่า ขอบคุณที่ช่วยลงให้อ่าน รู้สึกแต่ละวันมีอะไรให้รอคอย :) อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
Au
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014