หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ปิ่นอนงค์

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 มิถุนายน 2555 07:28 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 9
       ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 9 (ต่อ)
       
       ในขณะที่จอมนั่งเมาอยู่คนเดียวที่ศาลาอเนกประสงค์ ปานเทพขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอด เดินมามองหาใหญ่แต่ไม่เจอ ปานเทพหงุดหงิดจึงกดโทรศัพท์หา แต่ดันติดต่อไม่ได้
       
       ปานเทพเดินมาหาจอมถามดีๆ “จอมเห็นคุณใหญ่รึเปล่า”
       จอมเมาของขึ้นแล้วด้วยจึงพร้อมจะมีเรื่อง “เห็นก็สวยเลย จะเตะมันให้คว่ำไอ้กระจอก”
       ปานเทพยัวะ “เฮ้ยๆ มันจะมากไปแล้วนะ คุณใหญ่เป็นเจ้านายแกนะโว้ย”
       จอมลุกพรวด “แต่ฉันไม่นับถือ มีอะไรมั้ย”
       ปานถอย “อย่านะโว้ย ฉันไม่อยากรังแกคนเมา”
       จอมผลักปานเทพอย่างแรง ปานเทพฉุนต่อยจอมเปรี้ยง “เตือนแล้วนะโว้ย”
       ปานเทพเดินไปที่รถ จอมโดดเข้ารวบตัวปานเทพล้มลง สองคนฟัดกันไปมา จังหวะนั้นจอมได้ที นั่งทับตัวปานเทพ เงื้อมือจะต่อย ปิ่นอนงค์ขับรถเข้ามา กดแตร สาดไฟส่องหน้าจอม ก้าวลงจากรถ
       “มีเรื่องอะไรกัน”
       ปานเทพกะจอม ลุกแยกออกจากกัน “ไอ้จอม มันเมาอาละวาด” ปานเทพฮึดฮัด
       “จอม ทำไมทำแบบนี้
       “ปิ่นรู้อยู่แล้วว่าทำไม..”
       ปิ่นอนงค์ไม่อยากพูด “นายปาน คุณใหญ่หายไปไหนก็ไม่รู้”
       “นี่ผมก็ตามหาอยู่เหมือนกัน”
       เสียงโทรศัพท์ปิ่น ปิ่นอนงค์ดูจอเห็นชื่อใหญ่ “คุณใหญ่”
       ปิ่นอนงค์งง เพราะเป็นใหญ่ส่งรูปเข้ามา ปิ่นอนงค์ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือทัศนีย์ ที่ถือกล้องมือถือใหญ่ถ่ายเองด้วยมือข้างขวา
       สักครู่หนึ่งหน้าจอโทรศัพท์ปิ่นอนงค์ ก็เห็นเป็นภาพนิ่งสามรูป ใหญ่ กะทัศนีย์กอดซบกันอยู่
       ใหญ่ถอดเสื้อ ทัศนีย์อยู่ในชุดวาบหวิวบางเบา ใหญ่คร่อมครึ่งตัว หน้าซุกกะหว่างอกทัศนีย์
       ปิ่นอนงค์ ตกใจตาโต
       สักครู่ที่หน้าจอ ก็มีคลิปภาพเคลื่อนไหว เป็นภาพใหญ่ตะแคงกอดทัศนีย์ หน้าซุกไซ้ซอกคอ ในขณะที่ทัศนียิ้มพริ้มเพราลอยหน้าลอยตา ทำท่าเสียวซ่าน
       
       ภายในห้องนอนที่บ้านพักรีสอร์ตหลังหนึ่ง ใหญ่ถูกทัศนีย์จับถอดเสื้อเพราะเมาหลับอยู่ ถูกจับจัดท่า และทัศนีย์กดโทรศัพท์ใหญ่ถ่ายไปมา
       
       ปิ่นอนงค์ดูจอโทรศัพท์ หน้าเครียด กดปิด ปานเทพกะจอม มองปิ่นอนงค์ สลับกับมองโทรศัพท์ในมือ
       ปิ่นอนงค์พูดลอยๆ ไม่มองหน้าใคร
       “ไม่ต้องตามหาแล้วละ คุณใหญ่ ปลอดภัยดี”
       “แล้วคุณใหญ่อยู่ไหน”
       ปิ่นอนงค์ไม่ตอบขึ้นรถ แล้วขับออกไปทันที
       ปานเทพกะจอมงง
       
       รุ่งเช้า ทัศนีย์เล่นละครนั่งร้องไห้เสียอกเสียใจ นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ใหญ่ใส่เสื้อ หน้านิ่ง เหลือบมองทัศนีย์หน้าตาเฉยเมย
       “นีพาคุณใหญ่กลับมาส่งห้องผู้จัดการ คุณใหญ่กลับฉุดนีเข้าห้อง นีสู้แรงคุณใหญ่ไม่ได้ คุณใหญ่ย่ำยีนี จนป่นปี้หมดแล้ว”
       “อ๋อ ... เหรอ”
       ใหญ่เดินออกประตูไป ทัศนีย์หยุดร้องไห้ทันทีมองตาแป๋ว
       ใหญ่เดินเครียดออกมา ทัศนีย์วิ่งตามถึงแขนใหญ่รั้งไว้
       “คุณใหญ่ คุณใหญ่ได้นีแล้วจะไปเฉยๆอย่างนี้ไม่ได้นะคะ คุณใหญ่จะไม่รับผิดชอบอะไรเลยเหรอ”
       จอมขับอีแต๋นบรรทุกหญ้าผ่านมา หยุดดู ใหญ่จับไหล่ทัศนีย์สองข้าง
       “ทัศนีย์ พอได้แล้ว ถึงชั้นจะเมาแค่ไหน พลั้งเผลออะไรไปบ้าง แต่ถ้าเรื่องได้ใครเป็นเมีย เมาแค่ไหนชั้นก็จำได้”
       ใหญ่ผลักไหล่ทัศนีย์เซสองสามก้าว เดินไปขึ้นรถกอล์ฟขับออกไป
       จอมแค้นใหญ่ที่นอกใจปิ่นอนงค์ ตบพวงมาลัยรถขับตาม
       
       ปิ่นอนงค์กับน้อย จัดอาหารเช้าบนโต๊ะ ต้มบ๊วยหมูสับ ไข่ต้มยางมะตูม ผัดผักรวมใส่กุ้งสด
       ปิ่นอนงค์งอนหน้านิ่งไม่พูดจา น้อยแอบมองไปมา
       ใหญ่เข้ามาตีหน้าขรึม เพราะยังโกรธปิ่นอนงค์เรื่องเครื่องเพชร น้อยสะกิดปิ่นอนงค์ให้ดู
       ปิ่นอนงค์ตักข้าวให้ใหญ่ ให้ตัวเอง แล้วนั่ง ใหญ่นั่งหน้าบึ้ง ปิ่นอนงค์ไม่ชายตามอง วางช้อนกลางใส่กับข้าว ใหญ่เหลือบมองปิ่นอนงค์งงๆ ว่าทำไมไม่พูดไม่จา ดูผิดปกติ
       ปิ่นอนงค์ตักข้าวเข้าปาก ไม่สนใจใหญ่
       ใหญ่ตักกินแล้วแกล้งโวยวายกับน้อยเรียกร้องความสนใจจากปิ่น
       “เอาอะไรมาให้ฉันกิน มันถึงได้จืดชืดไร้รสชาติอย่างนี้”
       น้อยมองหน้าปิ่นอนงค์งง เพราะปิ่นอนงค์เป็นคนทำ
       “ไข่ต้มก็ต้มไม่สุก ไม่รู้เหรอว่าฉันไม่ชอบ มันเหม็นคาว”
       ปิ่นอนงค์วางช้อน ใหญ่กระหยิ่ม ปิ่นอนงค์บอกเสียงเรียบ “น้อย เก็บโต๊ะ พี่อิ่มพอดี”
       ปิ่นอนงค์ลุกพรวด ใหญ่งงไม่เคยเห็นอารมณ์นี้ น้อยจะเก็บ ใหญ่ตบโต๊ะเปรี้ยง
       “ห้ามเก็บ ฉันยังไม่อิ่ม”
       น้อยสะดุ้งโหยง เหลียวมองปิ่นอนงค์ตาละห้อย “จะให้เก็บดี หรือไม่เก็บดี”
       “เก็บ” ปิ่นอนงค์เสียงแข็ง
       ใหญ่จ้องน้อยประมาณลองเก็บดูสิ น้อยหัวหดรีบเดินหนีก่อนโดนหางเลข
       ปิ่นอนงค์ประชด “ของไม่อร่อย ทั้งจืด ทั้งเหม็น ทั้งคาว ก็อย่าฝืนทานเลยนะคะ ลองไปให้คนอื่นทำให้ คงจะถูกใจคุณใหญ่กว่านี้”
       ปิ่นอนงค์เดินหนี ใหญ่เดินตาม “ปิ่นอนงค์ เธอไม่อยากรู้เหรอว่าชั้นหายไปไหนมาทั้งคืน”
       ปิ่นอนงค์ชะงัก “ชั้นไปนอนกับทัศนีย์มาทั้งคืน”
       ปิ่นอนงค์มองใหญ่ท่าทีเฉยเมย “ค่ะ เป็นสิทธิ์ของคุณใหญ่”
       ใหญ่สะอึก ยิ่งฉุน “อ๋อ ... ใช่สิ เธอไม่จำเป็นต้องมาสนใจไยดีอะไรกับชั้น เธอแต่งงานกับชั้นก็เพราะเงินเท่านั้น”
       ปิ่นอนงค์หน้าสลด น้อยใจนัก ใหญ่เดินกระทืบเท้าเสียงปึงๆๆ ออกไป
       
       ใหญ่มาระบายอารมณ์ยิงกระป๋องที่ตั้งเรียงกระจุยทีละกระป๋องชนิดแม่นยำเหมือนจับวาง แต่พอถึงใบสุดท้าย กระป๋องกระเด็นไปไกลเพราะฝีมือคนอื่น ใหญ่หันขวับไปข้างหลัง
       จอมนั่งเท่บนหลังม้า เล็งปืนอยู่ ใหญ่จ้องจอมแบบไม่พอใจ จอมเบนปืนมาที่ใหญ่ จ้องกันไม่กระพริบตา ใหญ่ไม่หลบ แต่ลุ้นๆ ว่าจอมจะยิงหรือไม่
       สุดท้ายจอมควงปืนเอาปากกระบอกหมุนกลับมาหาตัว แล้วยื่นปืนออกไป ทิ้งลงพื้น
       จอมลงจากหลังม้า “สำหรับคนอย่างคุณใหญ่ โดนกระสุนนัดเดียวมันง่ายไป”
       ใหญ่ยื่นปืนไปด้านข้าง แล้วปล่อยทิ้ง “แสดงว่าอยากวัดฝีมือกับฉันล่ะสิ ได้ เข้ามาเลย”
       ใหญ่กระดิกนิ้วกวนประสาท จอมด่าใส่ไม่ไว้หน้า เป็นชุด
       “วันนี้ ผมจะขอสะสางเรื่องปิ่น คุณใหญ่ใช้อำนาจความเป็นทายาทไร่ไพศาล บังคับขู่เข็ญ จิตใจของปิ่นมาตลอด สุดท้ายไม่รู้ด้วยเล่ห์กลอะไร ปิ่นต้องยอมแต่งงานกับคุณ แล้วคุณก็นอกใจปิ่นมายุ่งกับคุณนี ผมไม่ยอมให้คุณทำร้ายปิ่นอีกต่อไป”
       
       ใหญ่ยิ้มเย้ย “อยากเป็นฮีโร่ทำเพื่อผู้หญิงว่างั้นเหอะ ฉันจะบอกอะไรให้ นายควรจะตาสว่างได้แล้ว ปิ่นอนงค์ไม่ใช่นางฟ้านางสวรรค์อย่างที่นายคิดหรอก ปิ่นต่างหากที่วางแผนใช้มารยาหญิงต่างๆนานา ล่อลวงให้ชั้นแต่งงานด้วย เพื่อหวังจะปอกลอกทรัพย์สินของชั้น เข้าใจเอาไว้ซะด้วย”
       จอมตั้งการ์ดมวย กำหมัดแน่นโกรธมาก “ถ้าแกแพ้ แกต้องเลิกกับปิ่น คืนปิ่นมาให้ฉัน”
       ใหญ่โดนท้าทายของขึ้นนิดๆ “แล้วถ้านายแพ้ล่ะ”
       “ฉันจะออกไปจากไร่นี้!” จอมลั่นวาจา
       ใหญ่ยังไม่ทันตั้งท่า จอมพุ่งเข้าใส่ชกหน้าใหญ่เซไป ใหญ่ลูบหน้า ยิ้มสะใจ ส่ายหน้า จอมพุ่งเข้าใส่ คราวนี้ใหญ่เบี่ยงตัวถีบข้างเข้าท้อง จอมจุก ใหญ่เตะตัดขาจอมล้มลง ใหญ่จะเดินหนีไป จอมเตะขาใหญ่ล้มลง กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างสูสี
       จังหวะต่อมาต่างทรงตัวลุกได้ แลกหมัดกันไปมา จอมเตะใหญ่กันต่อยสวน จอมเช็ดเลือดมุมปาก ด้วยความโมโห พุ่งเข้าหาใหญ่
       ใหญ่หมุนตัวศอกกลับ จอมทรุด พยายามลุกชันเข่า แต่กลับทรุดลงคุกเข่าอีก เลือดหยดจากจมูกติ๋งๆ
       ใหญ่ตบไหล่จอมเบาๆ “เอาไว้ให้นายเจ๋งกว่านี้ ค่อยคิดจะมาแย่งปิ่นไปจากฉัน”
       ใหญ่เดินเคล็ดขัดยอกปัดฝุ่นตามตัวออก แล้วขึ้นรถขับออกไป
       จอมมองตาม เจ็บใจที่โดนใหญ่สบประมาท เปี๊ยกแอบดูอยู่หน้าตาตื่น
       
       ครองสุขเปิดกระเป๋าสะพายนับเงินเพลิน ปากด่าทัศนีย์ “แกนี่มันไม่ได้เรื่อง รูปร่างหน้าตาก็ดี มีประสบการณ์ก็สูง แค่ไอ้ใหญ่คนเดียวเอาไม่อยู่”
       “ก็มันกล้าๆกลัวๆอยู่ หนูเห็นมากับตา นังอ่อนนี่โดนถึงหามเลยนะน้า” ทัศนีย์เล่า
       ครองสุขด่าซ้ำ “แล้วจะมาบ่นทำไม ดูนังปิ่นซิ มันยังทนจนได้มาทั้งเพชรทั้งทอง”
       “ใครว่าจะท้อล่ะ หนูจะดีดนังปิ่นมันกระเด็นลงมาจากตำแหน่งคุณผู้หญิงของไร่” ทัศนีย์ฝันหวาน “แล้วหนูจะเป็นคุณนายไร่ไพศาลแทนมันให้ได้”
       “อย่าท่าดีทีเหลวก็แล้วกัน”
       ธีระเข้ามาพอดี ทัศนีย์เหลียวไปมอง “นีหวังสูงค่ะคุณน้า แค่ระดับคนงานกิ๊กก๊อกน่ะ ยกให้คุณน้า”
       ครองสุขปี๊ดโดนลูกสาวด่า “อี...” เอาหมอนเหวี่ยงใส่ “นังลูกเนรคุณ ด่าพ่อด่าแม่ตายไปแกต้องตกนรก”
       ทัศนีย์วิ่งจู๊ดหนีไป ธีระเข้าไปสวมกอดเอาใจ
       “อย่าโมโหไปเลยพี่ คุณนีไม่ได้ดั่งใจ ก็ยังมีผมอยู่อีกทั้งคนที่จะคอยให้ความสุขพี่”
       ครองสุขยิ้มรู้ทัน “ปานหวานแบบนี้ อยากจะขออะไรอีกล่ะ”
       “พี่ขายเพชรได้ตั้งหลายบาท” ธีระแบมือ “ไม่เห็นแบ่งให้ผมบ้างเลย”
       ครองสุขหุบยิ้มทันที “แบ่งบ้าอะไรล่ะ ค่าสินสอดยังไม่ครบเลย ขาดอีกตั้งเยอะ ทองหยองที่เก็บๆ ไว้ก็หมดแล้วด้วย ทำยังไงดีล่ะ”
       ธีระจ้องกระเป๋า ครองสุขรีบกอดกระเป๋าแน่น
       “อยากได้เงินเค้า ก็ต้องเอาเงินเราเข้าไปเสี่ยง เราเหลือเงินอยู่เท่าไหร่ก็เอาไปต่อทุนสิพี่ เล่นยังมีโอกาสได้ กอดเอาไว้อย่างนั้นก็เหลือเท่าเดิม หมดไปทีละวัน ๆ ๆ”
       
       ครองสุขมองกระเป๋าที่อก ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สร้างฝันลมแล้งประสาผีพนันตัวแม่ ถ้าหากเล่นได้! ปัญหานี้ก็หมดไป
       
       โปรดติดตามตอนต่อไป

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 9
       

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 9
       ถวิลนั่งตรวจสมุดบัญชี เปี๊ยกพยายามเล่าเรื่องใหญ่กับจอมสู้กัน ทำท่าต่อสู้สุดฤทธิ์ ถวิลรำคาญไม่ได้สนใจฟัง
       
       “เงียบสักที เดี๋ยวข้าบวกลบเลขผิด เอ็งโดนแน่ไอ้เปี๊ยก”
       จอมสะพายเป้เข้ามา ถวิลเหลือบมอง “จะไปไหน ไอ้จอม”
       “ชั้นลาออกแล้วพ่อ”
       เปี๊ยกว่าเห็นมั้ยบอกแล้ว ถวิลตกใจมาก “ลาออก ลาออกทำไม มีเรื่องอะไรกับใคร”
       “ไม่มีอะไรหรอก ไอ้คุณใหญ่ของพ่อมันรับรู้แล้ว”
       จอมเข้าไปทรุดลงกราบตักถวิล “รักษาตัวดีๆ นะพ่อ ได้งานได้ที่อยู่ใหม่แล้ว ชั้นจะติดต่อมาหาอีกที”
       ถวิลลุกจอมลุก ถวิลชี้หน้าจอม “ไป เอาของไปเก็บ เอ็งจะไปไหนไม่ได้ เอ็งต้องช่วยข้า คุ้มครองดูแลคุณใหญ่”
       “พ่อเคยสอนชั้นว่าทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเอง คนเลวๆ อย่างคุณใหญ่ ถ้าจะเป็นอะไรไป ก็เพราะความชั่วของตัวเองนั่นแหละ พ่อจะไปห่วงมันทำไม ดูแลปิ่นแทนชั้น อย่าให้คุณใหญ่มันรังแกดีกว่า”
       ถวิลถอนหายใจ “สุดท้ายก็เรื่องปิ่นอนงค์ ข้าจะบอกอะไรให้เอ็งรู้ ปิ่นกับคุณนายเป็นพวกเดียวกัน ข้าเองก็รู้กับหูกับตา เอ็งเลิกงมงายหลงใหลได้ปลื้มกับปิ่นได้แล้ว”
       จอมพาลโกรธพ่ออีก “พ่อก็พวกไอ้ใหญ่ เข้าข้างมันตลอด ใส่ร้ายปิ่น”
       “ถ้าเอ็งยังดื้อด้านจะไป ก็ไปแล้วไม่ต้องมาเรียกข้าว่าพ่ออีก”
       “นี่พ่อรักไอ้ใหญ่มัน ห่วงมัน ขนาดจะตัดลูกตัดพ่อกับชั้นเลยเหรอ”
       “แล้วเอ็งล่ะ มาเถียงข้าฉอดๆจะทิ้งข้าไปก็เพราะผู้หญิงคนเดียว ไปเลยไป เอ็งจะไปไหนก็ไสหัวไป”
       จอมชะงัก เสียใจ เดินไป ถวิลมองโกรธ เปี๊ยกส่งเสียงอ้อแอ้ๆ ว่าจอมไปหาเรื่องคุณใหญ่ก่อน
       “มันไปหาเรื่องคุณใหญ่ก่อนงั้นเหรอ ไอ้ลูกโง่”
       
       ห้องโถงและทุกห้องในบ้านอรสอางค์ดูโล่งเตียนโล่ง ตู้โชว์ แจกัน ชั้นวางของหายเกลี้ยง
       อรสอางค์ไม่สนใจเปิดกล่องดูแหวนเพชร มองส่องไปมาอย่างชื่นชม
       อรยื่นไปหน้าคุณหญิงปรางทิพย์ “น้ำงามมั้ยคะ คุณแม่”
       คุณหญิงปรางทิพย์ตาโต สบตาปลัดอุทัย ซึ่งทำเป็นไม่สนใจ จิบกาแฟ
       จิ๋วยืนทำปากอู้หู
       “ไอ้พวกสินสอดของหมั้นที่เหลือ วันแต่งให้ส่งรถตำรวจไปคุ้มกันนำขบวนมาดีมั้ย ตานะ”
       “ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกครับ แต่รับรองได้ว่า คุณน้าจัดมาเต็ม ครบตามที่คุณหญิงเรียกร้องแน่ๆครับ
       นะมองรอบๆห้อง คุณหญิงหน้าเจื่อน ล่อกแล่ก”
       อุทัยกระแอม อรสอางค์ กับจิ๋ว สบตากัน
       “ตู้โชว์ เฟอนิเจอร์ ยังซ่อมไม่เสร็จเหรอครับ ห้องดูโล่งๆ ตา” ทรรศนะถามพาซื่อ
       ปรางทิพย์รีบบอก “อ้อ ... อ๋อ ...เอาไปไว้ในห้องเก็บของจ้ะ วันงานห้องนี้ต้องใช้เนื้อที่เยอะ เดี๋ยวค่อยจัดกันใหม่”
       จิ๋วรีบเข้ารินน้ำชาให้ทรรศนะ “ใช่ค่ะวันนั้นแขกคงล้นห้อง แต่ละท่านล้วนแล้วแต่ผู้รากมากดีมียศมีศักดิ์ พวกชนชั้นไพร่เราไม่เชิญเพราะไม่คิดคบค้าด้วย”
       ปรางทิพย์มองอย่างตำหนิ “เรา...เหรอแม่จิ๋ว”
       “ค่ะเรา อุ๊ย จิ๋วหมายถึงท่านปลัด คุณผู้หญิง แล้วก็คุณหนูค่ะ”
       อุทัยลุกยืน ประชดประชันชีวิตตัวเอง “คนเราสมัยนี้มันไม่มองเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์กันแล้ว ขอให้มีเงินทองร่ำรวยมันก็ยอมยกมือกราบไหว้ ฉันเห็นแล้วละอายใจแทนวงศ์ตระกูล”
       ปลัดอุทัยมองคุณหญิง มองทรรศนะ แล้วเดินออกไป ปรางทิพย์กับอรสอางค์มองหน้ากันรู้ว่าอุทัยประชด
       
       เวลาเดียวกันครองสุขเครียดจัด พอลงจากรถก็รีบเดินเข้าบ้าน
       ธีระตาม ครองสุขหันไปผลักธีระ “เพราะเธอคนเดียวธีระ ชั้นหมดตัวเพราะเธอ แล้วทีนี้จะทำยังไง ค่าสินสอดก็ไม่เหลือ เงินจะใช้อยู่ใช้กินก็หมด”
       ที่แท้หมดตัว เดินตัวเบาออกจากบ่อนนั่นเอง
       ธีระเสียงอ่อย “ก็พี่นั่นแหละดวงไม่ดีเอง ได้มาตอนแรกผมชวนเลิกก็ไม่เลิก”
       ผีพนันสองคนโทษกันไปมาครองสุขโกรธเข้าไปตบตี จิกข่วนธีระ “นี่มาโทษชั้นเหรอ บอกให้แทงขาเดียวๆ เธอก็ไปแทงขาบ๊วยเพิ่ม นี่แน่ะๆ”
       ธีระปัดป้องไปมา ครองสุขเห็นนาฬิกาข้อมือธีระ จับแขนธีระไว้แน่น พยายามแกะนาฬิกา
       “เอามานี่เลย นาฬิกาเรือนนี้ ชั้นเป็นคนซื้อให้เธอ หลายบาท ด้วย เอามาให้ชั้นก่อน ถอด ถอดเดี๋ยวนี้”
       ยื้อแย่งถอดนาฬิกากันไปมาธีระบอก “เฮ้ย ไม่ได้นะพี่ ผมมีเรือนเดียว ให้แล้วให้เลยสิ อย่าๆ...”
       ปิ่นอนงค์ถือกล่องพลาสติคใส่สาคูไส้หมู ข้าวเกรียบปากหม้อ เข้ามา
       ปิ่นอนงค์ชะงักมองดู ครองสุขกะธีระ หยุดกึก
       ธีระเดินหนีไป ครองสุขเท้าเอว จ้องปิ่นอนงค์ตาขวาง
       “แกมาที่นี่ทำไม นังปิ่น มาทำลับๆล่อๆน่าสงสัย อ๋อ ... มาแอบดูหาข่าวให้ไอ้ใหญ่ใช่มั้ย”
       “เปล่าค่ะ คุณนาย ปิ่นทำสาคูไส้หมู ข้าวเกรียบปากหม้อ เอามาฝากคุณนายค่ะ”
       ปิ่นรีบเอากล่องไปวางที่โต๊ะ เปิดฝา จัดผักชี ผักกาดหอมไปมา
       ครองสุขจ้องแหวนเพชรที่นิ้วนางข้างซ้ายมือปิ่น ตาวาว
       “เดี๋ยวปิ่นจัดใส่จานให้นะคะ”
       ปิ่นอนงค์จะไป ครองสุขจับมือปิ่นอนงค์แน่น
       สองคนสบตากัน ครองสุขยิ้มเหี้ยม สลับหน้าอ่อนหวาน
       “แหวนสวยนี่ปิ่น ขอชั้นยืมมาใช้ก่อนได้มั้ย”
       ปิ่นอนงค์ยิ้มสบตาลองวัดใจ “คงไม่ได้หรอกค่ะ เป็นแหวนหมั้นของคุณใหญ่ ถ้าคุณใหญ่ไม่เห็นปิ่นใส่ คุณใหญ่ต้องโกรธแน่ๆ เลยค่ะ”
       “โกรธก็ช่างหัวมัน ชั้นจะเอา ถอดมาให้ชั้นเดี๋ยวนี้ นังปิ่น”
       ครองสุขพยายามรูดแหวนออกจากนิ้ว ปิ่นอนงค์ยื้อเต็มกำลัง เหวี่ยงกันหมุนไปมา
       ครองสุขเสียหลักล้มลง ปิ่นอนงค์ตกใจ อุ่นเรือนเข้ามาเห็นก็ตกใจ
       “แค่ฉันขอผัดผ่อนยังไม่คืนเครื่องเพชรให้ แกต้องผลักชั้นด้วยเหรอปิ่น”
       ครองสุขเล่นละครทันที อุ่นเรือนเข้าประคองครองสุขลุกขึ้น มองจ้องหน้าปิ่นอนงค์อย่างแค้นจัด ปิ่นอนงค์อ้ำอึ้งไปไม่เป็น
       อุ่นเรือนตบหน้าปิ่นอนงค์เต็มแรง ปิ่นอนงค์จับแก้มที่โดนตบ “สารเลว ชั่วช้านัก ไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น ชั้นฆ่าแกแน่ นังปิ่น”
       ปิ่นอนงค์ร้องไห้ วิ่งเตลิดออกไปด้วยความเสียใจ
       ครองสุขทำทีเป็นสะอื้นอย่างน่าสงสาร อุ่นเรือนเข้าประคองครองสุข สงสารนายจับหัวใจ
       
       อุ่นเรือนประคองครองสุขนั่งที่เตียง “คุณนายพักผ่อนก่อนนะคะ เดี๋ยวอุ่นไปเตรียมมื้อกลางวันให้”
       แล้วเดินออกไป
       ครองสุขนั่งครุ่นคิด เครียด เสียงโทรศัพท์เข้า ครองสุขดูหน้าจอ “ทรรศนะ”
       ครองสุขฝืนยิ้ม กดรับสาย
       ทรรศนะโทรมากจากบ้านอรสอางค์ ยิ้มแย้มแจ่มใส พยักหน้า
       “คุณน้ารีบมาก็ดีนะครับ อรกับคุณหญิงแม่เค้าไปจองโรงแรมแล้ว เราจะได้ช่วยเค้าจ่ายด้วย พวกสินสอดอย่าให้ขาดนะครับ เดี๋ยวเสียชื่อลูกเขยปลัดกระทรวงหมด”
       ครองสุขฝืนยิ้ม ทั้งที่หน้าเศร้า “ไม่ต้องห่วงจ้ะ น้าจะรีบจัดการให้”
       ครองสุขกดวางสาน นั่งนิ่งคิดเครียด
       ครองสุขลุกช้าๆ ไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบหนังสือเล่มหนาเล่มหนึ่งออกมา ครองสุขเดินไปที่หน้าต่าง เปิดหนังสือออก เห็นหน้าหนังสือถูกเจาะเป็นช่อง มีขวดยานัตถุ์วางเรียงอยู่ในช่อง 4 ขวด
       ที่แท้เป็นยาพิษซึ่งไม่มีฉลาก เป็นกล่องเดียวกับที่เคยวางยาไพศาลพ่อของใหญ่นั่นเอง
       
       ครองสุขเอานิ้วแตะเรี่ยไปตามขวด สีหน้าเหี้ยมโหด
       “ไอ้ใหญ่ ถ้าไม่มีแกสักคน ทุกอย่างมันก็จะง่ายขึ้น ฉันจะส่งแกไปอยู่กับพ่อแกเอง”
       
       ภาพเหตุการณ์ตอนลอบวางยาพิษไพศาล ผุดขึ้นมาในความคิดของครองสุขเป็นฉากๆ
       
       ตั้งแต่ครั้งแรกที่ครองสุขซึ่งยังสวยสะพรั่ง กำลังจับขวดยานัตถุ์หยดยาพิษสีใสใส่ถ้วยกาแฟของไพศาล คนให้เข้ากัน
       ก่อนที่จะนำกาแฟใส่ยาพิษแก้วนั้นมาให้ไพศาลซึ่งนั่งทำงานอยู่ ไพศาล ยิ้มให้ ขณะยกกาแฟดื่ม
       
       อีกครั้งตอนที่ไพศาลนั่งอ่านหนังสือที่โต๊ะริมสระน้ำเรือนหลังใหญ่ ครองสุข แอบเทยาพิษใส่แก้วกาแฟ เอาช้อนคน แล้วยกถ้วยกาแฟมาให้ไพศาล ไพศาลยกดื่ม ครองสุขนั่งดูดน้ำส้มข้างๆ ยิ้มให้ไพศาล
       
       อยู่มาวันหนึ่งเมื่อยาเริ่มออกฤทธิ์ จนไพศาลถูกถวิลสมัยยังหนุ่มแน่นกับคนงานไร่ ประคองเข้ามาในบ้าน ครองสุขวิ่งมาดูท่าทีตกอกตกใจ
       “ตายแล้ว คุณไพศาลเป็นอะไร”
       “เดินตรวจงานอยู่ดีดีนายก็ล้มลงไปครับ แล้วบอกว่าแขนขาไม่มีแรง”
       “มันชาไปหมด” ไพศาลบอกท่าทีโรยแรงเต็มที
       “ตามหมอมั้ยครับ” ถวิลถาม
       “ก็ตามซิ ยังต้องมาถามทำไม”
       
       หลายเดือนต่อมา
       ค่ำคืนนั้น ครองสุขเดินถือถาดใส่ถ้วยยาและน้ำเปล่ามาในห้องนอนไพศาล หยุดแล้วแอบเหยาะยาพิษลงในน้ำเปล่า แล้วถือถาดหันไป ปรากฏไพศาล ในสภาพโทรมสุดๆ ยืนค้ำไม้เท้าโซเซอยู่
       “นังงูพิษ ฉันคิดไว้ไม่มีผิด แกวางยาพิษฉันจริงๆ”
       ครองสุขเย้ย “คุณเดินได้ยังไง ก็คุณบอกว่า ขาไม่มีแรง ไม่รู้สึกอะไรแล้ว”
       “ใช่ ขาฉันมันกำลังจะเป็นอัมพาตแต่ไม่ใช่ตอนนี้”
       ไพศาลเงื้อไม้เท้า จะตี แต่ครองสุขหลบ ถาดกระเด็นตก ไพศาลหัวคะมำลงไปนอนกับพื้น
       “ฉันรักเธอ ดีกับเธอแค่ไหน ทำไมเธอคิดร้ายกับฉันได้” ไพศาลด่า
       “เพราะแกมันไม่เอาไหนไง แกให้ความสุขฉันไม่ได้”
       ไพศาลคว้ากระโปรงหรือข้อเท้าครองสุขไว้
       “ไอ้ผาเป็นผัวเธอใช่มั้ย”
       “รู้ตอนนี้ก็สายไปแล้ว ป่านนี้ไอ้ใหญ่ลูกแกมันคงกลายเป็นโจรปล้นฆ่า สันดานเลวอย่างมันก็สมแล้ว ไร่ไพศาลมันต้องเป็นของลูกชาย กับลูกสาวฉันถึงจะถูก”
       ไพศาลตาค้าง “อะไรนะ”
       ครองสุขจ้องหน้าบอก “ทรรศนะ กับทัศนีย์ไง ลูกไอ้ผากับฉัน”
       ไพศาลแค้นมาก แต่ไม่มีแรงแล้ว นอนพังพาบ ครองสุข ควักเอาขวดยาออกมา เทใส่เหยือก
       แล้วจับหน้าของไพศาลหงายขึ้น
       “ฉันอุตส่าห์ อยากให้แกค่อยๆ ตายอย่างสงบ แต่แกมันแส่เองแต่ไม่ต้องกลัวนะ ยานี่จะทำให้ประสาทแกตายอย่างช้าๆ ไม่เจ็บปวดทรมาน”
       ครองสุขจับกรอกยา ไพศาลพยายามจะดิ้น
       “นังงูพิษ กรรมต้องตามสนองแก แกจะไม่มีวันได้อะไรจากฉัน สมบัติฉันต้องเป็นของใหญ่คนเดียว”
       ในที่สุดครองสุขก็จับยากรอกปากไพศาลจนได้ “ลูกแกถ้าไม่ติดคุกจนตาย ก็คงถูกตำรวจวิสามัญ แล้วตอนนั้น ทุกอย่างก็ต้องเป็นของฉัน คุณนายครองสุขเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย
       ไพศาล ด่าไม่ออกสำลักน้ำพรวด ครองสุขหยิบผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดปากไพศาลอย่างใจเย็น ก่อนจะลุกขึ้น ปรายตามองอีกนิดหนึ่งแล้วแหกปากร้อง
       “ช่วยด้วยๆๆๆ”
       
       ครองสุขวิ่งออกนอกห้องไป

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 20
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 19
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 18
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 69 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 68 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
1 %
ความคิดเห็นที่ 45 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่ 10 ทำไมไม่มาสักทีคะ อยู่ไม่เป็นสุขเเล้วคะ รอทั้งวันเลยวันนี้ สงสารคนรักคุณใหญ่ กับ ปินอนงค์ ด้วยเถอะคะ
รอมานาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 40 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จอม กับ อุ่นเรือน สองคนนี้ มีระดับความโง่ งี่เง่า น่าเบื่อ น่ารำคาญ
สูสีแบบกินกันแทบไม่ลงแต่ชั้นให้ยัยอุ่นชนะ เพราะนางแอบเลวด้วย
อิป้านี่ รีบตายตอนหน้าเลยปะ
เปิ่นอนงค์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 39 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆเลยรักเวียร์ชอบมิน
lapas-999@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 38 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอน 10 อย่างใจจดใจจ่อ
P-Blur
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 35 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปิ่นอนงค์............................................หน้าแรกลืมลงค์ลิ้งค์นะคะช่วยดูหน่อยนะจ๊ะ
ปิ่นเอง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 32 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กว่าจะหา ลิงค์เข้ามาอ่านได้ ลืมขึ้นลิงค์ อะเปล่า ทีมงาน ดูหน่อย
ขอบคุณครับ พี่ MNG
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 27 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะลงให้จบตอนก่อไม่ได้...เซ็ง
ฝน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะลงแดงแล้ว
baltog
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตายแน่ๆคุณใหญ่เจอยาพิษแม่ยาย เลวบริสุทธิ์
เมริน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นังอุ่นเรือน หยั่งแกนี่เขาไม่เรียกโง่แล้ว เขาเรียกเลว รู้แล้วว่ายัยครองสุขฆ่าคุณไพศาลก็ยังเข้าข้าง แล้วมาร่วมมือกันฆ่าคุณใหญ่อีก ไม่เลวไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว รีบเอายัยอุ่นไปตายเสียเร็วๆ ตายแล้วไม่ต้องฟื้นมาเหมือนในเรื่องย่อเวบกะปุกนะ เป็นเรื่องย่อที่ป่วยมากเลย
ไปตายซะยัยอุ่น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่มาอัพซะทีคิดถึงพี่ปลอดๆๆๆๆๆ
กิ๊กเสือปลอด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมไม่มาทีเดียวจบตอนเลยคะ เข้ามาหลายรอบเเล้วเหมือนกัน อะใจจะขาดเเล้ว อยากอ่านมากมาย
รอมานาน เเสนนาน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อุ่นเรือนจะตายม้ัย
ตายตอนไหน
ให้ตายตอนหน้าเลยได้มั้ย
......
ตัวละครที่น่ารำคาญ และน่าเบื่อที่สุดในเรื่อง
เปิ่นอนงค์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
“ชั้นทำดีกับเค้าทุกอย่าง โคตรรักเลย แต่มันพูดตรงๆ ไม่ได้”
.
.
ฮือๆๆๆ สงสารคุณใหญ่อ่ะ
ao
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เย้ๆๆ มาแล้วรอตั้งนาน
อ่านคนแรก อิอิ
^-^
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ตอบกลับ : ความคิดเห็นที่ 41
ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014